نقشه راه GIS

درخواست مشاوره

09120049370

8 صبح تا 12 شب

09120049370

Telegram Whatsapp Youtube
اموزش جی ای اس

چکیده

تجزیه و تحلیل تغییرات مکانی و زمانی پوشش گیاهی با استفاده از فناوری سنجش از دور (RS)، در ارتباط با سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، اهمیت فزاینده‌ای در حفاظت از محیط زیست پیدا می‌کند. هدف از این مطالعه استفاده از داده های RS و تکنیک های GIS برای ارزیابی پوشش گیاهی در سال های 1989 و 2009 در بارنگی ها بود.(کوچکترین واحدهای اداری) شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین، برای برنامه ریزی بازسازی پوشش گیاهی. از تصاویر Landsat برای تهیه نقشه های پوشش زمین در سال 1989 و 2009 استفاده شد که سپس برای شناسایی تغییرات در پوشش گیاهی بارنگی ها استفاده شد. علاوه بر پارامترهای ارزیابی دقت مرسوم مانند؛ نسبت صحیح، و استاندارد کاپا شاخص توافق، دو پارامتر دیگر. اختلاف کمیت و تخصیص برای ارزیابی دقت طبقه بندی پوشش زمین استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش و زیان پوشش گیاهی در بیشتر گلزارها وجود داشت، اما پوشش گیاهی کلی بر اساس وسعت اولیه سال 1989 به میزان 11 درصد (حدود 625 هکتار) افزایش یافت. برای برنامه ریزی توانبخشی در اولویت قرار گیرد.
کلید واژه ها: 

پوشش گیاهی ; پوشش زمین ؛ نظارت بر اساس barangay ; سنجش از دور ؛ GIS ; دقت ؛ اختلاف مقدار ؛ عدم توافق تخصیص ; سن فرناندو ؛ بارنگی ; لایونیون ؛ فیلیپین

 

1. مقدمه

تحلیل کاربری/تغییر پوشش (LUCC) یک جزء حیاتی در برنامه ریزی کاربری پایدار زمین است [ 1 ، 2 ]. برای درک بهتر فعل و انفعالات بین پدیده های انسانی و طبیعی، تشخیص به موقع و دقیق تغییر در ویژگی های سطح زمین مورد نیاز است [ 3 ]. علاوه بر این، هنگام نظارت بر LUCC به مجموعه‌ای از داده‌های چند زمانی نیاز است تا ارزیابی‌های مؤثر و دقیقی از تأثیر انسان بر محیط‌زیست داشته باشیم [ 4 ]. سنجش از دور (RS) با ارائه بسیاری از داده های لازم از طریق تصاویر ماهواره ای به تحقق این نیاز خاص کمک کرده است. مطالعات قبلی اهمیت LUCC را برای برنامه ریزی کاربری پایدار در آسیای جنوب شرقی نشان داده اند [ 5 ]، 6 ]. در فیلیپین، از دست دادن تنوع زیستی [ 7 ]، وخامت کیفیت آب [ 8 ]، و بلایای طبیعی مانند سیل ناگهانی و رانش زمین [ 9 ، 10 ، 11 ] با از بین رفتن پوشش گیاهی مرتبط است. با این حال، “تئوری” قرن قدیمی مبنی بر اینکه پوشش گیاهی مانند جنگل ها با عمل به عنوان یک اسفنج غول پیکر که آب را در طول باران های شدید جذب می کند از سیل جلوگیری می کند، با استدلال [ 12 ] رد شده است که هیچ مدرک علمی وجود ندارد که سیل در مقیاس بزرگ را با جنگل زدایی مرتبط کند. با این وجود، تاکید شده است که پروژه‌های آبخیزداری مانند حفاظت از خاک و آب و فعالیت‌های احیای جنگل‌ها ممکن است در مقیاس محلی مفید باشند .جنگل‌ها با زیرشاخه‌ها و لایه‌های بستر به خوبی توسعه‌یافته، ممکن است به کاهش فرسایش و رسوب‌گذاری کمک کنند [ 12 ] که اثرات نامطلوبی بر زندگی آبزیان و مخازن، کیفیت آب آشامیدنی، کیفیت آبیاری و ناوبری دارد [ 13 ].
فیلیپین از کاهش قابل توجهی در پوشش گیاهی طبیعی، به ویژه در طول قرن گذشته، رنج برده است. از پوشش جنگلی حدود 90 درصد از مساحت کل کشور در سال 1521 [ 14 ]، این رقم به تدریج به 62 درصد در سال 1920، 35 درصد در سال 1967 و 22 درصد در سال 1987 از طریق جنگل زدایی کاهش یافته است [ 15 ].]. به عنوان یک اقدام متقابل، مقررات مربوط به قانون محیط زیست در قانون اساسی فیلیپین در سال 1987 گنجانده شد. به طور خاص، قانون اساسی در اعلامیه اصول و سیاست های دولتی در بند 16 ماده 2 بیان می کند که؛ «دولت از حق مردم برای داشتن یک محیط زیست متعادل و سالم مطابق با ریتم و هماهنگی طبیعت محافظت و ارتقاء خواهد داد». همچنین، ماده دوازدهم، بخش 2 بیان می کند که؛ به استثنای زمین های کشاورزی، سایر منابع طبیعی نباید بیگانه شوند. اکتشاف، توسعه و بهره برداری از منابع طبیعی تحت کنترل و نظارت کامل دولت خواهد بود. این مقررات نشان دهنده آگاهی از تخریب مداوم محیط زیست کشور است که به یک دغدغه ملی تبدیل شده است و چرا در سال های اخیر پروژه های احیای جنگل ها اجرا شده است.16 ]، پوشش جنگلی کشور از 18 درصد در سال 1995 افزایش یافته است [ 15 ].]، به 7.168 میلیون هکتار یا حدود 24 درصد از کل مساحت کشور که 4.6 درصد آن را جنگل های کشتزاری تشکیل می دهد. قانون اساسی فیلیپین همچنین مبنایی برای اجرای قوانین جنگلداری و محیط زیست موجود (مانند قانون جنگلداری تجدید نظر شده فیلیپین در سال 1975 و قانون محیط زیست فیلیپین در سال 1977) و تصویب قوانین جدید (مانند، فرمان اجرایی شماره 23 و 26 سال 2011 – ایجاد و اجرای برنامه ملی سبز شدن، قانون آب پاک فیلیپین در سال 2004، قانون حفاظت و حفاظت از منابع حیات وحش در سال 2001، و قانون هوای پاک فیلیپین در سال 1999، و غیره). این سیاست‌ها به‌عنوان پایه‌ای قانونی برای بانگ‌ها، شهرداری‌ها و شهرها در برنامه‌های حفاظت از محیط‌زیست و احیای آن‌ها عمل می‌کنند.
برخی از مطالعات اخیراً منتشر شده در رابطه با تحلیل و مدل‌سازی LUCC با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای با وضوح متوسط ​​مانند تصاویر Landsat شامل منابع زیر است [ 17 ، 18 ، 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 ، 28 ، 30 ، 31 ، 32 ]. برخی از آنها تحت موضوعات تحقیقاتی خاص قرار می گیرند، مانند؛ تحلیل و مدل سازی رشد شهری [ 17 ، 18 ، 21 ، 22, 23 , 30 , 31 ]، نقشه برداری LUCC، تجزیه و تحلیل و مدل سازی [ 25 ، 26 ، 27 ، 28 ، 30 ، 31 ، 32 ، 28 ، 30 ]، تجزیه و تحلیل تکه تکه شدن چشم انداز [ 24 ، 29 ]، و تجزیه و تحلیل نیروهای محرکه جنگل و جنگل پیش بینی تبدیل [ 19 ، 20 ]. این مطالعات در نقاط مختلف جهان انجام شد. در مطالعه LUCC که توسط [ 5 ، 20 ، 27 ، 33 انجام شد] در کشورهای جنوب و جنوب شرق آسیا، اکثر مناطق مورد مطالعه نماینده انتخاب شده مبتنی بر حوضه آبخیز بودند، در حالی که برخی دیگر مبتنی بر مرز اداری، از جمله پارک های ملی بودند. در فیلیپین، Lasco و Pulhin [ 34 ] تغییر کاربری اراضی جنگلی و تأثیر آن بر کاهش تغییرات آب و هوا را برای کل کشور تجزیه و تحلیل کردند، در حالی که Estoque و Murayama [ 17 ] LUCC را برای شهر Baguio زیر نظر گرفتند. در این مطالعه سعی شده است تا پایش تغییرات پوشش گیاهی را تا سطح پایه گسترش دهیم .، کوچکترین واحد اداری. تغییرات پوشش گیاهی/زمینی، اغلب در صلاحیت واحد اداری یا سیاسی محلی است. اینجاست که برنامه ریزی و اجرای پروژه حفاظت از محیط زیست و حفاظت از محیط زیست آغاز می شود. قانون جمهوری شماره 7160 [ 35 ] که به عنوان کد دولت محلی فیلیپین شناخته می شود، بیان می کند که; به عنوان واحد سیاسی اساسی، بانگبه عنوان واحد برنامه‌ریزی و اجرای اولیه سیاست‌ها، طرح‌ها، برنامه‌ها، پروژه‌ها و فعالیت‌های دولت در جامعه عمل می‌کند و به عنوان یک تریبون که در آن دیدگاه‌های جمعی مردم می‌تواند بیان، تبلور و در نظر گرفته شود و اختلافات ممکن است به صورت دوستانه حل و فصل شود. ‘. در حال حاضر، هر بارنگی که توسط کاپیتان/رئیس barangay اداره می‌شود، اختیاراتی را برای تقویت موجودیت خود به عنوان بخشی مستقل از شهرداری یا شهر تعریف کرده است. کد دولت محلی فیلیپین [ 35 ] قدرت های اجرایی، قانونگذاری و قضائیه را فراهم می کند و در این زمینه است که بارنگی به عنوان واحد تجزیه و تحلیل برای نظارت بر تغییرات در پوشش های گیاهی مهم است.
هدف از این مطالعه ارزیابی پوشش گیاهی برای سال‌های 1989 و 2009 در بانگه‌های شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین، با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای RS با وضوح متوسط ​​و تکنیک‌های سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) برای برنامه‌ریزی بازسازی پوشش گیاهی بود. . با شناسایی تغییرات اصلی در پوشش گیاهی بین سال‌های 1989 و 2009 در سطح بارنگی، مداخلات اتخاذ شده توسط سان فرناندو را به عنوان بخشی از برنامه احیای محیطی، حفاظت و حفاظت آن مورد بحث قرار می‌دهیم.

