سنجش از دور و GIS به کار رفته در منظر برای احیای محیطی شهرنشینی با استفاده از بازسازی و تجسم مجازی سه بعدی (سالامانکا، اسپانیا)

خلاصه

تمرکز اصلی این مقاله ایجاد رویه‌ای است که استفاده از سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی (GIS) و سنجش از دور را به منظور دستیابی به شبیه‌سازی و مدل‌سازی تاثیر منظر ناشی از ساخت‌وساز ترکیب می‌کند. این روش باید به راحتی و کم هزینه توسعه یابد. با کمک بازسازی و تجسم مجازی سه بعدی، این مقاله پیشنهاد می‌کند که فن‌آوری‌های سنجش از دور و GIS را می‌توان در منظر برای بازسازی محیطی پس از شهرسازی به کار برد. هدف ایجاد یک منطقه روستایی در بخش توسعه شهری است که مناطق مسکونی و زیرساخت‌های محلی را در محیط طبیعی اطراف به منظور اندازه‌گیری تغییرات در طراحی اولیه شهری ادغام می‌کند. واحدهای منظر با استفاده از دو روش نقشه برداری تعیین می شوند: (1) غیر مستقیم، استفاده از اجزای منظر؛ و (2) روش های مستقیم، با استفاده از عناصر چشم انداز. حوضه های بصری برای بیشترین ترانزیت توسط نقاط جمعیت محاسبه می شوند، در حالی که مناطقی را ایجاد می کنند که تأثیرات عمده ای را برای شهرنشینی چشم انداز آنها ایجاد می کنند. بر این اساس، انواع مختلف ساخت و ساز توزیع می شود (خانه های یک خانواده، بلوک خانه،و غیره )، انتخاب انواع توده های گیاهی با گیاهان زینتی یا ادغام بسته به منطقه. یکپارچه سازی کانال های آب، ایجاد کانال آب در گردش مجدد و فضاهای سبز و امکانات اوقات فراغت. تکنیک‌های سنجش از دور و GIS امکان تجسم و مدل‌سازی شهرنشینی را به صورت سه بعدی، شبیه‌سازی واقعیت مجازی زیرساخت و همچنین اقداماتی که برای بازسازی باید انجام شود، فراهم می‌کند و در نتیجه با هزینه کم درک یکپارچه‌سازی منظر را فراهم می‌کند. قبل از اینکه اتفاق بیفتد

کلید واژه ها:

بازسازی چشم انداز ؛ مرمت توسعه شهری ; اثرات زیست محیطی ؛ مدلسازی مجازی سه بعدی ; اثرات توسعه شهری ; ادغام چشم انداز

1. معرفی

اصطلاح “چشم انداز” مجموعه ای از عناصر طبیعی و انسانی را که در یک قلمرو برهم کنش دارند، ادغام می کند [ 1 ، 2 ، 3 ]. چشم انداز یک منبع ارزشمند را تشکیل می دهد و زیبایی شناسی آن نتیجه تعامل بین زمین شناسی، ژئومورفولوژی، آب و هوا، خاک، پوشش گیاهی، هیدرولوژی و فعالیت های انسانی است [4 ، 5 ، 6 ، 7 ، 8 ] .

ادغام فعالیت‌های انسانی یا ساختمان‌ها می‌تواند بر اجزای محیط طبیعی تأثیر منفی بگذارد. بنابراین لازم است با تدوین مقررات خاص از آن محافظت شود. تنظیم این اثرات تحت “توافقنامه اروپایی چشم انداز” [ 9 ] قرار می گیرد. از آنجا که در این موافقتنامه، منظر به عنوان هر بخشی از قلمرو که تحت تأثیر جمعیت قرار گرفته است، در نتیجه عمل و تعامل بین عوامل طبیعی و انسانی، ایجاد تدابیری برای حفاظت، مدیریت و ترتیب آن بر اساس استانداردهای اروپایی ضروری تشخیص داده شد [ 10 ، 11 ، 12 ، 13 ].

