نقشه راه GIS

درخواست مشاوره

09120049370

8 صبح تا 12 شب

09120049370

Telegram Whatsapp Youtube
کاربرد جی ای اس

 

خلاصه

بورلیوز لایم که توسط باکتری Borrelia burgdorferi ایجاد می شود، یک بیماری عفونی ناقل در حال ظهور در کانادا است. طبق گزارش آژانس بهداشت عمومی کانادا (PHAC)، تا سال 2020، 80 درصد کانادایی ها در مناطق بومی لایم زندگی خواهند کرد. درک ارتباط Ixodes scapularisناقل اصلی بیماری لایم، با میزبانی آن یک مؤلفه اساسی در ارزیابی تغییرات در توزیع فضایی خطر انسانی برای بیماری لایم است. این مطالعه با استفاده از روش‌های نقشه‌برداری سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تکنیک‌های تحلیل فضایی، پویایی جمعیت کنه لایم پا سیاه و میزبان اصلی آن، گوزن دم سفید، در شرق انتاریو، کانادا را بررسی می‌کند. با توسعه یک مدل تناسب زیستگاه از طریق تجزیه و تحلیل تصمیم گیری چند معیاره مبتنی بر GIS (MCDM)، رابطه نقشه تناسب زیستگاه گوزن تولید شد و نتایج با داده های برداشت گوزن مقایسه شد. داده‌های ارسال کنه جمع‌آوری‌شده از دو واحد بهداشت عمومی بین سال‌های 2006 و 2012 برای بررسی رابطه بین کنه‌های بومی و مناسب بودن زیستگاه آهو در شرق انتاریو مورد استفاده قرار گرفت. همبستگی مثبت نشان داده شده بین مدل مناسب زیستگاه گوزن و داده های برداشت گوزن به ما امکان می دهد تا ارتباط بین زیستگاه گوزن و کنه های پا سیاه را در منطقه مورد مطالعه خود بیشتر تجزیه و تحلیل کنیم. نتایج ما نشان داد که تعداد ارسال تیک بالا با مناسب بودن بالا مطابقت دارد. این نتایج برای توسعه استراتژی‌های مدیریتی مفید است که هدف آن جلوگیری از تبدیل شدن لایم به تهدیدی برای سلامت عمومی در کانادا است. مطالعات بیشتری برای بررسی اینکه چگونه بقای کنه، رفتار و فعالیت فصلی ممکن است با تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده تغییر کند، مورد نیاز است. نتایج ما نشان داد که تعداد ارسال تیک بالا با مناسب بودن بالا مطابقت دارد. این نتایج برای توسعه استراتژی‌های مدیریتی مفید است که هدف آن جلوگیری از تبدیل شدن لایم به تهدیدی برای سلامت عمومی در کانادا است. مطالعات بیشتری برای بررسی اینکه چگونه بقای کنه، رفتار و فعالیت فصلی ممکن است با تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده تغییر کند، مورد نیاز است. نتایج ما نشان داد که تعداد ارسال تیک بالا با مناسب بودن بالا مطابقت دارد. این نتایج برای توسعه استراتژی‌های مدیریتی مفید است که هدف آن جلوگیری از تبدیل شدن لایم به تهدیدی برای سلامت عمومی در کانادا است. مطالعات بیشتری برای بررسی اینکه چگونه بقای کنه، رفتار و فعالیت فصلی ممکن است با تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده تغییر کند، مورد نیاز است.
کلید واژه ها: 

GIS _ بیماری لایم ؛ مناسب بودن زیستگاه ; تصمیم گیری چند معیاره

 