2. داده ها و روش ها

2.1. منطقه مطالعه

سن فرناندو یک شهر ساحلی است که در عرض جغرافیایی 16 درجه و 37 دقیقه و 120 درجه و 19 دقیقه طول شرقی واقع شده است ( شکل 1 )، که تا 500 متر بالاتر از سطح متوسط ​​دریا قرار دارد [ 36 ]. با 10688 هکتار [ 37 ]، حدود 60 کیلومتر از شهر باگویو و 270 کیلومتر شمال مترو مانیل فاصله دارد. از شمال به شهرداری های سان خوان، از جنوب باوانگ، از شرق به باگولین و ناگویلیان و از غرب به دریای چین جنوبی محدود می شود.
Ijgi 01 00046 g001 1024
شکل 1. ( الف ) نقشه فیلیپین. ( ب ) نقشه استان لا یونیون. ( ج ) نقشه شهر سن فرناندو که تراکم جمعیت در هر بارنگی را در سال 2007 نشان می دهد. توجه: اداره ملی آمار (NSO)، فیلیپین، 59 بانگی را که شهر را تشکیل می دهند به بانگ های شهری (24) و برنگه های روستایی (35) طبقه بندی می کند. منابع: مرز Barangay (2001 نقشه پایه شهر سن فرناندو)؛ داده های جمعیت 2007 [ 38 ].
سن فرناندو یکی از شهرهای استان لایونیون است. طبق گزارش هیئت هماهنگی آماری ملی فیلیپین، شهر جزء شهری است که به دسته‌بندی شهرهای بسیار شهری و مستقل تعلق ندارد. سن فرناندو، که به عنوان دروازه ایلوکاندیا شناخته می شود، همچنین مرکز منطقه ایلوکوس (منطقه 1) است که مقر دفاتر دولتی ملی منطقه یک و مرکز تجارت، بازرگانی، مالی و موسسات آموزشی است. این شهر متشکل از 59 بارنگی، دارای جمعیت 114813 نفر است و میانگین نرخ رشد سالانه حدود 2% از سال 1995 تا 2007 را نشان می دهد [ 38 ، 39 ، 40 ]. نرخ باسوادی و اشتغال به ترتیب 77/97 درصد و 73/94 درصد است [ 37 ].]. منبع اصلی امرار معاش، کشاورزی است. بیشتر زمین های زراعی با برنج، حبوبات، سبزیجات برگدار، محصولات ریشه ای، درختان میوه، ذرت و تنباکو کاشته می شوند [ 37 ]. برخی از مردمی که در امتداد خط ساحلی زندگی می کنند به فعالیت های ماهیگیری مشغول هستند. این شهر به دلیل تجارت توریستی نیز شناخته شده است. آب و هوای سان فرناندو متعلق به اداره خدمات جوی، ژئوفیزیکی و نجومی فیلیپین (PAGASA) – آب و هوای نوع I است که با دو فصل مشخص مشخص می شود: خشک از نوامبر تا آوریل، و مرطوب برای بقیه سال. دما ممکن است بالاتر از 27 درجه سانتیگراد باشد، اما به ندرت به جز در طول شب به زیر 26 درجه سانتیگراد می رسد [ 41 ]. پوشش گیاهی شهر شامل جنگل‌های مولاو و مناطق حرا با پراکندگی پراکنده گونه‌های درختی مانند درختان بارانی است.Samanea saman )، و Narra ( Pterocarpus spp. ) در هسته شهر. جنگل مولاو یک جنگل خشک و موسمی است که فقط در بخش‌هایی از غرب فیلیپین یافت می‌شود [ 14 ]. این در مناطقی رخ می دهد که در آن فصول مرطوب و خشک مشخصی وجود دارد که هر کدام چند ماه طول می کشد. برخی از مهم ترین گونه ها عبارتند از مولاو ( Vitex parviflora )، نارا ( Pterocarpus spp .) و Ipil ( Intsia bijuga )، در میان دیگران [ 42 ].]. از دیگر پوشش‌های گیاهی بوته‌ها، درختچه‌ها، انگور و بامبو در اراضی بوته‌زاری است و همه اینها به سرسبزی شهر کمک می‌کنند. به طور کلی، سن فرناندو به عنوان منطقه مورد مطالعه انتخاب شد، زیرا در فعالیت های حفاظت از محیط زیست و بازسازی فعال بوده است.

2.2. اکتساب داده ها و پیش پردازش

دو تصویر بدون ابر گرفته شده در فصل خشک (8 ژانویه 1989 و 9 دسامبر 2009) از http://glovis.usgs.gov/ دانلود شدند. تصمیم به مقایسه پوشش گیاهی در طول فصل خشک گرفته شد تا تأثیر بارندگی بر فنولوژی پوشش گیاهی حداقل باشد. جدول 1 جزئیات داده های مورد استفاده را نشان می دهد.
در این مطالعه، پیکسل‌هایی که دارای ویژگی‌های مرجع در هر دو دوره زمانی بودند، بررسی شدند تا تأیید شود که در مکان‌های جغرافیایی یکسان در هر دو تصویر ظاهر می‌شوند. اگرچه این دو تصویر قبلاً تصحیح شده بودند، پس از بررسی دقیق، باز هم انحراف مشاهده شد. بنابراین، یک تصحیح هندسی برای به حداقل رساندن اختلافات با استفاده از تصویر 1989 به عنوان مرجع انجام شد. در مجموع 26 نقطه کنترل زمینی و شش نقطه چک، که به خوبی در کل تصویر توزیع شده اند، برای تصحیح هندسی تصویر 2009 در نرم افزار ERDAS IMAGINE® ، به دنبال معادلات چند جمله ای مرتبه دوم استفاده شد. هر دو تصویر با استفاده از روش نزدیکترین همسایه به اندازه پیکسل 30 × 30 متر نمونه برداری شدند تا خواص رادیومتری داده های اصلی حفظ شوند [ 31] و این منجر به خطای RMS کمتر از نصف پیکسل شد. تصاویر قبل از انجام طبقه‌بندی بدون نظارت برای جلوگیری از تداخل با اطلاعات طیفی اصلی، از نظر رادیومتری افزایش نیافته بودند [ 43 ]. سایر نقشه ها؛ نقشه کاربری اراضی قبلی، نقشه توپوگرافی، نقشه پایه و تصاویر ماهواره‌ای با وضوح بالا GeoEye-1، همگی بر اساس دو تصویر لندست با ویژگی‌های هندسی جغرافیایی ارجاع داده شدند. Projection—UTM، Zone 51N، Spheroid and Datum—WGS 84. نقشه پایه جغرافیایی مرجع سن فرناندو با استفاده از نرم افزار ArcGIS ® روی صفحه دیجیتالی شد تا یک نقشه مرزی barangay تولید شود.
جدول
جدول 1. داده های مورد استفاده و جزئیات آنها.