در اسپانیا، قوانین خاک، شهرسازی و ارزیابی محیطی بیان می‌کند که تمامی ساختمان‌ها و ساختمان‌ها باید با محیط سازگار شوند و اقدامات لازم را برای هماهنگی با منظر و عدم تحریف آن انجام دهند .]. بنابراین این پارامترها مستلزم استقرار و فهرست نویسی واحدهای منظر در سطح منطقه ای به منظور ایجاد دستورالعمل های چیدمان است. به عنوان مثال، هر اقدامی که بر خاک از نظر توزیع، کاربری، ارتفاع، حجم، رنگ، ترکیب و مواد تأثیر بگذارد، باید با چشم انداز اطراف سازگار شود و پوشش گیاهی و همچنین شیب های طبیعی منطقه را حفظ کند.

از طریق تجسم سه بعدی و تجزیه و تحلیل توزیع فضایی، سنجش از دور و سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) ابزارهای مفیدی هستند که در طراحی مناطق شهری استفاده می شوند [20 ، 21 ، 22 ، 23 ] . آنها فرآیندهای ارزیابی و تصمیم‌گیری را در برنامه‌ریزی سرزمینی پروژه با کمک فرآیند مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ارزان و با کاربرد آسان، علاوه بر ابزارهای واقعیت افزوده موجود در پلت‌فرم رایگان Google Earth، ترویج می‌کنند. .

در این مقاله، BIM اعمال شده برای شهرداری Zarapicos، در شمال حومه شهر Salamanca را مورد بحث قرار می دهیم. این منطقه مورد توجه است زیرا در حال ساخت و ساز یک سکونتگاه شهری (از این پس Z5) است و به دلیل اینکه در حال حاضر ساخت و سازهای زیادی با درجات مختلف تکمیل، در زمین گلف مجاور که زیرساخت مشترک با Z5 دارد، وجود دارد (شکل 1 ) . مساحت زمین پروژه Z5 57 هکتار است و از شمال، شرق و غرب توسط “میدان های خورشیدی” صفحات فتوولتائیک احاطه شده است. تراکم مسکن 20 خانه در هکتار با 0.35 متر ^مربع در متر ^{مربع است.}به عنوان ضریب ساخت پذیری. ترتیب کلی این بخش به شرح زیر است: (1) استفاده غالب: خانه های مسکونی یک خانواده، هتل ها و خدمات اجتماعی. (2) استفاده های سازگار: مسکن جمعی و خدمات اجتماعی، پمپ بنزین، دفاتر و نیروگاه های خورشیدی. و (3) مصارف ممنوعه: دام صنعتی و کشاورزی. بنابراین، کاربری اولیه برنامه ریزی شده مسکونی است. مناطق خاکی مسکونی به سه نوع مسکن تقسیم می‌شوند: خانه‌های ردیفی یک‌خانوار، خانه‌های مجزای یک‌خانواری، و خانه‌های روی بلوک‌های باز ( شکل 1) .). استفاده از مبلمان شهری به مناطق مختلف تقسیم می شود: خدمات اجتماعی و کاربری خصوصی. امکانات ورزشی؛ و فضاهای عمومی و جاده ای رایگان. منطقه اختصاص داده شده برای استفاده صنعتی شامل یک پارک خورشیدی خواهد بود. مناطق اختصاص یافته به خدمات خصوصی و عمومی جامعه دارای استخرهای شنا و سایر امکانات ورزشی خواهند بود.

شکل 1. منطقه مطالعه ( سمت چپ ) و توزیع خدمات اجتماعی و کاربری های مسکونی ( سمت راست ).

هدف از این تحقیق ایجاد یک BIM برای بازسازی مجازی سه بعدی زیربخش تکمیل شده، به منظور ترسیم ادغام ژئومورفولوژیکی Z5 در محیط و برنامه ریزی برای فضاهای سبز و باغ ها برای به نظر رسیدن فضای داخلی زیربخش شهری شده بود. طبیعی تر این بهبودهای زیست محیطی را می توان به یکی از سه روش نشان داد. اولین مورد بازسازی فضاهای سبزی است که در حین ساخت و ساز آسیب دیده یا تغییر یافته اند (مانند حذف درختان، تردد ماشین آلات و غیره ) و اصلاح مورفولوژی منطقه بر این اساس.

