خلاصه

برای ایجاد اطلاعات مکانی و تجزیه و تحلیل نهایی، نقشه‌های خطر سیل و نقشه‌ها و اطلاعات اولویت توسعه اراضی، داده‌های رویدادهای سیل تا سال 1388 در شمال ایران با استفاده از داده‌های سامانه اطلاعات جغرافیایی تقسیمات فیزیوگرافی، تقسیمات زمین‌شناسی، پوشش اراضی ترکیب شد. طبقه بندی، ارتفاع، شبکه زهکشی، مناطق اداری و تراکم جمعیت و مدل سازی پارامترهای محیطی. همچنین تحلیل ویژه ای به تراکم جمعیت برای ساخت نقشه اولویت توسعه زمین و استفاده از تحلیل تصاویر ماهواره ای برای تعیین تغییرات کاربری اراضی و تجزیه و تحلیل اطلاعات ژئوفضایی معطوف شد، زیرا مناطق پرجمعیت نشان دهنده مناطق بسیار مهم شهری و صنعتی است. در حالی که فناوری اطلاعات جغرافیایی فرصتی برای حمایت از مدیریت سیل ارائه می دهد، اطلاعات جغرافیایی-مکانی کافی پیش نیاز توسعه پایدار است، اما بسیاری از نقاط جهان فاقد اطلاعات کافی در مورد منابع زیست محیطی هستند. چنین ارائه اطلاعاتی که به عنوان ابزار مهمی برای تصمیم گیری در برنامه ریزی کاربری اراضی عمل می کند، می تواند به ارائه اطلاعات موثر برای مدیریت بلایای طبیعی کمک کند. این مقاله چارچوبی را برای کنترل سیل ایجاد می کند و با برخی نظرات کلی در مورد اهمیت برنامه ریزی کاربری اراضی آغاز می شود و برخی از مسائل زیست محیطی جاری را تشریح می کند و سپس مدل های زیست محیطی را برای استفاده در طرح مدیریت بلایا با استفاده از GIS و نتایج سنجش از دور ارائه می کند. کنترل سیل یک مشکل پیچیده است که نیاز به همکاری بسیاری از دانشمندان در زمینه های مختلف دارد. این مقاله همچنین به نقشی که اطلاعات جغرافیایی و برنامه ریزی زیست محیطی و GIS و فناوری سنجش از دور در کنترل مدیریت بلایا برای کاهش اثرات منفی سیل و ارائه جایگزین های مناسب برای توسعه گرگانرود در شمال ایران ایفا می کند، می پردازد. فناوری پیشرفته حسگر با وضوح بالا، زمینه بسیار زیادی را برای تصمیم‌گیرندگان برای تجزیه و تحلیل جزئیات سیل و خسارات با استفاده از GIS و سنجش از دور فراهم کرده است.

کلید واژه ها

مدل‌سازی محیطی ، برنامه‌ریزی کاربری اراضی ، اطلاعات جغرافیایی ، GIS

منابع