2.3. طبقه بندی پوشش گیاهی/زمینی

در چارچوب این مطالعه، پوشش گیاهی شامل طبقات پوششی رایج در نقشه‌برداری کاربری/پوشش و مطالعات [ 17 ، 36 ، 44 ] مانند زمین‌های بوته‌ها (بوته‌ها، بوته‌ها، بوته‌ها، علف‌ها و ژئوفیت‌ها) و جنگل/جنگل است. . در برخی موارد، درختان پراکنده مرتبط با بوته‌ها/بوته‌ها در زیر بوته‌ها [ 17 ] طبقه‌بندی می‌شوند، در حالی که جنگل‌ها/جنگل‌ها بیشتر به اولیه یا ثانویه طبقه‌بندی می‌شوند [ 20 ].
پوشش گیاهی متراکم در مقایسه با پوشش گیاهی باز ویژگی های طیفی متفاوتی را نشان می دهد. سایر پوشش‌های زمین مانند بدنه آبی و زمین‌های بدون پوشش گیاهی نیز دارای مقادیر طیفی متفاوتی هستند. با این حال، بررسی دقیق تصاویر ماهواره‌ای و اطلاعات طیفی آنها نشان داد که مناطق ساخته شده/مسکونی و زمین‌های زراعی دارای ویژگی‌های طیفی نسبتاً مشابهی هستند که باعث ایجاد پیکسل‌های مخلوط و سردرگمی طیفی می‌شود. بنابراین، در این مطالعه، ما تنها بر روی زمین‌های دارای پوشش گیاهی و بدون پوشش گیاهی تمرکز کرده‌ایم، بدون اینکه مناطق بدون پوشش گیاهی را تقسیم کنیم. چهار طبقه پوشش زمین؛ پوشش گیاهی متراکم، پوشش گیاهی باز، بدنه آبی، و زمین های بدون پوشش گیاهی ( جدول 2 و شکل 2 )، برای طبقه بندی تصاویر بر اساس. سطح I و II طرح کاربری/پوشش زمین اصلاح شده اندرسون [44 ]، سازمان ملی نقشه برداری و اطلاعات منابع (NAMRIA) فیلیپین، و دانش پیشینی نویسندگان از منطقه مورد مطالعه.
جدول
جدول 2. طرح طبقه بندی پوشش زمین برای شهر سن فرناندو.
Ijgi 01 00046 g002 1024
شکل 2. نمایش تصویری طرح طبقه بندی پوشش زمین. شکل بخشی از Barangay Canaoay را پوشش می دهد ( شکل 1 را ببینید ). این تصویر یک تصویر ماهواره ای GeoEye-1 در سال 2010 است که به عنوان مرجع مورد استفاده قرار می گیرد. منبع: گوگل ارث
ما روش طبقه‌بندی بدون نظارت را با استفاده از الگوریتم تجزیه و تحلیل داده‌های خود سازمان‌دهی تکراری (ISODATA) اتخاذ کردیم، که از حداقل فاصله برای اختصاص یک پیکسل به یک خوشه استفاده می‌کند. ما این روش طبقه‌بندی را انتخاب کردیم زیرا پیکسل‌هایی را با ویژگی‌های طیفی نسبتاً مشابه با درجه عینی بالا خوشه‌بندی می‌کند [ 45 ]]. این روش قادر است چهار طبقه پوشش زمین اتخاذ شده در این مطالعه را متمایز کند. طبقه‌بندی بدون نظارت با استفاده از ISODATA از مقدار سلول اصلی در خوشه‌بندی پیکسل‌هایی با ویژگی‌های طیفی مشابه استفاده می‌کند. از آنجایی که این مطالعه بر طبقه بندی تنها چند طبقه پوشش زمین تمرکز دارد که بر اساس مقادیر طیفی به راحتی از یکدیگر قابل تشخیص هستند، می توان از ISODATA استفاده کرد. با استفاده از این روش، ممکن است از خطاهای احتمالی ناشی از محدودیت های انسانی در دیجیتالی کردن سایت های آموزشی، مانند طبقه بندی نظارت شده، جلوگیری شود. طبقه‌بندی پوشش زمین بر اساس ویژگی‌های طیفی پیکسل‌های تصویر بدون آموزش، یا مجبور کردن پیکسل‌ها برای قرار گرفتن در یک کلاس خاص، هدف این مطالعه است، زیرا طبقات پوشش زمین با سردرگمی طیفی نسبتاً بالا (به عنوان مثال، ساخته‌شده، زمین‌های زراعی،
به طور خاص، الگوریتم ISODATA تحت تأثیر تکنیک نمونه گیری و پارامترهای خوشه بندی مانند تعداد خوشه ها قرار می گیرد [ 45 ، 46]. تعداد کمی و همچنین بسیاری از خوشه ها نتایجی را تولید می کنند که به ترتیب بسیار گسترده و بسیار جزئی هستند، به طوری که اولی ممکن است لزوماً واقعیت را منعکس نکند، در حالی که دومی به قدرت و زمان محاسباتی و پردازشی بیشتری نیاز دارد. برای شناسایی این ملاحظات، ISODATA برای تولید 20 خوشه برای هر دو تصویر بدون اختصاص یک مجموعه امضای از پیش تعریف شده به عنوان خوشه های اولیه اجرا شد. این تعداد خوشه پس از ارزیابی تجربی چندین خوشه برای یافتن تعداد بهینه خوشه‌ها برای طبقه‌بندی پوشش زمین چهار طبقه/رده تعیین شد. خوشه های حاصل به یکی از چهار کلاس (پوشش گیاهی متراکم، پوشش گیاهی باز، بدنه آبی و زمین بدون پوشش گیاهی)، با تفسیر بصری تصویر اصلی و داده های مرجع اختصاص داده شدند ( جدول 1 را ببینید).) و با استفاده از دانش محلی ما از منطقه مورد مطالعه. در نهایت، خوشه های دارای طبقات پوشش زمین یکسان با هم ادغام شدند.

2.4. ارزیابی دقت

یک دقت کلی استاندارد برای نقشه های کاربری/پوشش زمین بین 85% [ 44 ] و 90% [ 47 ] تنظیم شده است. در این مطالعه، سطوح دقت نقشه‌های پوشش زمین طبقه‌بندی شده سال‌های 1989 و 2009 با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای GeoEye-1 با وضوح بالا، نقشه کاربری قبلی، نقشه توپوگرافی و دانش محلی منطقه مورد مطالعه به عنوان مرجع ارزیابی شد ( جدول 1).). فرض بر این است که این نقشه های مرجع دقیق ترین نقشه های موجود برای دوره های زمانی خاص هستند، بنابراین به عنوان مبنایی برای اندازه گیری دقت طبقه بندی عمل می کنند. با حداقل آستانه نمایش 30 برای هر دسته پوشش زمین، در مجموع 250 امتیاز برای هر یک از دو نقشه پوشش زمین (1989 و 2009) با استفاده از طرح نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای (بدون تراز) در نرم‌افزار ERDAS IMAGINE ایجاد شد. در این روش نمونه گیری، نقاط بر اساس توزیع طبقات پوشش زمین طبقه بندی می شوند [ 28 ، 31 ، 60 ]. احتمال سوگیری نیز کاهش می‌یابد زیرا اجازه می‌دهد نقاط یا پیکسل‌ها به‌طور تصادفی انتخاب شوند [ 48 ]]. پس از آن، نقشه پوشش زمین 1989 با ارجاع به نقشه توپوگرافی و نقشه کاربری قبلی بررسی شد، در حالی که برای نقشه پوشش زمین در سال 2009، تصاویر ماهواره ای با وضوح بالا GeoEye-1 به عنوان مرجع استفاده شد. تصویر اصلی Landsat به عنوان مرجع برای نقاط یا پیکسل های واقع در مناطق پوشیده از ابر در تصاویر ماهواره ای با وضوح بالا GeoEye-1 استفاده شد.
نسبت صحیح و شاخص توافق استاندارد کاپا [ 48 ، 49 ] متداول ترین پارامترهای گزارش شده برای ارزیابی دقت برای نقشه کاربری/پوشش زمین طبقه بندی شده بوده است. در حالی که محاسبه و درک نسبت صحیح نسبتاً آسان است [ 50 ]، شاخص استاندارد توافق کاپا توسط بسیاری از نویسندگان مورد انتقاد قرار گرفته است (به عنوان مثال، [ 51 ، 52 ، 53 ، 54 ])، به دلیل ارائه اطلاعاتی که به نسبت صحیح و زائد هستند. گمراه کننده برای تصمیم گیری عملی [ 50 ]. با این حال، نسبت صحیح به تنهایی درک روشنی از اشتباهات طبقه بندی به دست نمی دهد. پونتیوس و میلونز [ 50] استفاده از دو پارامتر یا مؤلفه دیگر را برای ارزیابی دقت پیشنهاد کرد. اختلاف کمیت و اختلاف تخصیص. اختلاف کمیت به این صورت تعریف می شود. “میزان تفاوت بین نقشه مرجع و نقشه مقایسه ای که به دلیل تطابق کمتر از کامل در نسبت دسته ها (طبقات پوشش زمین) است”، در حالی که اختلاف نظر در تخصیص به این صورت تعریف می شود. «میزان تفاوت بین نقشه مرجع و یک نقشه مقایسه است که به دلیل تطابق کمتر از بهینه در تخصیص فضایی دسته‌ها، با توجه به نسبت دسته‌ها در نقشه‌های مرجع و مقایسه است [ 50 ]. ما تصمیم گرفتیم هر چهار پارامتر ذکر شده را ارائه کنیم و معانی مربوط به آنها را در رابطه با مطالعه حاضر تفسیر کردیم.

2.5. تشخیص تغییرات پوشش گیاهی مبتنی بر Barangay

یک تکنیک مقایسه پس از طبقه‌بندی با استفاده از ماژول ‘CROSSTAB’ در IDRISI® [ 55 ] برای شناسایی تغییرات پوشش گیاهی از سال 1989 تا 2009 استفاده شد. کلاس پوششی خاص (مثلاً چند پیکسل) که از سال 1989 یا زمان 1 (T 1 )، تا 2009 یا زمان 2 (T 2 ) به کلاس‌های پوشش دیگر منتقل شدند. فرآیند جدول بندی متقاطع دو تصویر یک جدول آماری تولید کرد که برای محاسبه میزان تغییر یک کلاس پوششی به کلاس دیگر از T 1 به T 2 استفاده شد.و نقشه ای که موقعیت مکانی تغییرات شامل مناطق بدون تغییر را نشان می داد. تکنیک مقایسه پس از طبقه‌بندی گسترش یافت، و یک تجزیه و تحلیل منطقه‌ای GIS با استفاده از 59 بارنگی در سن فرناندو به عنوان واحدهای تجزیه و تحلیل استفاده شد. تجزیه و تحلیل منطقه ای، که با استفاده از ArcGIS ® انجام شدنرم افزار، به ما این امکان را می دهد که مساحت هر طبقه پوشش زمین را خلاصه کنیم و میزان انتقال از یک طبقه خاص پوشش زمین به طبقه دیگر را در هر بانگی تشخیص دهیم. تغییرات مشاهده شده در پوشش گیاهی برای همه 59 بارنگی در سان فرناندو، از جمله اطلاعات “به دست آمده از” و “از دست رفته”، محاسبه شد و 15 بانگی برتر که پوشش گیاهی “متراکم” را به دست آوردند و از دست دادند، مشخص شدند. ضرایب همبستگی بین نرخ رشد سالانه جمعیت (APGR) از این بارنگی‌ها و سود خالص و زیان پوشش گیاهی متراکم آنها محاسبه شد.