دوم، ادغام کانال های اصلی آب و کانالی است که از مسیر آب عبور می کند، که از بخش در جهت جنوب-شمال (NS) عبور می کند، به طوری که حالت طبیعی تری – وضعیتی که مطابق با اکوسیستم فعلی است – به دست آید. . سوم با تجزیه و تحلیل حوضه بصری بخش های مختلف همراه با هم افزایی و اثرات آن برای محاسبه تاثیر چشم انداز پروژه Z5 بر کاربری های مختلف خاک است. متعاقباً می‌توان تکنیک‌های پیشگیرانه و اصلاحی مبتنی بر کارایی مجازی مانند کارآمدی موانع بصری گیاهی یا ایجاد مکان‌های تفریحی ایجاد کرد.

سهم اصلی این مقاله استفاده از سنجش از دور و GIS برای شبیه‌سازی مبلمان شهری به صورت سه بعدی به منظور پیش‌بینی تأثیر منظر قبل از ساخت پروژه فنی است. نوآوری به گونه ای است که روش نشان داده شده از مدل های دیجیتالی سنسور LiDAR (تشخیص نور و محدوده) با پیکسل 5 متر تجزیه و تحلیل می شود. همپوشانی عکس‌های هوایی، حوضه‌های بصری مناطق مسکونی و مناطق تجهیزات را ایجاد می‌کند و در نتیجه تأثیر آن بر چشم‌انداز را یکپارچه می‌کند و به حداقل می‌رساند.

ویژگی های منطقه مورد مطالعه

از دیدگاه اقلیمی، پروژه Z5 در اقلیم منطقه مدیترانه، در مرحله بیوکلیماتیک مزو مدیترانه قرار دارد. شرایط آب و هوایی این منطقه با زمستان های سرد و تابستان های گرم مشخص می شود که حداقل دمای متوسط 21 درجه سانتیگراد در ژانویه و حداکثر دمای 39 درجه سانتیگراد در ماه جولای ارائه می شود. یخ در ژانویه وجود دارد، با احتمال جزئی یخ در ماه های نوامبر و آوریل رخ می دهد. از نظر بارندگی، منطقه پروژه با وجود یک دوره خشک با بارش 30 میلی متر در ماه در طول دوره تابستان و یک دوره بارندگی عمده بین 30 میلی متر تا 60 میلی متر در ماه در طول زمستان مشخص می شود.

از نظر زمین شناسی، زمینه پروژه حوضه Duero است که طبق چند دستورالعمل مورفوتکتونیکی، یک فرورفتگی در زمین است. در دوران سنوزوئیک با رسوبات شنی تشکیل شده از همپوشانی مخروط افکنه ها، که ناشی از فرسایش مناطق کوهستانی اطراف است، دوباره پر شد. در نتیجه، سنگ شناسی از رسوبات کم و بیش شنی (از نقش برجسته های گرانیتی اره های مجاور)، یا شنی-رسی (برخاسته از متا رسوبات ناشی از شیست و واک های خاکستری) تشکیل شده است. در طول دوره کواترنر، فرسایش این مواد زمین‌شناسی توسط فرآیندهای رودخانه تورمز و شاخه‌های آن منجر به تشکیل تراس‌های رودخانه‌ای و سطوح فرسایشی شد که ماسه‌های آواز، شن، ماسه، لجن و رس به ارث رسیده از مواد آرکوزیک را تشکیل می‌دهند. .شکل 2 ).

