1. مقدمه
بیماریهای عفونی نوظهور از منظر اقتصاد جهانی، امنیت و سلامت عمومی یک نگرانی اساسی هستند. اکثر بیماری های عفونی جدید مهم برای سلامت عمومی از مخازن حیوانات پدید آمده اند و به عنوان مشترک بین انسان و دام در نظر گرفته می شوند [ 1 ]. سایر اپیدمی های حیوانات مانند شیوع بیماری تب برفکی (FMD) در سال 2001 در بریتانیا منجر به معدوم کردن تقریباً چهار میلیون حیوان و هزینه ای بین 3.7-6.3 میلیارد دلار شد [ 2 ]. گسترش اپیزوتیک کنونی آنفولانزای پرندگان بسیار بیماری زا (HPAI) یک زیرگروه H5N1 در میان گونه های پرندگان وحشی و طیور اهلی منجر به نابودی 200 میلیون پرنده با تأثیری بالغ بر 10 میلیارد دلار [ 3 ] شده است و همچنان به عنوان یک تهدید مشترک بین انسان و دام ادامه دارد [ 4 ].]. تا پایان سال 2012، 610 عفونت آنفلوانزای H5N1 انسانی در سراسر جهان با 59 درصد مرگ و میر وجود داشته است [ 5 ]. ظهور سویه آنفولانزای همه گیر A (H1N1) در سال 2009 به عنوان یک دسته بندی مجدد سه گانه از ویروس های آنفلوانزای خوکی بر نیاز به نظارت فشرده در جمعیت دام برای بیماری های عفونی آینده با پتانسیل مشترک بین انسان و دام تاکید می کند [ 6 ]. تشخیص زودهنگام تهدیدات بیماریهای عفونی اضطراری، که با تلاشهای نظارتی پیشرفته امکانپذیر میشود، میتواند عوارض پاییندستی، مرگومیر و پیامدهای اقتصادی ناشی از شیوع بیماریهای عفونی در مقیاس بزرگ را کاهش دهد.
فعالیتهای نظارت زیستی بر کسب و تجزیه و تحلیل دادههای اپیدمیولوژیک و بیولوژیکی برای تفسیر رویدادهای آشکار و پیشبینی نتایج در شیوع بیماریهای عفونی متمرکز است. در ساعات اولیه و روزهای یک رویداد بیولوژیکی جدید، دادههای مربوط به پارامترهای حیاتی مانند تعداد عفونتهای ثانویه ایجاد شده توسط یک مورد اولیه و زمان تولید سریال معمولاً خام هستند [ 7 ]. کیفیت داده ها به طور کلی با پیشرفت رویداد بهبود می یابد. عدم قطعیت بزرگ در تخمین تعداد پایه تولید مثل در روزهای اولیه اپیدمی سارس در سال 2003 در پکن با پیشرفت شیوع کاهش یافت [ 8 ]. به طور مشابه، نسبت مرگ و میر مربوط به سویه همه گیر آنفولانزای A H1N1 در سال 2009 در ابتدا با دامنه وسیعی از 0.8٪ تا 1.8٪ برآورد شد.9 ]. Garske و همکاران [ 10 ] تغییر در تشخیص موارد از موارد خفیف به موارد شدید را با پیشرفت همهگیری و تاخیر گزارش بین شروع علائم و مرگ در روزهای اولیه رویداد به عنوان دلایل اولیه برای ارزیابی شدت بیماری شناسایی کردند. بنابراین، مدل هایی که با اطلاعات محدود، می توانند راهنمایی های عملی و طیفی از نتایج ممکن را تحت سناریوهای کنترل و نظارت مختلف ارائه دهند، می توانند ابزار ارزشمندی برای دانشمندان و سیاست گذاران باشند.
پیشرفت در علم و فناوری اطلاعات باعث ایجاد قابلیتهای جمعآوری دادههای بهداشت عمومی در زمان واقعی میشود و نیاز به «مدلهای کمک تصمیمگیری» را الزامی میکند که میتوانند به دادههای نظارتی مرتبط شوند و در طول یک اپیدمی بازخورد بلادرنگ ارائه دهند [ 11 ]. این مدلها از سیاستگذاران پشتیبانی میکنند و تصمیمات آنها را در مورد زمان، مکان، و شدت اجرای اقدامات کنترلی مانند قرنطینه، محدودیتهای حرکتی، استراتژیهای واکسن، و معدومسازی در مورد بیماریهای حیوانات آگاه میکنند.
از آنجایی که همهگیریها میتوانند از چندین سیستم میزبان پاتوژن شناختهشده و ناشناخته ناشی شوند، مدلهایی که از فعالیتهای نظارت زیستی پشتیبانی میکنند باید ماهیت انعطافپذیر و پویا داشته باشند و بتوانند دادههای جدید و با کیفیت بهتر را با تغییر موقعیت ترکیب کنند. تغییرات در پارامترها، مانند جهش ویروس که منجر به بیماریزایی تغییر میشود، یا تغییر در توزیع میزبان یا صلاحیت، باید به راحتی در چارچوب مدل موفق گنجانده شود. در برخی موارد، ساختار مسیرهای انتقال ممکن است نیاز به تغییر داشته باشد تا ویژگیهای کیفی جدید شیوع در حال پیشرفت را تطبیق دهد. به عنوان مثال، یک مسیر انتقال ناشناخته قبلی برای انتقال پاتوژن ممکن است کشف شود و نیاز به گنجاندن داشته باشد. در شروع یک اپیدمی، پارامترها اغلب بسیار نامشخص هستند، اما عدم قطعیت را می توان با پیشرفت اپیدمی کاهش داد و داده های بهتری در دسترس قرار گرفت و درک دقیق تری از مکانیسم های علت شناختی پدیدار شد. یک چارچوب مدل ایده آل باید بتواند با تغییر وضعیت دانش تکامل یابد.