3. نتایج

3.1. ارزیابی دقت

نتایج ارزیابی دقت سطوح صحت طبقه بندی کلی 85% و 88% و آمار کاپا 0.80 و 0.84 را به ترتیب برای نقشه های پوشش زمین در سال 1989 و 2009 نشان داد ( جدول 3 ). بر اساس این پارامترها (به عنوان مثال ، نسبت صحیح و کاپا)، سطوح دقت در محدوده گزارش شده توسط برخی دیگر از مطالعات LUCC است که از تصاویر ماهواره‌ای با وضوح متوسط ​​(به عنوان مثال ، Landsat TM و ETM+) استفاده کرده‌اند [ 17 ، 18 ، 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 ،28 ، 29 ، 30 ، 31 ، 32 ] مانند موارد مورد استفاده در این مطالعه. دقت کلی گزارش شده این مطالعات [ 17 ، 18 ، 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 ، 28 ، 29 ، 30 ، 31 ، 32] از 82% تا 99% با میانگین 89% متغیر است. تعداد طبقات پوشش زمین از سه تا نه با میانگین شش طبقه متغیر است. آنهایی که از روش طبقه بندی بدون نظارت استفاده کرده اند [ 27 ، 31 ، 61 ] دارای دقت کلی از 85٪ تا 90٪ با میانگین دقت کلی 88٪ هستند و تعداد طبقات پوشش زمین از سه تا هشت با میانگین متغیر است. شش در این مطالعه، تعداد طبقات پوشش زمین (4) بر دقت نقشه‌های پوشش زمین تأثیر گذاشته و دقت طبقه‌بندی نسبتاً بالایی را ارائه می‌کند.
جدول
جدول 3. ماتریس خطای نقشه های پوشش زمین برگرفته از تصاویر Landsat.
شکل 3 جزئیات تخصیص و اختلافات کمی شامل کمیسیون، موافقت و حذف برای هر طبقه پوشش زمین را نشان می دهد. اختلاف تخصیص “همیشه تعداد پیکسل ها زوج است، زیرا اختلاف تخصیص همیشه در جفت پیکسل های نادرست تخصیص داده شده رخ می دهد” [ 50]. یک جفت شامل یک پیکسل حذف برای یک کلاس پوشش زمین خاص و یک پیکسل کمیسیون برای همان کلاس است. یک پیکسل حذفی به عنوان یک پیکسل برای یک کلاس پوشش زمین خاص تعریف می شود که در نقشه مرجع ظاهر می شود، اما در نقشه مقایسه نیست (مثلاً، پیکسل در نقشه مرجع پوشش گیاهی “متراکم” است، اما در نقشه مقایسه نیست). یک پیکسل کمیسیون برعکس است. جایی که یک پیکسل برای یک کلاس پوشش زمین خاص در نقشه مقایسه ظاهر می شود و نه در نقشه مرجع. در محاسبه حذف و کمیسیون، از جمله توافق برای هر طبقه پوشش زمین نسبت به کل منطقه مورد مطالعه، جدول 3 که شامل ماتریس نمونه است، باید به ماتریس جمعیت تبدیل می شد تا آمار خلاصه بی طرفانه محاسبه شود [ 50 ].]. نتایج نشان می‌دهد که طبقه پوشش گیاهی «باز» در سال‌های 1989 و 2009 به ترتیب 9 درصد و 8 درصد کمترین حذف را داشته است ( شکل 3).(الف، ب)). این طبقه در سال 1989 با رده‌های پوشش گیاهی متراکم و زمین‌های بدون پوشش گیاهی برابر با 5 درصد کارمزد داشت، در حالی که در سال 2009 کلاس پوشش گیاهی متراکم با 6 درصد بالاترین کمیسیون را داشت. از نظر توافق، طبقه اراضی «غیر پوشش گیاهی» با 34 درصد و 28 درصد در سال‌های 1989 و 2009 بیشترین میزان را داشت. طبقه پوشش گیاهی «متراکم» توافق 23 درصد و 27 درصد را داشت، در حالی که پوشش گیاهی «باز» توافق داشت. طبقات پوششی در سال‌های 1989 و 2009 توافق 22% و 25% داشتند. بنابراین، نتایج نشان می‌دهد که نسبت صحیح طبقه زمین بدون پوشش گیاهی به کل منطقه مورد مطالعه، در سال 2009 نسبت به سال 1989 نسبتاً کمتر بود، در حالی که نسبت صحیح طبقات پوشش گیاهی “متراکم” و “باز” ​​در سال 2009 در مقایسه با سال 1989 نسبتاً بالاتر بود.17 ، 18 ، 20 ، 22 ، 26 ، 32 ])، شاخص‌های کاپا اطلاعاتی را بیان می‌کنند که برای تناسب صحیح ضروری است.
تفکیک اختلاف نظر کلی به مؤلفه‌های کمیت و تخصیص، به ترتیب 4 و 6 درصد اختلاف کمی (از 15 و 12 درصد اختلاف کلی نسبت به کل منطقه مورد مطالعه) را برای نقشه‌های پوشش اراضی 1989 و 2009 نشان داد. شکل 3 (ج، د))، و این به درجه ای از اطمینان در ادامه با تجزیه و تحلیل تشخیص تغییر اجازه می دهد. این مهم است زیرا هدف اصلی این مطالعه بر تشخیص مقدار خالص تغییر پوشش زمین بین دو دوره زمانی متمرکز است که در آن اختلاف نظر در تخصیص اهمیت کمتری نسبت به اختلاف کمی دارد [ 50 ].
Ijgi 01 00046 g003 1024
شکل 3. ارزیابی دقت. ( الف ) کمیسیون، توافق و حذف 1989. ( ب ) کمیسیون، توافق و حذف 2009. ( ج ) اختلاف نظر در تخصیص و کمیت 1989. و ( د ) اختلاف نظر در تخصیص و کمیت 2009

