نقشه راه GIS

درخواست مشاوره

09120049370

8 صبح تا 12 شب

09120049370

کاربرد جی ای اس

چکیده

در حالی که افزایش سطح دریا یک پدیده جهانی است، کاهش اثرات آن یک چالش تصمیم‌گیری محلی است که به درمان‌های خاص سایت نیاز دارد. در مواجهه با انواع دستورات متناقض و عدم اطمینان در مورد پاسخ‌های مناسب، برنامه‌ریزان و مدیران محلی کاربری زمین به ابزارهای پشتیبانی تصمیم‌گیری مبتنی بر مکان نیاز دارند. با افزایش در دسترس بودن مدل‌های ارتفاعی دیجیتال با وضوح بالا و پیشرفت سرعت و پیچیدگی نقشه‌برداری مبتنی بر وب، تعدادی از ابزارهای سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی وب (GIS) برای نقشه‌برداری و تجسم مناطقی از یک چشم‌انداز ساحلی ایجاد شده‌اند. سیل تحت سناریوهای مختلف افزایش سطح دریا. این مقاله مطالعه موردی یکی از برنامه های WebGIS، NJFloodMapper ( www.NJFloodMapper.org ) را ارائه می کند.)، با تمرکز بر فرآیند طراحی کاربر محور به کار گرفته شده برای کمک به مخاطبان هدف ما از تصمیم گیرندگان ساحلی در ایالت نیوجرسی، ایالات متحده، به اطلاعات جغرافیایی مربوطه در مورد افزایش سطح دریا و قرار گرفتن در معرض طغیان ساحلی دسترسی پیدا کرده و درک کنند. به عنوان ارزیابی آسیب پذیری زیرساخت های کلیدی، جمعیت ها و منابع طبیعی در جوامع خود. ما موفقیت این رویکرد را در میان زمینه گسترده تر استفاده از ابزار WebGIS در این عرصه مورد بحث قرار می دهیم. NJFloodMapper به دلیل طراحی انعطاف پذیر و رابط کاربر پسند آنبه طور گسترده ای توسط سازمان های دولتی و غیر دولتی در ایالت برای ارزیابی قرار گرفتن در معرض سیل و آسیب پذیری ساحلی پس از طوفان مخرب ساحلی اخیر مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، ابزارهای پشتیبانی تصمیم اضافی مورد نیاز است تا به تصمیم گیرندگان ساحلی کمک کند تا اطلاعات مبتنی بر مکان را به برنامه‌های اقدام مشخصی با هدف ارتقای تصمیم‌های انعطاف‌پذیرتر در مورد استفاده از زمین ساحلی ترجمه کنند.
کلید واژه ها: 

بالا آمدن سطح دریا ؛ ابزارهای پشتیبانی تصمیم ; طراحی کاربر محور ؛ NJFloodMapper

 

1. مقدمه

افزایش سطح دریا یک واقعیت فیزیکی است که بر نیوجرسی و کل خط ساحلی ایالات متحده آمریکا (نیوجرسی، دلاور، پنسیلوانیا و نیویورک) تأثیر می گذارد. نرخ تاریخی افزایش سطح دریا در امتداد سواحل نیوجرسی 3-4 میلی متر در سال است، در حالی که انتظار می رود نرخ های آینده پیش بینی شده به 6 میلی متر در سال افزایش یابد [ 1 ، 2 ، 3 ]. خطرات ناشی از افزایش سطح دریا و رویدادهای آب و هوایی شدید ساحلی تعدادی از مطالعات منطقه ای را تقویت کرده است [ 4 , 5 , 6 , 7 , 8 , 9,10,11]. پس از سوپرطوفان سندی که در اواخر اکتبر 2013، خط ساحلی پرجمعیت آتلانتیک میانی را ویران کرد، درخواست زیادی برای نیاز به افزایش انعطاف پذیری جوامع انسانی ساحلی و اکوسیستم های طبیعی وجود داشت. ما پیشنهاد می کنیم که انطباق آینده با افزایش سطح دریا نه تنها یک مسئله مهندسی، بلکه در درجه اول یک مسئله کاربری زمین باشد. تصمیم گیرندگان محلی از طریق برنامه ریزی کاربری زمین، تصمیم گیری های توسعه و مدیریت، تأثیرات آتی افزایش سطح آب دریاها و تغییرات آب و هوایی جهانی را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار خواهند داد. در حالی که افزایش سطح دریا یک پدیده جهانی است، کاهش اثرات آن یک چالش تصمیم‌گیری محلی است و به درمان‌های خاص سایت نیاز دارد. به طور فزاینده ای به رسمیت شناخته می شود که تثبیت مهندسی شده خط ساحلی (گاهی اوقات با برچسب رویکردهای “سخت”) یک راه حل گران و کوتاه مدت است.8 ، 10 ، 12 ]. در مواجهه با انواع دستورات متناقض و عدم قطعیت در مورد پاسخ‌های مناسب، برنامه‌ریزان و مدیران محلی استفاده از زمین از ابزارهای سیستم پشتیبانی تصمیم‌گیری مبتنی بر مکان که طیف وسیعی از گزینه‌های مدیریت هدفمند جغرافیایی را ترسیم می‌کنند، بسیار سود خواهند برد.
شبکه ملی ذخیره‌گاه تحقیقاتی دهانه رودخانه (NERR) در سراسر کشور تغییر سطح دریا را به عنوان تمرکز یک ابتکار NERR در سراسر سیستم شناسایی کرده است [ 13 ]]. تغییرات آب و هوایی و مسائل مربوط به افزایش سطح دریا نیز از اولویت های خط ساحلی ژاک کوستو NERR (JC NERR) در خط ساحلی نیوجرسی اقیانوس اطلس است. JC NERR با همکاری شبکه‌های NERR در مریلند و ویرجینیا یک کارگاه آموزشی یک روزه را برای ارائه اطلاعات پس‌زمینه مربوط به تغییرات آب و هوا و افزایش سطح دریا و همچنین ارزیابی سطح دانش و نیازهای جامعه تصمیم‌گیر ساحلی برگزار کرد. برنامه ریزی برای افزایش سطح دریا ملاحظات منطقه ای و محلی برای مناطق ساحلی، دسامبر 2008). مخاطبان تصمیم‌گیرندگان ساحلی نیاز درک شده خود را به اطلاعات مبتنی بر مکان و ابزارهای پشتیبانی تصمیم برای اطلاع‌رسانی برنامه‌ریزی کاربری اراضی، مدیریت دشت سیلابی و مدیریت اضطراری در مواجهه با افزایش سرعت افزایش سطح دریا، برجسته کردند.14 ] بررسی این موضوع راهنمایی مفیدی ارائه می دهد:

  • ابزارها باید اطلاعاتی را که از طریق تحقیقات علمی و مدل‌سازی به دست می‌آیند ترکیب کنند که به راحتی توسط دولت‌های ایالتی و محلی و مالکان بزرگ زمین‌ها هنگام برنامه‌ریزی استفاده از زمین در آینده و تصمیم‌گیری در مورد سیاست‌ها و مقرراتی که بر منابع ساحلی تأثیر می‌گذارند، به کار گیرند.
  • ابزارها باید تغییرات مورد انتظار زیستگاه، به ویژه از دست دادن بالقوه زیستگاه های مهم برای خدمات زیست محیطی را پیش بینی کنند.
  • ابزارها باید به راحتی برای تصمیم گیرندگان ترجمه شوند.
  • ابزارها باید درک آسان خطرات بالقوه برای مردم و توسعه ناشی از سیل آینده و خطرات مرتبط را فراهم کنند.
با در نظر گرفتن این موضوع، محققان مرکز سنجش از دور دانشگاه راتگرز با برنامه آموزشی ساحلی JC NERR همکاری کردند تا چگونگی توسعه و پیاده‌سازی ابزارهای تصمیم‌گیری مکانی را برای ارتقای انعطاف‌پذیری ساحل در مواجهه با افزایش سطح دریا و حوادث طوفان شدید بررسی کنند. . هدف ما فراهم کردن یک جامعه متنوع از طرف های ذیربط علاقه مند به مدیریت ساحلی و حفاظت از دسترسی بیشتر به اطلاعات مکانی مربوطه برای تصمیم گیری آگاهانه تر بود. از برخی جهات، علاقه ما به موضوع گسترده‌تر سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی مشارکت عمومی (PPGIS) تعلق دارد.15 ]. پروژه ما به‌طور خاص برای افزایش مشارکت عمومی در تصمیم‌گیری ساحلی به خودی خود طراحی نشده است، بلکه برای تسهیل «تصمیم‌گیرندگان» ( یعنی کارکنان سازمان‌های دولتی و سازمان‌های غیردولتی) در دسترسی و درک اطلاعات جغرافیایی مرتبط با سطح دریا طراحی شده است. افزایش و قرار گرفتن در معرض سیلاب ساحلی.
از آنجایی که مخاطبان هدف ما از تصمیم‌گیرندگان ساحلی، کاربران غیرمتخصص GIS بدون دسترسی آماده به نرم‌افزار و داده‌های GIS بودند، ما یک رویکرد GIS مبتنی بر وب یا WebGIS را انتخاب کردیم. WebGIS (یا گاهی اوقات با نام Geo Web نیز شناخته می شود) یک GIS است که از فناوری وب برای برقراری ارتباط بین سرور برنامه وب و مشتری نهایی استفاده می کند [ 16 ، 17 ]. در حالی که استفاده از نرم افزار GIS دسکتاپ بسیار قدرتمند است، اغلب به دلایل متعددی با تاخیر مواجه شده است: هزینه مجوزهای سایت و سخت افزار رایانه پیشرفته و پیچیدگی نرم افزار GIS که نیاز به سطح بالایی از آموزش و تخصص دارد. در نتیجه، ابزارها و داده‌های GIS اغلب خارج از دسترس شهروندان عادی هستند که به یک مشکل تصمیم‌گیری مبتنی بر مکان خاص علاقه دارند [ 18 ].]. ظهور فناوری اطلاعات مبتنی بر وب، دسترسی بیشتر به اطلاعات مکانی و پتانسیل قرار دادن همه ذینفعان در موقعیتی برابر را پیش‌بینی کرده است [ 18 ، 19 ]. در حالی که WebGIS در حال حاضر عملکرد کامل یک GIS رومیزی معمولی را ارائه نمی دهد، پتانسیل دسترسی گسترده تر به اطلاعات حیاتی جغرافیایی و همچنین پایین آوردن نوار توانایی فنی مورد نیاز برای انجام تجزیه و تحلیل جغرافیایی ساده را دارد. در توسعه برنامه WebGIS خود ( NJFloodMapper )، ما پیشنهاد کردیم که از یک رویکرد طراحی کاربر محور استفاده کنیم، به عنوان مثال ، سیستمی که کاربران هدف را تا حد زیادی درگیر کند تا بر طراحی سیستم تأثیر بگذارد [ 20 ]]. ما موفقیت این رویکرد را در میان زمینه گسترده‌تر استفاده از ابزار WebGIS برای ارزیابی آسیب‌پذیری ساحلی و قرار گرفتن در معرض سیل مورد بحث قرار می‌دهیم.