1. معرفی

بروز کنه های ناقل بیماری لایم در سال های اخیر در مناطق مختلف آمریکای شمالی افزایش یافته است. مطالعات تحقیقاتی نشان داده است که توزیع و فراوانی جمعیت کنه افزایش یافته و از مناطق بومی ایالات متحده به سمت مناطق جدید در جنوب کانادا به سمت شمال مهاجرت کرده است [ 1 ]. در حال حاضر، جمعیت کنه بومی در مناطق مختلف در سراسر کانادا، از جمله نوا اسکوشیا، نیوبرانزویک، کبک، انتاریو و جنوب شرقی منیتوبا یافت می شود [ 2 ، 3 ]. در سال 1980، اولین جمعیت کنه بومی گزارش شده در انتاریو در لانگ پوینت، انتاریو [ 4 ] رخ داد. اخیراً، جمعیت کنه‌های آلوده به Borrelia burgdorferi ( B. burgdorferi) در شرق منطقه انتاریو کشف شدند. اولین جمعیت بومی در جزیره Thwartway از هزار جزیره در سال 2006 یافت شد [ 5 ]. بین سال‌های 2002 و 2008، در مجموع 37 مورد بیماری لایم انسانی در محدوده‌های واحد بهداشتی کینگستون، فروتناک، لنوکس و بهداشت عمومی Addington و واحد بهداشت لیدز، گرنویل و لانرک شناسایی شده است.
کنه پا سیاه دارای سه سن است که از مراحل لارو، پوره و بالغ تشکیل شده است که همگی از میزبان های حیوان تغذیه می کنند. کنه‌ها پس از جذب کامل از میزبان خود می‌افتند و سپس به مرحله رشد بعدی می‌روند. کنه ها B. burgdorferi را هنگام تغذیه از گونه های میزبان آلوده به دست می آورند و سپس هر حیوان بعدی را که از آن تغذیه می کنند، آلوده می کنند [ 6 ]. کنه‌های ixodid به دلیل اندازه کوچک خود ظرفیت بسیار محدودی برای حرکت به قلمرو جدید دارند و در نتیجه، پراکندگی کنه‌ها در مسافت‌های طولانی معمولاً به طیف وسیعی از میزبان‌ها از جمله جوندگان، گوزن‌های دم سفید و پرندگان مهاجر نسبت داده می‌شود. [ 7 ].
در حالی که پرندگانی که در بهار به سمت شمال مهاجرت می‌کنند می‌توانند کنه‌ها را در فواصل طولانی به داخل کانادا ببرند [ 8 ]، مطالعات تحقیقاتی نشان داده‌اند که میزبان اصلی جمعیت کنه‌ها در کانادا Odocoileus virginianus یا معمولاً به عنوان گوزن دم سفید شناخته می‌شود [ 9 ]. در کانادا، گستره جغرافیایی گوزن دم سفید بسیار گسترده است، زیرا جمعیت گوزن ها در سواحل شرقی بریتیش کلمبیا تا استان های دریایی در غرب و از مرز شمالی ایالات متحده تا جنوب شرقی کانادا امتداد یافته بودند [ 1 ].]. گوزن دم سفید نقش مهمی در تولید مثل و چرخه زندگی کنه دارد و اغلب به عنوان میزبان مهم تمام مراحل کنه در نظر گرفته می شود. در طول پاییز و اوایل فصل زمستان، کنه‌های بالغ قبل از افتادن روی زمین برای تخم‌گذاری در بهار آینده، از گوزن دم سفید تغذیه و جفت می‌شوند [ 10 ]. از آنجایی که انتقال عفونت ژنرالیزه از طریق تخمدان به کنه های فرزندی بسیار بعید است، لاروهایی که در اواسط تابستان از تخم خارج می شوند، عاری از عفونت B.burgdorferi هستند [ 11 ]. در طول وعده غذایی لارو، کنه‌ها از آهوها و میزبان جوندگان تغذیه می‌کنند، اما مطالعات نشان داده‌اند که موش‌های پا سفید در این مرحله از چرخه زندگی کنه‌ها مسئول اصلی آلوده کردن کنه‌ها به B.burgdorferi هستند .سپس لاروها در ماه‌های بعد به پوره‌ها و سپس به بزرگسالان تبدیل می‌شوند، که سپس به دنبال میزبانی برای آهو می‌گردند تا از آن تغذیه کنند. چرخه تولید مثل دوباره شروع می شود زیرا این کنه های بالغ در فصل پاییز روی میزبان گوزن خود جفت گیری می کنند [ 10 ]. بنابراین، محل آهو تعیین کننده مهمی برای مکان حشرات بالغ تخمگذار در این زمان از سال است و از این رو، جایی که لاروها در هنگام غذای خونی آنها در تابستان در آنجا ظاهر می شوند.
مطالعات اخیر نشان داده است که تراکم جمعیت گوزن دم سفید با فراوانی کنه در چندین منطقه در سراسر آمریکای شمالی همبستگی مثبت دارد [ 12 ]. در سال 2001، مطالعه ای با تجزیه و تحلیل کنه های Ixodes نشان داد که ظهور بیماری لایم با تغییرات کاربری زمین که تراکم گوزن دم سفید را افزایش می دهد، مرتبط است [ 13 ].]. مطالعه دیگری که افزودن آزمایشی بلوط را در جنگل‌های بلوط شرقی ایالات متحده، زیستگاه بسیار ترجیحی گوزن دم سفید انجام داد، یک سری رویدادهای زنجیره‌ای را یافت که جمعیت کنه‌ها و میزبان کنه‌ها را به هم مرتبط می‌کند. با جذب آهو به جنگل‌های بلوط از طریق افزودن بلوط، تحقیقات آنها نشان داد که مدت زمانی که گوزن برای تغذیه از بلوط‌ها صرف می‌کند در طول فصل پاییز طولانی‌تر بوده و تراکم کنه‌های پا سیاه نیز بیشتر است که نشان‌دهنده لایم بزرگ‌تر است. خطر بیماری [ 10]. علاوه بر این، محققان با تجزیه و تحلیل رابطه بین مراحل کنه و میزبان نشان دادند که بیش از 95 درصد کنه‌های ماده بالغ از گوزن دم سفید تغذیه می‌کنند. در حالی که کنه‌ها در مرحله لارو و پوره عمدتاً به میزبان‌های کوچک‌تر مانند جوندگان یا پرندگان متکی هستند، این مطالعه نشان داد که کنه‌های پوره نیز هر زمان که در دسترس باشد از گوزن تغذیه می‌کنند [ 14 ]. در نیوانگلند، مطالعات میدانی با بررسی اکولوژی Ixodes scapularis ( I. scapularis ) به سرعت وابستگی کنه ها را به گوزن دم سفید نشان داد، با تغذیه آهوها در مرحله بزرگسالی بیشتر از کنه ها [ 15 ]. آهوهای دم سفید از مخازن ناتوان B.burgdorferi محسوب می شوند، زیرا سرم گوزن حاوی یک جزء بورلیاسیدی است که یک آنتی بادی در برابر تظاهرات بیماری لایم است [ 16 ]. از این رو، توسعه جمعیت گوزن دم سفید در شرق آمریکای شمالی در طول قرن گذشته ممکن است مسئول نگهداری و ایجاد جمعیت کنه باشد. با این حال، هیچ مطالعه مشابهی در کانادا انجام نشده است.
تغییرات آب و هوایی جهانی باعث گمانه زنی های زیادی با پتانسیل ایجاد اثرات جدی بر توزیع مکانی و زمانی بیماری های منتقله از طریق ناقل در آینده شده است. از آنجایی که آب و هوا نقش مهمی در بقای ناقلین و پاتوژن ها ایفا می کند، مطالعات پیش بینی کرده اند که تغییرات آب و هوایی ممکن است قلمروهایی را که قبلاً غیرقابل سکونت بودند برای ناقلین باز کند، نرخ تولیدمثل را افزایش دهد و دوره کمون پاتوژن را کوتاه کند [ 17 ]. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل ها با استفاده از مدل های آماری برای توضیح گسترش شمالی محدوده جغرافیایی کنه با تغییرات آب و هوایی [ 18 ] انجام شد. در حالی که بسیاری از مطالعات قبلی تأثیر تغییرات آب و هوایی را بر گسترش جمعیت کنه بومی به سمت شمال در ایالات متحده یا کانادا تجزیه و تحلیل کرده اند [ 1 ، 19 ]، 20 ، 21 ]، مطالعات تحقیقاتی کمی رابطه کنه های پا سیاه و میزبان اصلی آن را در کانادا بررسی کرده اند، زیرا تأثیر گوزن دم سفید بر گسترش B. burgdorferi در مقیاس محلی کاملاً درک نشده است. . استفاده از نظارت غیرفعال برای نظارت بر وقوع مکانی و زمانی کنه ها و آلودگی آنها با جمعیت کنه های B. burgdorferi در اوایل دهه 1990 در کانادا رخ داده است. کنه‌هایی که توسط مردم مرتبط با خود یا حیوانات خانگی‌شان پیدا می‌شد، مستقیماً یا از طریق پزشکان و دامپزشکان به سازمان‌های بهداشتی استانی و فدرال و دانشگاه‌های کانادا ارسال شدند [ 22 ]]. تا به امروز، تعداد محدودی از مطالعات تحقیقاتی با تمرکز بر روی وقوع جمعیت کنه در منطقه شرقی انتاریو در سطح منطقه محلی با استفاده از نظارت غیرفعال انجام شده است.
ادغام تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) با سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تجزیه و تحلیل فضایی در کاربردهای مختلف به عنوان یک روش عملی برای حل مسائل پیچیده محیطی چند وجهی استفاده شده است. MCDM یک تکنیک قدرتمند است، زیرا تصمیم گیرندگان را قادر می‌سازد تا اولویت‌های نسبی را با توسعه چارچوبی بر اساس مجموعه‌ای از اولویت‌ها یا معیارهای ترکیب شده در یک مدل واحد ارزیابی کنند. از دهه 1990، استفاده از MCDM و GIS در زمینه های مختلف به کار گرفته شد و در مطالعات مربوط به برنامه ریزی شهری، تخصیص کاربری زمین، حفاظت از جنگل و تعیین مکان نشان داده شد [ 23 ]. ثابت شده است که یک مدل MCDM مبتنی بر GIS ابزار مفیدی در توسعه مدل‌های مناسب زیستگاه برای پیش‌بینی حضور گونه‌ها و حمایت از برنامه‌ریزی حفاظت است [ 23 ], 24 , 25 ]. از آنجایی که ارزیابی تناسب زیستگاه اغلب مستلزم استفاده از داده‌های منابع مختلف و در مقیاس‌های فضایی متفاوت است، رویکرد MCDM به ما این امکان را می‌دهد تا بهترین ترکیبی از ویژگی‌های زیستگاه را بر اساس ترجیحات محیطی گوزن دم سفید پیدا کنیم که سپس مورد استفاده قرار خواهد گرفت. برای پیش بینی توزیع فضایی گونه ها در منطقه مورد مطالعه ما.
هدف از این مطالعه تعیین کاربرد یک مدل مناسب زیستگاه آهو است که به عنوان نماینده ای برای تعیین توزیع کنه پا سیاه در شرق انتاریو استفاده می شود. یک مدل تناسب زیستگاه گوزن دم سفید با استفاده از تجزیه و تحلیل جمع وزنی MCDM و GIS برای بررسی رابطه بین تناسب زیستگاه گوزن و جمعیت کنه‌های بومی در شرق انتاریو ایجاد شده است. نتایج حاصل از مناسب بودن زیستگاه با داده های برداشت گوزن مقایسه می شود. از طریق استفاده از روش های GIS و تجزیه و تحلیل فضایی، ما برای اولین بار تلاش خواهیم کرد تا بینش بیشتری در مورد توزیع فضایی جمعیت کنه های بومی در سطح منطقه انتشار (DA) و نقش بالقوه گوزن دم سفید در گسترش فضایی به دست آوریم. کنه های لایم همچنین هدف ما تعیین رابطه بین کنه استاستقرار باکتری B. burgdorferi و گوزن، ضمن پیش‌بینی روندهای آینده، که می‌تواند برای هدایت سلامت محلی در توسعه استراتژی‌های پیشگیری از بیماری و ایجاد آگاهی عمومی بیشتر استفاده شود.