3.2. پوشش زمین شهر سن فرناندو

تصاویر ماهواره ای منبع RS به عنوان ترکیبات رنگی واقعی در شکل 4 (الف) و شکل 5 (الف) نشان داده شده است. شکل 4 (ب) و شکل 5 (ب) نقشه های طبقه بندی شده پوشش زمین سن فرناندو را به ترتیب برای سال های 1989 و 2009 نشان می دهد. جدول 4خلاصه آمار تولید شده از طبقات مختلف پوشش زمین و تغییرات مربوط به آنها از سال 1989 تا 2009. نتایج نشان داد که سطح پوشش گیاهی شهر حدود 54 درصد بوده در حالی که سطح پوشش گیاهی شهرستان در سال 1989 حدود 46 درصد بوده است. منطقه، 27 درصد «متراکم» و 27 درصد پوشش گیاهی «باز» بود. از مناطق بدون پوشش گیاهی در سال 1989، 39٪ “زمین بدون پوشش گیاهی” بود که شامل مناطق مسکونی و ساخته شده، زمین های زراعی/کشاورزی، زمین های بایر و سایر مناطق باز بود، در حالی که 7٪ باقیمانده شامل توده های آبی بود. در سال 2009، منطقه پوشش گیاهی 60 درصد از شهر را تشکیل می‌داد که به طبقه‌بندی «متراکم» (33 درصد) و «باز» (27 درصد) تقسیم می‌شود. منطقه بدون پوشش گیاهی حدود 40٪ را تشکیل می داد که 32٪ آن را “زمین بدون پوشش گیاهی” تشکیل می داد و بدنه های آبی 8٪ باقی مانده را تشکیل می دادند. بنابراین، طی یک دوره 20 ساله، بین سالهای 1989 و 2009، سطح پوشش گیاهی در شهر حدود 6٪ از کل چشم انداز، یا 11٪ (625 هکتار) از وسعت اولیه آن در سال 1989 افزایش یافته است، که با کاهش متناظر در منطقه غیر پوشش گیاهی مطابقت دارد. از این افزایش در سطح پوشش گیاهی از سال 1989 تا 2009، بیشتر (594 هکتار از 625 هکتار، نشان دهنده 20٪ افزایش سطح اولیه) را می توان به افزایش پوشش گیاهی “متراکم” نسبت داد.
تغییرات عمده روی پوشش گیاهی در شکل 6 و جدول 5 آورده شده است. نتایج نشان داد که از 1333 هکتار (سود ناخالص) که به پوشش گیاهی متراکم تبدیل شده است. 76.1٪ از پوشش گیاهی “باز”، 23.8٪ از “زمین های بدون پوشش گیاهی”، و 0.1٪ باقی مانده از بدنه های آبی بود. در مورد 1650 هکتار (سود ناخالص) پوشش گیاهی “باز” ​​تازه تشکیل شده. 66.0٪ از “زمین های بدون پوشش گیاهی”، 33.8٪ از پوشش گیاهی “متراکم”، و 0.2٪ باقی مانده از بدنه های آبی بود.
از این رو، در حالی که پوشش گیاهی “متراکم” در طول فرآیند انتقال دارای سود ناخالص بیش از هزار هکتار بود، اما به سود خالص حدود 600 هکتار ختم شد، زیرا برخی از پوشش گیاهی “متراکم” قبلی در این دوره از بین رفتند. در واقع، از مجموع خسارت 739 هکتار; 75.5٪ به دلیل تبدیل به پوشش گیاهی “باز”، 21.5٪ به “زمین بدون پوشش گیاهی” و بقیه به بدنه های آبی از دست رفت. در مورد پوشش گیاهی “باز”، نتایج نشان می دهد که در حالی که در طول فرآیند دارای سود ناخالص نسبتاً بالایی (1650 هکتار) بود، در نهایت با سود خالص حدود 31 هکتار رسید. از 1619 هکتار از دست دادن؛ 62.6٪ به دلیل تبدیل به پوشش گیاهی “متراکم” (یک توسعه مفید)، 36.9٪ به دلیل تبدیل به “زمین بدون پوشش گیاهی” بود، و بقیه به بدنه های آبی از دست رفت.
تجزیه و تحلیل تشخیص تغییر نشان داد که میزان از دست دادن پوشش گیاهی “متراکم” از سال 1989 تا 2009 1.2٪ در سال (36 هکتار در سال) بود، در حالی که نرخ افزایش پوشش گیاهی “متراکم” 2.3٪ در سال بود (67 هکتار / سال). در سال)، نرخ تبدیل خالص به پوشش گیاهی “متراکم” در حدود 1.1٪ در سال (30 هکتار در سال) را ارائه می دهد ( جدول 4 و جدول 5 ). در مقایسه با سایر مطالعاتی که از تصاویر ماهواره‌ای RS با وضوح متوسط ​​استفاده کرده‌اند، میزان از بین رفتن پوشش گیاهی «متراکم» در سان فرناندو بسیار کمتر از نرخ از بین رفتن پوشش جنگلی در شهر به سرعت در حال رشد باگویو در فیلیپین است. حدود 3 درصد در سال یا 75 هکتار در سال بر اساس تغییر خالص از 1988 تا 2009 [ 17 ]]. در مرکز شهرستان در پنسیلوانیا، نرخ از دست دادن جنگل در سطح شهرستان از سال 1993 تا 2000 0.07٪ در سال (140 هکتار در سال) بود، در حالی که نرخ بهره جنگل حدود 0.12٪ در سال (248 هکتار در سال) بود. نرخ تبدیل خالص به جنگل 0.05٪ در سال (109 هکتار در سال) [ 23 ]. در PDR لائوس، نرخ از دست دادن “جنگل فعلی” از 1993 تا 2007 2.4٪ در سال (437400 هکتار در سال) بود، در حالی که نرخ افزایش “جنگل فعلی” 0.7٪ در سال (129،800 هکتار در سال) بود. نرخ تبدیل خالص از “جنگل فعلی” 1.7٪ در سال (307600 هکتار در سال) [ 61 ]. بر اساس تغییر خالص، میزان تلفات اولیه جنگل در پارک ملی تام دائو در ویتنام از سال 1993 تا 2007 2.4٪ در سال (912 هکتار در سال) بود [ 20 ]]، در حالی که میزان از بین رفتن جنگل در دره کاتماندو در نپال از سال 1978 تا 2000 حدود 1٪ در سال (137 هکتار در سال) بود [ 24 ]. همچنین بر اساس تغییر خالص، نرخ تبدیل به جنگل انبوه در زیرحوضه بیراهی گانگا گرهوال هیمالیا در هند، از سال 1976 تا 2005 حدود 0.1٪ در سال (2 هکتار در سال) بود [ 56 ]]. بنابراین، در مقایسه با سایر مطالعاتی که از تصاویر ماهواره‌ای RS با وضوح متوسط ​​استفاده کرده‌اند، این مطالعه نشان می‌دهد که میزان از بین رفتن پوشش گیاهی «متراکم» در سن فرناندو در محدوده سایر نرخ‌های گزارش‌شده است. اما اگرچه درصد نسبتاً بالاتری در سال نسبت به سایرین دارد، اما از نظر گستردگی کمترین میزان (هکتار/سال) را دارد. علاوه بر این، اگرچه بالاترین درصد افزایش در هر سال پوشش گیاهی متراکم را دارد، اما این میزان از نظر وسعت (هکتار در سال) در حد متوسط ​​است.
Ijgi 01 00046 g004 1024
شکل 4. ( الف ) تصویر لندست 1989 که در ترکیب “رنگ واقعی” خود نمایش داده شد (RGB:321). ( ب ) نقشه پوشش زمین طبقه بندی شده 1989 شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین. توجه: برای توضیحات دقیق طبقات پوشش زمین به جدول 2 مراجعه کنید.
Ijgi 01 00046 g005 1024
شکل 5. ( الف ) تصویر لندست 2009 که در ترکیب “رنگ واقعی” آن نمایش داده شده است (RGB:321). ( ب ) نقشه پوشش زمین طبقه بندی شده 2009 شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین. توجه: برای توضیحات دقیق طبقات پوشش زمین به جدول 2 مراجعه کنید.
جدول
جدول 4. آمار طبقات پوشش زمین در شهر سن فرناندو.
Ijgi 01 00046 g006 1024
شکل 6. پوشش گیاهی عمده تبدیل ها، 1989-2009.
جدول
جدول 5. پوشش گیاهی عمده تبدیل ها، 1989-2009.
نتایج ما نشان داد که در تمامی طبقات پوشش زمین سود و زیان وجود دارد. در حالی که برخی از دستاوردهای پوشش گیاهی می تواند به دلیل بازسازی طبیعی باشد، فعالیت های احیای جنگل تا حد زیادی در بهبود پوشش گیاهی در منطقه مورد مطالعه کمک کرده است. از سوی دیگر، Mehaffy در مطالعه ای در مورد جنگل زدایی در استان لایونیون [ 57] دریافت که علت اصلی جنگل زدایی به دلیل تولید چوب سوخت و زغال چوب است. پخت تنباکو (تنوع: ویرجینیا) به سوخت نیاز دارد و این در درجه اول چوبی است که به صورت محلی به دست می آید. در نتیجه، این به تغییرات در پوشش گیاهی از “متراکم”، به “باز” ​​و “زمین بدون پوشش گیاهی”، و از پوشش گیاهی “باز” ​​به “زمین بدون پوشش گیاهی”، مشاهده شده در این مطالعه کمک کرد. با این حال، عرضه چوب سوخت رو به کاهش است زیرا دولت سیاست های سخت گیرانه تری را اعمال کرده است که قطع غیرقانونی درختان و شکار غیرقانونی چوب در زمین های جنگلی را ممنوع می کند. همچنین آگاهی عمومی بیشتری از پیامدهای نامطلوب برهنه‌سازی جنگل وجود دارد. یکی دیگر از دلایل کاهش کشت تنباکو این است که بسیاری از کشاورزان به محصولات دیگری روی آورده اند. از جمله ذرت، بادام زمینی و سبزیجات.

3.3. نظارت بر تغییرات پوشش گیاهی مبتنی بر Barangay

ما در جدول 6 و جدول 7 15 بارنگی برتر را که افزایش یافتند، و 15 بارنگی که پوشش گیاهی متراکم را از سال 1989 تا 2009 از دست دادند، برجسته کردیم. حدود 75.7٪ از کل دستاوردهای 15 بارنگی برتر که پوشش گیاهی “متراکم” به دست آوردند. از تبدیل پوشش گیاهی “باز” ​​حاصل شد، در حالی که حدود 24.2٪ از تبدیل “زمین بدون پوشش گیاهی” و بقیه از بدنه های آبی به دست آمد ( جدول 6 ). از سوی دیگر، حدود 63.2 درصد از کل تلفات 15 بارگایی که پوشش گیاهی “متراکم” را از دست دادند، به دلیل تبدیل به پوشش گیاهی “باز” ​​بود، در حالی که حدود 27.4٪ به دلیل تبدیل به “زمین بدون پوشش گیاهی” و باقیمانده به آب از دست رفت ( جدول 7 ).
جدول
جدول 6. 15 بارنگای برتر که پوشش گیاهی متراکم (1989-2009) به دست آوردند (هکتار).
جدول
جدول 7. 15 بارگایی که پوشش گیاهی متراکم خود را از دست دادند (1989-2009) (هکتار).
نتایج همچنین نشان داد که 15 برنجی که پوشش گیاهی متراکم را به دست آوردند، همه بارنگی‌های روستایی بودند، در حالی که 10 تا از 15 برنجی که پوشش گیاهی متراکم را از دست دادند، برنج‌های شهری بودند. این نتایج نشان داد که بیشتر مناطق با پوشش گیاهی بهبود یافته در نواحی روستایی قرار دارند. برعکس، اکثر مناطق با پوشش گیاهی تخریب شده در منطقه شهری هستند که منعکس کننده تبدیل مناطق پوشش گیاهی است. این یافته همچنین توسط نرخ رشد سالانه محاسبه شده جمعیت (APGR) این بارنگی ها پشتیبانی می شود. APGR از 15 بارنگی برتر که پوشش گیاهی “متراکم” را از دست دادند، به طور کلی بالاتر بود، با میانگین 3٪، در مقایسه با 1٪ از 15 بارنگی که پوشش گیاهی “متراکم تر” داشتند. با این اوصاف،r = 0.43) یا از دست دادن ( r = -0.16) برجسته نبود.