2. روش ها

2.1. رویکرد مدل ISD

به عنوان بخشی از فرآیند طراحی کاربر محور خود، ما از مدل طراحی سیستم های آموزشی (ISD) برای رسیدگی به نیازهای شناسایی شده مخاطبان هدف تصمیم گیرندگان ساحلی خود استفاده کردیم. ISD معمولاً برای توسعه برنامه‌ها و محصولات استفاده می‌شود و از «رویکرد سیستمی» استفاده می‌کند که محصولات و برنامه‌ها را با نیازهای کاربران مطابقت می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که توسعه برنامه/محصول مؤثر و کارآمد است [ 21 ] ( شکل 1 ).
مخاطبان هدف به طور ضعیفی تعریف شده بود که شامل مجموعه وسیعی از تصمیم گیرندگان ساحلی باشد، به عنوان مثال، افرادی که نماینده سازمان های دولتی یا سازمان های غیردولتی هستند که در برنامه ریزی کاربری اراضی، مدیریت اضطراری و مدیریت منابع طبیعی نقش داشتند. این شامل مقامات منصوب شهرداری و شهرستان از مدیریت اضطراری شهرداری، بهداشت عمومی، قوانین ساختمان، بخش حمل و نقل، مهندسی و برنامه ریزی، مقامات آژانس ایالتی و فدرال، نمایندگان منتخب شهرداری، اعضای کمیسیون محیط زیست و نمایندگان غیرانتفاعی می شود. مخاطبان هدف عمدتاً از پایگاه داده برنامه آموزش ساحلی JC NERR (CTP) استخراج شده اند. پایگاه داده CTP شامل تقریباً 2200 تصمیم گیرنده ساحلی از آن ایالت نیوجرسی است.
شکل 1. فرآیند طراحی سیستم های آموزشی همانطور که برای پروژه ما اتخاذ شده است.

2.2. ارزیابی مقدماتی

2.2.1. نیازسنجی

مجموعه ای از کارگاه ها قبل و در طول مراحل اولیه پروژه به عنوان بخشی از ارزیابی مقدماتی برای تجزیه و تحلیل نیازها و خواسته های کاربران مورد نظر برای تصمیم گیری بهتر برگزار شد ( شکل 1 ). شرکای حامی این کارگاه ها را به عنوان اولین گام های حیاتی برای ارزیابی نیازهای تصمیم گیرندگان در مورد افزایش سطح دریا و اطلاعات مخاطرات ساحلی می دانستند. پس از ارائه اطلاعات مبتنی بر علم در مورد تأثیرات محلی تغییرات آب و هوا و استراتژی‌هایی برای شروع برنامه‌ریزی برای سازگاری، از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا آسیب‌پذیری‌های جوامع خود، نیازهای اطلاعاتی و موانع سازگاری با تغییرات آب و هوایی را شناسایی کنند.
نوع دوم نیازسنجی پس از شروع پروژه برای جمع آوری اطلاعات در مورد طیف وسیعی از کاربران مورد نظر اجرا شد. یک نظرسنجی آنلاین برای ارزیابی پارامترها و برنامه‌هایی که مخاطبان هدف ما برای یک وب‌سایت ارزیابی آسیب‌پذیری مبتنی بر وب ضروری می‌دانند، انجام شد. این نظرسنجی برای تصمیم گیرندگان ساحلی در پایگاه داده JC NERR CTP ارسال شد.
در این نظرسنجی پرسیده شد: «لطفاً موضوعات زیر مرتبط با تغییرات اقلیمی را مرور کنید و آنها را بر اساس اهمیت اطلاعاتی که برای انجام کار خود نیاز دارید رتبه‌بندی کنید» و «لطفاً همان موضوعات را مرور کنید و به مقدار اطلاعاتی که در حال حاضر دارید امتیاز دهید:»

  • تغییرات در ارتفاعات سیل
  • فرسایش خط ساحلی و عرض ساحل
  • اثرات افزایش سطح دریا بر ساختارهای حفاظتی خط ساحلی موجود
  • اثرات تغییر آب و هوا بر زیرساخت های اجتماعی: سیستم های آب فاضلاب خیابان ها / جاده ها، پل ها و ساختمان های عمومی)
  • تغییرات در میزان بارندگی
  • اثرات تغییر آب و هوا بر آب و هوای ساحلی
  • تغییر در فراوانی و شدت طوفان
  • استانداردهای ساخت و ساز و طراحی منظر
  • پیش بینی افزایش سطح دریا
  • اثرات تغییرات آب و هوایی خاص مکان
  • هزینه ها و مزایای اقتصادی پیش بینی شده تغییرات آب و هوایی
یک مقیاس سه نقطه ای برای پاسخ به سؤال ارائه شد. گزینه‌های سوال اول عبارت بودند از: «مهم نیست، تا حدودی مهم، بسیار مهم». گزینه های ارائه شده برای سوال دوم عبارت بودند از: “بدون اطلاعات، برخی اطلاعات، تمام اطلاعات لازم”. پاسخ ها از پایین 1 برای “مهم نیست” و “بدون اطلاعات” و بالاتر از 3 برای “بسیار مهم” و “همه اطلاعات لازم” کدگذاری شدند. موضوعاتی که بالاتر از میانگین کلی برای اهمیت اطلاعات و پایین تر از میانگین اطلاعات در اختیار قرار گرفتند، حوزه هایی هستند که برای بررسی بیشتر برجسته شدند.

2.2.2. تست قابلیت استفاده

به عنوان یک گام اولیه در شکل دادن به مرحله طراحی برای برنامه نقشه برداری مبتنی بر وب، یک قالب گروه تمرکز برای ارزیابی چندین برنامه کاربردی مبتنی بر وب غرقاب ساحلی استفاده شد ( شکل 1 ). پنج وب‌سایت انتخاب شدند که طغیان افزایش سطح دریا را نشان می‌دادند، اما در تجسم طغیان، تجسم داده‌های تکمیلی و عملکرد متفاوت بودند ( جدول 1 ). گروه تمرکز از پایگاه داده JC NERR CTP انتخاب شد. به دلیل محدودیت پهنای باند اینترنت موجود در مرکز آموزش ساحلی JC NERR، شرکت در تست قابلیت استفاده به حدود 20 نفر محدود شد. شرکت کنندگان “انتخاب” نشدند، بلکه داوطلبانه زمان و بازخورد خود را برای کمک به روند توسعه وب سایت اختصاص دادند.
جدول 1. فهرست بینندگان افزایش سطح دریا که در آزمایش قابلیت استفاده اولیه گنجانده شده است.
به شرکت کنندگان گروه تمرکز دستور داده شد که هر یک از ابزارهای مبتنی بر وب را از دیدگاه کاربری که برای اولین بار از سایت بازدید می کند، بررسی کنند. فرم‌های بازخورد با مجموعه‌ای از سوالات ارزشیابی برای هر یک از وب‌سایت‌ها در اختیار ارزیابان قرار گرفت. به ارزیابان دستور داده شد تا فرم های بازخورد را تا جایی که می توانند پر کنند و هر گونه نظر اضافی را ارائه دهند. در مجموع دو ساعت و نیم برای بررسی فردی در نظر گرفته شد. از کاربران خواسته شد تا به چالش‌هایی که دارند، بخش‌هایی از وب‌سایت را که به‌خصوص مفید می‌دانستند، و قابلیت‌های وب‌سایتی که می‌خواهند در این سایت برای مناطق ساحلی نیوجرسی توسعه داده شود، یادداشت کنند. بحث تسهیل شده به کار گرفته شد تا به ارزیابان فرصت داده شود تا به طور جمعی نظرات خود را در مورد وب سایت های “تست شده” به اشتراک بگذارند.