2. مواد و روشها

2.1. منطقه مطالعه

مطالعه زیستگاه گوزن در منطقه شرقی انتاریو در سطح جغرافیایی واحد مدیریت حیات وحش (WMU) انجام شد، که یک مرز پوشش اداری است که توسط وزارت منابع طبیعی انتاریو (MNR) بر اساس تعدادی از الزامات زیست محیطی حیات وحش توسعه یافته است. گونه ها. در انتاریو در مجموع 95 WMU وجود دارد. از 95، منطقه مورد مطالعه ما شامل 35 واحد در منطقه جنوب شرقی انتاریو بود و شامل واحدهای زیر است: 48، 50، 51، 53A، 54، 55A، 55B، 56، 57، 58، 59، 60، 61، 62، 63A، 63B، 64A، 64B، 65، 66A، 66B، 67، 68A، 68B، 69A، 69B، 70، 71، 72A، 73، 74A، 74B، 75، 76A و 78. شکل 1 وسعت منطقه مورد مطالعه گوزن ما را نشان می دهد، با برچسب نشان دهنده هر WMU است.
Ijgi 04 00105 g001 1024
شکل 1. واحدهای مدیریت حیات وحش در جنوب شرقی انتاریو.
منطقه اعتبارسنجی کنه بر اساس مرزهای دو واحد بهداشت عمومی واقع در شرق انتاریو است که شامل بهداشت عمومی کینگستون، فروتناک، لکسینگتون و افزودنتون (KFL&A) و واحد بهداشت منطقه لیدز، گرنویل و لانرک (LGL) است. از آنجایی که منطقه مورد مطالعه کنه در منطقه جنوب شرقی منطقه مورد مطالعه آهو انجام می شود ( شکل 1 )، شکل 2 وسعت منطقه مورد مطالعه تأیید صحت کنه را نسبت به منطقه مورد مطالعه گوزن نشان می دهد. همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است، تصویر A منطقه مورد مطالعه گوزن را در استان انتاریو نشان می دهد، تصویر B مرزهای دو واحد بهداشت عمومی را با توجه به منطقه مورد مطالعه گوزن نشان می دهد و تصویر C محدوده انتشار (DA) مرزهای دو بهداشت عمومی را نشان می دهد. واحدها
Ijgi 04 00105 g002 1024
شکل 2. وسعت منطقه مطالعه اعتبار سنجی کنه. ( الف ) منطقه مورد مطالعه گوزن در استان انتاریو. ( ب ) مرزهای دو واحد بهداشت عمومی با توجه به منطقه مورد مطالعه گوزن. و ( ج ) مرزهای ناحیه انتشار (DA) دو واحد بهداشت عمومی. KFL&A، Kingston، Frontenac، Lexington و Addington Health Public; واحد بهداشت منطقه LGL، لیدز، گرنویل و لانارک.

2.2. جمع آوری داده ها

2.2.1. داده ها را علامت بزنید

داده های کنه از طریق نظارت غیرفعال از KFL&A و LGL از ژانویه 2006 تا دسامبر 2012 جمع آوری شده است. نمونه های انگلی که بر روی انسان ها وصل شده و توسط مردم یافت شده اند به واحدهای بهداشتی محلی ارسال شده اند. این داده‌های کنه سپس به آزمایشگاه‌های بهداشت استانی آژانس بهداشت عمومی کانادا فرستاده شد، جایی که گونه‌های کنه ( I. scapularis ، Amblyomma americanum ، Dermacentor variabilis ، Ixodes cookei ، Ixodes marxi ، Ixodes muris ) و باکتری‌های B. بورگدورفری، انجام شد. داده‌های تیک که جمع‌آوری شده بودند و مکان اکتساب را در سطح کد پستی ارائه نمی‌کردند از مطالعه حذف شدند. به دلیل محرمانه بودن هویت ارسال‌کنندگان تیک و اطلاعات سلامت شخصی، مکان‌های کسب تیک که در سطح کد پستی شش دیجیتالی به دست آمده بودند، برای مشارکت ناشناس در تجزیه و تحلیل ما به سطح واحد DA تبدیل شدند. در مجموع 3474 تیک ارسالی از KFL&A و LGL از طریق نظارت غیرفعال از سال 2006 تا 2012 جمع آوری شد که در آن 1570 مورد از آنها در منطقه مورد مطالعه ما به دست آمد. باقیمانده کنه هایی بود که یا در خارج از محدوده واحد بهداشتی منطقه مورد مطالعه به دست آمد یا بدون اطلاعات کامل کد پستی 6 رقمی ارائه شده بود. از 1570 کنه، 1241 کنه در منطقه مورد مطالعه به عنوان کنه شناسایی شدگونه I. scapularis که در 231 گونه B. burgdorferi مثبت بود .

2.2.2. داده های برداشت گوزن

داده های برداشت گوزن برای سال های 2008 تا 2011 از وزارت منابع طبیعی انتاریو (MNR) که اکوسیستم ها و تنوع زیستی انتاریو را مدیریت می کند، به دست آمد. اعداد برداشت آهو از نظرسنجی های دریافت شده از گوزن از شکارچیان پس از فصل شکار به دست آمد. داده‌های برداشت مورد استفاده برای این مطالعه بر اساس تعداد خام گوزن‌های کشته شده از نمونه‌ای از شکارچیان پیش‌بینی شد تا تعداد گوزن‌های برداشت شده را با دقت بیشتری نشان دهد. نرخ برون یابی مورد استفاده برای تعیین تعداد برداشت گوزن پیش بینی شده برابر است با تعداد کل شکارچیان در WMU تقسیم بر تعداد کل پاسخ های معتبر دریافت شده از شکارچی. تحت سیستم مدیریت فعلی، اداره شکار برداشت سالانه را برای هر واحد شکار از طریق یک برنامه برچسب اعتبار آهو تجویز می کند.

2.2.3. داده های زیستگاه گوزن

داده‌های جمع‌آوری‌شده برای تجزیه و تحلیل مناسب زیستگاه آهو از فایل‌های داده‌های GIS تا تصاویر سنجش از دور متغیر بود. برای تجزیه و تحلیل زیستگاه گوزن، عوامل از دو دسته اصلی در نظر گرفته می شود: (1) نیاز به غذا، سرپناه و آب. و (2) اختلالات ناشی از فعالیت های انسانی. داده‌های مربوط به غذا، سرپناه و آب از پوشش زمین، نوع پوشش گیاهی، شیب زمین و نزدیکی به توده‌های آبی استخراج شد. داده‌های مربوط به اختلالات ناشی از فعالیت‌های انسانی از فاصله تا جاده‌ها و مناطق شهری و همچنین تقسیم‌بندی چشم‌انداز با تنوع پوشش زمین استخراج شد. داده های کاربری / پوشش منطقه ای تولید شده توسط پروژه مشاهده زمین برای توسعه پایدار (EOSD) از پورتال GeoBase [ 26 ] دانلود شد.] و برای منطقه مورد مطالعه موزاییک شده است. این داده‌های EOSD با طبقه‌بندی تصاویر ارتو-تصاویر چندطیفی Landsat 5 و 7 TM که از سال 1999 تا 2001 با وضوح فضایی 30 متر به دست آمده‌اند، تولید شد. بر اساس تجزیه و تحلیل تشخیص تغییرات اخیر، کاربری/پوشش زمین در منطقه مورد مطالعه کاملاً پایدار است، با تغییر کمتر از 5 درصد در محدوده مورد مطالعه از سال 2001 تا 2011. بنابراین، ما لایه کاربری/پوشش زمین را به روز کردیم. داده های EOSD در ناحیه تغییر شناسایی شده. نقشه نهایی کاربری/پوشش زمین مورد استفاده برای این مطالعه در شکل 3 نشان داده شده است. مشاهده می شود که عمده کاربری اراضی جنگلی و کشاورزی است که به ترتیب حدود 60 درصد و 39 درصد از مساحت مورد مطالعه را به خود اختصاص داده اند. داده‌های طبقه‌بندی پوشش زمین 2011 MODIS نیز از سیستم رصد زمین ناسا دانلود شد و سیستم داده و اطلاعات به دلیل اطلاعاتی که در مورد انواع پوشش گیاهی داشت، به عنوان شاخصی برای متغیرهای منبع غذایی استفاده شد. مدل رقومی ارتفاع (DEM) مورد استفاده برای متغیر شیب از مرکز اطلاعات توپوگرافی دولت کانادا به دست آمده است. DEM که در قالب شطرنجی به دست آمده است، دارای وضوح فضایی حداقل 3 ثانیه قوس تا حداکثر 12 ثانیه قوس است. فایل‌های داده‌های GIS جمع‌آوری‌شده برای مناطق شهری، مناطق آبی و متغیرهای محیطی شبکه جاده‌ای از آمار کانادا بر اساس سال 2011 در قالب داده‌های دیجیتال برداری بردار به‌دست آمدند.