تجزیه و تحلیل ژئومورفولوژیکی نشان می دهد که پروژه Z5 در دشت شبه جزیره سالامانکا با تفاوت برجستگی تشکیل شده از حرکات بازتنظیمی تکتونیکی که بلوک های پالئوزوئیک و رسوبات پوشاننده را نامتعادل می کند، واقع شده است. شبکه رودخانه ای موج هایی را در منطقه ایجاد می کند که در اثر فرسایش ایجاد می شود و متعاقباً به یک سری از تپه ها و اشکال سنگ بستر به دلیل ظهور ماسه سنگ های سیمانی مرتبط مستقیماً با سختی سنگ شناسی مرتبط می شود. موج دار بودن منطقه، رواناب را در مناطق فرورفته متمرکز می کند. در تپه ها یا سطوح چند ژنی، موجی بودن منطقه بر فرآیندهای فرسایش غالب است و در نتیجه پوشش خاک شناسی و بیرون زدگی زیر لایه از بین می رود. این فرآیندهای فرسایشی شدید با تشکیل خندق ها و رودخانه ها نشان داده می شوند. از این رو،شکل 3 ).

خاکها از نوع ماسه ای لپتوسول و کامبیسول هستند که به دلیل فعالیت های کشاورزی و دامپروری که بر روی آنها انجام می شود، خصوصیات انسانی مشخصی دارند. بحث خاک هایی با عمق کم و ناپایداری زیاد است که به دلیل تأثیر خشکسالی ها و بارندگی های پی در پی در مرتفع ترین مناطق منطقه است. موادی که از بین می روند در نواحی آبراهه یا دره انباشته می شوند. ضخامت خاک در مناطق مختلف بخش متفاوت است و در آن زون‌های سنگ مادر (در قله‌های چند ژنی و دامنه تپه‌های مرتفع) و در پهنه‌های جریان آب در حداکثر ضخامت آن عملاً وجود ندارد. به طور کلی، در سه افق مرتب شده است: (1) یک افق سطحی “Ap” با رنگ مایل به زرد، یک ساختار آزاد یا لخته شده، و محتوای کم در مواد آلی و آوازهای کوارتزیت با اندازه های مختلف، هم در سطح و هم در توده خاک ظاهر می شود. (2) افق کم “C” که بین مادر سنگ و افق سطحی، حداکثر تا عمق 80 سانتی متر قرار می گیرد، حاوی محتوای کانی شناسی بالا، ساختار فشرده و رنگ شفاف است. و (3) افق “R”، مربوط به سنگ مادر بدون تغییر.

شکل 2. توزیع سنگ شناسی در منطقه مورد مطالعه و نقش برجسته در Google Earth.

از نقطه نظر پوشش گیاهی، ما در داخل سلمانتینا، Lusitano-Duriense و Orensano-Sanabrense ( Genistrohystricis-Querceto rotundifoliae sigmetum ) قرار داریم. Genisto hystricis-Quercetum rotundifoliae مرتبطمرحله اوج را تشکیل می دهد، اما به عنوان یک منطقه بسیار انسانی، عناصر این پوشش گیاهی اوج به ندرت یافت می شود. بنابراین این منطقه جوامع سبزیجات متنوعی را ارائه می دهد. مراتع نیتروفیل در آن مناطق با نفوذ انسانی بالا، مانند مرزها و محدودیت های زیرساخت، توسعه یافته است. در توسعه‌یافته‌ترین منطقه، جریان آب شامل چمن‌زارهای مرتبی است که توسط گونه‌های یکساله و سرزنده و همچنین گونه‌های صخره‌ای طبیعی شده‌اند. مناطق باز این بخش متکی به پوشش گیاهی با تراکم کم است که از گونه های مختلف بوته ها و گیاهان علفی تشکیل شده است. تقریباً همه آنها سرزنده هستند و از زیر رویش درختان بلوط همیشه سبز موجود در این منطقه به مدت طولانی به دست می آیند. تنها پنج نمونه یا شکل بلوط هولم توزیع و جدا شده توسط کل بخش باقی مانده است. جدا از اینها،

به طور کلی، این مسئله مربوط به گونه‌هایی است که علاقه‌ای به حفاظت از آن ندارند، نه آنها و نه اکوسیستمی که روی آن توسعه می‌یابند از هیچ نوع حفاظت محیطی برخوردار نیستند، زیرا تنوع زیستی پایین و درجه بالایی از تخریب را نشان می‌دهند. جانوران موجود در منطقه مورد مطالعه از جوامع مهره داران و بی مهرگان تشکیل شده است. جانوران به دلیل پارامتر ناچیز آن تأثیر کمی بر چشم انداز دارد.