ما یک رویکرد مدلسازی ریاضی را توصیف میکنیم که به اندازه کافی انعطافپذیر است تا تنوع سیستمهای میزبان پاتوژن و وضعیت در حال تکامل دانش در مورد سیستمها را در خود جای دهد. انعطافپذیری با تقسیمبندی مدلسازی گسترش و کاهش بیماری به دو سطح مجزا اما همراه به دست میآید. اول یک شبیهسازی تصادفی سطح بالا با تکهها (یا گرهها) است که از طریق یک شبکه تماسی تعریفشده بر روی یک شبکه [ 12 ] متشکل از تمام فعل و انفعالات کوتاه و بلند مربوط به انتقال بیماری هستند. درون هر گره یک سطح دوم “مخفی” درون یک پچ وجود دارد که در آن گسترش بیماری از معادلات دیفرانسیل معمولی SIR مانند میدان متوسط پیروی می کند [ 13 ]]. این چارچوب استراتژیهای کاهش را در هر دو مدل سطح بالا و پایین ترکیب میکند و امکان سیاستهای متنوعی مانند کنترل حرکت، نظارت، قرنطینه، واکسن، و حذف را فراهم میکند. در نهایت، با توجه به سطوح متعدد عدم قطعیت در شیوع بیماری، ما تصادفی را در گسترش فضایی گنجاندهایم و مدل را چندین بار با تغییر در مقادیر پارامتر و مکان اولیه شیوع اجرا کردیم. این کمی سازی عدم قطعیت طیف قابل قبولی از نتایج را برای تصمیم گیرندگان فراهم می کند.
چارچوبی که ما در اینجا طرح میکنیم بر اساس کار موجود و گسترش آن برای مدلسازی گسترش فضایی بیماریهای حیوانی [ 14 ، 15 ، 16 ، 17 ، 18 ، 19 ، 20 ] است. کار ما نقشهای مهم و متقابل جغرافیا و جنبههای فضایی تنوع میزبان، توزیع میزبان، حرکت در فواصل دور و کوتاه، تعامل انسان و دام و مداخلات احتمالی را برجسته میکند.
چارچوب مدلی که در اینجا توضیح داده شده است، توانایی مدیریت طیف گستردهای از گونههای میزبان و محرکهای قابلتوجه شیوع بیماری ناشی از زیستشناسی میزبان-پاتوژن (مثلاً طول دوره بدون علائم بالینی)، اقدامات کنترلی (مانند تأثیر موضعی در مقابل. کنترلهای جهانی حرکت)، و وابستگی جغرافیایی (آغاز شیوع در مناطقی با تولید دام متراکم در مقابل محیطهای روستایی بیشتر) که ممکن است فرصتهایی را برای کاهش شیوع فراهم کند. نشان داده شده است که ترکیب ساختار فضایی شبکه تماس میزبان حساس برای پیشبینی پارامترهای اپیدمیولوژیک در مقیاس جمعیتی مانند تعداد اولیه تولید مثل و نرخ حمله مهم است [ 21 ، 22 ، 23 ]]. مدل های بسیار دقیق FMD 2001 در انگلستان توسط Keeling و همکاران. [ 23 ] و فرگوسن و همکاران. [ 14 ] به دلیل در دسترس بودن داده های موقعیت جغرافیایی دقیق در مزارع دام امکان پذیر بود. دادههای سرشماری کشاورزی در دسترس عموم در مورد جمعیت دام در ایالات متحده فقط به صورت انبوه در سطح شهرستان وجود دارد. مدلی که در اینجا توضیح داده میشود را میتوان در سطح شهرستان برای ارائه اطلاعات و بینش حتی با کمبود دادههای مکان مزرعه و حرکت دام با کیفیت بالا، مقیاسبندی کرد.
در این کار، کلیت و سودمندی این چارچوب را با ارائه دو برنامه کاربردی از مدل خود، شبیهسازی اپیدمی دو بیماری مهم اقتصادی حیوانی با میزبانهای مختلف، برجسته میکنیم: بیماری تب برفکی (FMD) و آنفولانزای پرندگان بسیار بیماریزا (HPAI) . FMD و HPAI در جمعیتهای میزبان حیوانات بسیار متفاوت (گاو، گوسفند و خوک برای FMD و طیور برای HPAI) گسترش مییابند و ویژگیهای علتشناسی دوگانه دارند (FMD: تاریخ طبیعی وابسته به گونه، مرگومیر کم، پتانسیل بالا برای بومی شدن و HPAI: همگن تاریخ طبیعی، نزدیک به 100٪ مرگ و میر). ما فقط از دادههای جمعیت دام در دسترس عموم استفاده میکنیم که در سطح شهرستان جمعآوری شده و هر پنج سال یک بار توسط سرویس ملی آمار کشاورزی بهروزرسانی میشود [ 24 ].
2. مواد و روشها
این مدل یک شبیهسازی مبتنی بر فضایی است که از نظر جغرافیایی در سطح شهرستان در ایالات متحده و شبیه به آنچه قبلاً توضیح داده شد [ 25 ] است. مدل سطح بالا («بین پچ») یک شبیهسازی تصادفی است که در آن هر «پچ» یک واحد جغرافیایی یا اپیدمیولوژیکی است که در آن اختلاط یکنواخت ( یعنی نرخهای تماس بین میزبان همگن) فرض میشود. شماتیکی که ساختار مدل را با حالت هایی که به صورت جعبه و انتقال ها به صورت فلش نشان داده شده است در شکل 1 نشان داده شده است . هر جمعیت میزبان حساس در یک لکه X و گونه (یا نوع دام) a از تاریخ طبیعی خاص بیماری که در شکل 1 نشان داده شده است، پیروی می کند .
ما با مدل بین پچ برای گسترش جغرافیایی شروع می کنیم. در زمان t در طول شبیه سازی، اگر یک پچ X خاص حساس باشد (به عنوان مثال ، بدون میزبان های آلوده)، احتمال آلوده شدن آن در زمان t توسط داده می شود.