2.3. ارزشیابی تکوینی

مجموعه ای از گروه های متمرکز کوچکتر در مرکز آموزش ساحلی JC NERR برای آزمایش و ارائه بازخورد در مورد نسخه های آلفا و بتا برنامه WebGIS افزایش سطح دریا برگزار شد ( شکل 1 ). این گروه‌های کانونی از گروه کانونی آزمایش قابلیت استفاده اولیه (شرح شده در بخش 2.2.2 )، و همچنین پایگاه داده JC NERR CTP انتخاب شدند. شرکت در گروه های متمرکز به حدود 20 نفر محدود شد.
یک نسخه آلفا از برنامه WebGIS با استفاده از داده های بخش کوچکی از منطقه مورد مطالعه در جنوب نیوجرسی توسعه داده شد. یک نسخه بتا بر اساس بازخورد گروه متمرکز و زمانی که اطلاعات کامل در سراسر کشور در دسترس قرار گرفت، توسعه یافت. قالب گروه تمرکز شامل دو بخش بود: (1) افرادی که به تنهایی یا در گروه‌های دو نفره بر روی “مسئله‌های” وب‌سایت ساختگی یا سناریوهای تست پرسش‌گر در پنج وب‌سایت طغیان ساحلی کار می‌کنند. و (2) یک بحث گروهی تسهیل شده با بررسی بازخورد از تکالیف “جستجو” وب سایت همراه با برداشت های کلی و پیشنهادات برای اصلاح بیشتر وب سایت. در «آزمایش پرسش»، کاربران بالقوه با محصول معرفی می‌شوند، سپس مجموعه‌ای از تصمیم‌هایی که باید اتخاذ کنند (پرسش‌ها) داده می‌شود و از آنها خواسته می‌شود که از محصول برای کمک به تصمیم‌گیری استفاده کنند. هر یک از ماموریت ها یک سناریوی تصمیم گیری معمولی است. در طول ماموریت‌ها، کاربران با محصول درگیر می‌شوند، اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا می‌کنند، هر تصمیم را در برگه جستجو یادداشت می‌کنند و سپس درباره موفقیت‌ها و/یا ناامیدی‌ها بازخورد ارائه می‌کنند. پس از تکمیل بررسی فردی، یک گروه “گزارش” توسط محققین اصلی (PIs) رهبری و تسهیل شد. این کار برای درک افکار جمعی و جمع آوری واکنش ها در مورد ایده های بهبود وب سایت انجام شد. یادداشت نویسان در هر جلسه گزارش حضور داشتند تا افکار و نظرات گروه ها را به تصویر بکشند. PIهای پروژه و کارکنان نیز در تمام جلسات ارزیابی حضور داشتند. این کار به طور هدفمند انجام شد، به طوری که همه مدیران پروژه بتوانند بازخورد را دست اول بشنوند و در مورد هرگونه نظر و/یا پیشنهادی که توسط کاربران نهایی ارائه شده است، توضیح بخواهند.

2.4. ارزشیابی جمعی

یک ارزیابی خلاصه شش ماه پس از راه‌اندازی برنامه WebGIS افزایش سطح دریا انجام شد تا زمان کافی برای ارزیابی و استفاده از برنامه برای اهداف برنامه‌ریزی عملیاتی به مخاطبان هدف داده شود. هدف از ارزیابی خلاصه ارزیابی این بود که آیا محصولات نهایی کارآمد هستند و برای مخاطب هدف مفید هستند یا خیر. از پاسخ دهندگان دعوت شد تا از طریق ایمیلی که برای افراد در پایگاه داده JC NERR CTP ارسال شد، در نظرسنجی آنلاین شرکت کنند. این ایمیل همچنین افراد را تشویق کرد که ایمیل را برای گسترش دامنه نظرسنجی فراتر از پایگاه داده برنامه آموزشی ساحلی ارسال کنند.

2.5. طراحی و توسعه ابزار نقشه برداری و تجسم

با توجه به ماهیت تکراری فرآیند طراحی سیستم های آموزشی، جدا کردن کامل فرآیند طراحی و توسعه برنامه های کاربردی WebGIS از نیازسنجی و فرآیند ارزیابی تکوینی دشوار است ( شکل 1 ). بر اساس نتایج آزمایش قابلیت استفاده، تصمیمی برای تطبیق برنامه WebGIS مرکز خدمات ساحلی NOAA (CSC) گرفته شد [ 22] برای برآوردن نیازها و ترجیحات مخاطبان هدف نیوجرسی. نمایشگر NOAA CSC دارای نوار لغزنده SLR متغیر و برگه‌های انتخاب شده توسط کاربر برای نمایش جنبه‌های مختلف آسیب‌پذیری ساحلی (مانند آسیب‌پذیری اجتماعی، خطر سیل) است. گروه‌های کانونی از طراحی ساده و درمان سطوح بالقوه افزایش سطح دریا و طغیان‌های ساحلی به‌جای سناریوهای 50 یا 100 ساله با احتمال بالا، متوسط ​​و کم، قدردانی کردند. در اواسط می 2011، مرکز خدمات ساحلی NOAA الگوی کدگذاری ESRI ARCFLEX را برای نمایشگر افزایش سطح دریا در اختیار ما قرار داد. ما الگوی نمایشگر NOAA CSC را برای افزودن لایه‌های داده اضافی و برنامه‌ریزی عملکردهای جدید بر اساس نتایج یک سری ارزیابی‌های گروه تمرکز (که بعداً در بخش نتایج مورد بحث قرار خواهد گرفت) تطبیق دادیم.

2.6. توسعه پایگاه داده GIS

منطقه مورد مطالعه ما شامل کل منطقه ساحلی تعیین شده نیوجرسی بود ( شکل 2). دستیابی به تصاویر LiDAR با وضوح فضایی بالا برای ایالت نیوجرسی یک تلاش مشترک بین سازمان زمین شناسی ایالات متحده، آژانس مدیریت فوریت های فدرال (FEMA) و دولت ایالتی بوده است. اکتساب LiDAR طی سال‌های 2006 تا 2010 طی مراحلی تکمیل شد. مرکز خدمات ساحلی NOAA (CSC) مدل رقومی ارتفاع (DEM) مشتق شده از LiDAR را ارائه کرد که به یک مبنا عمودی استاندارد NAVD88 و یک داده جزر و مدی استاندارد با میانگین تصحیح شد. آب بالا (MHHW) با وضوح سلول شبکه 25 فوت. تمام مجموعه داده های تولید شده برای این پروژه با روش NOAA و با استفاده از ابزار نرم افزار تبدیل داده عمودی نقشه برداری ملی (VDatum) سازگار است. این فرآیند شامل استفاده از نرم افزار NOAA VDatum برای محاسبه تغییرپذیری جزر و مد است. نرم افزار VDatum یک خروجی فایل ASCII با همان فرمت (X, Y, Z) تولید می کند. با این حال، در خروجی، مقدار Z نشان‌دهنده تفاوت/تغییر اطلاعات جزر و مدی انتخابی است. بیشترین تنوع در نواحی ساحلی و خط ساحلی رخ می دهد. تغییرات اندکی یا بدون تغییر در داخل کشور مشاهده می شود. سطوح نهایی MHHW سپس برای تولید شبکه‌های سطح آب غرقابی افزایش سطح دریا برای سناریوهای افزایش سطح دریا 1 تا 6 فوت استفاده شد. تجزیه و تحلیل فضایی بیشتر برای تعیین ارتباط هیدرولوژیکی انجام شد سطوح نهایی MHHW سپس برای تولید شبکه‌های سطح آب غرقابی افزایش سطح دریا برای سناریوهای افزایش سطح دریا 1 تا 6 فوت استفاده شد. تجزیه و تحلیل فضایی بیشتر برای تعیین ارتباط هیدرولوژیکی انجام شد سطوح نهایی MHHW سپس برای تولید شبکه‌های سطح آب غرقابی افزایش سطح دریا برای سناریوهای افزایش سطح دریا 1 تا 6 فوت استفاده شد. تجزیه و تحلیل فضایی بیشتر برای تعیین ارتباط هیدرولوژیکی انجام شددر مقابل مناطق غیر مرتبط با استفاده از روش NOAA، یک لایه اطمینان 80٪ برای هر سناریوی افزایش سطح دریا محاسبه شد. این لایه های داده نهایی توسط NOAA (CSC) برای ورودی به برنامه NJFloodMapper ارائه شده است ( جدول 2 ).
شکل 2. منطقه مورد مطالعه NJFloodMapper . منطقه ساحلی تعیین شده نشان داده شده در سایه های سبز است. پس‌زمینه تصویری از خدمات وب ESRI.
جدول 2. خلاصه ای از داده های سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) به کار گرفته شده در NJFloodMapper .
برای حمایت از این تلاش، ما یک پایگاه داده GIS از مجموعه داده های زیست محیطی و اجتماعی-جمعیتی مربوطه برای منطقه مورد مطالعه گردآوری کردیم ( جدول 2).). داده‌های GIS تولید شده توسط FEMA و دفتر فناوری اطلاعات نیوجرسی (NJOIT)، با تمرکز بر امکانات و زیرساخت‌های سازمانی مختلف، توسط کارکنان پروژه در CRSSA کنترل کیفیت شدند. داده های تاسیسات و زیرساخت ها از مجموعه داده های منتشر شده HAZUS-MH FEMA سرچشمه می گیرد. با این حال، برای مضامین FEMA که داده‌های تولید شده توسط NJOIT وجود دارد، به دلیل محتوای وضوح بالاتر و دقت مکانی، از داده‌های NJOIT استفاده شده است. داده ها توسط مضامین داده FEMA HAZUS سازماندهی شده اند: امکانات ضروری، امکانات بالقوه بالقوه بالا، سیستم های حمل و نقل و سیستم های ابزار. بیش از 1250 مکان کنترل کیفی شدند، از نظر دقت مکان بررسی شدند و در صورت نیاز به موقعیت جغرافیایی صحیح خود منتقل شدند. همکاری با وزارت حمل و نقل نیوجرسی و سازمان برنامه ریزی حمل و نقل، ما داده‌های GIS را در زیرساخت‌های حیاتی دیگر، از جمله: معابر، مسیرهای تخلیه و همه راه‌ها بر اساس نوع جاده به‌دست آوردیم. در برگه آسیب‌پذیری اجتماعی، داده‌های GIS برای شاخص آسیب‌پذیری اجتماعی (SOVI) نسبت به مخاطرات زیست‌محیطی که توسط مؤسسه خطرات و آسیب‌پذیری دانشگاه کارولینای جنوبی ایجاد شده است، گنجانده شده است.4 ، 27 ]. داده‌های SOVI از داده‌های سرشماری سال 2000 ایالات متحده استخراج شده و به سطح گروه بلوک نگاشت شده‌اند.
ما مجموعه داده‌های GIS را در تالاب‌های باتلاق نمکی ساحلی و مناطق مرتفع پوشش گیاهی مجاور برای کل منطقه مورد مطالعه، بر اساس داده‌های کاربری زمین/پوشش زمین در سال 2007 به‌روزرسانی و منتشر شده (تولید شده تحت قرارداد توسط شخص ثالث برای وزارت حفاظت از محیط زیست نیوجرسی) است. ما یک لایه «مانع» را که شامل دیوارپوش، زره‌پوش خط ساحلی، جاده‌ها/گذرگاه‌ها و دیگر توسعه‌های ساحلی بود، به‌روزرسانی کردیم و کیفیت آن را بررسی کردیم. با استفاده از تکنیک‌های مدل‌سازی شطرنجی GIS، مناطق عقب‌نشینی باتلاق نمکی بدون مانع در مقابل مانع در سراسر منطقه مورد مطالعه را برای افزایش 1-6 فوتی افزایش سطح دریا مدل‌سازی کردیم. علاوه بر این، ما خروجی‌هایی را از مدل باتلاق‌های تأثیرگذار سطح دریا (SLAMM) [ 28 ، 29 ] وارد کردیم.]. ما دسته‌ای از «مناطق باتلاقی بالقوه از دست دادن» را وارد کردیم، که در آن مدل SLAMM تبدیل از مرداب به آب آزاد یا ساحل تثبیت نشده ( به عنوان مثال ، تخت گلی) را تا سال 2050 تحت یک سناریوی برافزایش متوسط ​​( یعنی نرخ برافزایش عمودی) پیشنهاد کرد. 4 میلی متر در سال).