4. بحث و نتیجه گیری

این مطالعه از تصاویر ماهواره‌ای RS با وضوح متوسط ​​و تکنیک‌های GIS برای بررسی تغییرات پوشش گیاهی از سال 1989 تا 2009 در بانگ‌های شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین، به عنوان ورودی در برنامه‌ریزی احیای پوشش گیاهی استفاده کرده است. آشکارسازی و تجزیه و تحلیل تغییر پوشش گیاهی نشان داد که در طول دوره مذکور، افزایش و زیان پوشش گیاهی در بیشتر بانگهای در سن فرناندو وجود داشت. با این حال، علیرغم کاهش پوشش گیاهی، به ویژه در پوشش گیاهی “متراکم”، در برخی از بارگه های شهری، افزایش کلی در طول دوره 20 ساله وجود داشت. این تا حد زیادی به دلیل تلاش‌های احیای جنگل‌ها و دولت شهر سن فرناندو است. متأسفانه از آنجایی که گزارشی از میزان بقای درختان کاشته شده وجود ندارد. تعیین میزان موفقیت فعالیت های احیای جنگل، به ویژه در بارگه های روستایی دشوار است. با این وجود، به نظر می رسد که ابتکارات انجام شده نتیجه داده است، همانطور که نتایج این مطالعه نشان می دهد.
ابتکارات کنونی دولت شهری با هدف تضمین حفاظت و حفاظت اساسی از کل محیط طبیعی آن در میان چالش‌های حیاتی شهرنشینی پایدار است. مدیریت مناطق جنگلی و تخریب شده یکی از برنامه های فعلی احیاء، حفاظت و حفاظت محیط زیست شهرستان بوده است. برنامه های دیگر شامل مدیریت مناطق ساحلی و پسماندهای جامد، برنامه هوای پاک، و برنامه آب و فاضلاب، از جمله [ 37 ] است.]. سن فرناندو همچنین احکامی را در رابطه با حفاظت و حفاظت از محیط زیست وضع کرده است. جامع ترین قانون شهر شماره 2006-013 بود که به عنوان کد محیطی شهر سن فرناندو شناخته می شود. در واقع، سان فرناندو جوایز متعددی را در رابطه با ابتکارات خود در بازسازی، حفاظت و حفاظت از محیط زیست دریافت کرده است. این شهر به دلیل انجام اقداماتی برای حفظ محیط زیست، به ویژه پوشش گیاهی آن، در سال 2003 در جایزه تمیزترین و سرسبزترین شهر فیلیپین مقام دوم را کسب کرد. در سال 2007، جایزه لیکاس یامان را برای تعالی محیط زیست توسط اداره محیط زیست و منابع طبیعی منطقه 1 [ 37]. جوایز متعدد دیگری که در سال‌های اخیر توسط این شهر دریافت شده، نشان‌دهنده موفقیت شهر در ارائه خدمات با کیفیت به مردمش و در پاسخ به چالش‌های شهرنشینی است. موفقیت به دست آمده توسط شهر سن فرناندو ممکن است سایر شهرداری‌های استان و سایر شهرهای منطقه را متقاعد کند که پروژه‌های مشابهی را انجام دهند که تأثیر مثبتی بر محیط‌زیست دارد.
با این حال، از بین رفتن پوشش گیاهی، به ویژه در مناطق شهری، یکی از مشکلاتی است که شهر هنوز باید حل کند. در شهری مانند سان فرناندو، جنگلداری شهری و سبزسازی شهری، که بر مدیریت فضاهای سبز شهری متشکل از درختان و درختان منفرد [ 58 ] تمرکز دارد، ممکن است اتخاذ و اجرا شود. بارنگی‌هایی که به دلیل تبدیل به «زمین بدون پوشش گیاهی» پوشش گیاهی «متراکم» و «باز» را از دست دادند، و همچنین آن‌هایی که تلفات خالص قابل‌توجهی در پوشش گیاهی نشان دادند، باید در برنامه‌ریزی احیا اولویت‌بندی شوند. با تصویب فرمان اجرایی شماره 26 در 24 فوریه 2011 توسط دولت ملی، که برای اجرای برنامه سبز ملی ایجاد شد – برای کاشت 1.5 میلیارد درخت در 1.5 میلیون هکتار تا سال 2016 [ 59 ]]، همچنین انتظار می‌رود که پروژه‌های احیای جنگل‌های بیشتری توسط بارنگی‌ها و دولت شهر سن فرناندو انجام شود. در اصل، مقامات barangay، به رهبری کاپیتان مربوطه خود، مناطق برای احیای پوشش گیاهی را شناسایی می کنند. این اطلاعات در خلال برنامه ریزی استراتژیک توسط دولت شهری که در آن مقامات بارنگی درگیر هستند، وارد می شود. با حمایت دولت استانی، اداره محیط زیست و منابع طبیعی (DENR) و سایر سازمان‌های دولتی، از جمله سازمان‌های غیردولتی، دولت شهر، که به برنامه‌های احیا با ارائه مواد درختکاری، نظارت و تخصص فنی، یارانه پرداخت می‌کند. آن دسته از بارگه هایی را که نیاز به توجه فوری دارند در اولویت قرار می دهد. در این مورد،
روش‌های RS/GIS مورد استفاده در این مطالعه موردی، سودمندی و کاربرد خود را در پایش تغییرات پوشش گیاهی مبتنی بر بارنگی نشان داده‌اند. روش طبقه‌بندی با استفاده از تعداد نسبتاً کم و کلاس‌های پوشش زمین عمومی‌تر، که نیازی به آموزش پیکسل‌ها نداشت، اما اجازه می‌داد پیکسل‌ها بر اساس مقادیر طیفی اصلی‌شان طبقه‌بندی شوند، عملکرد نسبتاً خوبی داشت. دو پارامتر مورد استفاده در ارزیابی دقت نقشه های پوشش زمین. یعنی اختلاف مقدار و عدم توافق تخصیص، اطلاعات مهم دیگری را ارائه می دهد که نسبت ها صحیح است و شاخص استاندارد کاپا توافق نمی تواند ارائه دهد. مثلا، نسبت‌های نسبی دو پارامتر را می‌توان به‌عنوان مبنایی در تعیین اینکه آیا سطوح دقت به‌دست‌آمده از نقشه‌های پوشش زمین به شدت پشتیبانی می‌کنند، و/یا برای تحلیل‌های مبتنی بر کمیت یا فضایی مناسب هستند، استفاده شود. با این حال، یک خط پایه مشخص تر، به ویژه در مورد اینکه چه نسبتی از اختلاف کمیت یا تخصیص برای یک نوع خاص از تجزیه و تحلیل قابل قبول است، هنوز ایجاد نشده است.
گسترش تجزیه و تحلیل به پایین ترین سطح سلسله مراتب اداری نشان دهنده شناخت غیرمستقیم و کم اهمیت نقش این واحدها در بازسازی، حفاظت و حفاظت از محیط زیست است. بارنگی‌ها اطلاعات بسیار مهم و دست اولی در مورد چگونگی تغییرات در پوشش گیاهی دارند و بنابراین، اگر به طور صریح درگیر باشند، ممکن است در فعالیت‌های برنامه‌ریزی احیا، حفاظت و حفاظت نقش مهمی داشته باشند. به طور کلی، این مطالعه به درک تغییرات پوشش گیاهی در سان فرناندو کمک کرده است و اساس فرآیندهای تصمیم‌گیری فضایی برای تلاش‌های احیای محیطی، حفاظت و حفاظت از شهر و بانگ‌های آن را تشکیل می‌دهد. با این حال توصیه می کنیم که نتایج این مطالعه باید با در نظر گرفتن دقیق سطوح صحت/نادرستی نقشه های طبقه بندی شده پوشش زمین تفسیر و استفاده شود. این به این دلیل است که بخشی از تغییر پوشش زمین ارائه شده می تواند به دلیل اختلاف زمانی دو تصویر ماهواره ای RS استفاده شده باشد. علاوه بر این، ویژگی‌های فضایی مختلف (مثلاً مقیاس/رزولیشن) داده‌های مرجع مورد استفاده نیز می‌تواند یکی از منابع خطا باشد که بر دقت نتایج تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، نباید فراموش کرد که تغییرات در پوشش گیاهی با استفاده از نقشه های پوشش زمین طبقه بندی شده از تصاویر گرفته شده در طول فصل خشک تجزیه و تحلیل شد. نقشه برداری پوشش زمین / پوشش گیاهی و تشخیص تغییر با استفاده از تصاویر گرفته شده در طول فصل مرطوب باید یکی از نگرانی های مهم برای مطالعات آینده باشد. این به این دلیل است که بخشی از تغییر پوشش زمین ارائه شده می تواند به دلیل اختلاف زمانی دو تصویر ماهواره ای RS استفاده شده باشد. علاوه بر این، ویژگی‌های فضایی مختلف (مثلاً مقیاس/رزولیشن) داده‌های مرجع مورد استفاده نیز می‌تواند یکی از منابع خطا باشد که بر دقت نتایج تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، نباید فراموش کرد که تغییرات در پوشش گیاهی با استفاده از نقشه های پوشش زمین طبقه بندی شده از تصاویر گرفته شده در طول فصل خشک تجزیه و تحلیل شد. نقشه برداری پوشش زمین / پوشش گیاهی و تشخیص تغییر با استفاده از تصاویر گرفته شده در طول فصل مرطوب باید یکی از نگرانی های مهم برای مطالعات آینده باشد. این به این دلیل است که بخشی از تغییر پوشش زمین ارائه شده می تواند به دلیل اختلاف زمانی دو تصویر ماهواره ای RS استفاده شده باشد. علاوه بر این، ویژگی‌های فضایی مختلف (مثلاً مقیاس/رزولیشن) داده‌های مرجع مورد استفاده نیز می‌تواند یکی از منابع خطا باشد که بر دقت نتایج تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، نباید فراموش کرد که تغییرات در پوشش گیاهی با استفاده از نقشه های پوشش زمین طبقه بندی شده از تصاویر گرفته شده در طول فصل خشک تجزیه و تحلیل شد. نقشه برداری پوشش زمین / پوشش گیاهی و تشخیص تغییر با استفاده از تصاویر گرفته شده در طول فصل مرطوب باید یکی از نگرانی های مهم برای مطالعات آینده باشد. مقیاس / وضوح) داده های مرجع استفاده شده نیز می تواند یکی از منابع خطا باشد که بر صحت نتایج تأثیر می گذارد. علاوه بر این، نباید فراموش کرد که تغییرات در پوشش گیاهی با استفاده از نقشه های پوشش زمین طبقه بندی شده از تصاویر گرفته شده در طول فصل خشک تجزیه و تحلیل شد. نقشه برداری پوشش زمین / پوشش گیاهی و تشخیص تغییر با استفاده از تصاویر گرفته شده در طول فصل مرطوب باید یکی از نگرانی های مهم برای مطالعات آینده باشد. مقیاس / وضوح) داده های مرجع استفاده شده نیز می تواند یکی از منابع خطا باشد که بر صحت نتایج تأثیر می گذارد. علاوه بر این، نباید فراموش کرد که تغییرات در پوشش گیاهی با استفاده از نقشه های پوشش زمین طبقه بندی شده از تصاویر گرفته شده در طول فصل خشک تجزیه و تحلیل شد. نقشه برداری پوشش زمین / پوشش گیاهی و تشخیص تغییر با استفاده از تصاویر گرفته شده در طول فصل مرطوب باید یکی از نگرانی های مهم برای مطالعات آینده باشد.
با این وجود، این مطالعه مناسب بودن استفاده از تصاویر ماهواره ای با وضوح متوسط ​​را در به دست آوردن اطلاعات مربوط به پوشش گیاهی گذشته و حال منطقه مورد مطالعه نشان داده است. رویکرد پیاده‌سازی شده در این مطالعه می‌تواند برای مطالعات مشابه در مناطقی که اطلاعات به‌روز در مورد پوشش گیاهی و تبدیل پوشش هنوز در دسترس نیست، استفاده شود. چنین اطلاعاتی برای تصمیم گیری در سطوح اداری پایین تر، مانند سطح بارنگی، بسیار ارزشمند است. با این حال، از آنجایی که در فیلیپین بیشتر فناوری‌های RS/GIS هنوز برای عموم قابل دسترسی نیستند و پایگاه‌های اطلاعاتی مرتبط هنوز برای استفاده عمومی توسعه داده نشده‌اند، دولت شهر سن فرناندو و برنگای‌های آن باید دست به دست هم دهند. با آژانس هایی که در حال حاضر از این فناوری ها استفاده می کنند، مانند سازمان ملی نقشه برداری و اطلاعات منابع (NAMRIA)، سازمان ملی اقتصادی و توسعه (NEDA)، و وزارت محیط زیست و منابع طبیعی (DENR). سرمایه گذاری روی نرم افزار RS/GIS، پایگاه داده و توسعه کارکنان فنی مورد نیاز است.