هسته، Γ
X (
t )، که گسترش عفونت را توصیف می کند، تابعی از فاصله از لکه های آلوده نزدیک و ارتباط با لکه های آلوده دور از طریق حرکت دام است. هسته عفونت شهرستان همچنین به اقدامات کاهشی مربوط به کاهش جابجایی دام در مقیاس های مسافت طولانی یا کوتاه وابسته است. حالت های “درون پچ” مدل بیماری، تاریخچه طبیعی بیماری را در میزبان گونه ها یا دام های نوع
a در شهرستان (یا پچ)
X مشخص می کند. بخش های بیماری شامل میزبان های حساس ( ) ، میزبان های آلوده بدون علامت که به علائم پیشرفت می کنند ( ) ، میزبان های آلوده بدون علامت که به علائم پیشرفت نمی کنند (
یعنی

.، یک حالت ناقل)، ( )، میزبان های آلوده علامت دار ( )، میزبان های بهبود یافته که عفونت را به طور طبیعی یا از طریق ایمن سازی پاک کرده اند ( ) و میزبان های آلوده ای که در اثر این بیماری مرده اند ( ). مانند هر مدل بیماری جزئی، بسته به سیستم بیماری در نظر گرفته شده می توان به راحتی بخش ها را اضافه یا کم کرد.
2.1. شبیه سازی ها
شبیهسازیهای ما به شکل زیر ساخته شدهاند: سطح بالای شبیهسازی، مدل بین شهرستانی است که دارای گام زمانی
Δt = 1 روز است. در طول هر مرحله زمانی، همه کانتیها حلقهای هستند. اگر شهرستانی حیواناتی را آلوده کرده باشد، متغیرهای حالت { , , , , , , , , } با ادغام معادله (S3a-j) مدل درون شهرستانی با استفاده از روش Runge-Kutta مرتبه چهارم به روز می شوند. اگر یک شهرستان حیوانات آلوده نداشته باشد، معادله (1) به روز می شود و یک عدد تصادفی
n∈ [0,1] از توزیع یکنواخت گرفته می شود. اگر
n ≤
p X (t) سپس شهرستان آلوده خواهد شد، اگر
n >
p X (t) سپس شهرستان سالم باقی می ماند. در صورت آلوده شدن، حدود 100 حیوان بدون علامت آلوده معرفی میشوند و به حالت ناقل یا بدون علائم بالینی اختصاص داده میشوند، اما با توجه به نسبت انشعاب به حالت علائم پیشرفت میکنند . تعداد حیواناتی که در ابتدا آلوده شده بودند مانند Manore
و همکاران انتخاب شد. [ 25 ]، تقریبی از تعداد حیوانات آلوده موجود قبل از شیوع بیماری تشخیص داده می شود، اما در صورت لزوم می توان آن را تغییر داد. ما مدل ریاضی دو سطحی بیماری همهگیر را برای شبیهسازی گسترش بیماری در میان جمعیت میزبان حساس چند گونه برای دو پاتوژن، FMD و HPAI به کار بردیم.

هر دو مجموعه شبیهسازی تنها با استفاده از دادههای سرشماری انبوه در سطح شهرستان ساخته شدند [ 24 ]. تکهها بهعنوان شهرستانهای منفرد ایالات متحده با کرسیهای شهرستان بهعنوان مرکز جغرافیایی تعریف میشوند. برای هر بیماری، ما چندین نمونه شبیهسازی را از توزیعهای پارامتری مناسب برای سه مکان مختلف شروع شیوع اولیه در کالیفرنیا، آرکانزاس و جورجیا برای HPAI و کالیفرنیا، آیووا و تگزاس برای FMD اجرا کردیم. برای هر مکان، ما 400 تحقق را اجرا کردیم، نمونه برداری از توابع چگالی احتمال پارامتر برای هر شرایط اولیه، با قطع زمانی 1000 روز.
سپس پیامد این دو بیماری را تعیین کردیم که به عنوان تعداد کل حیوانات آلوده در هر مرحله به عنوان تابعی از پارامترهای بیولوژیکی (مانند زمان کمون، دورههای عفونی علامتدار) و پارامترهای اندازهگیری کنترل (قرنطینه، کنترل حرکت، اثربخشی واکسیناسیون) اندازهگیری شد. . علاوه بر این، ما تأثیر جغرافیا (به عنوان مثال ، شرایط اولیه متفاوت) را بر گسترش همه گیری بررسی کردیم. در دو بخش فرعی بعدی، ما در مورد انتخاب های خاصی که برای پارامترهای مدل FMD و HPAI انجام شده است صحبت می کنیم.
2.3. آنفولانزای فوق حاد پرندگان
آنفولانزای پرندگان یک بیماری عفونی جهانی پرندگان است که توسط سویههای نوع A ویروس آنفلوانزا ایجاد میشود. بسیاری از گونههای پرندگان وحشی حامل این ویروسها هستند و هیچ نشانهای از آسیب ندارند. در طیور، ویروسها باعث ایجاد دو نوع متفاوت از بیماری میشوند-یکی شایع و خفیف (آنفولانزای پرندگان با بیماریزایی کم)، دیگری نادر و بسیار کشنده (HPAI) با نرخ تلفات که میتواند به 100 درصد برسد. علائم بالینی ممکن است شامل ضایعات، افسردگی شدید، از دست دادن اشتها، کاهش تولید تخمک، ادم صورت، و خونریزی در سطوح غشای داخلی باشد. پرندگان آلوده ویروس را از طریق ترشحات مدفوع و بینی دفع می کنند. ویروس آنفلوانزای مرغی جدا از اینکه در بین طیور بسیار مسری است، میتواند از طریق جابجایی طیور زنده، افراد (به ویژه کفش و سایر لباسها)، وسایل نقلیه، تجهیزات، خوراک و قفس بین مزارع منتقل شود. علاوه بر این، بیماری می تواند از طریق دفع نامناسب لاشه آلوده، کود دامی یا محصولات جانبی طیور سرایت کند. حشرات و جوندگان ممکن است به طور مکانیکی ویروس را از طیور آلوده به طیور حساس منتقل کنند.