3. نتایج

3.1. نیازسنجی

3.1.1. کارگاه آموزشی تغییر اقلیم/افزایش سطح دریا

یک کارگاه یک روزه که قبل از شروع پروژه (دسامبر 2008) برگزار شد، به عنوان فرصتی برای جمع‌آوری ورودی مقدماتی از کاربران مورد نظر و ذینفعان مربوطه استفاده شد ( شکل 1 ). شصت و سه تصمیم گیرنده ساحلی در کارگاه آموزشی مرکز ساحلی JC NERR شرکت کردند و تعداد مساوی از طریق ویدئو کنفرانس از مکان هایی در مریلند و ویرجینیا به آن پیوستند. پس از شروع پروژه، JC NERR و سایر سازمان های غیر دولتی ساحلی یک کارگاه یک روزه با عنوان “آماده سازی جامعه شما در مواجهه با آب و هوای در حال تغییر” (در 1 آوریل 2010) با بیش از 120 نفر حمایت کردند. شرکت کنندگان از انواع جوامع ساحلی نیوجرسی [ 30]. شرکای حامی این کارگاه ها را به عنوان اولین گام های حیاتی برای ارزیابی نیازهای تصمیم گیرندگان در مورد افزایش سطح دریا و اطلاعات مخاطرات ساحلی می دانستند.
پس از ارائه اطلاعات مبتنی بر علم در مورد تأثیرات محلی تغییرات آب و هوا و استراتژی‌هایی برای شروع برنامه‌ریزی برای سازگاری، از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا آسیب‌پذیری‌های جوامع خود، نیازهای اطلاعاتی و موانع سازگاری با تغییرات آب و هوایی را شناسایی کنند. واضح بود که شهرداری های محلی برای شناسایی آسیب پذیری های خاص خود به کمک حرفه ای نیاز دارند. آنها نیاز به تخصص نقشه برداری، به ویژه با توجه به منابع مالی کمیاب و کارکنان محدود، که توانایی آنها را برای انجام تحلیل های جغرافیایی سفارشی و مطالعات مدل سازی با مشکل مواجه می کند، ابراز کردند. اکثر مخاطبان هدف، کاربران باتجربه GIS نبودند و دسترسی آماده به ایستگاه های کاری استاندارد رومیزی GIS نداشتند.

3.1.2. نظرسنجی آنلاین

یک نظرسنجی آنلاین در نوامبر 2010، پس از شروع پروژه برای جمع‌آوری اطلاعات نیازسنجی از طیف گسترده‌تری از کاربران مورد نظر فراتر از گروه تمرکز اولیه ( شکل 1 ) اجرا شد. ایمیلی با پیوندی به نظرسنجی آنلاین در اوایل نوامبر 2010 برای تقریباً 890 نفر در پایگاه داده برنامه آموزش ساحلی JC NERR (CTP) ارسال شد. این نظرسنجی تقریباً برای سه هفته فعال باقی ماند. 61 نفر پاسخگو بودند. افراد ایمیل شده تشویق شدند تا ایمیل را برای سایر همکاران علاقه مند ارسال کنند. از آنجایی که هیچ راهی برای ردیابی تعداد ایمیل های ارسال شده وجود ندارد، هیچ راهی برای محاسبه دقیق نرخ پاسخ وجود ندارد.
نتایج این ارزیابی تمایل و تمایل مخاطبان به استفاده از ابزارهای نقشه برداری آنلاین را تأیید کرد و ورودی های بیشتری را برای راهنمایی ساختار کلی، عملکرد و نمایش NJFloodMapper ارائه کرد. عناوین نظرسنجی که بیشترین اهمیت را برای پاسخ دهندگان داشتند و همچنین جایی که آنها کمترین اطلاعات را داشتند ( جدول 3 ) عبارت بودند از:

  • اثرات افزایش سطح دریا بر ساختارهای حفاظتی خط ساحلی موجود.
  • اثرات بر زیرساخت های جامعه؛ و
  • اثرات مکان تغییر اقلیم
علاوه بر این، پاسخ دهندگان به وضوح می خواستند که ارتفاع سطح دریا به جای متر به صورت فوت ترسیم شود، و بیش از 99 درصد از پاسخ دهندگان احساس کردند که نشان دادن موج طوفان نیز مهم یا بسیار مهم است. پاسخ دهندگان فکر کردند که لایه های داده مهمی که باید گنجانده شوند عبارتند از مناطق سیل، مناطق پر خطر، جاده ها و پل ها، مکان های آلوده، تاسیسات تصفیه فاضلاب، ارتفاعات، قرار گرفتن در معرض خط ساحلی در معرض انرژی امواج، تراکم جمعیت بر اساس مایل مربع، مسیرهای تخلیه، واحدهای مسکونی در هر مایل مربع. ، داده های بسته ها، نیروگاه ها، مراکز تخلیه و مناطق عقب نشینی مهاجرت باتلاق ها، از جمله موانع (خطوط ساحلی سخت، جاده، و غیره ).
جدول 3. موضوعات نظرسنجی که در آن پاسخ‌های وزن‌دار بالاتر از میانگین برای «اهمیت» و کمتر از میانگین برای «اطلاعات موجود در حال حاضر» بودند.

3.1.3. تست قابلیت استفاده وب سایت آسیب پذیری افزایش سطح دریا

به عنوان یک گام اولیه در شکل دادن به مرحله طراحی برای برنامه نقشه برداری مبتنی بر وب، یک گروه تمرکز در مرکز ساحلی JC NERR در 29 سپتامبر 2010 برای ارزیابی چندین برنامه کاربردی مبتنی بر وب غرقاب ساحلی برگزار شد. این ارزیابی شامل 12 «کاربر نهایی» بود که از طریق سناریوهای ساختگی در پنج وب‌سایت طغیان ساحلی کار می‌کردند ( جدول 1 ). با مقایسه بین سایت‌ها، کاربران بازخورد خود را در مورد اینکه چه بخش‌ها یا عملکردهای هر سایت را بیشتر یا کمتر دوست دارند، میزان اطلاعات مناسب، اطلاعات بیش از حد، چه چیزی «کاربر پسند» و چه چیزی بصری نبود، ارائه دادند.
توصیه های مربوط به قابلیت استفاده شامل تعریف اصطلاحات و اجتناب از اصطلاحات تخصصی بود. کاربران نهایی فکر می‌کردند که اطلاعات ارائه‌شده در وب‌سایت‌ها بسیار مفید است، اما فقدان یک معنی روشن برای اصطلاحات مانع از ارتباط بین چرایی ارائه این اطلاعات و چرایی اهمیت آن شد. کاربران نهایی از قابلیت استفاده وب‌سایت‌هایی که اطلاعات را با استفاده از پلتفرم «نوع Google Maps» نمایش می‌دادند، خوششان آمد. آنها نشان دادند که با این نوع وب سایت راحت هستند و همچنین دوست دارند که بین انواع نقشه “نقشه، ماهواره و ترکیبی” جابجا شوند. وب‌سایت‌هایی که به «افزونه‌ها» نیاز داشتند یا زمان دانلود طولانی برای نمایش داده‌ها داشتند، از نظر قابلیت استفاده به خوبی بررسی نشدند.
کاربران نهایی توانایی استفاده از نوار لغزنده را برای دستکاری سناریوهای افزایش سطح دریا و افزایش طوفان دوست داشتند. آنها ایده مشاهده انواع مختلفی از لایه های داده را با قابلیت روشن و خاموش کردن لایه ها برای مشاهده همه، برخی یا هیچ کدام به صلاحدید خود، دوست داشتند. لایه‌هایی که بیشترین کاربرد را داشتند عبارتند از آسیب‌پذیری جمعیتی/اجتماعی، مسیرهای تخلیه، زیرساخت‌های آسیب‌پذیر، تراکم جمعیت (شامل تراکم جمعیت فصلی)، اطلاعات مرداب‌ها و لایه‌های واکنش اضطراری (به عنوان مثال ، پناهگاه‌ها، مدارس، ایستگاه‌های پلیس و آتش نشانی، بیمارستان‌ها و غیره . ). در نهایت، کاربران نهایی می‌خواستند نقشه‌ها/تحلیل‌هایی را که مشاهده کرده‌اند دانلود و ذخیره کنند.