2.3. رویه ها

2.3.1. مدل تصمیم گیری چند معیاره برای زیستگاه گوزن

هفت متغیر زیستگاه تولید شده از داده های فهرست شده در بخش 2.2.3 به عنوان لایه های جداگانه به ArcMap وارد شده و به یک مجموعه داده شطرنجی تبدیل شدند. تصمیم‌گیری چند معیاره (MCDM) برای طبقه‌بندی مجدد و تخصیص مقادیر عددی به هر یک از هشت عامل یا معیار، و تجزیه و تحلیل جمع وزنی برای تولید نقشه‌های تناسب زیستگاه نهایی استفاده شد. شکل 4 متغیرها و مراحل استفاده شده در MCDM را نشان می دهد.
Ijgi 04 00105 g003 1024
شکل 3. نقشه کاربری/پوشش زمین این مطالعه از تصاویر 30 متری TM تهیه شده است.
Ijgi 04 00105 g004 1024
شکل 4. عوامل، متغیرها و مراحل پردازش مورد استفاده در تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) تجزیه و تحلیل تناسب زیستگاه گوزن (اعداد در () پشت عوامل، وزن های اختصاص داده شده بر اساس روش جمع رتبه است.
یک طرح طبقه بندی برای هر یک از 7 متغیر زیر ایجاد شد (به پیوست مراجعه کنید ). سپس داده‌های موجود در لایه‌های هر معیار با تخصیص یک مقدار عددی در محدوده 1 تا 5 بر اساس مطلوب یا نامطلوب بودن آن برای زیستگاه گوزن دم سفید مجدداً طبقه‌بندی شد. ارزش طبقه بندی مجدد 5 نشان دهنده مناسب ترین شرایط است، در حالی که انتهای پایین مقیاس با مقدار 1، کمترین شرایط مناسب را برای زیستگاه گوزن نشان می دهد.
گوزن دم سفید یک گونه گیاهخوار است که انواع علف ها و گیاهان را مصرف می کند. مطالعات نشان داده‌اند که گوزن‌های دم سفید معمولاً خود را به پوشش گیاهی جنگل‌های ساحلی چوبی و پوشش درختچه‌ای برای جستجوی غذا در طول روز محدود می‌کنند [ 27 ]]. نمونه هایی از برخی از گونه های گیاهی شامل درختچه ها، گیاهان دارویی، چمن، میوه ها و قارچ ها هستند. جیره های اصلی شامل علف ها در بهار، گیاهان گلدار در اوایل تابستان، برگ های گیاهان چوبی در اواخر تابستان، بلوط و سایر میوه ها در پاییز و درختچه های چوبی همیشه سبز و سایر شاخه ها/جوانه های چوبی در زمستان است. محصولات کشاورزی نیز معمولاً مصرف می شود. در نتیجه، این نوع پوشش زمین خاص یا «محل تغذیه ترجیحی» سپس در طرح طبقه‌بندی مجدد منبع غذایی ما، «ارزش‌های جدید» نسبتاً بالایی را به خود اختصاص دادند. به عنوان مثال، به علف‌ها/محصولات و درختچه‌ها «ارزش‌های جدید» 5 اختصاص داده شد، در حالی که به مناطق جنگلی (مثلاً همیشه سبز و برگ‌ریزان) مقادیر پایین‌تری اختصاص داده شد.
با توجه به نیاز به پناهگاه، مطالعات تحقیقاتی نشان می دهد که گوزن دم سفید تمایل به رشد در جنگل های جوان دارد و اغلب از اختلالات اخیر در جنگل، مانند آتش سوزی یا عملیات جنگلداری بهره می برد [ 28 ]. این گونه زیستگاه های مخروطیان را ترجیح می دهد، زیرا این مناطق در طول زمستان زمانی که برف عمیق می شود و دما کاهش می یابد، سرپناه ایجاد می کنند. پایه درختان پوششی از برف می‌بارد و به تعدیل دمای شدید کمک می‌کند [ 28 ]. مطالعات همچنین نشان داده‌اند که سایبان‌های مخروطی و زمین‌های صاف می‌توانند با شار تشعشع بیشتر، باد کم یا بدون باد و دمای کمی گرم‌تر، حتی با زهکشی هوای سرد، برای گوزن مفید باشند [ 29 ].]. بنابراین، زمین با شیب کوچک مقادیر مناسب‌تری نسبت به زمین با شیب عمیق دریافت می‌کند.
گوزن ها باید هر روز در محدوده خانه خود به آب دسترسی داشته باشند. محدوده خانه آهوها کوچک است، اگرچه آنها می توانند مسافت طولانی را طی کنند. مطالعات قبلی در نیوجرسی نشان داد که 68 درصد گوزن‌ها مسافت یک مایل یا کمتر، 27 درصد از 1 تا 8 مایل و تنها 5 درصد گوزن‌ها بیش از 10 مایل حرکت می‌کنند [ 30 ]. از یک مطالعه ردیابی قلاده، مشخص شد که گوزن ها معمولاً در فاصله 1 تا 1.5 مایلی آب دائمی باقی می مانند و حداکثر فاصله از منبع آب دائمی 2.4 مایل بود [ 31 ]. بر اساس فاصله تا توده‌های آبی دائمی، به مسافت‌های بیش از 8 مایل امتیاز پایین 1 و مسافت‌های داخل 1 مایلی امتیاز 5 داده شد.
فعالیت های انسانی بر حرکت و زیستگاه گوزن تأثیر می گذارد [ 27 ، 31 ]. واکنش آهوها به اختلالات انسانی (مانند مشاهده و مشاهده انسان) از یک دویدن کوتاه تا حرکت 2 تا 3.5 مایلی متفاوت است. فعالیت های شکار انسان تأثیر آشکاری بر حرکات و فعالیت های گوزن دارد [ 31 ]. بنابراین، فاصله تا جاده ها و مناطق شهری برای نشان دادن تأثیر بالقوه مشاهده و شکار انسان بر روی زیستگاه گوزن استفاده می شود. فواصل دورتر از جاده ها و مناطق شهری ترجیح داده می شود تا نزدیکی بیشتر. در نتیجه، نمره تناسب 5 به تمام مسافت های فراتر از 5 کیلومتر (3.1 مایل) اختصاص داده می شود (متوسط ​​راه رفتن یک ساعته توسط انسان).http://www.princeton.edu/~achaney/tmve/wiki100k/docs/Walking.html )) شعاع از جاده ها و مناطق شهری. در مقابل، فواصل در شعاع 0 تا 1 کیلومتری از جاده‌های اصلی امتیاز کم ارزش 1 را دریافت کردند. این به این دلیل است که نزدیکی بیشتر به جاده‌ها و مناطق شهری احتمال افزایش مرگ و میر و اختلالات انسانی را نشان می‌دهد.
لبه های چشم انداز ناشی از فعالیت های انسانی مانند کشاورزی، چوب بری، ساخت و ساز جاده و شهرسازی، ساختار و اتصال لکه های گیاهی را تغییر می دهد، بنابراین می توانند روی زیستگاه آهو تأثیر بگذارند. گوزن های دم سفید معمولاً زیستگاه هایی با بیش از یک نوع پوشش گیاهی را ترجیح می دهند و بین پوشش گیاهی تاج باز و جنگل ها حرکت می کنند [ 27 ، 31 ]. آهوها معمولاً از “اثر لبه” سود می برند، زیرا رژیم غذایی اصلی آنها، علف و درختچه ها، در لبه های مناطق جنگلی است [ 32 ]. لبه باز همچنین به گوزن ها اجازه می دهد راحت تر حرکت کنند. منطقه ای که دارای تنوع گیاهی است معمولاً زیستگاه آهو بهتری نسبت به مناطقی با یک نوع پوشش گیاهی است [ 33 ]]. طول لبه و تنوع پوشش زمین برای هر سلول با استفاده از همسایگی 1 مایلی (محدوده خانه برای 68٪ گوزن) محاسبه شد. هرچه تنوع بیشتر باشد، ارزش مناسب تری به آن اختصاص داده می شود.
پس از اینکه همه متغیرها در یک مقدار مناسب کدگذاری شدند، از روش رتبه بندی برای تخصیص یک طرح وزن دهی و ترکیب همه متغیرها با هم استفاده شد. با وزن دهی مقایسه رتبه ای، اهمیت هر یک از عوامل نسبت به یکدیگر در نظر گرفته می شود [ 34 ]. اهمیت نسبی جفت عوامل در دو دسته (نیازهای آهو و اختلالات انسانی) ارزیابی شده و در رتبه اول قرار می گیرد. بدیهی است که نیازهای غذا، سرپناه و آب بسیار مهمتر از مزاحمت های انسانی است. بر اساس روش مجموع رتبه‌ای، وزن تعیین شده به عوامل غذا، سرپناه و آب 2/3 و عوامل مزاحمت‌های انسانی مجموعاً 1/3 وزن دارند. برای عوامل مزاحم انسانی، مطالعات نشان داده اند که گوزن ها زیستگاه هایی با لبه های بیشتر با تنوع پوشش گیاهی را ترجیح می دهند.32 ]، بنابراین به متغیر لبه/تنوع نصف وزن کل اختلالات انسانی اختصاص داده شد. فاصله تا جاده ها و مناطق شهری مربوط به مشاهده/شکار انسان است و هر کدام نیمی از وزن باقیمانده را برای عوامل مزاحم انسانی می گیرد. برای عوامل در رده نیازهای اساسی گوزن، نیازهای غذا، سرپناه و آب با توجه به چالش رتبه‌بندی آنها به یک اندازه مهم در نظر گرفته شد. برای دو متغیر تحت نیاز به سرپناه، بدیهی است که شیب زمین در مقایسه با پوشش زمین اهمیت کمتری دارد [ 31 ]. بنابراین، نوع پوشش زمین 2/3 وزن اختصاص داده شده به عوامل سرپناه را می گیرد.
از آنجایی که طرح های وزن دهی مختلف بر نتایج نهایی تجزیه و تحلیل مناسب تأثیر می گذارد، دو روش وزنی دیگر نیز مورد آزمایش قرار گرفتند. یکی وزن دهی برابر است که در آن همه عوامل به یک اندازه مهم رتبه بندی می شوند. مورد دیگر ارزیابی وزن از طریق روش ارزش مورد انتظار است. به جای تعیین وزن 2/3 به عوامل نیاز آهو، وزن 0.75 در نظر گرفته شد. اوزان نهایی برای عوامل از سه طرح وزن دهی در جدول 1 در زیر فهرست شده است.
جدول
جدول 1. وزن های تخصیص یافته به هر متغیر در سه طرح وزنی آزمایش شده.
مقادیر مناسب از سه طرح وزنی مختلف به طور قابل توجهی همبستگی دارند. ضریب همبستگی بین وزن‌های مساوی و وزن‌دهی از روش‌های مجموع رتبه‌ای 91/0 است، در حالی که ضریب همبستگی بین نتایج حاصل از وزن‌های به‌دست‌آمده از روش ارزش مورد انتظار و روش مجموع رتبه‌ای 96/0 است. بنابراین در ادامه فقط از نتایج حاصل از روش جمع رتبه استفاده می شود.