ما مدل را با دادههای سرشماری طیور در سال 2007 وزارت کشاورزی ایالات متحده، خدمات آماری ملی کشاورزی [ 24 ] در مورد لایهها، پولتها، جوجههای گوشتی و بوقلمونها تکمیل کردیم. شکل 2 c,d تراکم لایه ها و جوجه های گوشتی را به ترتیب در ایالات متحده از سرشماری سال 2007 نشان می دهد. جدول 2 پارامترهای مدل را برای شبیه سازی HPAI نشان می دهد. همانطور که در مورد FMD، ما فرض می کنیم که پارامترهای بیولوژیکی/اپیدمیولوژیک به طور معمول توزیع شده اند در حالی که پارامترهای اندازه گیری کنترل به طور یکنواخت توزیع شده اند. پارامترهای مدل انتقال داخل شهرستان برای بازتولید نرخ حمله گله 60٪ مشاهده شده در مرغداری ها در طول رویدادهای اپیزوتیک HPAI آسیایی کالیبره شدند [ 43 ]] در اجراهای جداگانه با اقدامات کنترلی تنظیم شده برای مطابقت با آن شیوع.
مکانیسم های انتشار بیماری شامل تماس پرنده به پرنده در سطح مزرعه فردی، جابجایی حیوانات آلوده، و راه های انتقال با واسطه انسان شامل کامیون ها، تجهیزات یا سایر مواد آلوده است. ما فرض می کنیم که هیچ یک از پرندگان تا زمانی که علائمی را نشان ندهند، عفونی نباشند، که با مسیر مدفوع به دهان مطابقت دارد که در آن ویروس باید در هنگام اسهال به مکان هایی که ممکن است پرندگان نوک بزنند، ریخته شود. فقط پراکندگی محلی بین تأسیسات شبیه سازی شد، با این فرض که پرندگان به طور متوسط در فاصله تقریباً پنج مایلی بین جایی که از تخم بیرون می آیند و جایی که ذبح می شوند (تولید) ظاهر می شوند، که با مشاهده این که حمل و نقل بین ایالتی طیور مطابقت دارد. محدود [ 44 ].
جدول 2. پارامترهای مدل اندازه گیری بیولوژیکی و کنترلی مورد استفاده برای شبیه سازی آنفولانزای پرندگان بسیار بیماری زا (HPAI).
محدوده پارامترهای پیشرفت بیماری بر اساس مقادیر ادبیات گزارش شده برای شیوع اخیر HPAI بود. دوره جوجه کشی در طیور می تواند بین 1.6-8 روز بسته به سویه متفاوت باشد [ 45 ]. ما محدوده ای را در زمان های جوجه کشی که توسط کار Shortridge و همکاران ارائه شده بود، انتخاب کردیم. [ 46 ]. برای دوره عفونی (و با فرض اینکه ریزش ویروس در طیور ساده لوح زیاد خواهد بود) محدوده 1-1.5 روز را انتخاب کردیم [ 45 ]. پس از این مدت، طیور با نرخ مرگ و میر بالینی 97.5 درصد بهبود می یابند یا می میرند. ما مصونیت طیور بهبودیافته را در برابر عفونت های مکرر فرض می کنیم [ 47 ، 48 ، 49 ، 50 ].
استراتژی های کاهش ارزیابی شده قرنطینه، حذف و کنترل حرکت است. واکسیناسیون انتخاب نشد زیرا می تواند منجر به ریزش ویروس در پرندگان واکسینه شده و غیرآلوده شود، و همچنین، ایجاد علائم غیر بالینی “حامل”، که می تواند خطر انتقال بین گله را قبل از تشخیص همه گیری افزایش دهد [ 51،52 ، 53 ]. پارامترهای مورد استفاده در شبیه سازی ها در جدول 2 نشان داده شده است.
اثربخشی کلی کنترلهای کاهش و حرکت، هم در مقیاس منطقهای و هم در مقیاس ملی (بین ایالتی) در طول یک شیوع بزرگ HPAI، تا حد زیادی نامشخص است. تجارب گذشته در ایالات متحده با HPAI (پنسیلوانیا 1983، تگزاس 2004) نشان می دهد که واکنش سریع و اقدامات امنیت زیستی خوب مهم هستند. حداکثر اثربخشی کنترلهای حرکتی بین شهرستانی به عنوان نسبتاً کم (50٪) اختصاص داده شده است و کارایی قرنطینه به دلیل پدیدهای به نام گسترش منطقه [ 54 ] شناخته میشود که شامل طیف کامل عدم قطعیت ( یعنی 0-1) میشود. نقض ناشناخته امنیت زیستی و سایر شیوه های سنتی مزرعه و جامعه که می تواند منجر به جابجایی عوامل عفونی شود. این امر برای HPAI که در محیط ایجاد می شود از اهمیت ویژه ای برخوردار است [ 54, 55 , 56 ].
برای هر بیماری، HPAI و FMD، ما 400 اپیدمی جداگانه را شبیهسازی کردیم که در هر یک از سه مکان شروع شد. برای هر اجرای شبیهسازی، 100 حیوان در جمعیتی کاملاً متشکل از حیوانات حساس در شروع روز 1 با پارامترهای پیشرفت بیماری و اثرات کاهشدهنده بهطور تصادفی از محدودههای ارائهشده در جدول 1 (برای HPAI) و بهطور تصادفی انتخاب شدهاند. جدول 2 (برای FMD). اپیدمی به طور تصادفی شبیه سازی شد و یک فایل خروجی حاوی جمعیت هر نوع حیوان در هر شهرستان ایالات متحده برای هر مرحله بیماری تولید کرد ( شکل 1 را ببینید.) در هر روز اپیدمی. شبیهسازیهای اپیدمی در 1000 روز پایان یافتند، اگر قبلاً خاموش نشده بودند، و اعداد کل پیامدهای ارائهشده در اینجا فقط شامل 1000 روز اول برای این همهگیریها میشود.