3.2. ارزشیابی تکوینی

3.2.1. تست آلفا

با استفاده از داده‌های مربوط به شهرستان کیپ می، یک نسخه آلفا از نمایشگر افزایش سطح دریا با یک گروه متمرکز متشکل از بیست و یک کاربر بالقوه در 14 دسامبر 2011 آزمایش شد. بالا آمدن سطح دریا و طغیان ساحل با افزایش مستقیم یک فوتی. این گروه همچنین حمایت خود را از تغییراتی که در نمایشگر «استاندارد» NOAA CSC افزایش سطح دریا انجام شده بود، تأیید کرد. این اصلاحات شامل گنجاندن تسهیلات حیاتی (به عنوان مثال ، مدارس، ایستگاه های پلیس و آتش نشانی، بیمارستان ها)، مسیرهای تخلیه و مناطق سیل زده FEMA بود.

3.2.2. آزمایش بتا وب سایت اصلاح شده SLRViewer

ارزیابی گروه تمرکز نسخه بتا SLR WebGIS در 20 اوت 2012 توسط مجموعاً 26 نفر تکمیل شد. این افراد پس از دریافت یک دعوت نامه ایمیلی که برای بیش از 2040 نفر در لیست ایمیل برنامه آموزش ساحلی JC NERR (CTP) ارسال شده بود، داوطلب شدند تا در آزمایش شرکت کنند. آزمایش بتا از آزمون پرسشگر گروه متمرکز استاندارد ما پیروی کرد و قالب بحث را تسهیل کرد. نسخه بتا علاوه بر داشتن پوشش جغرافیایی گسترده‌تر از منطقه ساحلی ایالت، شامل بهبودهایی بود که در نتیجه بازخورد دریافتی از آزمایش آلفا و همچنین داده‌های «منطقه عقب‌نشینی مرداب» (به عنوان مثال، برگه “Marsh”). نظرات برای جمع‌آوری بازخورد در مورد طراحی WebGIS، عملکرد و نمایشگر جمع‌آوری شد و برای هدایت این «بهینه‌سازی» نهایی توسعه وب‌سایت مورد استفاده قرار گرفت.

3.3. طراحی و توسعه ابزار WebGIS

تغییرات قابل توجهی بر اساس نیازسنجی اولیه، آزمایش آلفا و بتا ( شکل 1 ) در برنامه اولیه WebGIS NOAA CSC [ 22 ] انجام شد. نسخه‌های آلفا و بتا برنامه WebGIS با نام NJSLRViewer با نسخه نهایی به NJFloodMapper تغییر نام یافت [ 31 ].
نیازسنجی اولیه گنجاندن اطلاعات مکانی در تاسیسات حیاتی و مسیرهای تخلیه را به عنوان یک نیاز اولویت دار شناسایی کرد. این اصلاح مورد نیاز در قالب NOAA CSC شامل زیرساخت های مبتنی بر نقطه و خط بود ( شکل 3 ). ما تب “تسهیلات” را در کد انعطاف پذیر بیننده NOAA SLR تغییر دادیم. دو مشکل وجود دارد که با آنها برخورد کردیم. اولین مورد، مدیریت و سازماندهی حجم زیادی از اطلاعات مکان نقطه است. دوم این است که چگونه می توان نمایش اطلاعات نقطه را در بیننده به بهترین نحو مدیریت کرد. در حالی که مخاطبان هدف تمایل خود را برای دسترسی پرس و جو به اطلاعات ویژگی در هر نقطه ابراز می کردند، متأسفانه، پیکربندی ArcFlex بیننده اجازه این قابلیت را نمی داد.
شکل 3. نمونه ای از گنجاندن امکانات حیاتی و مسیرهای تخلیه در نمایشگر NJFloodMapper برای منطقه آتلانتیک سیتی، نیوجرسی زیر سه فوت افزایش سطح دریا پیش بینی شده است.
باتلاق‌های نمکی جزر و مدی یکی از ویژگی‌های چشم‌انداز خلیج‌های ساحلی نیوجرسی هستند که هر دو قسمت پشتی جزایر مانع و همچنین سرزمین اصلی را در بر می‌گیرند. با این حال، این جزء کلیدی زیرساخت های “سبز” ساحلی در برابر افزایش سطح دریا آسیب پذیر است. در طول آزمایش آلفا و بتا، تصمیم طراحی برای اصلاح برگه “Marsh” گرفته شد. این شامل بهبودهایی در تعریف و کیفیت تجسم‌های پتانسیل تغییر و از دست دادن مرداب در آینده بود و تغییری در عملکردی بود که در ابتدا توسط نمایشگر NOAA CSC پشتیبانی می‌شد. ما مدلسازی مبتنی بر GIS را انجام دادیم ( بخش 2.6) برای ترسیم تغییرات بالقوه در باتلاق نمک تحت افزایش های مختلف سطح دریا. نقشه‌های آن مناطق مستعد تبدیل به آب‌های آزاد یا گِل جزر و مدی و آن مناطقی که به عنوان بخشی از فرآیند مهاجرت طبیعی به سمت خشکی آزاد هستند به داخل خشکی عقب نشینی کنند (به عنوان مثال ، «مناطق عقب‌نشینی مرداب جزر و مدی»، جایی که تالاب‌های ساحلی توسط ارتفاعات توسعه‌یافته مسدود شده‌اند یا سایر سازه‌ها یا جاده‌های حفاظت ساحلی در برنامه بیننده گنجانده شدند ( شکل 4 ).
برای ارائه جایگزینی برای تجسم سطوح مختلف افزایش سطح دریا (یا موج طوفان) از نمای نقشه پلان‌سنجی سنتی‌تر بالای سر، ما همچنین نماهای زمینی مورب از مجموعه‌ای از مکان‌های انتخاب شده ارائه کردیم. در این مکان‌های تجسم عکس، کاربران می‌توانند تصویر اخیر یک مکان ساحلی را ببینند و سپس ببینند که چگونه خط ساحلی با افزایش نوار لغزنده افزایش سطح دریا تغییر می‌کند. این تجسم‌ها با استفاده از نرم‌افزاری به نام CanVIZ، محصولی کاربرپسند که توسط مرکز خدمات ساحلی NOAA در دسترس است، انجام شد.
در ابتدا، ما پیشنهاد کرده بودیم که یک سیستم پرس و جو مبتنی بر بسته را در نظر بگیریم تا به کاربران اجازه دهد تا هویت قطعه های مالکیت زمین در مناطق غرقابی ساحلی را جویا شوند. با این حال، گروه‌های کانونی ما، که شامل مقامات ایالتی و شهری می‌شد، بازخوردی ارائه کردند مبنی بر اینکه نگران هستند NJFloodMapper دارای قابلیت جستجوی بسته‌ای خاص باشد. آنها مسائلی را در مورد تأثیر منفی احتمالی بر ارزش اموال فردی مطرح کردند. علاوه بر این، ما نگرانی هایی در مورد دقت مکانی ارتفاعات مبتنی بر LiDAR و در نتیجه افزایش سطح دریا لایه های سطحی آب داشتیم. ما تصمیم گرفتیم که یک لایه بسته مالکیت را در تکرار فعلی ابزار وارد نکنیم.
شکل 4. نمونه ای از مناطق عقب نشینی مرداب جزر و مدی افقی بدون مانع در مقابل مانع در نمایشگر NJFloodMapper در زیر شش فوت افزایش سطح دریا پیش بینی شده.