شکل 3. توزیع واحدهای ژئومورفولوژیکی در منطقه مورد مطالعه.

بافت اجتماعی-اقتصادی شهرداری که در آن با پروژه سازنده موافق است، کشاورزی را به عنوان فعالیت اصلی اقتصادی و همچنین املاک بزرگ مراتع بلوط هلم را برای استفاده گاو معرفی می کند. جمعیت پایین که در وضعیت قهقرایی قرار دارد، ناشی از مهاجرت ساکنان شهرها از سال 1950 است. تقریباً 50 درصد از سطح شهرداری به کشاورزی و 40 درصد به پرورش دام گاو و گوسفند اختصاص دارد. . شهرنشینی منجر به افزایش اشتغال مستقیم و غیرمستقیم خواهد شد. در مرحله ساخت و ساز، علاوه بر حمل و نقل مواد، از طریق کارهای خاکبرداری، مشاغل موقت ایجاد می شود. پس از تکمیل ساخت و ساز، مشاغل مستقیم متشکل از نگهداری بخش و فعالیت های غیر مستقیم اضافی ایجاد خواهد شد.

در نهایت، با مشاهده تغییرات تکاملی نقش برجسته در منطقه مورد مطالعه و شرایط طبیعی آن، تحلیل تاریخی فضا-زمان از عکس‌های هوایی ترتیب‌بندی شده برای سال‌های 1956، 1997، 2002 و 2011 انجام شد. ابتدا با تمرکز بر انحنای کانالی که در طول زمان از پروژه عبور می کند، یک ردیابی پایدار مشاهده شد. این کانال در سال 1956 انحنای را ارائه کرد که در سال های بعد کمتر سینوسی داشت و در سال 2011 انحنای با بیشترین سینوسی ارائه کرد. با توجه به پوشش گیاهی، تغییر چندانی در آن صورت نمی گیرد. با این حال، باربری درختی که در زون جنوبی یافت شد در سال 1997 نسبت به سال 1956 اندکی کاهش یافت و در سال های بعد کم و بیش ثابت بود. ظاهر یک جمعیت مجدد جنگل کاج از سال 1997 باید مورد توجه قرار گیرد. بارزترین تغییرات در منظره با معرفی زمین گلف در زون جنوبی ظاهر شد، به طوری که برای اولین بار در عکاسی در سال 1376 نمایان شد و نصب پارک های خورشیدی در عکاسی سال 1390 نمایان شد. در رابطه با شبکه راه ها، به دلیل عدم دسترسی به شبکه تا سال 1390، تنوع زیادی در نصب پارک های خورشیدی نداشتند.

2. بخش تجربی

برای ایجاد یک سری اقدامات برای اطمینان از ادغام بخش فرعی با محیط زیست، ما واحدهای تشکیل دهنده چشم انداز را تجزیه و تحلیل کردیم. سپس با مطالعه حوضه های بصری از نقاط مختلف مشاهده، تحلیلی از اثراتی که ممکن است بر روی چشم انداز به دلیل توسعه شهری رخ دهد، انجام دادیم. این به ما کمک کرد تا مناطق شکنندگی بصری عمده را تعیین کنیم که در نتیجه تلاش‌های ترمیم باید روی آنها متمرکز شود [ 24 ، 25 ، 26 ]. روش های غیر مستقیم و مستقیم استفاده شد که در ادامه توضیح داده شده است.