برای هر بیماری، ما توزیع حیوانات را در سراسر ایالات متحده بررسی کردیم و مکانهایی را انتخاب کردیم که خوشههای متمایز از دام را نشان میداد. برای HPAI، ما اپیدمی را در کالیفرنیا، آرکانزاس، و جورجیا به دلیل تنوع جغرافیایی نشاندهنده هر یک از ایالتها و تراکم بالای لایهها و جوجههای گوشتی در این ایالتها آغاز کردیم. برای FMD، ما کالیفرنیا، تگزاس و آیووا را انتخاب کردیم تا تنوع جغرافیایی را در نظر بگیریم و در عین حال ایالتهایی با تراکم گاو (CA، TX) و خوک (IA) را در نظر بگیریم. در در نظر گرفتن تأثیر جغرافیا بر گسترش اپیدمی، توجه به این نکته مهم است که ما یک حمل و نقل بین ایالتی حیوانات را در مدل FMD، بر اساس تحرکات دام بین ایالتی منتشر شده وزارت کشاورزی ایالات متحده [ 57 ]، در حالی که فرض می کنیم حمل و نقل بین ایالتی طیور وجود ندارد، گنجانده ایم. رخ داد (شکل 2 ). این تا حدی به دلیل ماهیت صنایع و تا حدی به دلیل افزایش توانایی جداسازی طیور از حیات وحش در مقایسه با گاو است.
ما از روشهای انتخاب مدل آماری (AIC) برای شناسایی محرکهای اصلی شدت یا پیامدهای اپیدمی در بین پارامترهای مدل بیماری و کنترل استفاده میکنیم [ 58 ]. پارامترهای بیماری که بهعنوان قابلتوجه شناخته میشوند، نشان میدهند که کدام عناصر زیستشناسی میزبان-پاتوژن و استراتژیهای کاهش اندازه اپیدمی را هدایت میکنند. به همین ترتیب، ما تشخیص میدهیم که اقدامات کنترلی برای کنترل شیوع بیماری و وابستگی به اثربخشی این استراتژیهای کاهش حیاتی هستند.
3. نتایج
دو عامل بزرگ برای هزینه اقتصادی کلی اپیدمی های دام، بزرگی و مدت اپیدمی است، و ما روز اوج اپیدمی و کل حیوانات را برای HPAI و FMD مقایسه می کنیم ( شکل 3 ). هر نماد خروجی کلی یک اپیدمی شبیهسازی شده را نشان میدهد، با اندازه کلی اپیدمی، که در تعداد کل حیوانات آلوده اندازهگیری میشود و روی محور y لگاریتمی ترسیم میشود، و روز اوج همهگیری در محور x. برای هر دو بیماری، جغرافیا پیشبینیکننده خوبی برای سرعت و مقیاس همهگیری بود. شکل 4نمایش نماینده ای برای HPAI با سه مکان شروع را نشان می دهد. برای HPAI، اپیدمیهای آغاز شده در کالیفرنیا کوچک باقی میمانند و به سرعت به اوج میرسند، در حالی که اپیدمیهای آغاز شده در آرکانزاس به سرعت به اوج خود میرسند، اما به طور کلی، بزرگترین اپیدمی از این سه مکان هستند. اپیدمی ها در جورجیا شروع شدند، در حالی که تقریباً به اندازه موارد شروع شده در آرکانزاس بودند، به جای 1 هفته مشخصه موارد شروع شده در کالیفرنیا و 10 روز مشخصه موارد شروع شده در آرکانزاس، تنها پس از 3 تا 6 هفته به اوج خود می رسند.
شکل 3. نمودار پراکندگی تعداد کل حیوانات آلوده در برابر طول مدت اپیدمی برای 1200 تحقق مدل پیامد برای ( الف ) FMD و ( ب ) HPAI. هر نقطه مربوط به یک اجرا با مجموعه ای از پارامترهای نمونه برداری تصادفی است. رنگ های مختلف محل اولیه گسترش همه گیری را نشان می دهد. اگرچه هر دو نمودار وابستگی به جغرافیا را نشان میدهند، نمودار HPAI بسته به محل شروع همهگیری، خوشهبندی بسیار دقیقتری از طول و اندازه اپیدمی نشان میدهد. یک استثنا این است که برای FMD، شیوع بیماری در کالیفرنیا به اوج و سریع می رسد.
شکل 4. گسترش سطح بین شهرستانی HPAI. طبق دادههای سرشماری کشاورزی USDA NASS در سال 2007 برای لایهها، پولتها، جوجههای گوشتی و بوقلمونها، نقاط سبز نشاندهنده شهرستانهایی است که در آن طیور مستعد وجود دارد. نقاط آبی نشاندهنده شهرستانهایی است که حداقل 10 پرنده بدون علامت آلوده وجود دارد، نقاط قرمز نشاندهنده شهرستانهایی هستند که حداقل 1 پرنده آلوده علامتدار دارند. صلیبهای سیاه نشاندهنده شهرستانهایی هستند که یا در ابتدا هیچ مرغ حساسی ندارند یا در آنها افراد مستعد از طریق اقدامات قرنطینه، حذف یا تلفات ناشی از بیماری تخلیه شدهاند.
برای اپیدمی های HPAI، اثر زمان نهفتگی بر سرعت کلی اوج گیری اپیدمی زیاد است، با زمان های نهفتگی کوتاه که منجر به پیامدهای بالاتر و پیک های اپیدمی بسیار سریع می شود. این منعکس کننده تصمیم ما برای نمونه برداری از زمان های جوجه کشی از 1 تا 7 روز است که با تنوع گسترده مشاهده شده در این پارامتر مطابقت دارد و ماهیت نسبتاً ایزوله کالیفرنیا شرایط را برای شبیه سازی اپیدمی بسیار تکرارپذیر فراهم می کند.
جدول 3. خروجی های انتخاب مدل (AIC) برای آنفولانزای پرندگان بسیار بیماری زا.
برای نقاط پایانی اپیدمی برای HPAI، زمان اوج اپیدمی یا سرعت گسترش آن تحت تأثیر نرخ مرگ و میر بیماری ذاتی (ANOVA، F 11194 = 0.90، P = 0.34) یا روزی که پاسخ ایجاد شد (F 1,1194 = 3.20، P = 0.075). تعداد کل حیوانات مرده به روزی که پاسخ ایجاد شد نیز وابسته نبود (F 1,1196 = 1.93، P = 0.165). تعداد کل حیوانات آلوده نیز تحت تأثیر نرخ مرگ و میر ذاتی قرار نگرفت (F 11194 = 0.24، P = 0.62). تمام ویژگی های دیگر بیماری و کاهش آن که متفاوت بود بر شدت و مدت اپیدمی HPAI تأثیر گذاشت.جدول 3 ).