3.4. راه اندازی محصول و ارزیابی جمعی

پس از راه اندازی وب سایت در فوریه 2013، جامعه کاربران از طریق بیانیه های مطبوعاتی و ارسال های پستی هدفمند مطلع شدند ( شکل 1 ). یک کارت پستال برای تبلیغ این وب‌سایت ایجاد شد و به 2500 عضو فهرست پستی JC NERR CTP ارسال شد. کارت پستال یک نمای کلی از مخاطبین مورد نظر برای وب سایت، انواع داده هایی که با استفاده از وب سایت قابل دسترسی است، برنامه های کاربردی مدیریت محتوای وب سایت و آدرس وب سایت ارائه می دهد. 2000 عضو دیگر CTP یک نسخه ایمیل شده از کارت پستال را دریافت کردند.
یک ارزیابی خلاصه در ژوئیه و آگوست 2013 انجام شد. از پاسخ دهندگان برای شرکت در نظرسنجی آنلاین از طریق یک ایمیل برای 2276 نفر در پایگاه داده JC NERR CTP دعوت شد. دعوت نامه ایمیل توسط 592 نفر باز شد که منجر به 26٪ “نرخ باز” شد. این ایمیل همچنین افراد را تشویق کرد که ایمیل را برای گسترش دامنه نظرسنجی فراتر از پایگاه داده برنامه آموزشی ساحلی ارسال کنند. در مجموع 68 نفر در نظرسنجی شرکت کردند که به نمایندگی از سمت های جامعه ساحلی، مانند کارمندان شهرداری، شهرستان، ایالتی و فدرال، برنامه ریزان و اعضای هیئت مدیره، مشاوران، مدیران اورژانس و دشت سیلابی و ساکنان محلی بودند. بیش از هفتاد درصد از پاسخ دهندگان قبل از شرکت در نظرسنجی از وب سایت بازدید کرده بودند. نود و دو درصد از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که در آینده به وب سایت بازخواهند گشت، زیرا این وب سایت «مفید»، «منبع داده خوب» و «ابزار برنامه ریزی عمومی» است. پاسخ دهندگان اظهار داشتند که آنها را ترغیب می کند تا با “داده های به روز شده”، “مدل سازی جدید”، “داده های جدید LiDAR”، “نقشه برداری اصلاح شده FEMA” و “تعریف و عمق اطلاعات بیشتر” به آن بازگردند. نود و دو درصد از پاسخ دهندگان نشان دادند که این وب سایت را به یک همکار/دوست توصیه می کنند و بیش از 84 درصد از پاسخ دهندگان «موافق بودند» یا «به شدت موافق بودند» که سایت «هدف روشنی دارد».
هنگامی که از آنها خواسته شد به وب سایت “نمره” بدهند، 57٪ از پاسخ دهندگان به آن “B” و 32٪ به آن “A” دادند. دلایل نمرات شامل سهولت استفاده و اطلاعات مختصر و مرتبط بود. زمینه‌هایی برای بهبود تا «نمره» شامل منحنی یادگیری مبتدی، فقدان جزئیات/رزولوشن و نیاز به شفاف‌سازی آنچه واقعاً به تصویر کشیده می‌شود ( یعنیسیلاب جزر و مد بالا، نه به معنای سطح دریا). از پاسخ دهندگان خواسته شد تا سطح موافقت خود را با اظهارات مختلف در مورد وب سایت ارزیابی کنند. بیش از 80 درصد از پاسخ دهندگان «موافق» یا «کاملاً موافق» بودند که به راحتی «راه خود را در سایت پیدا می کنند» و بیش از 84 درصد از پاسخ دهندگان «موافق بودند» یا «کاملاً موافق بودند» که «می توانند به سرعت اطلاعات را دریافت کنند». بیش از 65 درصد از پاسخ دهندگان «موافق بودند» یا «کاملاً موافق بودند» که «سایت به طور مؤثر اطلاعات ریسک را مخابره می کند». بیش از 73٪ از پاسخ دهندگان “موافق” یا “کاملاً موافق” بودند که سایت با نیازهای آنها مرتبط است و بیش از 85٪ “موافق” یا “کاملاً موافق” بودند که محتوای سایت آنها را علاقه مند می کند.
از پاسخ دهندگان خواسته شد تا سه کلمه برای توصیف وب سایت ارائه دهند. شکل 5یک ابر کلمه را نشان می دهد که از کلماتی که پاسخ دهندگان پنج بار یا بیشتر ارائه کرده اند ایجاد شده است. متداول ترین کلمات مورد استفاده عبارتند از: “آموزنده”، “جالب” و “مفید”. هنگامی که از پاسخ دهندگان سه موردی که در مورد وب سایت بیشتر دوست داشتند پرسیده شد، عبارات متداول دوباره شامل «استفاده آسان»، «کاربر پسند»، «اطلاعات/محتوای فعلی» و «فروشگاه یکپارچه» بود. از پاسخ‌دهندگان خواسته شد تا «نمای کلی» از روش‌های استفاده از وب‌سایت، از جمله هرگونه تصمیم‌گیری بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در وب‌سایت، ارائه دهند. پاسخ های پاسخ دهندگان شامل کاربرد سایت برای اهداف برنامه ریزی و ارتباطات بود. نمونه‌های برنامه‌ریزی خاص شامل مقایسه موج ابرطوفان شنی و سطوح مختلف افزایش سطح دریا، بررسی مناطق سیل‌آمیز آینده، بررسی پروژه‌های بالقوه احیای مرداب‌ها، بررسی ارتفاعات و ضرورت افزایش و/یا بازسازی خانه‌ها با استانداردهای بالاتر، برنامه‌ریزی اضطراری در سطح جامعه، کاهش سیل و بلایا و برنامه‌ریزی آمادگی. این ابزار برای اهداف ارتباطی شامل ارائه اطلاعات سیل آینده برای ساکنان مربوطه، درک بهتر خواص تحت تأثیر آب زیاد، اطلاعات برای ساکنان در نظر گرفتن افزایش یا فروش خانه ها و مقایسه دیدگاه های حال و آینده است.
هنگامی که از افراد سه چیز در مورد وب‌سایت کمتر دوست داشتند، پاسخ‌ها شامل محدودیت در بزرگ‌نمایی، عدم وضوح افسانه‌ها و نیاز به توضیحات بهتر در مورد آنچه که هر برگه نشان می‌دهد بود. هنگامی که از پاسخ دهندگان به طور خاص در مورد پیشرفت های وب سایت برای آینده سؤال شد، پاسخ دهندگان فکر کردند که افزودن یک لایه موج طوفان، نقشه هایی که مناطق خطر سیل خاص را به همراه افزایش سطح دریا و نقشه های سیلاب داخلی نشان می دهند مفیدترین پیشرفت های انتخاب های داده شده هستند ( شکل 6 ). این پیشنهادات اولویت ما را برای بهبود مستمر ابزار NJFloodMapper WebGIS اعلام کرده است.
شکل 5. کلمه ابری که از متداول‌ترین پاسخ‌های مورد استفاده برای یک سؤال ارزیابی جمع‌بندی که «ویژگی‌هایی که توصیف می‌کنند» NJFloodMapper ایجاد شده است.
شکل 6. یک نمودار میله ای که سطح سودمندی برای انواع پیشرفت های وب سایت NJFloodMapper را نشان می دهد. انتخاب‌هایی که به پاسخ‌دهندگان داده شد شامل «بسیار غیر مفید»، «غیر مفید»، «در هر صورت به شدت احساس نمی‌کنم»، «مفید» و «بسیار مفید» بود.