2.3.2. مناسب بودن زیستگاه گوزن و تجزیه و تحلیل داده های برداشت گوزن

هنگامی که نقشه تناسب زیستگاه گوزن تهیه شد، نتایج با داده های برداشت گوزن مقایسه شد تا ارزیابی شود که آیا استفاده از مقادیر مناسب بودن از مدل زیستگاه برای نشان دادن فراوانی گوزن برای هر WMU مناسب است یا خیر. با استفاده از ابزار آمار منطقه ای در ArcMap، یک مقدار مناسب مناسب برای هر یک از 35 WMU در منطقه مورد مطالعه ایجاد شد. ابزار آمار منطقه ای بر اساس مقادیر شطرنجی از نقشه تناسب زیستگاه، آماری را برای هر منطقه محاسبه می کند. در این مورد، آمار میانگین مقدار مناسب بودن است و مناطق WMU ها هستند. WMU 55 از این تجزیه و تحلیل حذف شد، زیرا این WMU نشان دهنده پارک استانی Algonquin است، منطقه ای که در آن شکار در انتاریو مجاز نیست.
از آنجایی که تعداد گوزن های برداشت شده به دسترسی شکارچیان در هر WMU بستگی دارد، تعداد کل برداشت گوزن برای هر WMU بر اساس دسترسی جاده تنظیم شد. در این مطالعه از طول کل جاده های اصلی به عنوان اندازه گیری دسترسی شکارچی استفاده شد. به عنوان مثال، WMU 65 (منطقه اتاوا) برداشت آهو پیش بینی شده 23556 و طول جاده 2862 کیلومتر داشت، در حالی که WMU 69B برداشت 477 و طول جاده 171 کیلومتر داشت. با تنظیم داده های برداشت گوزن، هرگونه سوگیری مرتبط با اندازه WMU یا جمعیت شکارچیان حذف می شود. همبستگی بین میانگین ارزش مناسب و تعداد گوزن تنظیم شده با دسترسی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

2.3.3. مناسب بودن زیستگاه گوزن و تجزیه و تحلیل داده های کنه

به منظور آزمایش اینکه آیا فراوانی کنه با فراوانی گوزن سفید مرتبط است، یک تحلیل همبستگی برای تجزیه و تحلیل رابطه بین کنه و فراوانی گوزن دم سفید انجام شد. با این حال، ما اطلاعات مستقیمی در مورد فراوانی آهو و کنه در انتاریو نداریم. از آنجایی که نتیجه مدل‌سازی زیستگاه گوزن و داده‌های برداشت گوزن تنظیم شده نشان می‌دهد که یک همبستگی مثبت قوی بین مدل مناسب زیستگاه گوزن ما و داده‌های برداشت گوزن وجود دارد، مقادیر مناسب بودن از مدل زیستگاه گوزن برای پیش‌بینی مکان ترجیحی و تراکم بالقوه استفاده شد. از گوزن دم سفید ابزار آمار منطقه ای در ArcMap برای تولید میانگین ارزش مناسب زیستگاه برای هر منطقه انتشار استفاده شد.B. burgdorferi .
Ijgi 04 00105 g005 1024
شکل 5. توزیع تیک به تفکیک سال از 2006 تا 2012.

3. نتایج و بحث

شکل 5 توزیع تعداد کل تیک و تعداد کل تیک های مثبت را در هر سال ترسیم می کند. همانطور که در نقشه های سری زمانی نشان داده شده است، واضح است که از سال 2006 با گسترش اکتساب کنه ها و کنه های مثبت حامل باکتری B.burgdorfe ri به سمت شمال از مرز ایالات متحده و کانادا، افزایش یافته است. در سال 2006، بیشترین تعداد اکتساب کنه برای سال در یک DA دو بود که تا سال 2012 به 44 مورد در سال افزایش یافت. روند بسیار مشابهی نیز در تعداد اکتساب‌های کنه مثبت در سراسر منطقه مورد مطالعه شناسایی شد. تعداد کل کسب کنه مثبت برای B. burgdorferi در سال بین سال های 2010 و 2011 تقریباً چهار برابر شد ( شکل 5)). از این نتایج، ما می توانیم استنباط کنیم که افزایش کلی در توزیع فضایی جمعیت کنه در شرق انتاریو وجود داشته است.
در سال 2010، یک مطالعه نظارتی غیرفعال در مورد خطر بیماری لایم در کبک نشان داد که تعداد کنه‌های ارسالی هر ساله از سال 2004 به بعد افزایش یافته است، که بیشتر آن از مناطق نزدیک به مرز ایالات متحده ارائه شده است [ 35 ، 36 ]. این با یافته‌های ما مطابقت دارد، زیرا افزایش تعداد کنه‌های ارسالی از نظر جغرافیایی همزمان با مرز ایالات متحده و کانادا اتفاق افتاده و در طول زمان در شرق انتاریو به سمت شمال گسترش یافته است.
شکل 6 نتایج تناسب زیستگاه را از طرح وزنی نشان می دهد، در حالی که جدول 2 نتایج ضریب همبستگی را بین مناسب بودن زیستگاه گوزن، داده های برداشت گوزن تنظیم شده، تعداد کنه ارسالی و کنه های مثبت برای B. burgdorferi فهرست می کند. نقشه تناسب زیستگاه گوزن نشان می دهد که مکان های مرتبط با نمرات مناسب بودن بالا به سمت مناطق مرکزی و شمالی منطقه مورد مطالعه متمرکز شده اند. در مقابل، نقشه تناسب نشان داد که مناطق با نمرات تناسب پایین به سمت مرز جنوبی منطقه مورد مطالعه واقع شده‌اند، جایی که فعالیت‌های انسانی و اثرات انسانی بالاترین میزان را دارند.
Ijgi 04 00105 g006 1024
شکل 6. نقشه تجزیه و تحلیل تناسب زیستگاه از روش وزن دهی مجموع رتبه ای به دست می آید.
جدول
جدول 2. ضرایب همبستگی بین متغیرهای تست شده در این مطالعه. WMU، واحد مدیریت حیات وحش.
شکل 7 نشان می دهد که یک همبستگی مثبت قوی بین مدل مناسب زیستگاه گوزن ما و داده های برداشت گوزن وجود دارد، که تأیید می کند که در غیاب داده های تراکم گوزن، مقادیر مناسب زیستگاه گوزن می تواند برای نشان دادن فراوانی گوزن استفاده شود.
Ijgi 04 00105 g007 1024
شکل 7. همبستگی بین میانگین ارزش مناسب زیستگاه و تعداد تعدیل شده گوزن های برداشت شده در WMU. مقدار p کمتر از 0.05 است.
همبستگی مثبت بین مقادیر مناسب زیستگاه گوزن و تعداد کنه مثبت در مطالعه ما نشان می دهد که به عنوان میزبان اصلی کنه پا سیاه، زیستگاه و شرایط محیطی گوزن دم سفید نیز ممکن است بر فراوانی کنه تأثیر بگذارد. در بسیاری از مناطق شرق آمریکای شمالی، تحقیقات نشان داده شده است که تراکم جمعیت گوزن دم سفید با فراوانی کنه پا سیاه همبستگی مثبت دارد [ 19 ]. نتایج حاصل از این مطالعه با این یافته مطابقت دارد. همانطور که توسط مطالعات قبلی در ایالات متحده نشان داده شده است، فراوانی بالای کنه معمولاً با موارد بالای لایم انسانی مطابقت دارد [ 37 ].
با رشد جمعیت انسانی در دهه گذشته، شهرنشینی ممکن است بر تغییر کاربری زمین در منطقه شرقی انتاریو تأثیر گذاشته باشد. پیشنهاد شده است که انتقال مناطق جنگلی جنگلی به محله های مسکونی ممکن است به تعاملات بیشتر بین انسان و گوزن منجر شود [ 35 ]. از آنجایی که گوزن ها زیستگاه خود را به دلیل توسعه شهری از دست می دهند، ممکن است خطر بیشتری برای تماس کنه های بومی با انسان و انتقال عامل بیماری زا به محله های تازه تاسیس وجود داشته باشد.
مهم است که محدودیت ها و سوگیری ها را در نظر بگیریم، زیرا آنها در نتایج مطالعه ما نقش دارند. اول، مکان‌های جمع‌آوری شده برای جمع‌آوری کنه تنها مناطقی را که عموم مردم می‌توانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند را شامل می‌شوند. ما اطلاعاتی از کنه‌های بومی واقع در مناطق دورافتاده یا غیرقابل دسترس نداریم. به عنوان مثال، مناطقی با دسترسی محدود به انسان، مانند جزایر یا مناطق بسیار مرتفع، ممکن است مناطقی باشند که دارای کنه های مثبت هستند. با توجه به ماهیت این مطالعه، تنها کنه های به دست آمده توسط انسان در تجزیه و تحلیل گنجانده شده است. بنابراین، یافته‌های ما ممکن است نمایش دقیقی از همه مکان‌های دارای جمعیت کنه‌های بومی در شرق انتاریو ارائه نکند.
منابع داده ما تنها از دو واحد بهداشت عمومی مشتق شده است. هر گونه اکتسابی که به سایر واحدهای بهداشت عمومی با کنه های به دست آمده در منطقه مورد مطالعه ما ارسال شد، در تجزیه و تحلیل ما لحاظ نشد. علاوه بر این، داده‌های کنه ما شامل کنه‌هایی نمی‌شود که از حیوانات (مانند سگ و گربه) تغذیه کرده‌اند، که ممکن است در بخش بزرگی از کنه‌های مثبت نقش داشته باشد. از آنجایی که داده‌های ما شامل داده‌های مربوط به کنه‌های ارائه‌شده به بیمارستان‌های محلی، پزشکان و کلینیک دامپزشکی نمی‌شود، نتایج ما ممکن است نمایش درستی از شدت و میزان جمعیت کنه‌های بومی در شرق انتاریو ارائه نکند. همچنین باید توجه داشت که همه داده‌های مورد استفاده برای استخراج عوامل مختلف در دوره‌ای نیستند که داده‌های تیک جمع‌آوری شده‌اند. بین داده های مختلف مورد استفاده در این مطالعه یک تاخیر زمانی وجود دارد. داده‌های کنه بین سال‌های 2006 و 2012 جمع‌آوری شد، در حالی که داده‌های برداشت گوزن از سال 2008 تا 2011 بود. تناقض زمانی ممکن است باعث سوگیری در نتیجه شود. با این حال، با توجه به پایداری کاربری/پوشش زمین و تغییرات آهسته جمعیت در منطقه مورد مطالعه، سوگیری ناشی از تاخیر زمانی ممکن است بسیار ناچیز باشد.
داده های برداشت گوزن ما با استفاده از مقیاس WMU (بهترین مقیاس موجود از وزارت منابع طبیعی انتاریو) تجزیه و تحلیل شد. با این حال، ممکن است این یک مقیاس نسبتاً درشت نسبت به تجزیه و تحلیل داده های کنه ما در نظر گرفته شود، که در سطح DA تجزیه و تحلیل شد. از آنجایی که شکار آهو توسط تعداد برچسب ها یا مجوزهای صادر شده برای شکارچیان در انتاریو کنترل می شود، تغییر در تعداد گوزن های برداشت شده در طول سال ها ممکن است به طور واقعی و دقیق نشان دهنده تغییر جمعیت گوزن نباشد. در عوض، تعداد گوزن های برداشت شده در هر WMU ممکن است با اهداف شکار و کنترل گوزن وزارت منابع طبیعی مرتبط باشد. برای مثال، اگر هدف دولت تثبیت جمعیت آهو در هر WMU در هر سال باشد، تعداد برداشت گوزن نوسان یا تغییر زیادی را نشان نمی‌دهد. به عنوان تعداد ثابتی از برچسب ها در سال تخصیص داده می شود. در نتیجه، داده های برداشت گوزن ما ممکن است به ما اجازه ندهد که تراکم گوزن را در هر WMU به طور دقیق تخمین بزنیم. با این وجود، داده‌های برداشت گوزن ما می‌تواند در ارائه بینشی در مورد تعداد نسبی جمعیت گوزن مفید باشد.
مطالعات قبلی نشان داده اند که افزایش دما در نتیجه تغییرات آب و هوایی ممکن است یکی از مهم ترین عواملی باشد که در پراکندگی مناطق بومی لایم به سمت شمال در ایالات متحده و کانادا کمک می کند [ 19 ، 37 ، 38 ]. محققان پیشنهاد کرده‌اند که آب و هوا بر میزان بقای کنه‌ها، تراکم جمعیت کنه‌ها و آستانه تعداد کنه‌های مهاجر مورد نیاز برای ایجاد یک جمعیت جدید تأثیر می‌گذارد [ 20 ، 21 ، 38 ]]. فراتر از محدوده های معینی از دما، رطوبت و آستانه بارندگی، کنه ها نمی توانند زنده بمانند، زیرا این شرایط کنه را از بین می برد. با گرم شدن دما در سال‌های اخیر، جمعیت کنه‌ها ممکن است از ایالات متحده به انتاریو گسترش یابد، جایی که دما از لحاظ تاریخی پایین‌تر بوده است. شرایط بقای بهینه ممکن است به کنه‌ها اجازه دهد در مهاجرت مسافت‌های بیشتر در دوره‌های زمانی کوتاه‌تر قوی‌تر شوند، در حالی که دمای خشک و گرم ممکن است به طور بالقوه مانع از فعالیت کنه‌ها شود. ترجیحات دمایی جمعیت گوزن ها نیز ممکن است در پراکندگی کنه ها نقش داشته باشد. نقش تغییر اقلیم باید در آینده با جزئیات بیشتری برای این منطقه مورد مطالعه قرار گیرد.