در مقابل، برای FMD، همبستگی بسیار کمی بین زمان نهفتگی و مقیاس یا مدت اپیدمی وجود دارد. این احتمالاً به دلیل تنوع نسبتاً کم مشاهده شده در این پارامتر است، و به این دلیل که جنبه حمل و نقل بین حالتی مدل ما نویز تصادفی قابلتوجهی را به پیامد کلی شبیهسازی معرفی میکند. شکل 5 مقیاس در مقابل سرعت را برای یک تحقق واحد از شبیه سازی FMD برای گاوهای گوشتی، گرازها و گاوهای شیری برای یک تحقق نشان می دهد. مانند HPAI، جغرافیا در گسترش FMD مهم است. با این حال، برخلاف HPAI، با حمل و نقل دام از راه دور و موارد تحت بالینی بیشتر، شیوع FMD اغلب به سرعت به سطوح ملی افزایش یافت. شکل 6یک اجرای معمولی برای FMD را نشان می دهد که در سه شهرستان شروع شده است (پانل بالا سمت چپ).
شکل 7 و شکل 8 حساسیت بزرگی پیامد به اقدامات کنترلی را نشان می دهد. در شکل 7 ، نشان میدهیم که چگونه میزان شیوع FMD (اندازهگیری شده بر حسب گاو مرده گوشت گاو) با تأخیر زمانی بین تشخیص بیماری و شروع معدوم کردن حیوانات آلوده متفاوت است. شکل 8 نشان می دهد که چگونه اثر قرنطینه در کاهش پیامد HPAI از نظر کل طیور مرده همبستگی دارد.
شکل 5. سری های زمانی (میانگین در شهرستان ها و شبیه سازی ها) برای تعداد حیوانات تازه آلوده از FMD در برابر زمان اوج اپیدمی ترسیم شده است، با رنگ نشان دهنده نوع حیوان. به طور متوسط، شیوع FMD در حدود 80 روز به اوج خود می رسد و گرازها بیشترین آسیب را دارند. اپیدمی در گاوهای گوشتی با تعداد کمتری به اوج خود می رسد، اما بیشتر از گراز طول می کشد.
شکل 6. گسترش سطح بین شهرستانی FMD. طبق دادههای سرشماری کشاورزی 2007 USDA NASS، نقاط سبز نشان میدهد که در آن جمعیتهای مستعد گاو، گراز و/یا گوسفند وجود دارد. نقاط آبی نشان می دهد که در آن 10 حیوان بدون علامت یا بیشتر وجود دارد، نقاط قرمز نشان می دهد که یک یا چند حیوان علامت دار وجود دارد. صلیبهای سیاه نشاندهنده شهرستانهایی هستند که یا هیچ جمعیت اولیه حساسی نداشتند یا با اقدامات کاهشدهنده، یعنی قرنطینه، حذف و/یا واکسیناسیون، از جمعیت مستعد خالی شدهاند .
شکل 7. سری های زمانی برای همه شبیه سازی ها برای FMD گروه بندی شده بر اساس زمان کشتن حیوانات. نشانههای قرمز بعلاوه، تاخیر جمعآوری 14 تا 21 روز، رنگ سبز با تأخیر جمعآوری 7 تا 14 روز و ستارههای آبی تاخیر جمعآوری 1 تا 7 روز است. تأخیر کمتر در معدوم سازی عموماً منجر به کاهش کل گاوهای مرده و انتشار آهسته تر اپیدمی می شود.
شکل 8. پیامد HPAI (به عنوان تعداد کل مردگان در طول شبیه سازی اندازه گیری می شود) به عنوان تابعی از اثربخشی قرنطینه برای همه شبیه سازی های همه گیر. درصد حیواناتی که توسط قرنطینه محافظت نمی شوند در محور x و تعداد کل حیوانات مرده در محور y است. ما می بینیم که برای HPAI، قرنطینه موثر منجر به کاهش حیوانات مرده تقریباً یک مرتبه می شود.
4. بحث
ما یک چارچوب مدل با دانه بندی مناسب (با توجه به داده های محدود در مورد موقعیت جغرافیایی مزارع دام و حرکت حیوانات) و پیچیدگی برای شبیه سازی انواع بیماری های عفونی با کاهش ارائه کردیم و استفاده از آن را در تجزیه و تحلیل شیوع HPAI و FMD نشان دادیم. این مدل امکان توصیف واقعی تفاوتها در پیشرفت بیماری و توزیع جغرافیایی انواع میزبانهای مختلف، و همچنین تفاوتها در توانایی ما برای کاهش شیوع را فراهم میکند. این مدل همچنین با سرعت کافی اجرا می شود که حساسیت پیامد به پارامترهای پیشرفت بیماری، پارامترهای کاهش بیماری و جغرافیا را می توان مشخص کرد. با این حال، نیازمند این است که محدوده های واقعی برای همه پارامترها به طور مناسب تعریف شود تا این تحلیل حساسیت به درستی کار کند.
جغرافیا یک جنبه مهم از همه گیری است که توسط مدل ما گرفته شده است. در واقع، گسترش HPAI ویژگیهای انتشار مانندی را در چارچوب موانع جغرافیایی و تراکم میزبان متفاوت در میان شهرستانها نشان میدهد. این نوع گسترش فضایی به راحتی با انزوا یا قرنطینه کاهش می یابد همانطور که در شکل 8 مشاهده می شود.و ممکن است با توجه به زمان قبل از شروع تخفیف، بخشنده تر باشد. همانطور که انتظار می رود، FMD، که به سرعت در سراسر کشور گسترش می یابد، به نظر می رسد که جنبه های عمده ای از ویژگی های همه گیر آن توسط توزیع فضایی حیوانات میزبان و حامل تعیین می شود. اگرچه هیچ تفاوتی در پیامدهای اپیدمی برای FMD بر اساس مکان های شروع انتخابی ما وجود نداشت، این مورد برای HPAI در طیور صادق نبود. با این گفته، ارزش بررسی ساختار هسته گسترش وابسته به فاصله و ماتریس حمل و نقل دوربرد ما را دارد. به طور خاص، هنگام مقایسه نتیجه در مقابل.جغرافیای شروع، اپیدمی هایی که در کالیفرنیا شروع می شوند، منعکس کننده وابستگی به مکانیسم های حمل و نقل دوربرد هستند. اپیدمی هایی که در کالیفرنیا شروع شده اند معمولاً یک نوار محکم را تشکیل می دهند، زیرا یک سیستم منزوی و همگن است. پراکندگی بزرگتر در مناطق با تراکم میزبان بالا و اتصال بالا اتفاق می افتد (به عنوان مثال، آرکانزاس و جورجیا برای HPAI و غرب میانه برای FMD).