4. بحث

انطباق با افزایش سطح دریا یک چالش تصمیم گیری محلی است که نیاز به راه حل های خاص سایت دارد. اولین قدم ضروری، درک بهتر دامنه افزایش سطح دریا در آینده و قرار گرفتن زیرساخت‌های کلیدی و جمعیت‌های آسیب‌پذیر در معرض سیل است، چه به دلیل افزایش سطح دریا به تنهایی یا به دلیل اثرات ترکیبی سیل‌های ناشی از طوفان. تعدادی از گروه‌ها با توسعه برنامه‌های WebGIS برای تجسم مکان‌های جغرافیایی و دارایی‌های کلیدی آسیب‌پذیر به سطوح مختلف آبگرفتگی مناطق، به این چالش پاسخ داده‌اند. این تجسم دو شکل کلی دارد، یا افزایش غرقاب را تنظیم می کند (به عنوان مثال، در فواصل یک فوتی همانطور که در NJFloodMappe پیاده سازی شده است.r) یا سناریوهای خاص افزایش سطح دریا برای یک افق زمانی مشخص (به عنوان مثال، سناریوهای بالا، متوسط ​​و پایین برای سال 2050). علاوه بر برنامه های کاربردی WebGIS که در جدول 1 مشخص شده اند، چندین برنامه کاربردی دیگر قابل توجه افزایش سطح دریا WebGIS شامل دریاهای موج دار Climate Central [ 32 ] و مدل آسیب پذیری ساحلی پروژه سرمایه طبیعی [ 33 ] است. پس از ویرانی سواحل اقیانوس اطلس میانی ایالات متحده توسط ابرطوفان سندی، تعدادی از آژانس های دولتی فدرال اطلاعات مکانی به روز شده ای را در مورد قرار گرفتن در معرض سیل ساحلی، فرسایش و افزایش سطح دریا در برنامه های مختلف WebGIS هدفمند منتشر کردند. برخی از نمونه‌ها عبارتند از بهترین ژئوپورتال داده‌های خطر سیل در دسترس FEMAS [ 34 ]، ابزار برنامه‌ریزی افزایش سطح دریا NOAA [34].35 ] و ارزیابی سازمان زمین شناسی ایالات متحده از خطرات فرسایش ساحلی ناشی از طوفان [ 36 ]. از برخی جهات، جوامع ساحلی میانه آتلانتیک با سیل اطلاعات مکانی غرق شده اند.
همانطور که در مقدمه گفته شد، پروژه NJFloodMapper خیلی قبل از Superstorm Sandy و قبل از اینکه ابزار WebGIS با وضوح بالا برای افزایش سطح دریا ( به عنوان مثال ، مبتنی بر LiDAR) برای ایالت نیوجرسی در دسترس باشد، شروع شد. NJFloodMapper برای برآوردن چهار الزام ارائه شده توسط مرکز NOAA برای تحقیقات حمایت شده اقیانوس ساحلی [ 14 ] برای افزایش سطح دریا و ابزارهای پشتیبانی تصمیم گیری در مورد تغییرات آب و هوا طراحی شد. مخاطبان هدف ما به طور ضعیفی شامل مجموعه وسیعی از تصمیم‌گیرندگان ساحلی، به عنوان مثال ، افرادی که نماینده سازمان‌های دولتی یا سازمان‌های غیردولتی هستند که در برنامه‌ریزی کاربری زمین، مدیریت اضطراری و مدیریت منابع طبیعی دخیل بودند، تعریف شد. بااینکهNJFloodMapper به طور خاص برای افزایش مشارکت عمومی در تصمیم گیری ساحلی طراحی نشده است ، بلکه برای تسهیل تصمیم گیرندگان شناسایی شده ما در دسترسی و درک اطلاعات جغرافیایی مرتبط در مورد افزایش سطح دریا و قرار گرفتن در معرض طغیان ساحلی، ما اظهار می کنیم که کار ما هنوز در محدوده گسترده تر PPGIS قرار می گیرد. Haklay و Tobón [ 20 ] پیشنهاد می‌کنند که تنظیمات PPGIS معمولاً نیازمند یک کاوش باز است که در آن کاربران غیر متخصص با GIS آزمایش می‌کنند و مسائل مختلفی را که به جامعه آنها مربوط می‌شود را بررسی می‌کنند. برنامه WebGIS ما، NJFloodMapper، برای تسهیل چنین اکتشاف بی پایانی از آسیب پذیری یک منطقه در برابر افزایش سطح دریا و طغیان ساحل توسط مخاطبین هدف که عمدتاً از کاربران GIS غیرمتخصص تشکیل شده اند طراحی شده است.
رویکرد طراحی کاربر-محور که ما اتخاذ کردیم زمان بر بود، اما به نظر می رسید که منجر به محصول نهایی شود که تا حد زیادی در برآوردن نیازهای مخاطبان هدف موفق بود. مدل طراحی سیستم های آموزشی (ISD) ( جدول 1 ) خواستار ارزیابی گسترده مقدماتی برای ارزیابی نیازهای کاربران، ارزیابی تکوینی برای ارائه بازخورد تکراری در مرحله توسعه و ارزیابی جمعی برای ارزیابی سودمندی محصول نهایی است. همانطور که توسط Haklay و Tobón [ 20 ] مطرح شد، ما آزمایش قابلیت استفاده برنامه WebGIS را به عنوان مرکزی برای یک فرآیند طراحی کاربر محور و برای رسیدن به هدف ما از یک رابط سیستم نهایی که کاربران غیر متخصص را قادر می سازد از NJFloodMapper استفاده کنند، حیاتی یافتیم.کاربرد موثر و هدفمند نتایج ما نشان می‌دهد که اکثریت قوی ارزیاب‌های جمع‌آوری «موافق» یا «کاملاً موافق» هستند که یافتن «راه در اطراف سایت» آسان است و «می‌توانند به سرعت اطلاعات را دریافت کنند». هنگامی که سه کلمه برای توصیف NJFloodMapper درخواست شد ، رایج ترین کلمات مورد استفاده پاسخ دهندگان شامل “آموزنده”، “جالب” و “مفید” بود. مهمتر از همه، پاسخ دهندگان از ابزار NJFloodMapper در دوره شش ماهه از زمان راه اندازی آن در فوریه 2013 استفاده کرده اند تا نیازهای اطلاعات مکانی خاص خود را برآورده سازند. ابرطوفان سندی علاقه شدیدی به مسائل مربوط به افزایش طوفان و افزایش سطح دریا ایجاد کرد. در حالی که NJFloodMapperبه دلیل طراحی انعطاف‌پذیر و توانایی تجسم گسترده‌تر سیلاب‌های ساحلی، ارزیابی جمع‌بندی ما، و همچنین بازخورد آژانس‌های دولتی، شهرستان‌ها و شهرداری‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی مختلف، با در نظر گرفتن افزایش طولانی‌مدت سطح دریا طراحی شده است. نشان می دهد که NJFloodMapper به طور گسترده در عواقب سندی در ارزیابی آسیب پذیری ساحلی در برابر موج طوفان و برنامه ریزی برای تلاش های مقاوم تر بازسازی پذیرفته شده است.
در در نظر گرفتن دسترسی و رویکردهای مشارکتی در استفاده از اطلاعات جغرافیایی، دی من [ 37 ] اظهار داشت که دسترسی به اطلاعات جغرافیایی هم یک شرط ضروری و هم احتمالاً امکان‌پذیر برای مشارکت در استفاده از آن است. اما شرط کافی نیست نایلز و هانسون [ 19] این مفهوم را بسط دهید که دسترسی به اطلاعات مکانی صرفاً در دسترس قرار دادن اطلاعات به صورت آنلاین نیست، بلکه «دسترسی مجازی مستلزم آن است که مردم بتوانند اطلاعات را در اینترنت بیابند، معنا داشته باشند و به کار ببرند: دسترسی به اطلاعات به خودی خود خوب است. حق اهمیت زمینه ای که آن اطلاعات در آن دریافت می شود و دلیلی که برای آن جستجو می شود را نادیده می گیرد. با استفاده از یک رویکرد طراحی کاربر محور و تاکید بر قابلیت استفاده از ابزار توسط مخاطبان هدف، ما سعی کرده‌ایم تا حدی این نگرانی‌ها را برطرف کنیم. هنگامی که از پاسخ دهندگان سه چیز در مورد NJFloodMapper بیشتر دوست داشتندعبارات متداول دوباره شامل «استفاده آسان»، «کاربر پسند»، «اطلاعات/محتوای فعلی» و «فروشگاه یک‌دست» می‌شود. این دو عبارت آخر، «اطلاعات/محتوای فعلی» و «یک توقفگاه» مهم هستند، زیرا NJFloodMapper تلاش کرده است داده‌های مکانی مرتبط را از منابع مختلف فدرال مورد اعتماد (مانند FEMA، NOAA، سپاه مهندسین ارتش) گرد هم آورد. ) برای رفع نیازهای شناسایی شده مخاطبان هدفمان. علاوه بر این، ما اطلاعاتی را ارائه کرده ایم که داده های GIS نمایش داده شده، منابع و دقت را مستقیماً در مجاورت نقشه بیننده توضیح می دهد. اسکارلاتیدو و همکاران 38] نشان می دهد که این و سایر عناصر رابط کاربری برنامه برای ایجاد اعتماد کاربر نهایی به WebGIS مهم هستند. به‌عنوان بخشی از وب‌سایت پروژه بزرگ‌تر، پیش‌زمینه‌ای در مورد مسائل افزایش سطح دریا و طغیان ساحل، و همچنین پیوندهایی به منابع برای کمک به تفسیر و به کارگیری اطلاعات برای اهداف برنامه‌ریزی کاربری زمین گنجانده‌ایم.
به عنوان گام بعدی، ما برنامه NJFloodMapper WebGIS را با یک ابزار پشتیبانی تصمیم مبتنی بر وب، Getting to Resilience ( www.prepareyourcommunityNJ.org ) [ 39 ] پیوند می دهیم تا زمینه لازم برای اطلاعات مکانی و دلیل مفید بودن آن کاربران ابزار وب Getting to Resilience ( GTR ) از NJFloodMapper به عنوان اولین گام برای آموزش خود در مورد قرار گرفتن در معرض افزایش سطح دریا و شرایط سیل استفاده خواهند کرد. هسته GTRابزار وب پرسشنامه ای است که به عنوان یک ابزار غیرقانونی برای کمک به تصمیم گیرندگان محلی در شناسایی مشارکتی فرصت های برنامه ریزی، کاهش و سازگاری برای کاهش آسیب پذیری در برابر طوفان های ساحلی و افزایش سطح دریا، در نتیجه ایجاد ظرفیت برای تاب آوری جامعه ساحلی ایجاد شده است. ابزار GTR به کاربران اطلاع می‌دهد که چگونه برنامه‌ریزی آسیب‌پذیری توسط برنامه‌هایی مانند سیستم رتبه‌بندی جامعه FEMA، فرآیندهای برنامه‌ریزی کاهش خطر FEMA و سیستم امتیاز داوطلبانه شهرداری جرسی پایدار [ 40 ] “پاداش” دریافت می‌کند.

5. نتیجه گیری ها

WebGIS افزایش سطح دریا و بینندگان طغیان ساحلی، مانند NJFloodMapper ، می‌توانند اطلاعات مهمی را در مورد قرار گرفتن در معرض سیل ساحلی و آسیب‌پذیری احتمالی ارائه دهند. بر اساس الگوی نرم‌افزاری که در ابتدا برای ابتکار ساحل دیجیتال NOAA [ 22 ] توسعه داده شد، ابزار NJFloodMapper از این تلاش در مقیاس ملی با قابلیت‌های پیشرفته و داده‌های مکانی تصفیه‌شده محلی و نمونه‌های تجسم استفاده می‌کند. فرآیند طراحی کاربر محور، در عین زمان‌بر بودن، برای سوق دادن ما به سمت آن هدف دست نیافتنی «دسترسی مجازی» بسیار مهم بود [ 19 ]]. این فرآیند باعث ایجاد ارتباط با مخاطبان هدف ما شد، که منجر به محصول نهایی شد که اکثر نیازهای خود را برآورده کرد و همچنین پذیرش بیشتری را از سوی آنها برای استفاده از ابزار پس از انتشار ترویج کرد. در حالی که تجسم قرار گرفتن در معرض سیل اولین گام حیاتی است، از طریق این پروژه مشخص شد که ابزارهای پشتیبانی تصمیم اضافی برای کمک به تصمیم گیرندگان ساحلی لازم است تا اطلاعات مبتنی بر مکان را به برنامه‌های اقدام مشخص ترجمه کنند. امیدواریم پیوند NJFloodMappe r با ابزارهای پشتیبانی تصمیم‌گیری وب Getting to Resilience این نیاز را برآورده کند و از جوامع محلی در افزایش آمادگی اضطراری و ارتقای تصمیم‌های برنامه‌ریزی کاربری اراضی ساحلی انعطاف‌پذیرتر حمایت کند.