منابع

  1. د شربینین، الف. تغییر کاربری و پوشش زمین – راهنمای موضوعی CIESIN . دانشگاه کلمبیا: Palisades، NY، ایالات متحده، 2002. در دسترس آنلاین: http://sedac.ciesin.columbia.edu/tg/ guide_main.jsp (در 29 اکتبر 2010 قابل دسترسی است).
  2. لامبین، EF; بائولیس، ایکس. بوکستیل، ن. فیشر، جی. کروگ، تی. لیمانز، آر. موران، EF; ریندفوس، RR; ساتو، ی. اسکول، دی. Turner, BL, II; ووگل، سی. استراتژی پیاده سازی کاربری و تغییر پوشش زمین (LUCC). در گزارش IGBP 48 و IHDP Report 10 ; Nunes, C., Augé, JI, Eds. IGBP: استکهلم، سوئد، 1999; صص 1-31. [ Google Scholar ]
  3. لو، دی. ماوزل، پ. برودیزیو، ای. موران، ای. تکنیک های تشخیص تغییر. بین المللی J. Remote Sens. 2004 ، 25 ، 2365-2407. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  4. بکر، ن. وایندورف، دی سی؛ بهناسی، م.ح. ماری، اس ام. البداوی، MM نظارت بر تغییرات پوشش زمین در یک منطقه تازه احیا شده مصر با استفاده از داده های چند زمانی لندست. Appl. Geogr. 2010 ، 30 ، 592-605. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  5. شبکه آسیا و اقیانوسیه برای تحقیقات تغییر جهانی (APN)، کاربری زمین و تغییر پوشش زمین در جنوب شرقی آسیا: گزارش ترکیبی. 2001-13 ; APN: کوبه، ژاپن، 2001.
  6. گوناوان، من. اسکول، دی. سانجایا، اچ. رحمدی، ع. موچلیس، م. Adi، GA; گانداروم، ال. Agus، AB گزارش مشاهده جهانی پوشش جنگلی منطقه ای جنوب شرقی آسیا شماره 1 ; اداره فناوری موجودی منابع طبیعی، آژانس ارزیابی و کاربرد فناوری: جاکارتا، اندونزی، 2000. [ Google Scholar ]
  7. Ong، PS وضعیت تنوع زیستی فیلیپین: تغییر چشم انداز در میان بحران. در هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات فیلیپین (ICOPHIL)، لیدن، هلند، 16-19 ژوئن 2004.
  8. Guarin، FY مسائل مربوط به مدیریت کیفیت آب در خلیج Lingayen، فیلیپین و برخی راه حل های پیشنهادی. آلودگی دریایی گاو نر 1991 ، 23 ، 19-23. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  9. گیلارد، جی سی. لیامزون، سی سی; ویلانووا، جی دی فاجعه “طبیعی”؟ مروری بر علل فاجعه طوفان اواخر سال 2004 در شرق لوزون، فیلیپین. محیط زیست خطرات 2007 ، 7 ، 257-270. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  10. Pamintuan، M. حفاظت از جنگل های فیلیپین ; فیلیپین دیلی پرسشگر: مانیل، فیلیپین، 2011. [ Google Scholar ]
  11. سالدیور سالی، ع. Einstein, HH A سیستم رتبه بندی خطر زمین لغزش برای Baguio، فیلیپین. مهندس Ecol. 2007 ، 91 ، 85-99. [ Google Scholar ]
  12. سازمان ملل متحد-سازمان خواربار و کشاورزی (UN-FAO)، جنگل ها و سیل ها: غرق شدن در داستان یا رشد بر اساس واقعیت ها؟ FAO و CIFOR: بوگور برات، اندونزی، 2005.
  13. همیلتون، LS; پیرس، AJ جنبه های بیوفیزیکی در مدیریت آبخیز. در مدیریت منابع آبخیز: یک چارچوب یکپارچه با مطالعات آسیا و اقیانوسیه ؛ Easter، KW، Dixon، JA، Hufschmidt، MM، Eds. Westview Press: Boulder CO، ایالات متحده آمریکا، 1986; صص 33-52. [ Google Scholar ]
  14. Kummer, D. جنگل زدایی در فیلیپین پس از جنگ ; انتشارات دانشگاه شیکاگو: شیکاگو، IL، ایالات متحده آمریکا، 1992. [ Google Scholar ]
  15. Revilla، JAV؛ خاویر، EQ; ورگارا، NT; Gendrano، OA Quo Vadis، جنگلداری فیلیپین: به سمت فاجعه زیست محیطی یا به سمت پایداری (جنگل کاری 2050) ؛ 2000; گزارش منتشر نشده [ Google Scholar ]
  16. دپارتمان محیط زیست و منابع طبیعی (DENR)، خلاصه آمارهای اساسی محیط زیست و منابع طبیعی (ENR) برای عملیات و مدیریت ، ویرایش دوم; DENR: مانیل، فیلیپین، 2008.
  17. Estoque، RC; مورایاما، Y. تجزیه و تحلیل تغییر کاربری/پوشش زمین شهری فضایی-زمانی در یک ایستگاه تپه: مورد شهر باگویو، فیلیپین. Procedia-Social and Behavioral Sciences 2011 , 21 , 326-335. [ Google Scholar ]
  18. آرایا، YH; Cabral، P. تجزیه و تحلیل و مدل سازی تغییر پوشش زمین شهری در Setúbal و Sesimbra، پرتغال. Remote Sens. 2010 , 2 , 1549-1563. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  19. جیمز، NBP؛ سندرا، جی بی. دلگادو، ام جی; پلاتا، RF بررسی نیروهای محرکه جنگل‌زدایی در ایالت مکزیک (مکزیک) با استفاده از رگرسیون وزن‌دار جغرافیایی. Appl. Geogr. 2010 ، 30 ، 576-591. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  20. خوی، د.د. مورایاما، Y. پیش بینی مناطق آسیب پذیر در برابر تبدیل جنگل در منطقه پارک ملی تام دائو، ویتنام. Remote Sens. 2010 , 2 , 1249-1272. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  21. پولمنز، ال. Rompaey، AV تشخیص و مدل‌سازی الگوهای فضایی پراکندگی شهری در مناطق بسیار پراکنده: مطالعه موردی در منطقه فلاندر-بروکسل. طرح شهری منظر. 2009 ، 93 ، 10-19. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  22. دوان، AM; یاماگوچی، ی. تغییر کاربری زمین و پوشش زمین در داکای بزرگ، بنگلادش: استفاده از سنجش از دور برای ترویج شهرنشینی پایدار. Appl. Geogr. 2009 ، 29 ، 390-401. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  23. باتیسانی، ن. Yarnal، B. گسترش شهری در شهرستان سنتر، پنسیلوانیا: پویایی فضایی و تحولات منظر. Appl. Geogr. 2009 ، 29 ، 235-249. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  24. تاپا، RB; مورایاما، ی. بررسی الگوهای شهرنشینی فضایی و زمانی در دره کاتماندو، نپال: رویکردهای سنجش از دور و سنجش فضایی. Remote Sens. 2009 ، 1 ، 534-556. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  25. برینک، AB; ایوا، نظارت HD 25 سال پویایی تغییر پوشش زمین در آفریقا: یک رویکرد سنجش از دور مبتنی بر نمونه. Appl. Geogr. 2009 ، 29 ، 501-512. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  26. لی، YJ; پارک، ام جی. پارک، GA؛ کیم، اس‌جی تکنیک‌های اصلاح‌شده CA-Markov برای پیش‌بینی تغییر کاربری زمین در آینده. در مجموعه مقالات نشست بین المللی سالانه ASABE 2008، پراویدنس، RI، ایالات متحده آمریکا، 29 ژوئن تا 2 ژوئیه 2008.
  27. هوانگ، QH; Cai، YL شبیه سازی تغییر کاربری زمین با استفاده از مدل تصادفی مبتنی بر GIS: مطالعه موردی شهرستان شیقیان، جنوب غربی چین. استوک. محیط زیست Res. ارزیابی ریسک 2007 ، 21 ، 419-426. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  28. شلابی، ع. Tateishi، R. سنجش از دور و GIS برای نقشه برداری و پایش پوشش زمین و تغییرات کاربری اراضی در منطقه ساحلی شمال غربی مصر. Appl. Geogr. 2007 ، 27 ، 28-41. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  29. کاموسوکو، سی. Aniya، M. تغییر کاربری / پوشش زمین و تجزیه و تحلیل تکه تکه شدن چشم انداز در منطقه Bindura، زیمبابوه. تخریب زمین توسعه دهید. 2007 ، 18 ، 221-233. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  30. شیائو، جی. شن، ی. جی، جی. تطیشی، ر. تانگ، سی. لیانگ، ی. Huang، Z. ارزیابی گسترش شهری و تغییر کاربری زمین در شیجیاژوانگ، چین، با استفاده از GIS و سنجش از دور. طرح شهری منظر. 2006 ، 75 ، 69-80. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  31. Mundia، CN; Aniya, M. تجزیه و تحلیل کاربری اراضی شهری / تغییر پوشش و گسترش شهری شهر نایروبی با استفاده از سنجش از دور و GIS. بین المللی J. Remote Sens. 2005 ، 26 ، 2831-2849. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  32. Weng، Q. تجزیه و تحلیل تغییر کاربری زمین در دلتای ژوجیانگ چین با استفاده از سنجش از دور ماهواره‌ای، GIS و مدل‌سازی تصادفی. جی. محیط زیست. مدیریت کنید. 2002 ، 64 ، 273-284. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  33. برویچ، م. هانسن، ام سی; پوتاپوف، پ. آدوسی، بی. لیندکوئیست، ای. Stehman، S. تجزیه و تحلیل سری زمانی تصاویر نوری با وضوح چندگانه برای تعیین کمیت از بین رفتن پوشش جنگلی در سوماترا و کالیمانتان، اندونزی. بین المللی J. Appl. زمین Obs. Geoinf. 2011 ، 13 ، 277-291. [ Google Scholar ]
  34. Lasco، RD; Pulhin، FB Forest تغییر کاربری زمین در فیلیپین و کاهش تغییرات آب و هوا. استراتژی های کاهش و انطباق برای تغییرات جهانی 2000 ، 5 ، 81-97. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  35. قانون جمهوری (RA) 7160، کد دولت محلی 1991 ; کنگره فیلیپین: مانیل، فیلیپین، 1991.
  36. مرجع ملی نقشه برداری و اطلاعات منابع (NAMRIA)، نقشه توپوگرافی سن فرناندو، لایونیون ؛ نامریا، DENR: مانیل، فیلیپین، 1977.
  37. دولت شهر سن فرناندو وب سایت رسمی شهر سن فرناندو، لایونیون، فیلیپین . 2011. در دسترس آنلاین: www.sanfernandocity.gov.ph (در 29 اکتبر 2010 قابل دسترسی است).
  38. اداره ملی آمار (NSO), سرشماری نفوس ; NSO: مانیل، فیلیپین، 2007.
  39. اداره ملی آمار (NSO), سرشماری نفوس ; NSO: مانیل، فیلیپین، 2000.
  40. اداره ملی آمار (NSO), سرشماری نفوس ; NSO: مانیل، فیلیپین، 1995.
  41. Estoque، RC; Murayama، Y. تجزیه و تحلیل مناسب برای سایت های زنبورداری در La Union، فیلیپین، با استفاده از GIS و تکنیک های ارزیابی چند معیاره. Res. J. Appl. علمی 2010 ، 5 ، 242-253. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  42. Tamesis، F. جنگل ها و جنگلداری فیلیپین. Unasylva 1948 , 2 , 324-325. [ Google Scholar ]
  43. تومرویک، اچ. هوگدا، کالیفرنیا؛ Solheim، I. نظارت بر تغییرات پوشش گیاهی در Pasvik (نروژ) و Pechenga در شبه جزیره کولا (روسیه) با استفاده از داده‌های MSS/TM Landsat چند زمانی. سنسور از راه دور محیط. 2003 ، 85 ، 370-388. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  44. اندرسون، جی آر. هاردی، EE; روچ، JT; Witmer، RE یک سیستم طبقه بندی کاربری و پوشش زمین برای استفاده با داده های سنسور از راه دور. مقاله تخصصی سازمان زمین شناسی ایالات متحده 964 ; GPO ایالات متحده: واشنگتن، دی سی، ایالات متحده آمریکا، 1976. [ Google Scholar ]
  45. یانگ، ایکس. Lo, CP با استفاده از یک سری زمانی از تصاویر ماهواره ای برای تشخیص کاربری زمین و تغییرات پوشش در آتلانتا، جورجیا. بین المللی J. Remote Sens. 2002 ، 23 ، 1775-1798. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  46. واندری، دی. Ehrlich، D. حساسیت ISODATA به تغییرات در روش‌های نمونه‌برداری و پارامترهای پردازش هنگام اعمال به داده‌های سری زمانی AVHRR NDVI. بین المللی J. Remote Sens. 1995 ، 31 ، 136-145. [ Google Scholar ]
  47. Lins، KS; Kleckner, RL نگاشت پوشش زمین: نمای کلی و تاریخچه مفاهیم. در تجزیه و تحلیل شکاف: رویکرد چشم انداز به برنامه ریزی تنوع زیستی ; Scott, JM, Tear, TH, Davis, F., Eds. ASPRS: Bethesda، MD، ایالات متحده آمریکا، 1996; صص 57-65. [ Google Scholar ]
  48. Congalton، RG مروری بر ارزیابی دقت طبقه‌بندی داده‌های سنجش از دور. سنسور از راه دور محیط. 1991 ، 37 ، 35-46. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  49. Congalton، RG; گرین، ک. ارزیابی دقت داده‌های سنجش از دور: اصول و روش‌ها ، ویرایش دوم. CRC Press: Boca Raton، FL، USA، 2009. [ Google Scholar ]
  50. پونتیوس، آر.جی. میلونز، ام. مرگ بر کاپا: تولد اختلاف کمیت و اختلاف تخصیص برای ارزیابی دقت. بین المللی J. Remote Sens. 2011 ، 32 ، 4407-4429. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  51. Foody، GM Harshness در ارزیابی دقت طبقه بندی تصویر. بین المللی J. Remote Sens. 2008 , 29 , 3137-3158. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  52. آلوش، او. تسوار، ا. Kadmon, R. ارزیابی دقت مدل‌های توزیع گونه‌ها: شیوع، کاپا و آمار مهارت واقعی (TSS). J. Appl. Ecol. 2006 ، 43 ، 1223-1232. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  53. مقایسه نقشه موضوعی Foody، GM: ارزیابی اهمیت آماری تفاوت‌ها در دقت طبقه‌بندی. فتوگرام مهندس سنجش از دور 2004 ، 70 ، 627-633. [ Google Scholar ]
  54. دی یوجنیو، بی. گلس، ام. آمار کاپا: نگاه دوم. محاسبه. زبانشناس. 2004 ، 30 ، 95-101. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  55. Eastman, JR IDRISI Taiga Tutorial ; دانشگاه کلارک: Worcester، MA، ایالات متحده آمریکا، 2009. [ Google Scholar ]
  56. یو، اچ. جوشی، پی کی; داس، ک.ک. Chauniyal، DD; ملیک، DR; یانگ، ایکس. Xu، J. تغییر کاربری/پوشش زمین و تجزیه و تحلیل آسیب پذیری محیطی در حوضه فرعی Birahi Ganga در Garhwal Himalaya، هند. بوم گرمسیری 2007 ، 48 ، 241-250. [ Google Scholar ]
  57. Mehaffey، D. جنگل زدایی و مدیریت جنگل در استان های فیلیپین Benguet و La Union. کارشناسی ارشد پایان نامه، دانشگاه ولز بانگور، گویند، انگلستان، 2004. [ Google Scholar ]
  58. بنتسن، پی. لیندهولست، AC؛ Konijnendijk، CC مروری بر هشت سال جنگل‌داری شهری و سبزسازی شهری: ارزیابی، نگاه به آینده. شهری برای. سبز شهری. 2010 ، 9 ، 273-280. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  59. فرمان اجرایی (EO) شماره 26، دستوری برای اجرای برنامه ملی سبزینگ (NGP) فیلیپین ؛ دفتر رئیس جمهور فیلیپین: مانیل، فیلیپین، 2011.
  60. ERDAS، ERDAS Field Guide ; ERDAS Inc: Norcross، GA، ایالات متحده آمریکا، 2009.
  61. کاموسوکو، سی. اونو، ک. ناکازاوا، ا. وادا، ی. ناکادا، ر. هوسوکاوا، تی. تومیمورا، اس. فورویا، تی. ایواتا، ا. موریکه، اچ. و همکاران مدل سازی شبیه سازی فضایی سناریوهای تغییر پوشش جنگلی آینده در استان Luangprabang، PDR لائوس. Forests 2011 , 2 , 707-729. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]

مقالات

آموزش جی ای اسالهام ابراهیم زادهکاربرد جی ای اس

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همواره حمایت دانشجویان عزیزمان همراه ما بوده و این سببب شده که گامی محکم به‌سوی ایجاد یک مرجع برای آموزش GIS برداریم. با این امید که بتوانیم قدردان حمایت شما بزرگواران باشیم.

  • خانه
  • آموزش
  • فیلم آموزشی
  • تماس با ما
  • درباره ما
  • وبلاگ
  • سمنان /خیابان کاشانی/ساختمان فناوری اطلاعات/پ 8
  • 09120049370