ما تصدیق میکنیم که ضعف شبیهسازیهای نشاندادهشده در اینجا این است که شهرستان احتمالاً بهترین واحد اپیدمیولوژیک برای گسترش بیماریهای حیوانی نیست، و احتمالاً برای دقت بالا به وضوح در سطح مزرعه نیاز است [ 59 ]]. با این حال، ما نشان میدهیم که یک مدل به درستی فرمولبندی شده که حاوی تمام ویژگیهای بارز انتقال بیماری است، میتواند نتایج معقولی ارائه دهد و حساسیتهای صحیح را به توزیعهای میزبان جغرافیایی و اقدامات کنترلی در غیاب دادههای با وضوح بالاتر ارائه دهد. اگر دادههای سطح مزرعه در دسترس باشد، این چارچوب مدل میتواند به گونهای تطبیق داده شود که گرهها مزارع را به جای شهرستانها نشان دهند. ما انتظار داریم که در این ساختار، گسترش درون شهرستانی کند شود، و استنباط کنیم که شبیهسازیهای نشاندادهشده در اینجا عموماً نمایانگر یک «بدترین سناریو» هستند و در عین حال بینشی در مقیاس گسترده برای کاهش و نظارت در سطح شهرستان یا ایالت ارائه میدهند.
چیزهای زیادی وجود دارد که بر گسترش اپیدمی بیماری عفونی در حیوانات تأثیر میگذارد که شامل ژنتیک میزبان [ 60 ] و محیط [ 61 ] میشود – با پیامدهای بالقوه برای تأثیرگذاری بر گسترش بیماری مرتبط با تغییرات آب و هوایی [ 62 ]. با این حال، استفاده از مدلهای مقیاسبندی مناسب برای مطابقت با دادههای جمعآوریشده از اپیدمیهای قبلی و ویژگیهای بیماری مشاهدهشده میتواند به کاهش اثرات این اثرات خرد بر شبیهسازیهای کلی کمک کند. علاوه بر این، استفاده از شبیهسازیهای متعدد بر اساس تمام محدودههای بالقوه پارامترهای بیماری، همانطور که در این مطالعه انجام شد، میتواند به کمیت کردن تغییراتی که ممکن است در هر شیوع آینده مورد انتظار باشد کمک کند.
کاربرد این مدل در سناریوهای FMD و HPAI توانایی مدل را در ضبط شیوع بیماریهای بسیار متفاوت با میزبانهای مختلف نشان میدهد. نقاط قوت این مدل شامل ادغام ماهیت جغرافیایی شبکه تماس میزبان بدون هیچ گونه کالیبراسیون بسیار خاص نسبت به یک بیماری خاص، سهم گونههای مختلف و انواع دام در اپیدمیولوژی، دامنه بزرگی علائم و غیره است . ناشی از تعامل میزبان و پاتوژن)، و واریانس در خود پارامترهای بیماری، که منعکس کننده عدم قطعیت در حدت یک پاتوژن خاص است. ادغام کاهش در مقیاس های چندگانه نیز سهم مهمی در حرکت به سمت مدل سازی برای سیاست است.
ذکر این نکته حائز اهمیت است که تشخیص بیماری به کشاورزان و ذینفعان بستگی دارد که نه تنها بیماری را شناسایی کنند، بلکه در مورد هر حیوان بیمار گزارش دهند. در حالی که گزارش رسمی بیماری در حیوانات کار درستی است، اما به دلیل پتانسیل هزینه های اقتصادی شدید، شجاعت می طلبد. این مهم است که به کشاورزان و عموم مردم آموزش داده شود که نه تنها ثابت شده است که تشخیص سریع بیماری باعث کندی و حتی جلوگیری از شیوع آن می شود، بلکه اقتصاد کلی به طور قابل توجهی کمتر از تشخیص بیماری در آینده است [ 63 ، 64 ].
این جنبه ها چارچوب مدل را برای ارزیابی تهدیدات بیماری های عفونی در حال ظهور ایده آل می کند. بیش از 70 درصد از مهم ترین عفونت های انسانی (ایدز، وبا، تب دنگی، SARS، آنفولانزای H5N1) منشأ مشترک بین انسان و دام دارند که از مخازن شناخته شده و ناشناخته حیات وحش ناشی می شوند. گله های حیوانات اهلی بزرگ از دام های کشاورزی می توانند مجرای کارآمدی برای انتقال پاتوژن از حیوانات وحشی به انسان فراهم کنند [ 1 ]]. حتی بدون سرایت به انسان، پاتوژن های موثر بر دام ها تهدیدی برای امنیت غذایی محسوب می شوند و می توانند خسارات اقتصادی قابل توجهی ایجاد کنند. نظارت ژنتیکی، محیطی یا اپیدمیولوژیک زودهنگام “نقاط داغ” بیماری یا شیوع اضطراری می تواند در ابتدا داده های پراکنده و/یا کم وفاداری به دست دهد. با توجه به اینکه شبیهسازیهای ما میتوانند از این عدم قطعیت نمونهبرداری کنند، این مدل میتواند تخمینهای اولیه و پیامدهای اولیه را تولید کند که میتواند به تدریج به طور مکرر اصلاح شود، به عنوان مثال، از طریق تکنیکهای تخمین بیزی همانطور که در [ 65 شرح داده شد.] با در دسترس قرار گرفتن داده های بیشتر. جمعیتهای انسانی، با جفتهای مناسب به جمعیتهای حیوانی، میتوانند برای ارزیابی خطر مشترک بین انسان و دام اضافه شوند. این دانش از برون یابی ساده بیماری های شناخته شده پشتیبانی تصمیم گیری موثرتری را برای فعالیت هایی مانند اولویت بندی تخصیص منابع و ایجاد یا اصلاح خط مشی ارائه می دهد.