منابع

  1. میلر، KG; Kopp، RE; هورتون، BP; براونینگ، JV; Kemp, AC دیدگاه زمین‌شناسی در مورد افزایش سطح دریا و تأثیرات آن در امتداد سواحل میانی اقیانوس اطلس ایالات متحده. آینده زمین 2014 . در بررسی. [ Google Scholar ]
  2. پاریس، ا. برومیرسکی، پ. بورکت، وی. کایان، دی. کالور، ام. هال، جی. هورتون، آر. کنوتی، ک. ماس، آر. Obeysekera، J. و همکاران سناریوهای افزایش سطح جهانی دریا برای ارزیابی ملی آب و هوای ایالات متحده ؛ یادداشت فناوری NOAA OAR CPO-1; دفتر برنامه آب و هوا NOAA: Silver Spring, MD, USA, 2012. [ Google Scholar ]
  3. یین، جی. شلزینگر، EE; پیش بینی مدل استوفر، RJ از افزایش سریع سطح دریا در سواحل شمال شرقی ایالات متحده. نات. Geosci. 2009 ، 2 ، 262-266. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  4. کاتر، SL چارچوبی برای اندازه گیری انعطاف پذیری خطرات ساحلی در جوامع نیوجرسی . مقاله سفید برای مؤسسه ساحل شهری: دانشگاه مونموث، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا، 2008; پ. 12. در دسترس آنلاین: http://co.monmouth.nj.us/documents/104/CoastalHazardResilientCommunities.pdf (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  5. اسناد پس زمینه حمایت از سنتز و ارزیابی برنامه علمی تغییر آب و هوا محصول 4.1 ارتفاعات ساحلی و حساسیت به افزایش سطح دریا . EPA 430R07004; Titus، JG; Strange, EM (Eds.) US EPA: Washington, DC, USA, 2008. موجود آنلاین: http://www.epa.gov/climatechange/effects/coastal/background.html (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  6. Lathrop، RG; عشق، آسیب پذیری AA زیستگاه ساحلی نیوجرسی در برابر افزایش سطح دریا . گزارش فنی CRSSA دانشگاه راتگرز: نیوبرانزویک، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا، 2007. موجود به صورت آنلاین: http://crssa.rutgers.edu/projects/coastal/sealevel/report/Vulnerability%20of%20New%20Jersey%20coastal%20habitats.pdf (دسترسی در سپتامبر 2013).
  7. کوپر، MJP; Beever, MD; اوپنهایمر، ام. افزایش سطح دریا در آینده و ساحل نیوجرسی: ارزیابی تأثیرات و فرصت‌های بالقوه . دانشکده روابط عمومی و بین‌الملل وودرو ویلسون: دانشگاه پرینستون، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا، 2005. [ Google Scholar ]
  8. Psuty، NP; Ofiara، DD مدیریت مخاطرات ساحلی، درس ها و جهت گیری آینده از نیوجرسی . انتشارات دانشگاه راتگرز: نیوبرانزویک، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا، 2002. [ Google Scholar ]
  9. گورنیتز، وی. نیمکت، اس. هارتیگ، EK اثرات افزایش سطح دریا در منطقه شهری نیویورک. گلوب. سیاره. چانگ. 2002 ، 32 ، 61-88. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  10. فیلد، JC; بوش، دی اف؛ اسکاویا، دی. بودمایر، آر. Burkett، VR؛ کایان، دی. فوگارتی، م. هارول، ام. هاوارث، آر. میسون، سی. و همکاران پیامدهای بالقوه تغییرپذیری و تغییر اقلیم بر نواحی ساحلی و منابع دریایی. در تأثیرات تغییر اقلیم بر ایالات متحده: پیامدهای بالقوه تغییر و تغییر آب و هوا، گزارش برای برنامه تحقیقاتی تغییرات جهانی ایالات متحده ؛ تیم سنتز ارزیابی ملی، ویرایش. انتشارات دانشگاه کمبریج: کمبریج، انگلستان، 2000; ص 461-483. [ Google Scholar ]
  11. نجار، RG; واکر، HA; اندرسون، پی جی؛ بارو، ای جی; Bord، RJ; گیبسون، جی آر. کندی، VS; نایت، سی جی; مگونیگال، جی پی؛ اوکانر، RE; و همکاران اثرات بالقوه تغییر آب و هوا بر منطقه ساحلی اقیانوس اطلس میانه صعود Res. 2000 ، 14 ، 219-233. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  12. هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC). استراتژی های سازگاری با افزایش سطح دریا در گزارش زیرگروه مدیریت سواحل ; گروه کاری راهبردهای پاسخ: لاهه، هلند، 1990. [ Google Scholar ]
  13. سیدن، E. تغییر آب و هوا: علم، آموزش و پژوهش برای مصب های فردا . گروه کاری تغییرات آب و هوایی NERRS، سیستم ذخیره‌گاه ملی دهانه رودخانه: سیلور اسپرینگ، MD، ایالات متحده آمریکا، 2008. [ Google Scholar ]
  14. NOAA مرکز تحقیقات حمایت شده اقیانوس های ساحلی. خلاصه کارگاه آموزشی برنامه ریزی برای اثرات افزایش سطح دریا و تغییرات اقلیمی. 2007. در دسترس آنلاین: http://www.cop.noaa.gov/stressors/climatechange/current/slr/SLR_mgr_mtg_summary.pdf (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است). [ Google Scholar ]
  15. سیبر، آر. سیستم های اطلاعات جغرافیایی مشارکت عمومی: بررسی ادبیات و چارچوب. ان دانشیار صبح. Geogr. 2006 ، 96 ، 491-507. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  16. فو، پی. Sun، J. WebGIS: اصول و کاربردها . Esri Press: Redlands، CA، USA، 2010. [ Google Scholar ]
  17. هاکلی، م. سینگلتون، ا. پارکر، سی. نقشه برداری وب 2.0: جغرافیای جدید GeoWeb. Geogr. Compass 2008 , 2 , 2011-2039. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  18. کارور، اس. آینده رویکردهای مشارکتی با استفاده از اطلاعات جغرافیایی: توسعه دستور کار تحقیقاتی برای قرن بیست و یکم. URISA J. 2003 ، 15 APA I ، 61-71. [ Google Scholar ]
  19. نیلز، اس. هانسون، اس. دوره جدیدی از دسترسی؟ URISA J. 2003 ، 15 APA I ، 35-41. [ Google Scholar ]
  20. هاکلی، م. Tobón, C. ارزیابی قابلیت استفاده و PPGIS: به سمت یک رویکرد طراحی کاربر محور. بین المللی جی. جئوگر. Inf. علمی 2003 ، 17 ، 577-592. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  21. فناوری آموزشی: مبانی ; Gagne, RM (ویرایش) Lawrence Erlbaum Associates: Hillsdale, NJ, USA, 1987.
  22. مرکز خدمات ساحلی NOAA. در دسترس آنلاین: http://www.csc.noaa.gov/digitalcoast/tools/slrviewer/ (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  23. حفاظت از طبیعت. در دسترس آنلاین: http://maps.coastalresilience.org/nyct/# (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  24. مرکز خدمات ساحلی NOAA. در دسترس آنلاین: http://csc-s-web-p.csc.noaa.gov/de_slr/ (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  25. ایالت کالیفرنیا. در دسترس آنلاین: http://www.climatechange.ca.gov/visualization/sealevel.html (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  26. موسسه اقیانوس آرام موجود به صورت آنلاین: http://www.pacinst.org/reports/sea_level_rise/gmap.html (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  27. شاخص آسیب پذیری اجتماعی در دسترس آنلاین: http://webra.cas.sc.edu/hvri/products/sovi.aspx (در 12 فوریه 2014 قابل دسترسی است).
  28. Ehman, J. SLAMM-View. [SLAMM Model Graphic Viewer] Image Matters, LLC, 2012. موجود آنلاین: http://www.slammview.org/ (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  29. خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده علم پشت مدل تأثیرگذار بر باتلاق های سطح دریا (SLAMM). 2011. در دسترس آنلاین: http://www.fws.gov/slamm/SLAMM1.pdf (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است). [ Google Scholar ]
  30. JC NERR. آماده سازی جامعه خود در مواجهه با آب و هوای در حال تغییر. 2010. در دسترس آنلاین: http://www.JCNERR.org/pdfs/proceedings%20document.changing%20climate.pdf (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  31. NJFloodMapper. در دسترس آنلاین: http://www.NJFloodmapper.org (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  32. آب و هوای مرکزی دریاهای مواج. در دسترس آنلاین: http://sealevel.climatecentral.org/ (دسترسی در 27 سپتامبر 2013).
  33. مدل آسیب پذیری ساحلی پروژه سرمایه طبیعی. در دسترس آنلاین: http://www.naturalcapitalproject.org/models/coastal_vulnerability.html (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  34. بهترین داده های خطر سیل موجود FEMA. در دسترس آنلاین: http://www.fema.maps.arcgis.com (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  35. ابزار برنامه ریزی افزایش سطح دریا NOAA. در دسترس آنلاین: www.globalchange.gov/what-we-do/assessment/coastal-resilience-resources (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  36. ارزیابی سازمان زمین شناسی ایالات متحده از خطرات فرسایش ساحلی ناشی از طوفان. در دسترس آنلاین: http://olga.er.usgs.gov/hurricane_erosion_hazards/ (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  37. د من، WHE شرایط فرهنگی و نهادی برای استفاده از اطلاعات جغرافیایی: دسترسی و مشارکت. URISA J. 2003 ، 15 APA I ، 29-33. [ Google Scholar ]
  38. اسکارلاتیدو، ا. چنگ، تی. Haklay، M. دستورالعمل برای طراحی رابط اعتماد برای تعامل عمومی WebGIS. بین المللی جی. جئوگر. Inf. علمی 2013 ، 27 ، 1668-1687. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
  39. رسیدن به تاب آوری: ابزار ارزیابی برنامه ریزی جامعه. در دسترس آنلاین: http://www.prepareyourcommunitynj.org (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).
  40. پیراهن پایدار در دسترس آنلاین: http://www.sustainablejersey.com/ (در 27 سپتامبر 2013 قابل دسترسی است).

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *