نقشه راه GIS

درخواست مشاوره

09120049370

8 صبح تا 12 شب

09120049370

Telegram Whatsapp Youtube
کاربرد جی ای اس

 

خلاصه

با گسترش جغرافیای زمانی سنتی، این مطالعه قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و دریافت آلاینده های شخصی را بررسی می کند و مناطق خطرناک سلامت شخصی را با در نظر گرفتن رفتار فضا-زمان در سطح فردی تعریف می کند. یک نقشه سه بعدی آلودگی هوا و خطر سلامتی برای تجسم مسیر فضا-زمان فردی، شاخص‌های شخصی کیفیت هوا (AQI) و مناطق خطرناک سلامت شخصی ساخته شده است. سطح قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا شخصی و تغییرات آن در فضا و زمان توسط یک سنسور قابل حمل آلاینده هوا همراه با یک واحد GPS قابل حمل اندازه گیری می شود. دریافت آلاینده های شخصی با در نظر گرفتن غلظت آلاینده هوا در محیط اطراف، ویژگی های بیوفیزیکی فرد و فعالیت های فضا-زمان فرد برآورد می شود. مناطق خطر آلودگی هوا شخصی با مقایسه میزان مصرف آلاینده شخصی با استاندارد کیفیت هوا تعریف می شوند. این مناطق بخش‌های فعالیت فضا-زمان-فعالیت خاصی در امتداد مسیر فضا-زمان فرد هستند. توانایی شناسایی مناطق خطرناک آلودگی هوا می تواند به برنامه ریزی برای اقدامات مناسب با هدف کنترل اثرات بهداشتی ناشی از آلودگی هوا کمک کند. به عنوان یک مطالعه موردی، این مقاله در مورد بررسی و تجسم دو روز قرار گرفتن در معرض ازن، مناطق مصرفی و خطر یک فرد در هیوستون، تگزاس گزارش می دهد.
کلید واژه ها: 

قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا ؛ مصرف آلاینده هوا ؛ مسیر فضا-زمان ؛ جغرافیای زمانی ; منطقه خطر سلامت شخصی

 

1. معرفی

آلودگی هوا به آلودگی جو اطلاق می شود که ممکن است منجر به اثرات نامطلوب سلامتی برای انسان، حیوانات، گیاهان و محیط شود [ 1 ]. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) استانداردهای ملی کیفیت هوای محیط (NAAQS) را برای شش آلاینده معمولی هوا (به عنوان مثال ، آلاینده های معیار)، از جمله ذرات معلق (PM)، ازن سطح زمین (O 3 )، مونوکسید کربن ( CO)، اکسید گوگرد (SO x )، اکسید نیتروژن (NOx )، و سرب. اگر سطح یک یا چند آلاینده بالاتر از استانداردهای EPA باشد، کیفیت هوا بد در نظر گرفته می شود و ممکن است اثرات شدیدی بر سلامتی داشته باشد. PM و سطح زمین O 3گسترده ترین تهدیدهای سلامتی برای انسان هستند. قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا می تواند باعث افزایش میزان مرگ و میر شود. شواهد اخیر نشان داد که قرار گرفتن انباشته در معرض آلودگی کم هوا نیز می تواند اثرات شدید سلامتی، از جمله مرگ، ناتوانی، و بیماری ایجاد کند [ 2 ].
این مطالعه بر بررسی الگوهای دینامیکی مکانی-زمانی قرار گرفتن و دریافت آلودگی هوا با استفاده از رویکرد جغرافیایی زمان طولانی و ژئو تجسم سه بعدی متمرکز است. این مقاله برای پرداختن به سه سوال در هم آمیخته – سطح آلودگی هوا در هوای محیط چقدر است؟ زمانی که مسیر و فعالیت‌های مکانی و زمانی شخصی در نظر گرفته می‌شود، قرار گرفتن فرد در معرض هوای آلوده چیست؟ و مناطق خطرناک سلامت فردی به دلیل آلودگی هوا کدامند؟

1.1. AQI برای کیفیت هوای محیط و تأثیر بر سلامت فردی

شاخص کیفیت هوا (AQI) میزان آلودگی هوا و اثرات بالقوه آلودگی هوا بر سلامتی را نشان می دهد. این ابزاری است که برای کمک به عموم مردم در درک کیفیت هوای محلی و اثرات نامطلوب هوای محیط بر سلامتی طراحی شده است [ 3 ]. AQI به عنوان یک عدد مثبت گزارش شده است و استاندارد آن در کشورهای مختلف متفاوت است. EPA ایالات متحده غلظت آلاینده های اصلی هوا را بر اساس AQI محاسبه می کند، به عنوان مثال ، سطح زمین O 3 ، PM 2.5 ، PM 10 ، مونوکسید کربن (CO)، دی اکسید نیتروژن (NO 2 ) و اکسید نیتروژن (NOx ) [ 4 ].]. AQI به دنبال یک طرح شش رنگ از سبز تا مایل به قهوه ای گزارش شده است که به ترتیب مربوط به کیفیت هوای خوب تا کیفیت هوای خطرناک است ( جدول 1 ) [ 5 ].
جدول
جدول 1. استاندارد AQI ایالات متحده (منبع: EPA 2009).
غلظت آلاینده های هوا در بسیاری از مکان ها، محلی و سراسری اندازه گیری می شود. AQI جداگانه برای هر آلاینده با استفاده از فرمول استاندارد EPA زیر محاسبه می شود:

من=منساعت–منلبساعت–بل( سی–بل) +منلمن=منساعت–منلبساعت–بل(سی–بل)+منل

جایی که I مقدار AQI برای یک آلاینده نگران کننده است، C غلظت آلاینده هوا، Bh نقطه شکست بالا (≥ C ) برای غلظت آلاینده، Bl نقطه شکست پایین (≤ C ) برای آلاینده است . غلظت همان آلاینده، I h حد AQI بالا مربوط به Bh است ، I l حد پایین AQI مربوط به B l است . توجه داشته باشید که با توجه به یک آلاینده هوا، EPA مقادیر آستانه غلظت Bh , Bl را تعریف کرده است .و مقادیر AQI مربوط به Ih و I l برای منعکس کردن اثرات بهداشتی آلاینده [ 5 ]. بالاترین مقدار AQI در طول یک روز به عنوان AQI آن روز ثبت می شود. گزارش های ساعتی برای AQI محلی و ملی (مانند PM 2.5 ، O 3 ، و PM 2.5 -O 3 ترکیبی) از طریق کانال های متعدد به روز و منتشر می شوند [ 6 ، 7 ].