این چارچوب مدل را می توان با مراحل شیوع چندگانه تطبیق داد. وصله ها یا گره های شبکه در مدل می توانند محدوده و تعریف را با پیشرفت شیوع تغییر دهند. در شروع شیوع، گره ها را می توان به عنوان میزبان فردی تعریف کرد. پارامترهای بیماری برای انتقال و پیشرفت را می توان از تراکم احتمال تخمین زده شده از داده های اولیه نمونه برداری کرد. در طول این مرحله، از مدل معادلات دیفرانسیل معمولی درون وصله استفاده نمی شود زیرا نوسانات آماری غالب هستند و تقریب اختلاط یکنواخت برای این مرحله از رویداد معتبر نیست. در نهایت، اگر دامنه شیوع افزایش یابد، تکهها یا گرهها برای نشان دادن واحدهای اپیدمیولوژیک مختلف در مقیاسهای مختلف (مثلاً گروههای خانواده، گلهها، مزارع، شهرها، شهرستانها و غیره ) تغییر میکنند.). تغییرات پیکربندی وصله عمدتاً به صحت دادههای موجود بستگی دارد، اما همچنین به ارزیابیهای کیفی مربوط به جایی که انتظار میرود اختلاط یکنواخت وجود داشته باشد یا اینکه کدام انتخاب واحد اپیدمیولوژیک نمایندگی پچ بهترین تناسب را برای تخمین پارامتر مدل میدهد، نیز بستگی دارد. ما انتظار داریم که این فرآیند نه تنها مدل های بهتری تولید کند، بلکه با افزایش اندازه پچ، کارایی محاسباتی را افزایش دهد، زیرا میزبان های بیشتری را می توان با وصله های کمتری شبیه سازی کرد.
5. نتیجه گیری ها
مدلهای پشتیبانی تصمیمگیری محاسباتی برای فعالیتهای نظارت زیستی به انعطافپذیری زیادی در کیفیت و انواع دادهها نیاز دارند که باید برای ارائه نتایج عملی برای کنترل شیوع بیماریهای عفونی ترکیب شوند. ما یک چارچوب مدلسازی ریاضی ارائه کردهایم که گسترش بیماریهای عفونی را در میان گونههای متعدد میزبان توصیف میکند، در حالی که ناهمگونی فضایی را در شبکه تماس میزبان، نقشهایی که گونههای مختلف در اپیدمیولوژی بازی میکنند، و اثرات مداخله انسانی را شامل میشود. ما نشان دادهایم که با استفاده از تجمعهای جمعیتی در سطح شهرستان با وفاداری پایین و در دسترس عموم و پارامترهای استخراجشده از ادبیات بیولوژیکی و اپیدمیولوژیک، میتوان دو پاتوژن با علاقه بالا، FMD و HPAI را شبیهسازی کرد و پیامدهای آنها را به طور عادلانه توصیف کرد.
ما همچنین می بینیم که هر یک از جزئیات مختلف گنجانده شده در ساختار مدل اهمیت دارد – وابستگی متفاوت به ویژگی های بیماری، استراتژی های کاهش متفاوت، گونه های میزبان مختلف، ناهمگونی جغرافیایی در توزیع جمعیت میزبان – همگی بر نتیجه اپیدمی تأثیر می گذارند. مدلهای بسیار دقیق که انطباق با بیماریها و میزبانهای مختلف دشوار است، ممکن است به دلیل عدم قطعیت در هر یک از عوامل فوق که هر یک میتوانند بر نتیجه تأثیر بگذارند، پاسخهای متفاوتی در انتشار اپیدمیها ارائه دهند. مدل های دقیق تر ممکن است پیش بینی های بهتری را در مقیاس محلی به ویژه ارائه دهند. با این حال، دانستن مناطق حیاتی برای انتشار سریع و گستردهتر این بیماری به دانستن اینکه کجا باید استراتژیهای کاهش و کنترل حرکت حیوانات را اعمال کرد و کجا برای مدلهای دقیقتر تلاش کرد، کمک میکند.
در نتیجه، چارچوب مدل ارائه شده در اینجا را می توان به عنوان ارائه “خط اول دفاع” برای مدیریت و پیشگیری از شیوع بیماری های عفونی در حال ظهور در دام و طیور در ایالات متحده در نظر گرفت. ماهیت کلی معماری مدل را می توان با گونه های میزبان متعدد و پاتوژن های متعدد تطبیق داد در حالی که جنبه های مهم ناهمگونی فضایی و حمل و نقل از راه دور را در بر می گیرد. این پارامتر با داده های عمومی در دسترس است و راهبردهای کاهش متداول را در خود جای داده است. علاوه بر این، این مدل از نظر محاسباتی کارآمد است، بنابراین میتواند به راحتی چندین بار برای سناریوهای مختلف اجرا شود تا بازخورد بلادرنگ را به سیاستگذاران و دانشمندان ارائه دهد. چارچوبهای مدلی مانند این میتواند برای اطلاع رسانی اقدامات کاهشی و نظارتی مورد استفاده قرار گیرد.
ساختار مدل فعلی فقط در مورد بیماری های مستقیم قابل انتقال است. ما قصد داریم مدل را برای ترکیب بیماریهای منتقله از طریق ناقل که توسط کنهها، پشهها، میگها و غیره منتقل میشوند، تطبیق دهیم. تنوع بالا در گونههای ناقل و پراکنشها همراه با وابستگی بسیار نزدیک، اما نه اغلب ساده، آنها به آب و هوا و آب و هوای محلی، افزودهای را به همراه خواهد داشت. چالشهای انطباق این چارچوب مدل ترکیب فصلی و تأثیر آن بر انتقال پاتوژن و رفتار حیوان یا انسان نیز جالب خواهد بود.
بدون نظر