2.1. روش های غیر مستقیم

روش‌های غیرمستقیم شامل شناسایی واحدهای متمایزی بود که منظر فعلی منطقه را تشکیل می‌دادند. واحدهای چشم انداز با بخش هایی از قلمرو مطابقت داشتند که در آن منظره دارای درجه مشخصی از همگنی در ویژگی های ادراکی و همچنین درجه خاصی از استقلال بصری بود [ 27 ، 28 ، 29 ]. شناسایی با استفاده از نقشه برداری سنگ شناسی، ژئومورفولوژی و پوشش گیاهی مشخص شده به منطقه مورد مطالعه انجام شد. از آنجایی که نقشه های موجود این متغیرها حاوی سطح کافی از جزئیات نبود، به طور هدفمند برای منطقه مورد مطالعه تهیه شدند.

نقشه سنگ شناسی توسعه یافته برای بخش همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است یک سنگ شناسی کمی متفاوت را ارائه می دهد. ماسه‌سنگ‌های زرد رنگ متعلق به سازند کابرریزوس، سازند غالب را تشکیل می‌دهند که در کل بخش به جز ناحیه جریان آب که از بخش در جهت S-N عبور می‌کند، متشکل از سنگ، شن، ماسه و سیلت رسوبی پخش می‌شوند. منشا رودخانه ای ماسه‌سنگ‌ها در مرتفع‌ترین نواحی دامنه‌های تپه‌ها و در قله‌ها، به دلیل فرسایش ناشی از رواناب لایه تغییر سطح ظاهر شدند [ 30 ].

نقشه ژئومورفولوژیکی از یک شبکه نامنظم مثلثی (TIN) به دست آمده از مدل رقومی زمین، نقشه شیب و نقشه توپوگرافی توسعه داده شد. ما سه واحد ژئومورفولوژیکی را در این بخش متمایز کردیم که یکی از آنها کف دره یا جریان آبی بود که از بخش در جهت S-N (و همچنین واحدهای کوچکتر در این محدوده) عبور می کرد و از این پس در این مطالعه به آنها اشاره خواهد شد. به عنوان آبراه اصلی یا «کانال». در طراحی توسعه شهری، در نظر گرفته شد که در فصل بارندگی، جریان‌های آب رواناب را از بخش جمع‌آوری می‌کنند. اشکال غالب دامنه تپه ها بودند و شیب آنها بسته به نقطه ای که در آن قرار داشتند متفاوت بود. بنابراین، با توجه به نقشه شیب، شیب های سمت جنوبی آبراه اصلی شیب حدود 60 درجه داشتند، در حالی که در مناطق نزدیک به جاده های بیرونی، شیب بسیار کم بود. تندترین شیب ها شیارهایی بودند که در اثر فرسایش ناشی از رواناب ایجاد می شد. تپه ها یا سطوح چند ژنی مرتفع ترین مناطق این بخش را تشکیل می دادند و بنابراین قابل مشاهده ترین مناطق بودند. در دومی، سنگ بستر به دلیل فرسایش و رواناب در سطح ظاهر شد.

نقشه برداری از شیب های منطقه مورد مطالعه، شیب های بسیار زیاد در دامنه تپه بستر اصلی رودخانه را نشان داد. دامنه‌های پایین‌تر توسط مناطق توپوگرافی بالاتر، در حالی که دامنه‌های میانی توسط دامنه‌های تپه‌های مناطق بین رودخانه‌ای محدود شدند. خطوط ارتفاعی با استفاده از مدل TIN برآورد شد.

نقشه‌برداری از پوشش گیاهی از دیجیتالی کردن عکس‌های طرح ملی راست‌نویسی هوایی با حداکثر وضوح ایجاد شد که بین سه نوع پوشش گیاهی تمایز قائل شد: پوشش گیاهی مرتعی، پوشش گیاهی بوته‌ای و درختانی مانند کاج و بلوط. ترکیب این سه نقشه (سنگ شناسی، ژئومورفولوژی و پوشش گیاهی) با استفاده از GIS منجر به ایجاد نقشه منظر متشکل از 9 واحد مختلف شد.