نقشه های AQI کیفیت هوا را در سراسر یک منطقه نقشه برداری با استفاده از طرح شش رنگ AQI (مانند جدول 1 ) نشان می دهد. این نقشه ها معمولاً برای گزارش و پیش بینی AQI استفاده می شوند. برای مثال، یک وب‌سایت عمومی – WWW.AIRNOW.GOV – نقشه‌های ساعتی AQI در زمان واقعی را برای ایالات متحده و قرائت‌های AQI برای شهرهای بزرگ ایالات متحده ارائه می‌کند. شکل 1 یکی از این نقشه ها را نشان می دهد.
Ijgi 04 00032 g001 1024
شکل 1. نقشه ترکیبی AQI PM 2.5 -O 3 ملی ایالات متحده (منبع: AIRNow 2011).
نقشه های AQI تجسم خوبی از کیفیت هوا و تغییرات آن در سراسر منطقه نقشه برداری ارائه می دهند. با این حال، برای ارزیابی کیفیت هوا و اثرات نامطلوب آن بر سلامتی برای انسان بسیار محدود است. این محدودیت به وضوح مکانی و زمانی مقادیر AQI مربوط می شود. اول، بیشتر نقشه‌های AQI، AQIها را در سطح شهر، شهرستان یا شهرستان نشان می‌دهند. استنتاج مستقیم از این نقشه ها پیامدهای سلامتی افراد در معرض مغالطه اکولوژیکی است. به عنوان کوان [ 8] خاطرنشان کرد، یک نیاز رو به افزایش آشکار برای ارزیابی اثرات سلامتی وجود دارد تا از استخراج اثرات زیست محیطی در سطح فردی از سطح مجموع محله دور شده و به سمت ارزیابی اثرات بهداشتی در سطح شخصی حرکت کنیم. در چند سال گذشته تعدادی از مطالعات و پروژه های تحقیقاتی که به طور آزمایشی اکتشاف ارزیابی اثرات سطح فردی آلودگی هوا بر سلامتی را انجام داده اند ظاهر شده است، اگرچه اکثر آنها در هر دو مقیاس مکانی و زمانی تا حدی به دلیل چالش های فنی مربوط به حسگرها محدود هستند. و جمع آوری داده ها [ 9]. دوم، نقشه‌های AQI نقشه‌های دوبعدی هستند که تغییرات مکانی کیفیت هوا و اثرات سلامتی آن را در یک نقطه زمانی خاص یا به‌عنوان میانگین در یک دوره زمانی منعکس می‌کنند. با این حال، کیفیت هوا و اثرات بهداشتی آن به طور مداوم در طول زمان وجود دارد. مقادیر و نقشه های سنتی AQI فاقد قابلیت کمک به ارزیابی مداوم کیفیت هوا و اثرات سلامتی هستند.
AQI سنتی به دلیل بی توجهی به ویژگی های فردی، از جمله فعالیت های فردی و ویژگی های بیوفیزیکی، برای ارزیابی اثرات سلامتی در سطح شخصی محدودتر است. پیامدهای آلودگی هوا بر سلامتی به همان اندازه که برای جمعیت عمومی تأثیر دارد، در سطح فردی است. در حالی که غلظت بالا از یک آلاینده خاص ممکن است وضعیت سلامتی انسان را به روشی مشابه تحت تأثیر قرار دهد، تأثیر نامطلوب سلامتی بر روی یک فرد بیشتر تابعی از نوع و الگوهای فعالیت‌هایی است که فرد انجام می‌دهد و ویژگی‌های فیزیکی و بیولوژیکی او. . بنابراین، به اندازه الگوهای مکانی و زمانی آلودگی هوا و در نتیجه ارزش AQI پویا،

1.2. مواجهه شخصی با هوای آلوده و دریافت آن

قرار گرفتن انسان در معرض آلودگی هوا هنگام تماس با آلاینده های هوا در یک مکان و در یک زمان اتفاق می افتد [ 10 ، 11 ]. قرار گرفتن در معرض شخصی را می توان به طور مستقیم (به عنوان مثال، نمونه گیری شخصی و اندازه گیری نشانگر بیولوژیکی) یا به طور غیر مستقیم (به عنوان مثال، اندازه گیری/مدل سازی و بررسی محیطی) اندازه گیری کرد [ 12 ]. در بین روش های مختلف اندازه گیری، نمونه گیری شخصی از دقت بالایی برخوردار است. اغلب برای جمع‌آوری داده‌های مربوط به غلظت آلاینده‌های هوا در محیط اطراف فرد، دفعات قرار گرفتن در معرض شخصی و مدت زمان قرار گرفتن در معرض استفاده می‌شود. قرار گرفتن شخصی در معرض آلودگی هوا یک فرآیند انباشته است که نه تنها به غلظت آلاینده هوا بلکه به دوره های زمانی و ترتیب مکان های مواجهه نیز مربوط می شود.
مصرف شخصی آلاینده هوا به طور مستقیم به اثرات سلامتی در سطح فردی کمک می کند. این به یک سری از فرآیندهای تعامل بین محیط و انسان، از جمله تماس انسان با آلاینده های هوا، غلظت آلاینده ها در مکان و زمان، و جذب آلاینده ها توسط بدن انسان مربوط می شود. در میان راه های مختلف جذب، استنشاق وسیله اصلی ورود آلاینده های هوا به بدن انسان است [ 13 ]. میزان استنشاق در افراد مختلف متفاوت است. برای یک فرد در موقعیت های مختلف تغییر می کند. علاوه بر این، اثرات بهداشتی آلودگی هوا هم به قرار گرفتن در معرض آلاینده هوا و هم با ویژگی‌های بیوفیزیکی سطح فردی مرتبط است [ 14 ]. جدول 2 از هلمز [ 15 ] اقتباس شده است]؛ هنگامی که انواع مختلف فعالیت‌های بدنی و گروه‌های مختلف جمعیتی در نظر گرفته می‌شود، میزان استنشاق هوا را گزارش می‌کند. معادله 2 توضیح می دهد که چگونه می توان دریافت آلاینده هوا را با در نظر گرفتن غلظت آلاینده، میزان استنشاق فردی و زمان و مکان قرار گرفتن در معرض فردی تخمین زد:

آمنپ=🔻ل 2l 1 🔻تی2تی1سی( t , l ) R(t,l)d t d لآمنپ=🔻ل1ل2 🔻تی1تی2سی(تی،ل)آر(تی،ل) دتی دل

که در آن AI p نشان‌دهنده مصرف شخصی آلاینده هوا ( دوز استنشاقی )، C ( t ، l ) غلظت آلاینده هوا در زمان t و مکان l است، R ( t ، l ) نرخ استنشاق در زمان واقعی است، dt بازه زمانی است ( t 1 تا t 2 ) نوردهی، و dl واحد مکانی است که مجموعاً کل مسیر فضایی را می سازد ( l 1 , l 2 ).

جدول
جدول 2. میانگین حجم ورودی هوا در دقیقه (اقتباس از هلمز 1994 [ 15 ]).

2. جغرافیای زمانی و تحلیل رفتار فضا-زمان فردی

رفتار فضا-زمان فردی به حرکات و فعالیت های فرد در طول زمان و در فضا اشاره دارد. جنبه‌های مختلفی برای توصیف رفتار فضا-زمان فردی وجود دارد، مانند نوع سفر، مسیر فضا-زمان، توقف‌ها، مدت، سرعت و توالی [ 16 ]. دو گروه از روش‌های کمی معمولاً برای تحلیل رفتار فضا-زمان فردی استفاده می‌شوند. یک گروه برای تجزیه و تحلیل مسیرها یا انواع فعالیت ها، مانند رویکرد بر اساس هم ترازی توالی مکان [ 17 ]، دیدگاهی کل نگر دارد. گروه دیگر بر جنبه خاصی از رفتار فردی تمرکز می کنند، مانند فاصله سفر از مراکز اصلی کار [ 18 ]. همانطور که در ادبیات اشاره شده است [ 16]، بسیاری از تحلیل‌های کمی از رفتار فضا-زمان فردی محدود هستند زیرا برای توصیف رفتار پیوسته فضا-زمان بر یک سری رویدادهای مجزا تکیه می‌کنند. به عبارت دیگر، از متغیرهای فضایی گسسته (مثلاً تقسیم فضا به چندین ناحیه همگن) و متغیرهای زمانی (مثلاً استفاده از میانگین فعالیت ساعتی به جای فعالیت زمان واقعی) استفاده می‌شود و این متغیرهای گسسته ممکن است منجر به خطا شوند و در معرض مسائل باشند. مانند مسئله واحد مساحتی قابل اصلاح (MAUP) [ 8 ]. بنابراین، اکثر مطالعات نتوانستند تصویر کامل رفتار فضا-زمان فردی (و اثرات محیطی این رفتارها) را به دلیل محدودیت طرح تحلیل مکانی و زمانی منعکس کنند.
جغرافیدان سوئدی، تورستن هاگرستراند، چارچوب مفهومی جغرافیای زمانی را در اواخر دهه 1960 توسعه داد. بر اساس Hägerstrand [ 19 ]، رفتار فضا-زمان فردی همیشه توسط یک سری محدودیت‌های مکان و زمان، از جمله محدودیت‌های اختیار، محدودیت‌های قابلیت، و محدودیت‌های جفت محدود می‌شود. تحت این محدودیت ها، یک فرد از طریق یک مکعب فضا-زمان سه بعدی، یعنی یک فضای دو بعدی و یک زمان یک بعدی سفر می کند. مسیر سفر سه بعدی در این مکعب، مسیر فضا-زمان نامیده می شود ( شکل 2 ). منشور فضا-زمان [ 19] برای تعریف امکان سفر یک فرد در فضا و در طول زمان توسعه داده شد. مفهوم منشور فضا-زمان بیش از دو دهه بعد توسط میلر [ 20 ] به سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) معرفی شد تا دسترسی مکانی و زمانی افراد را بررسی کند.
با توجه به جغرافیای زمانی، رویدادهای مکانی-زمانی از طریق سه جزء ارائه می‌شوند: مضمون، مکان و زمان. این مولفه ها به ترتیب اندازه گیری، کنترل و ثابت می شوند تا ترکیبات مختلفی را تشکیل دهند [ 21 ]. به عنوان مثال، در یک نقشه منطقه ای آلودگی هوا، مکان ثابت است، زمان کنترل می شود، و موضوع (به عنوان مثال.، آلودگی) اندازه گیری می شود. با این حال، به دلیل محدودیت در فناوری اطلاعات و تجسم و همچنین در قدرت محاسباتی، جغرافیای زمانی هاگرستراند عمدتاً یک چارچوب برای مدت طولانی بوده است. رفتار فضا-زمان فردی تا همین اواخر در مقیاس های فضایی نسبتاً درشت و برش های زمانی گسسته مورد مطالعه قرار گرفته است. تجسم عمدتاً نقشه های دوبعدی بوده است که توزیع در فضا را در نقاط زمانی انتخاب شده نشان می دهد.
Ijgi 04 00032 g002 1024
شکل 2. یک مسیر فضا-زمان در یک مکعب فضا-زمان جغرافیای زمانی.
با توسعه GIS و فن آوری های تجسم در قرن بیست و یکم، پیشرفت های مهمی برای نمایاندن رفتار فضا-زمان فردی با استفاده از مدل سازی و تجسم سه بعدی مبتنی بر GIS انجام شد. به عنوان مثال، کوان [ 22 ] رفتار فعالیت سفر بیش از 10000 نفر را در پورتلند، اورگان بررسی کرد. رفتارهای فضا-زمان این افراد با استفاده از یک ژئوتصویرسازی سه بعدی مبتنی بر GIS که در آن مسیرهای فضا-زمان فردی با نقشه پایه یکپارچه شده بود، ترسیم شد. شاو و یو [ 23] بر این باورند که فعالیت روزانه و رفتار مسافرتی افراد به شدت تحت تأثیر فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات (ICT) قرار دارد و بنابراین فضای مجازی جزء مهمی برای فضای زندگی فرد است. آنها نقشه های مسیر فضا-زمان فردی را توسعه دادند که فعالیت های مجازی فرد (مانند کنفرانس تلفنی و تماس های تلفن همراه) را با فعالیت های فیزیکی او (مانند کار، سفرهای رفت و آمد و ملاقات) ادغام می کند. چن و همکاران [ 24 ] یک ArcGIS پسوند فضا-زمان—Activity Pattern Analyst (APA) را برای تجسم و تجزیه و تحلیل رفتار فضا-زمان فردی با هدف کاوش الگوهای مخفی در مجموعه داده های مکانی-زمانی بزرگ ایجاد کرد.
در ده سال گذشته یا بیشتر، توسعه در سیستم موقعیت جهانی دستی (GPS) و در ICT (به ویژه فن‌آوری‌های ارتباطی تلفن همراه و بی‌سیم) پیشرفت در کسب مکان فراگیر را بسیار افزایش داده است [ 25 ]. این امر جمع آوری داده ها را برای مسیر فضا-زمان سطح فردی عملی تر کرد و از تحلیل فضا-زمان رفتار فردی سود برد. مکعب فضا-زمان هاگرستراند توسط مطالعات اخیر هم برای تجسم (به عنوان مثال، [ 26 ]) و هم برای تجزیه و تحلیل (مثلاً، [ 27 ، 28 ]) مسیرهای فضا-زمان افراد اجرا شد. راسمو و همکاران [ 29] الگوهای سفر 19 آزاد شده را تجزیه و تحلیل کرد و مسیرهای سه بعدی فضا-زمان آنها را با استفاده از نرم افزار GeoTime ترسیم کرد. داده های مسیر فضا-زمان فردی آنها توسط واحدهای GPS قابل حمل جمع آوری شد. با این حال، این مطالعات رفتار فضا-زمان در سطح فردی را با تمرکز بیشتر بر مسیر فضا-زمان یک فرد و در عین حال در نظر گرفتن پویایی تعامل فرد-محیط و قرار گرفتن در معرض محیط مورد بررسی قرار دادند. یک مسیر به عنوان مجموعه ای از سه تایی توصیف می شود ، I ( xi ، y i ، t i). اثرات محیطی در طول مسیر یا نادیده گرفته می شوند یا ثابت تلقی می شوند. این رویکرد برای مدل‌سازی ماهیت پویای تعامل بین فرد و محیط محدود است، که برای درک قرار گرفتن در معرض محیط در سطح فردی و اثرات بهداشتی مرتبط حیاتی است. پویایی قرار گرفتن یک فرد در معرض آلودگی هوا هنگام حرکت در امتداد یک مسیر مکانی-زمانی باید به درستی در نظر گرفته شود تا به طور دقیق اثرات سلامتی آلودگی هوا بر روی یک فرد ارزیابی شود.
کمبودی در ادبیات برای ارتباط مسیر مکانی – زمانی یک فرد ( یعنی مسیر فضا-زمان در مکعب فضا-زمان هاگرستراند) با ماهیت متغیر قرار گرفتن در معرض محیط او به طور کلی و قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا به طور خاص وجود دارد. با توجه به دانش نویسندگان، تنها مطالعه ای که به صراحت مکعب فضا-زمان جغرافیای زمانی سنتی را برای گنجاندن توصیفی از پویایی محیط توسعه داده است، Fang and Lu [ 30 ] بود.]. مکعب فضا-زمان هاگرستراند در این مطالعه به مکعب آلودگی هوا فضا-زمان گسترش یافت که در آن نقشه دو بعدی پایه غلظت آلودگی هوا و تغییرات در فضا را نشان می‌دهد و بعد سوم پیشرفت زمان را نشان می‌دهد که در آن توزیع فضایی هوا در طول آن است. تغییر غلظت آلودگی با پیروی از فانگ و لو [ 30 ]، ما پیشنهاد می‌کنیم که تعامل یک فرد با محیط در طول یک مسیر فضا-زمان خاص از طریق مکعب فضا-زمان را می‌توان به عنوان مجموعه‌ای از چهار تاپل، I ( xi , y i , t i ) مدل‌سازی کرد . ، E i )، که در آن E i نشان دهنده قرار گرفتن در معرض محیطی یک فرد در آن استi ، یک موقعیت فضا-زمان خاص. برای مطالعه اثرات آلودگی هوا و سلامت شخصی، E i به طور جمعی با غلظت آلاینده هوا، مصرف آلاینده شخصی و فعالیت بدنی شخصی و ویژگی‌های بیوفیزیکی تعریف می‌شود. دینامیک E i تغییر مداوم اثرات بهداشتی آلودگی هوا را برای یک فرد با توجه به رفتار فضا-زمان او در منطقه مورد مطالعه و در طول دوره مطالعه تعیین می کند.
مطالعه گزارش شده در زیر به دنبال گسترش مسیر سنتی فضا-زمان در جغرافیای زمانی است تا پویایی قرار گرفتن در معرض محیط یک فرد از طریق فضا و زمان را توضیح دهد. این مطالعه با استفاده از داده‌های GPS قابل حمل و سنسورهای آلودگی هوا، رویکردی را برای اندازه‌گیری قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در سطح فردی با در نظر گرفتن رفتار فضا-زمان یک فرد ارائه می‌کند. این مطالعه بیشتر به دنبال ارزیابی اثرات سلامتی در سطح فردی با تعریف مناطق خطر آلودگی هوا در سطح فردی است تا منعکس کننده نقض استانداردهای کیفیت هوای EPA باشد.

3. یک آزمایش در هیوستون

در 27 و 28 دسامبر 2010، یک مرد داوطلب بزرگسال به هیوستون، تگزاس سفر کرد و دو مجموعه داده ضروری و برخی داده های تکمیلی را جمع آوری کرد. اولین مجموعه داده، داده های سطح آلودگی هوا در زمان واقعی، به ویژه سطح غلظت ازن (O 3 ) بود. یک آشکارساز گاز BW GasAlert Extreme (O 3 ) با افزایش ppb 10 به عنوان نمونه‌بردار آلاینده هوا استفاده شد. این نمونه‌بر توسط جمع‌آورنده داده برای ثبت داده‌های غلظت آلاینده در محیط اطراف خود حمل شد. مجموعه داده دوم، داده های مسیر فضا-زمان فردی بود. برای ثبت اطلاعات سفر از یک ناوبر GPS دستی Garmin eTrex Vista H استفاده شد (به عنوان مثال، مسیرهای سفر، سرعت سفر و توقف ها). هر دو ابزار برای جمع آوری داده ها در فاصله زمانی 10 ثانیه تنظیم شدند. این داوطلب همچنین یک دفتر خاطرات سفر داشت که محل و ماهیت فعالیت‌ها را در طول دوره جمع‌آوری داده‌ها شرح می‌داد.
داده های سفر فضا-زمان داوطلب با استفاده از ArcScene در بسته نرم افزاری ArcGIS پردازش شد. شکل 3 یک نقشه سه بعدی ایجاد شده توسط ArcScene است که مسیر فضا-زمان فرد را همانطور که در بالای نقشه پایه هیوستون گذاشته شده نشان می دهد. بعد عمودی (z) نشان دهنده زمان سفر دو روزه است. ابعاد افقی (x، y) نشان دهنده فضای هیوستون، تگزاس است. داده های غلظت O 3 در زمان واقعی برای محیط اطراف فرد از حسگرهای قابل حمل بارگیری شد. مقادیر AQI بلادرنگ در امتداد مسیر فضا-زمان فرد از طریق رابطه (1) محاسبه شد. نرخ دریافت O 3 شخصی بلادرنگ با استفاده از رابطه (2) با در نظر گرفتن O 3 محیط بلادرنگ محاسبه شد.داده های غلظت، فعالیت های بدنی فردی (همانطور که در دفتر خاطرات سفر ثبت شده است)، و میزان دریافت هوای مرتبط با فعالیت بدنی (همانطور که در جدول 1 ذکر شده است ). هنگامی که حجم مصرفی O 3 شخصی در زمان واقعی در طول یک واحد زمان بالاتر از استانداردهای کیفیت هوای EPA بود، مشخص شد که فرد در منطقه خطرناک آلودگی هوا قرار دارد.
Ijgi 04 00032 g003 1024
شکل 3. مسیر فضا-زمان داوطلب در هیوستون، تگزاس در 27 و 28 دسامبر 2010.
مقادیر غلظت O 3 ثبت شده از 20 ppb تا 80 ppb در 27 و 28 دسامبر 2010 متغیر بود. در بعد از ظهر 27 دسامبر، مقادیر غلظت O 3 اندازه گیری شده بسیار متفاوت بود. با اتصال به داده‌های GPS و دفتر خاطرات سفر، مشخص شد که غلظت O 3 عمدتاً در سطح متوسط ​​بود زمانی که داوطلب در جاده‌های اصلی سفر می‌کرد (به عنوان مثال، بزرگراه بین ایالتی 10، بزرگراه بین ایالتی 45، و W Sam Houston Parkway S). هنگامی که داوطلب در جاده های کوچک سفر می کرد یا در داخل خانه می ماند (مانند خرید و استراحت) غلظت O 3 کم بود. این نشان می دهد که O 3سطح غلظت ارتباط نزدیکی با انتشارات ترافیکی در شهر هیوستون دارد. در طول شب 27 دسامبر و صبح 28 دسامبر، سطح غلظت O 3 پایین و ثابت باقی ماند. این داوطلب بیشتر در طول این مدت زمانی به جز یک ورزش صبحگاهی 40 دقیقه ای در فضای باز که شامل دویدن و پیاده روی بود، در داخل خانه ماند. هنگامی که داوطلب در ظهر روز 28 دسامبر از طریق شهر هیوستون در امتداد بزرگراه ها سفر کرد، غلظت O 3 نسبتاً بالا ثبت شد. در بعدازظهر 28 دسامبر هوا کم بود، در این مدت داوطلب مسافت های کوتاهی را طی کرد و فعالیت های مختلفی از جمله ماندن، پیاده روی و دویدن را انجام داد.
با استفاده از داده های غلظت O 3 ثبت شده ، مقادیر AQI بلادرنگ برای داوطلب در طول دوره مطالعه محاسبه شد. با پیروی از استاندارد AQI ایالات متحده (به جدول 1 مراجعه کنید )، رنگ های مختلف برای تجسم AQI شخصی داوطلب در زمان واقعی استفاده می شود. در شکل 4 رنگ سبز نشان دهنده کیفیت هوای خوب (محدوده AQI: 0-50 ) ، زرد نشان دهنده کیفیت هوای متوسط ​​(محدوده AQI: 51-100 ) و نارنجی نشان دهنده ناسالم بودن کیفیت هوا برای گروه های حساس (USG) است (محدوده AQI). : 101 –150). مقادیر پیوسته AQI و طرح رنگ آن یک ویژگی فردی مهم است که به طور منحصر به فرد با مسیر فضا-زمان داوطلب مرتبط است. همانطور که در بخش قبل بحث شد، این جنبه را می توان به عنوان E i برای مسیر فضا-زمان فرد که از نمونه های I ( xi ، y i،، t i ، E i ) تشکیل شده است، نشان داد. شکل 4 تجسمی از تعامل پویای فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان داوطلب است. به ویژه، AQI زمان واقعی او در امتداد مسیر فضا-زمان همراه با موقعیت او در مکعب فضا-زمان تجسم می شود.
Ijgi 04 00032 g004 1024
شکل 4. مسیر فضا-زمان داوطلب با AQI های شخصی در هیوستون، تگزاس در 27 و 28 دسامبر 2010.
قرار گرفتن در معرض O 3 در زمان واقعی داوطلب (به عنوان مثال ، غلظت O 3 در محیط اطراف)، AQI زمان واقعی، و نرخ دریافت O 3 در زمان واقعی با هم در شکل 5 ترسیم شده است. توجه داشته باشید که سه معیار به منظور تجسم در امتداد محور y سازگار ترسیم شده است. از آنجایی که AQIها مستقیماً با غلظت O 3 مرتبط هستند ، تنوع AQIهای شخصی در زمان واقعی داوطلب مشابه غلظت O 3 است. با این حال، ممکن است تفاوت زیادی بین سطح غلظت آلودگی (به عنوان مثال ، غلظت O 3 ) و سطح دریافت آلاینده (به عنوان مثال ) وجود داشته باشد..، میزان مصرف O 3 )، همانطور که در شکل 5 برای اواسط بعد از ظهر 27 دسامبر نشان داده شده است. ماهیت فعالیت های فردی در این زمان دلیل اصلی این تفاوت است. با توجه به سطح غلظت آلاینده، انواع مختلف فعالیت‌ها به سطوح مختلف ورودی هوا نیاز دارند که منجر به سطوح مختلف ورودی آلاینده می‌شود. این به وضوح اهمیت درک پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان را نشان می دهد، که E i در چهارچوب های I ( xi ، y i ، t i ، ei ) است.
شکل 5 نشان می دهد که میزان دریافت O 3 داوطلب در طول روز بیشتر و ناپایدارتر بود. این داوطلب از مکان های مختلف بازدید کرد و انواع مختلفی از فعالیت های روزانه از جمله پیاده روی، دویدن و ماندن را انجام داد. این فعالیت ها سرعت تنفس او را تغییر داد و منجر به افزایش و تغییر سطوح دریافت O 3 شد. در طول شب، داوطلب با فعالیت‌های بدنی سطح پایین در داخل خانه ماند که منجر به نرخ‌های پایین و پایدار دریافت O 3 شد.
Ijgi 04 00032 g005 1024
شکل 5. قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا، میزان مصرف و مقادیر AQI در زمان واقعی داوطلب در طول دوره داده 27-28 دسامبر 2010 در هیوستون، تگزاس. ( الف ) میزان مصرف O 3 ( 10-8 L/min). ( ب ) AQI; ( ج ) غلظت O 3 (ppb) اندازه گیری شد.
در مجموع شش پیک میزان مصرف O 3 ( یعنی نرخ های مصرف > 10-6 L/min) را می توان از شکل 5 شناسایی کرد. دو پیک در بعدازظهر 27 دسامبر، یک پیک در صبح 28 آذر، یک پیک در ظهر 28 دسامبر و دو پیک در بعد از ظهر 28 دسامبر رخ داد. با ارجاع متقابل داده های مسیر GPS، شش قله را می توان در موقعیت های خاص در مکعب فضا-زمان ثبت کرد. شکل 6 این شش گره مربوطه را به عنوان O 3 برجسته نشان می دهدمناطق خطر در امتداد مسیر فضا-زمان داوطلب. این مناطق نشان دهنده بخش های خطرناک سلامتی در رفتار فضا-زمان فرد در طول دوره مطالعه است. توجه داشته باشید که برخی از این مناطق خطر در بخش‌های فضا-زمانی قرار می‌گیرند که AQI خوب نبودند، اما برخی دیگر در بخش‌های امن AQI در امتداد مسیر فضا-زمان داوطلب قرار می‌گیرند. کیفیت هوا در مناطق 1 و 2 متوسط ​​(رنگ AQI: زرد) بود. کیفیت هوا در مناطق 3، 5 و 6 خوب بود (رنگ AQI: سبز). کیفیت هوا در منطقه 4 برای گروه های حساس (USG) ناسالم بود (رنگ AQI: نارنجی). این نشان می دهد که حتی اگر کیفیت هوا خوب باشد، ورزش شدید ممکن است منجر به استنشاق آلاینده های بیش از حد هوا شود و بنابراین فرد را در معرض سطوح خطرناک دریافت آلاینده قرار دهد. از سوی دیگر،
Ijgi 04 00032 g006 1024
شکل 6. مناطق خطر آلودگی هوا شخصی برای داوطلب در هیوستون، تگزاس در 27 و 28 دسامبر 2010.

4. نتیجه گیری و بحث

برای ارزیابی اثرات آلودگی هوا بر سلامت فردی، دو مرحله ضروری است: تعیین کمیت غلظت آلودگی هوای محیط شخصی، مدت زمان قرار گرفتن در معرض و دریافت آلاینده، و ارزیابی اثرات سلامت شخصی مرتبط با در نظر گرفتن رفتار فضا-زمان شخصی. این مقاله نشان می‌دهد که چگونه ارزیابی سطح فردی قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و اثرات سلامتی را می‌توان از طریق یکپارچه‌سازی سیستماتیک جمع‌آوری داده‌های سطح شخصی، مدل‌سازی فضا-زمان، و فناوری‌های تجسم جغرافیایی ارزیابی کرد. اول، اطلاعات مسیر فضا-زمان باید به داده های آلودگی هوا اضافه شود تا مشخص شود یک فرد در کجا، چه زمانی و چقدر در معرض آلودگی هوا قرار دارد. داده های غلظت آلودگی هوا در زمان واقعی را می توان به راحتی با استفاده از یک سنسور قابل حمل آلاینده هوا جمع آوری کرد. اما نمی توان آنها را مستقیماً به رفتار فضا-زمان شخصی مرتبط کرد. برای حل این مشکل، داده‌های مسیر فضا-زمان فردی توسط یک واحد GPS قابل حمل جمع‌آوری شد و به داده‌های آلودگی هوا مرتبط شد. دوم، یک رویکرد مدل‌سازی و تجسم سه‌بعدی بر اساس چارچوب جغرافیای زمانی برای مدل‌سازی یک مکعب فضا-زمان، یک مسیر فضا-زمان درون مکعب، و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر توسعه داده شد. تغییرات محیطی در یک مکعب فضا-زمان و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان توسط جغرافیای زمانی سنتی در نظر گرفته نشده است. این مطالعه مسیر فضا-زمان را به عنوان مجموعه ای از چهار تایی مدل می کند، یک رویکرد مدل‌سازی و تجسم سه‌بعدی بر اساس چارچوب جغرافیای زمانی برای مدل‌سازی یک مکعب فضا-زمان، یک مسیر فضا-زمان درون مکعب، و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر توسعه داده شد. تغییرات محیطی در یک مکعب فضا-زمان و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان توسط جغرافیای زمانی سنتی در نظر گرفته نشده است. این مطالعه مسیر فضا-زمان را به عنوان مجموعه ای از چهار تایی مدل می کند، یک رویکرد مدل‌سازی و تجسم سه‌بعدی بر اساس چارچوب جغرافیای زمانی برای مدل‌سازی یک مکعب فضا-زمان، یک مسیر فضا-زمان درون مکعب، و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر توسعه داده شد. تغییرات محیطی در یک مکعب فضا-زمان و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان توسط جغرافیای زمانی سنتی در نظر گرفته نشده است. این مطالعه مسیر فضا-زمان را به عنوان مجموعه ای از چهار تایی مدل می کند، تغییرات محیطی در یک مکعب فضا-زمان و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان توسط جغرافیای زمانی سنتی در نظر گرفته نشده است. این مطالعه مسیر فضا-زمان را به عنوان مجموعه ای از چهار تایی مدل می کند، تغییرات محیطی در یک مکعب فضا-زمان و پویایی تعامل فرد-محیط در طول مسیر فضا-زمان توسط جغرافیای زمانی سنتی در نظر گرفته نشده است. این مطالعه مسیر فضا-زمان را به عنوان مجموعه ای از چهار تایی مدل می کند،I ( xi ، y i ، t i ، E i )، که در آن E i نمایانگر قرار گرفتن در معرض محیط در نقطه فضا-زمان i است. در مورد آلودگی هوا و اثر سلامت فردی، قرار گرفتن در معرض محیطی را می توان با سطح غلظت آلاینده هوا و میزان جذب آلاینده (که مربوط به رفتار شخصی و موقعیت فیزیکی فردی است) در طول مسیر فضا-زمان تعریف کرد. رویکرد چهار تاپل ها در مکعب فضا-زمان معیاری موثر برای رسیدگی به مشکل زمینه جغرافیایی نامشخص (UGCoP) همانطور که توسط کوان [ 31 ] شناسایی شده است را نشان می دهد.]. سوم، بر اساس دو پیشرفت فوق، رویکرد پیشنهادی در این مقاله، اثرات سطح شخصی آلودگی هوا بر سلامتی را با در نظر گرفتن میزان دریافت آلاینده هوای یک فرد، که توسط غلظت آلودگی هوا، مسیر فضا-زمان شخصی، و فعالیت‌های شخصی در سراسر کشور تعیین می‌شود، ارزیابی می‌کند. خط سیر سطوح غلظت آلاینده هوا در محیط اطراف فرد به مقادیر AQI مسیر فضا-زمان تبدیل شد ( شکل 4 ). مصرف آلاینده هوا با استفاده از اطلاعات دفتر خاطرات سفر شخصی برآورد شد ( شکل 5 ). مناطق خطر سلامت شخصی آلودگی هوا ( شکل 6 ) با در نظر گرفتن آلودگی هوا و رفتار فضا-زمان شخصی شناسایی شدند.
قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در فضا و زمان تغییر می کند و متفاوت از میزان آلاینده دریافتی او تغییر می کند. در مطالعه موردی، سطح غلظت O 3 برای هوای محیط داوطلب مقداری منظم را نشان داد. هنگامی که داوطلب در امتداد جاده های اصلی رانندگی کرد، غلظت O 3 در سطح متوسط ​​تا بالا بود. هنگامی که او در داخل می ماند و در مناطق خرید/مسکونی راه می رفت/دویدن می دوید، تمرکزش کم بود. این الگو ممکن است نقش مهم انتشار ترافیک در سطوح O 3 را نشان دهد. در مقایسه با غلظت O 3 ، میزان دریافت O 3 داوطلب تا حد زیادی متفاوت است ( یعنی از 2 × 10-7 L/min تا 30 × 10 متغیر است.-7 لیتر در دقیقه). شکل 5 و شکل 6 نشان دادند که O 3 داوطلبآبگیری شش قله داشت که نشان دهنده مناطق خطرناک سلامتی آلودگی هوا است. پنج مورد از مناطق خطر (منطقه 1، 2، 4، 5، و 6) در مرکز شهر هیوستون و یک منطقه (منطقه 3) در گالوستون، تگزاس هستند. مناطق خطر مرکز شهر بیشتر فعالیت های پیاده روی داوطلب را برجسته می کند و منطقه خطر گالوستون نشان دهنده فعالیت دویدن داوطلب است. مناطق خطر سلامت بخش‌های رفتار فضا-زمان را در امتداد مسیر فضا-زمان یک فرد نشان می‌دهند که در آن تأثیر آلودگی هوا بر سلامت شخصی وی زیاد بود. درک این نکته بسیار مهم است که این مناطق خطر ممکن است کاملاً با مناطق رنگی شخصی AQI مطابقت نداشته باشند. این به این دلیل است که AQI غلظت آلاینده را در هوای محیط منعکس می‌کند، اما مناطق خطرناک سلامتی طوری طراحی شده‌اند که اثرات سلامتی ناشی از مصرف آلاینده را منعکس کنند.
مشارکت های این مطالعه عمدتاً سه جانبه است. ابتدا، جغرافیای زمانی به منظور بررسی پویایی تعامل فرد-محیط گسترش یافت و به عنوان چارچوبی برای بررسی تغییر مداوم مواجهه شخصی و دریافت آلاینده هوا در فضا و زمان استفاده شد. دوم، نقشه های سه بعدی برای تجسم شرایط قرار گرفتن در معرض شخصی استفاده شد. ژئوتصویرسازی سه بعدی نه تنها مسیر فضا-زمان یک فرد، بلکه پویایی متغیر AQI شخصی بلادرنگ را نیز مدلسازی کرد. سوم، مناطق خطر آلودگی هوا شخصی در مسیر فضا-زمان شخصی تعریف و تجسم می‌شوند تا رفتار فضا-زمان شخصی را با اثرات سلامتی شخصی مرتبط کند. بکارگیری این رویکرد برای پیش بینی آینده سناریوی آلودگی هوا، می توان مناطق خطرناک آلودگی هوا را برای مسیرهای فعالیت مکانی و زمانی واقعی یا برنامه ریزی شده یک فرد مدل کرد. این می تواند برای کمک به فرد در انتخاب مسیر فعالیت مکانی-زمانی با حداقل اثرات نامطلوب بر سلامت استفاده شود. بنابراین، رویکرد گزارش‌شده در این مقاله پتانسیل زیادی در کمک به کاهش اثرات نامطلوب سلامتی آلودگی هوا از طریق مدیریت فعالیت‌های فضا-زمان در سطح فردی دارد.
با این حال، برخی از محدودیت‌های مطالعه باید مورد توجه قرار گیرد. اول، دقت داده ها برای مطالعه تجربی در مقاله به دلیل دقت حسگر محدود است. افزایش O 3 قابل حملنمونه‌گر به 10ppb محدود شد و هر گونه تغییر زیر این سطح توسط سنسور قابل تشخیص نبود. دوم، دریافت آلاینده داوطلب بر اساس یافته های تجربی گذشته در مورد میزان استنشاق هوای عمومی جمعیت برآورد شد. تحقیقات آینده باید استفاده از حسگر تنفس قابل حمل را در نظر بگیرند که می تواند به طور خودکار و دقیق میزان تنفس فرد را ثبت کند. در نهایت، محدودیت ابزار جمع آوری داده های مورد استفاده در مطالعه آزمایشی گزارش شده باید شناسایی شود. این غیرعملی است که از عموم مردم انتظار داشته باشیم که هم GPS و هم سنسور آلاینده را در حین انجام فعالیت های روزانه حمل کنند. همانطور که Fang و Lu اشاره کردند [ 9]، تحقیقات در مورد ارزیابی زمان واقعی قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و اثرات سلامتی توسط در دسترس بودن حسگرهایی که می توانند به طور واقعی فناوری های تشخیص مکان و نمونه برداری از آلاینده هوا را ادغام کنند، محدود شده است. این محدودیت تکنولوژیکی یکی از محدودیت‌های اصلی برای اکثر پروژه‌های در حال اجرا یا اجرا نشده است که به دنبال پیوند حسگر هوا به GPS هستند (مانند مواردی که در [ 19 ] بررسی شد). تمرکز این مقاله بر روی یکپارچه‌سازی، تجزیه و تحلیل و تجسم داده‌های مرتبط به منظور تجزیه و تحلیل اثرات سلامت شخصی و مناطق خطرناک سلامتی ناشی از آلودگی هوا است. به هیچ وجه هدف این مطالعه نشان دادن یک رویکرد جمع آوری داده یکپارچه GIS و حسگر هوا نیست.
این مطالعه آزمایشی بررسی قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و دریافت آن با هدف ارزیابی اثرات سلامت فردی آلودگی هوا است. اگرچه تنها O 3 توسط مطالعه تجربی مورد بررسی قرار گرفت، این رویکرد را می توان به سایر آلاینده ها تعمیم داد که حسگرهای مناسب در دسترس باشند و AQIهای مرتبط با استاندارد بهداشت تعریف شوند. گام بعدی کار ما شامل جستجوی مستمر و طراحی یک ابزار جمع‌آوری داده بهبودیافته برای پشتیبانی از گسترش تجزیه و تحلیل اثرات سلامت در سطح فردی و مدل‌سازی منطقه خطر سلامت به عموم مردم به منظور خدمت به افراد با زمینه‌های مختلف و فضا-زمان متفاوت خواهد بود. الگوهای رفتاری

منابع

  1. EPA. آلاینده های هوا. در دسترس آنلاین: http://www.epa.gov/ebtpages/airairpollutants.html (در 21 اوت 2011 قابل دسترسی است).
  2. اوسترو، بی. لیپست، ام. رینولدز، پی. گلدبرگ، دی. هرتز، آ. گارسیا، سی. هندرسون، KD; Bernstein، L. قرار گرفتن در معرض طولانی مدت با اجزای تشکیل دهنده آلودگی هوا و مرگ و میر ذرات ریز: نتایج حاصل از مطالعه معلمان کالیفرنیا. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2010 ، 118 ، 363-369. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  3. EPA. شاخص کیفیت هوا – راهنمای کیفیت هوا و سلامت شما . آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده، دفتر برنامه ریزی و استانداردهای کیفیت هوا، بخش اطلاع رسانی و اطلاع رسانی: پارک مثلث تحقیقاتی، NC، ایالات متحده آمریکا، 2014.
  4. EPA. آلودگی هوا چیست؟ به صورت آنلاین http://www.epa.gov/airnow/airaware/day1.html موجود است (در 21 اوت 2011 قابل دسترسی است).
  5. EPA. سند کمک فنی برای گزارش کیفیت هوای روزانه—شاخص کیفیت هوا (AQI) ؛ آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده: پارک مثلث تحقیقاتی، NC، ایالات متحده آمریکا، 2012.
  6. AIRNow. شرایط و پیش بینی های کیفیت هوای محلی در دسترس آنلاین: http://www.airnow.gov/index.cfm?action=airnow.main (در 21 اوت 2011 قابل دسترسی است).
  7. EPA. گزارش شاخص کیفیت هوا. در دسترس آنلاین: http://iaspub.epa.gov/airsdata/adaqs.aqi?geotype=st&geocode=TX&geoinfo=st~TX~Texas&year=2008&sumtype=co&fld=gname&fld=gcode&fld=stabbr&fld=22 آگوست 501 & ).
  8. Kwan، MP از معیارهای قرار گرفتن در معرض مکان محور تا افراد محور. Soc. علمی پزشکی 2009 ، 69 ، 1311-1313. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  9. نیش، سل؛ Lu, Y. روش‌های ارزیابی قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا در زمان واقعی که توسط پیشرفت‌های فناوری اطلاعات ترویج می‌شود. ان GIS 2012 ، 18 ، 279-288. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  10. Duan، N. مدل هایی برای قرار گرفتن انسان در معرض آلودگی هوا. محیط زیست بین المللی 1982 ، 8 ، 305-309. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  11. Lioy، PJ ارزیابی مواجهه کل انسان با آلاینده ها. محیط زیست علمی تکنولوژی 1990 ، 24 ، 938-945. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  12. Monn, C. ارزیابی قرار گرفتن در معرض آلاینده‌های هوا: مروری بر ناهمگونی فضایی و قرار گرفتن در معرض درون/خارج/شخصی در معرض ذرات معلق، دی‌اکسید نیتروژن و ازن. اتمس. محیط زیست 2001 ، 35 ، 1-32. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  13. Weisel، CP ارزیابی قرار گرفتن در معرض سموم هوا نسبت به آسم. محیط زیست چشم انداز سلامتی 2002 ، 110 (ضمیمه 4)، 527-537. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  14. سیلورمن، RA; Ito، K. ارتباط مرتبط با سن ذرات ریز و ازن با آسم حاد شدید در شهر نیویورک. کلین آلرژی جی. ایمونول. 2010 ، 125 ، 367-373 e5. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
  15. هلمز، جی آر چقدر هوا تنفس می کنیم؟ در اندازه گیری تعداد و حجم تنفس در فعالیت های انجام شده معمول ; آدامز، WC، اد. خدمات ملی اطلاعات فنی: اسپرینگفیلد، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا، 1994. [ Google Scholar ]
  16. کوان، ام.-پی. رن، اف. تجزیه و تحلیل رفتار فضا-زمان انسان: ژئوتصویرسازی و رویکردهای ژئومحاسباتی. در درک دینامیک دامنه های جغرافیایی ; Hornsby, K., Yuan, M, Eds. CRC Press: Boca Raton، FL، USA، 2008; صص 93-113. [ Google Scholar ]
  17. شوال، ن. Isaacson, M. تراز توالی به عنوان روشی برای تجزیه و تحلیل فعالیت های انسانی در فضا و زمان. ان دانشیار صبح. Geogr. 2007 ، 97 ، 282-297. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  18. وبر، جی. دسترسی فردی و فاصله از مراکز عمده اشتغال: بررسی با استفاده از معیارهای فضا-زمان. جی. جئوگر. سیستم 2003 ، 5 ، 51-70. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  19. Hägerstrand، T. در مورد افراد در علم منطقه‌ای چطور؟ پاپ Reg. علمی دانشیار 1970 ، 24 ، 1-12. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  20. میلر، اچ. مدل‌سازی دسترسی با استفاده از مفاهیم منشور فضا-زمان در سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی. بین المللی جی. جئوگر. Inf. سیستم 1991 ، 5 ، 287-301. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  21. لانگران، جی. کریسمن، ن. چارچوبی برای اطلاعات جغرافیایی زمانی. Cartographica 1988 , 25 , 1-14. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  22. کوان، ام.-پی. تجسم جغرافیایی تعاملی الگوهای فعالیت سفر با استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی سه بعدی: یک کاوش روش شناختی با مجموعه داده های بزرگ ترانسپ Res. قسمت ج: ظهور. تکنولوژی 2000 ، 8 ، 185-203. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  23. شاو، اس.-ال. یو، اچ. یک رویکرد جغرافیایی زمانی مبتنی بر GIS برای مطالعه فعالیت‌ها و تعاملات فردی در یک فضای فیزیکی-مجازی ترکیبی. J. Transp. Geogr. 2009 ، 17 ، 141-149. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  24. چن، جی. شاو، اس.-ال. یو، اچ. لو، اف. چای، ی. جیا، کیو. تجزیه و تحلیل داده های اکتشافی داده های دفتر خاطرات فعالیت: رویکرد GIS فضا-زمان. J. Transp. Geogr. 2011 ، 19 ، 394-404. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  25. لو، ی. لیو، ی. فناوری های فراگیر مکان یابی: فرصت ها و چالش ها برای مطالعات جغرافیایی. محاسبه کنید. محیط زیست سیستم شهری 2012 ، 36 ، 105-108. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  26. کراک، ام جی مکعب فضا-زمان از منظر ژئوتصویرسازی بازبینی شد. در مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی کارتوگرافی (ICC)، دوربان، آفریقای جنوبی، 10-16 اوت 2003. صفحات 1988-1996.
  27. گاتالسکی، پی. آندرینکو، ن. آندرینکو، جی. تحلیل تعاملی داده‌های رویداد با استفاده از مکعب فضازمان. در مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی تجسم اطلاعات، لندن، انگلستان، 14 تا 16 ژوئیه 2004. صص 145-152.
  28. دمشار، یو. Virrantaus، K. چگالی فضا-زمان مسیرها: کاوش الگوهای مکانی-زمانی در داده‌های حرکت. بین المللی جی. جئوگر. Inf. علمی 2010 ، 24 ، 1527-1542. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  29. راسمو، ک. لو، ی. Fang, TB مسیرهای جرم مکانی-زمانی. در الگوها، پیشگیری و هندسه جرم ؛ Andresen، MA، Kinney، JB، Eds. Routledge: Cullompton، UK، 2012. [ Google Scholar ]
  30. نیش، سل؛ Lu, Y. ساخت یک مکعب فضا-زمان تقریباً زمان واقعی برای به تصویر کشیدن سناریوی آلودگی هوای محیط شهری. ترانس. GIS 2011 ، 15 ، 635-649. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  31. کوان، ام.-پی. مشکل بافت جغرافیایی نامشخص ان دانشیار صبح. Geogr. 2012 ، 102 ، 958-968. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]

;کاربردهای GISمقالات

آموزش کاربردی ArcGISالهام ابراهیم زادهکاربرد جی ای اسکاربرد جی ای اس در زمین شناسی

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همواره حمایت دانشجویان عزیزمان همراه ما بوده و این سببب شده که گامی محکم به‌سوی ایجاد یک مرجع برای آموزش GIS برداریم. با این امید که بتوانیم قدردان حمایت شما بزرگواران باشیم.

  • خانه
  • آموزش
  • فیلم آموزشی
  • تماس با ما
  • درباره ما
  • وبلاگ
  • سمنان /خیابان کاشانی/ساختمان فناوری اطلاعات/پ 8
  • 09120049370