4. نتیجه گیری

در این مقاله، رابطه فضایی بین کنه لایم پا سیاه و میزبان اصلی آن، گوزن دم سفید، در شرق انتاریو مورد بررسی قرار گرفت. با توسعه یک مدل تناسب زیستگاه از طریق تجزیه و تحلیل تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) مبتنی بر سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، نقشه تناسب زیستگاه گوزن تولید شد و نتایج با داده های برداشت گوزن مقایسه شد. داده‌های ارسال کنه جمع‌آوری‌شده از دو واحد بهداشت عمومی بین سال‌های 2006 و 2012 برای بررسی رابطه بین کنه‌های بومی و مناسب بودن زیستگاه آهو در شرق انتاریو مورد استفاده قرار گرفت. گسترش کنه ها به سمت شمال به سمت شرق انتاریو مشاهده شد.
در حالی که رابطه پویا بین گوزن و کنه کاملاً مشخص نیست، یک مدل مناسب زیستگاه گوزن ممکن است بینشی در مورد گسترش و توزیع بیماری لایم در شرق انتاریو ارائه دهد. از آنجایی که گوزن میزبان اصلی ناقل بیماری است، تجزیه و تحلیل فضایی گوزن برای درک حرکت فضایی کنه و بیماری بسیار مهم است. نتایج نشان می دهد که یک رابطه مثبت بین داده های برداشت گوزن و مناسب بودن زیستگاه گوزن وجود دارد. همچنین مشخص شد که جمعیت کنه بالا با تناسب بالا مطابقت دارد. نتایج نشان می‌دهد که مکان‌های مرتبط با نمرات مناسب بودن بالا به سمت مناطق مرکزی و شمالی منطقه مورد مطالعه متمرکز شده‌اند. متقابلا، نقشه تناسب نشان داد که مناطق با نمرات تناسب پایین به سمت مرز جنوبی منطقه مورد مطالعه واقع شده اند، جایی که فعالیت های انسانی و اثرات انسانی در آن بالاترین است. با این وجود، نتایج نشان می‌دهد که یک رابطه مثبت می‌تواند بین نقشه مناسب بودن گوزن ما و کنه‌های بومی در شرق انتاریو وجود داشته باشد.
این نتایج برای توسعه استراتژی‌های مدیریتی مفید است که هدف آن جلوگیری از تبدیل شدن لایم به تهدیدی برای سلامت عمومی در کانادا است. درک قوی‌تر از زیستگاه گوزن در رابطه با توزیع کنه‌های پا سیاه در مقیاس محلی می‌تواند واحدهای بهداشتی را با پیشگیری و بروز عفونت بیماری لایم در شرق انتاریو تجهیز کند. همانطور که توسط مطالعات قبلی در ایالات متحده نشان داده شده است، فراوانی بالای کنه معمولاً با موارد بالای لایم انسانی مطابقت دارد [ 33]. پتانسیل مکان‌یابی مناطق پرخطر و کم خطر در محله‌ها ممکن است به متخصصان بهداشت عمومی اجازه دهد تا به طور فعال روش‌های پیشگیری لایم را تدوین کنند، آگاهی از بیماری‌های عفونی ایجاد کنند و استراتژی‌هایی را منحصراً برای جوامع محلی مربوطه خود توسعه دهند. اطلاعات جغرافیایی در مقیاس بالاتر، مانند سطح منطقه انتشار، که برای سلامت عمومی ارائه شده است، امکان دقت بیشتر در مکان یابی مناطق کنه بومی را برای ساکنان فراهم می کند. در نتیجه، واحدهای بهداشت عمومی اکنون این توانایی و اعتماد به نفس را دارند که اطلاعات مربوط به مکان‌های خاص مناطق خطر کنه پا سیاه، مانند پارک‌های خاص یا مناطق محله‌ای که قبلاً در آن‌ها فراوانی کنه مشاهده شده بود، در اختیار ساکنان قرار دهند. از آنجایی که مطالعات قبلی بر تجزیه و تحلیل بیماری لایم در سطح استانی و ملی متمرکز شده است،
لازم به ذکر است که در این مطالعه تأثیر عوامل اقلیمی و مدیریت جنگل بر تغییر زیستگاه آهو و گسترش کنه در نظر گرفته نشده است. مطالعات بیشتری برای بررسی اینکه چگونه بقای کنه، رفتار و فعالیت فصلی ممکن است با تغییرات آب و هوایی گذشته و پیش بینی شده تغییر کند، مورد نیاز است. درک قوی از پویایی جمعیت گوزن و تناسب زیستگاه برای درک روندهای فضایی و الگوهای کنه های پا سیاه و بیماری لایم ضروری است. تأثیر (یا رابطه) لبه‌های کاربری زمین و تکه تکه شدن چشم‌انداز زیستگاه‌های گوزن و تغییرات در جمعیت آهو و کنه نیز باید در آینده بیشتر مورد مطالعه قرار گیرد. از آنجایی که تعداد جمعیت کنه های بومی در حال گسترش و استعمار مناطق جدید در انتاریو است، لایم به یک چالش اضطراری برای سلامت عمومی تبدیل خواهد شد.

ضمیمه

جدول
جدول A1. طرح‌های رمزگذاری مجدد و وزن‌های مورد استفاده برای لایه‌های مختلف در تحلیل MCDM.

منابع

  1. اوگدن، NH; معارف، ع. بارکر، IK; پولین، مگابایت؛ لیندسی، ال آر. Morshed, MG; اوکالاگان، سی جی; رامی، اف. والتنر تووز، دی. Charron، DF تغییر آب و هوا و پتانسیل گسترش دامنه ناقل بیماری لایم Ixodes scapularis در کانادا. بین المللی J. Parasitol. 2005 ، 36 ، 63-70. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  2. آژانس بهداشت عمومی کانادا برگه اطلاعات بیماری لایم ; دولت کانادا: اتاوا، ON، کانادا، 2012. [ Google Scholar ]
  3. اوگدن، NH; بیگراس پولین، ام. اوکالاگان، سی جی; بارکر، IK; لیندسی، ال آر. معارف، ع. اسمویر-تومیک، کی. والتنر تووز، دی. Charron، D. یک مدل جمعیت پویا برای بررسی اثرات آب و هوا بر محدوده جغرافیایی و فصلی کنه Ixodes scapularis . بین المللی J. Parasitol. 2005 ، 35 ، 375-389. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  4. واتسون، تی جی؛ اندرسون، RC Ixodes scapularis روی گوزن دم سفید ( Odocoileus virginianus ) از لانگ پوینت، انتاریو می گویند. جی. وایلدل. دیس 1976 ، 12 ، 66-71. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  5. واردن، L. عوامل مؤثر بر فراوانی کنه های پا سیاه ( Ixodes scapularis ) و شیوع Borrelia burgdorferi در کنه ها و پستانداران کوچک در منطقه هزار جزیره. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گوئلف، گوئلف، ON، کانادا، 2012. [ Google Scholar ]
  6. Spielman، A. ظهور بیماری لایم و بابزیوز انسانی در یک محیط در حال تغییر. ان آکادمی نیویورک علمی 1994 ، 740 ، 146-156. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  7. اوجن، NH; سنت اونگه، ال. بارکر، IK; برازو، اس. بیگراس پولین، ام. Charron، DF; فرانسیس، سی ام. هیگی، ا. لیندسی، ال آر. معارف، ع. و همکاران نقشه های خطر برای گسترش دامنه ناقل بیماری لایم، Ixodes scapularis ، در کانادا در حال حاضر و با تغییرات آب و هوایی. بین المللی J. Health Geogr. 2008 ، 7 . [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  8. اسکات، جی دی. فرنادو، ک. دوردن، لس آنجلس; مورشد، اسپیروکت بیماری MG Lyme، Borrelia burgdorferi ، بومی در مرکز زلزله در ترکیه پوینت، انتاریو. جی. مد. انتومول. 2004 ، 41 ، 226-230. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  9. رند، PW; لوبلچیک، سی. لاوین، GR; الیاس، س. هولمن، ام اس; Lacombe، EH; اسمیت، تراکم گوزن RP و فراوانی Ixodes scapularis (Acari: Ixodidae). جی. مد. انتومول. 2003 ، 40 ، 179-184. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  10. جونز، سی جی; Ostfeld، RS; ریچارد، نماینده مجلس؛ Schauber، EM; Wolff, JO واکنش‌های زنجیره‌ای که بلوط‌ها را به شیوع شب پره کولی و خطر بیماری لایم مرتبط می‌کند. Science 1998 , 279 , 1023-1026. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  11. Bosler، EM; Ormiston، BG; کلمن، جی ال. Hanrahan، JP; Benach، JL شیوع اسپیروکت بیماری لایم در جمعیت آهو دم سفید و موش پا سفید. Yale J. Biol. پزشکی 1984 ، 57 ، 651-659. [ Google Scholar ] [ PubMed ]
  12. رند، PW; لوبلچیک، سی. هولمن، ام اس; Lacombe، EH; اسمیت، RP فراوانی Ixodes scapularis (Acari: Ixodidae) پس از حذف کامل گوزن از یک جزیره دور از ساحل، بومی برای بیماری لایم. جی. مد. انتومول. 2004 ، 41 ، 779-784. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  13. تامپسون، سی. اسپیلمن، ا. Krause، PJ آلوده کننده زئونوزهای مرتبط با گوزن: بیماری لایم، بابزیوز و ارلیشیوز. CID 2001 ، 33 ، 676-685. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  14. گارنت، جی.ام. کانالی، NP; استافورد، KC; کارتر، ML ارزیابی مداخلات هدفمند گوزن در بروز بیماری لایم در کانکتیکات. بهداشت عمومی ، 2011 ، 126 ، 446-454. [ Google Scholar ] [ PubMed ]
  15. ماهی، دی. کودکان، JE پیشگیری مبتنی بر جامعه از بیماری لایم و سایر بیماری های منتقله از طریق کنه از طریق کاربرد موضعی کنه کش در گوزن دم سفید: پیشینه و منطق. دیس زئونوز بردار. 2009 ، 9 ، 357-364. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  16. Piesman، J. اکولوژی Borrelia burgdorferi sensu lato در آمریکای شمالی. در لایم بورلیوز: زیست شناسی، اپیدمیولوژی و کنترل ؛ Gray, JS, Kahl, O., Lane, RS, Stanek, G., Eds.; CABI Publishing: New York, NY, USA, 2002; ص 223-249. [ Google Scholar ]
  17. Shope, R. تغییرات آب و هوایی جهانی و بیماری های عفونی. محیط زیست چشم انداز سلامتی 1991 ، 96 ، 171-174. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  18. Bunnell، JE; قیمت، SD; داس، ا. شیلدز، تی. شیشه، GE سیستم اطلاعات جغرافیایی و تجزیه و تحلیل فضایی Ixodes scapularis بالغ (Acari: Ixodidae) در منطقه اقیانوس اطلس میانه ایالات متحده آمریکا J. Med. انتومول. 2003 ، 40 ، 570-576. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  19. اوگدن، NH; لیندسی، ال آر. بوچمپ، جی. شارون، دی. معروت، ع. اوکالاگان، سی جی; والترنت-تووز، دی. بارکر، IK بررسی روابط بین دما و سرعت رشد کنه Ixodes scapularis (Acari: Ixodidae) در آزمایشگاه و مزرعه. جی. مد. انتومول. 2004 ، 41 ، 622-633. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  20. Brownstein, JS; هولفورد، TR; ماهی، D. یک مدل مبتنی بر آب و هوا، توزیع فضایی ناقل بیماری لایم Ixodes scapularis را در ایالات متحده پیش‌بینی می‌کند. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2003 ، 111 ، 1152-1157. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  21. Brownstein, JS; هولدفورد، TR; ماهی، دی. تأثیر تغییرات آب و هوایی بر خطر بیماری لایم در آمریکای شمالی. EcoHealth 2005 ، 2 ، 38-46. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  22. اوگدن، NH; ترودل، ال. آرتسوب، ح. بارکر، IK; بوچمپ، جی. Charron، DF; Drebot، MA; گالووی، تی دی. اوهندلی، آر. تامپسون، RA; و همکاران کنه های Ixodes scapularis جمع آوری شده با نظارت غیرفعال در کانادا: تجزیه و تحلیل توزیع جغرافیایی و عفونت با عامل بورلیوز لایم Borrelia burgdorferi . جی. مد. انتومول. 2006 ، 43 ، 600-609. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  23. Phua، MH; مینووا، M. رویکرد تصمیم گیری چند معیاره مبتنی بر GIS برای برنامه ریزی حفاظت از جنگل در مقیاس چشم انداز: مطالعه موردی در منطقه کینابالو، صباح، مالزی. Landsc. طرح شهری. 2004 ، 71 ، 207-222. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  24. کیسلر، جی.ام. Sundell، RC ترکیب ابزار چند ویژگی و اطلاعات جغرافیایی برای تصمیم گیری مرزی: برنامه ای برای برنامه ریزی پارک. جی. جئوگر. Inf. تصمیم می گیرد. مقعدی 1997 ، 1 ، 101-118. [ Google Scholar ]
  25. ایستمن، جی آر. جین، دبلیو. کیم، PAK; رویه های Toledano، J. Raster برای تصمیم گیری های چند معیاره / چند هدفه. فتوگرام مهندس Remote Sens. 1995 , 61 , 539-547. [ Google Scholar ]
  26. پوشش زمین، حدود 2000-وکتور. در دسترس آنلاین: http://www.geobase.ca/geobase/en/data/landcover/csc2000v/description.html (دسترسی در 10 اکتبر 2014).
  27. کامپتون، بی. مکی، آر. دوسک، GL عوامل موثر بر توزیع گوزن دم سفید در زیستگاه های ساحلی. جی. وایلدل. مدیریت 1988 ، 52 ، 542-548. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  28. وزارت منابع طبیعی زیست شناسی گوزن دم سفید. وزارت منابع طبیعی انتاریو 2012. در دسترس آنلاین: http://www.mnr.gov.on.ca/en/Business/FW/2ColumnSubPage/STDPROD_097096.html (در 3 آوریل 2014 قابل دسترسی است). [ Google Scholar ]
  29. Moen، AN ذخیره انرژی توسط گوزن دم سفید در زمستان. اکولوژی 1976 ، 57 ، 192-198. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  30. Clef، MV بررسی اثرات زیست محیطی و مدیریت گوزن دم سفید در نیوجرسی. The Nature Conservancy، فصل نیوجرسی، اکتبر 2004. در دسترس آنلاین: http://deerinbalance.files.wordpress.com/2010/01/review-of-the-ecological-effects-and-management-of.pdf (دسترسی در 20 نوامبر 2014).
  31. راجرز، کی جی. Ffolliott، PF; محدوده پاتون، DR Home و حرکت پنج آهو قاطر در یک جامعه علف-بوته نیمه بیابانی. در ایستگاه آزمایشی جنگل و مرتع کوه راکی ؛ Forest Service US, وزارت کشاورزی: ​​Fort Collins, CO, USA, 1978; جلد 355، ص 1-6. [ Google Scholar ]
  32. بییر، پی. McCullough, DR عوامل موثر بر الگوهای فعالیت گوزن دم سفید و استفاده از زیستگاه. Wildl. مونوگر. 1990 ، 109 ، 3-51. [ Google Scholar ]
  33. ریچاردسون، CL برس مدیریت اثرات بر روی زیستگاه گوزن. افزونه AgriLife Texas A & M. 1914. E-129. در دسترس آنلاین: http://gillespie.agrilife.org/files/2013/02/Brush-Management-Effects-on-Deer-Habitats.pdf (دسترسی در 20 نوامبر 2014).
  34. یانسن، آر. van Herwijnen, M. پشتیبانی تصمیم چندهدفه برای مدیریت زیست محیطی + تصمیمات قطعی در مورد مجموعه متناهی از گزینه های جایگزین: دیسک های نمایشی و دستورالعمل ; Kluwer Academic Publishers: Dordrecht, The Netherlands, 1994; پ. 232. [ Google Scholar ]
  35. اوگدن، NH; بوچارد، سی. کورتنباخ، ک. مارگوس، جی. لیندسی، ال آر. ترودل، ال. نگئون، اس. Milord، F. نظارت فعال و غیر فعال و تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک B orrelia burgdorferi روند ظهور خطر بیماری لایم در کانادا را روشن می کند. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2010 ، 118 ، 909-914. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  36. Estrada-Pena، A. افزایش تناسب زیستگاه در ایالات متحده برای کنه ای که بیماری لایم را منتقل می کند: رویکرد سنجش از دور. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2002 ، 110 ، 635-640. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  37. کیترون، یو. Kazmierczak، JJ تجزیه و تحلیل فضایی توزیع بیماری لایم در ویسکانسین. صبح. J. Epidemiol. 1997 ، 145 ، 558-566. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  38. گوبلر، دی جی; رایتر، پی. Ebi، KL; یاپ، دبلیو. ناسی، آر. Patz، JA تنوع و تغییر آب و هوا در ایالات متحده: اثرات بالقوه بر بیماری های ناقل و جوندگان. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2001 ، 109 ، 223-233. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]

;کاربردهای GISمقالات

آموزش کاربردی ArcGISالهام ابراهیم زادهکاربرد جی ای اسکاربرد جی ای اس در زمین شناسی

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همواره حمایت دانشجویان عزیزمان همراه ما بوده و این سببب شده که گامی محکم به‌سوی ایجاد یک مرجع برای آموزش GIS برداریم. با این امید که بتوانیم قدردان حمایت شما بزرگواران باشیم.

  • خانه
  • آموزش
  • فیلم آموزشی
  • تماس با ما
  • درباره ما
  • وبلاگ
  • سمنان /خیابان کاشانی/ساختمان فناوری اطلاعات/پ 8
  • 09120049370