در مطالعه نقشه به نظر می رسد که تپه ها بر روی ماسه سنگ ها قرار گرفته اند. بخش عمده ای از نقشه به پوشش گیاهی مراتع اختصاص دارد، زیرا سنگ بستر روی سطح ظاهر می شود و فاقد لایه ای از تغییرات سطحی است که قادر به حمایت از پوشش گیاهی بیشتر است. دامنه های تپه نیز بر روی ماسه سنگ ها قرار دارند. پوشش گیاهی آنها بسته به منطقه متفاوت است و مراتع و بوته ها غالب هستند. همانطور که قبلا ذکر شد، دامنه‌های تپه با شیب‌های مشخص‌تر که فاقد پوشش گیاهی هستند، شیارهایی هستند که در اثر فرسایش ناشی از رواناب ایجاد می‌شوند. در مورد کف دره، مسیر اصلی آب بر روی مواد آبرفتی مانند سنگ، شن، ماسه، سیلت و رس قرار دارد و پوشش گیاهی آن از درختانی مانند بلوط است. آبراهه های دیگر در ماسه سنگ واقع شده اند و مناطقی به مرتع اختصاص داده شده است. پوشش گیاهی متشکل از درختان بلوط را می توان در شمال منطقه و در غرب مسیر اصلی آب یافت. اقداماتی که باید در مورد مسیر آب انجام شود در “طرح جزئی” گنجانده شده است و بنابراین با توجه به اثرات بازسازی مورد توجه قرار نخواهد گرفت. اکنون که به پوشش گیاهی بپردازیم، متوجه وجود یک جنگل کاج مولد در محدوده سمت چپ آبراه اصلی شدیم که به دلیل بی توجهی در وضعیت تخریبی قرار دارد. اگرچه در داخل واحدها گنجانده نشده است، اما منطقه ای که در شمال این بخش قرار دارد و به عنوان یک منطقه صنعتی در پهنه بندی طرح جزئی گنجانده شده است – و نصب پانل های فتوولتائیک است – به شدت طبیعی بودن منظر را مختل می کند. اقداماتی که باید در مورد مسیر آب انجام شود در “طرح جزئی” گنجانده شده است و بنابراین با توجه به اثرات بازسازی مورد توجه قرار نخواهد گرفت. اکنون که به پوشش گیاهی بپردازیم، متوجه وجود یک جنگل کاج مولد در محدوده سمت چپ آبراه اصلی شدیم که به دلیل بی توجهی در وضعیت تخریبی قرار دارد. اگرچه در داخل واحدها گنجانده نشده است، اما منطقه ای که در شمال این بخش قرار دارد و به عنوان یک منطقه صنعتی در پهنه بندی طرح جزئی گنجانده شده است – و نصب پانل های فتوولتائیک است – به شدت طبیعی بودن منظر را مختل می کند. اقداماتی که باید در مورد مسیر آب انجام شود در “طرح جزئی” گنجانده شده است و بنابراین با توجه به اثرات بازسازی مورد توجه قرار نخواهد گرفت. اکنون که به پوشش گیاهی بپردازیم، متوجه وجود یک جنگل کاج مولد در محدوده سمت چپ آبراه اصلی شدیم که به دلیل بی توجهی در وضعیت تخریبی قرار دارد. اگرچه در داخل واحدها گنجانده نشده است، اما منطقه ای که در شمال این بخش قرار دارد و به عنوان یک منطقه صنعتی در پهنه بندی طرح جزئی گنجانده شده است – و نصب پانل های فتوولتائیک است – به شدت طبیعی بودن منظر را مختل می کند. ما متوجه وجود یک جنگل کاج مولد در محدوده سمت چپ آبراه اصلی شدیم که به دلیل بی توجهی در وضعیت تخریبی قرار دارد. اگرچه در داخل واحدها گنجانده نشده است، اما منطقه ای که در شمال این بخش قرار دارد و به عنوان یک منطقه صنعتی در پهنه بندی طرح جزئی گنجانده شده است – و نصب پانل های فتوولتائیک است – به شدت طبیعی بودن منظر را مختل می کند. ما متوجه وجود یک جنگل کاج مولد در محدوده سمت چپ آبراه اصلی شدیم که به دلیل بی توجهی در وضعیت تخریبی قرار دارد. اگرچه در داخل واحدها گنجانده نشده است، اما منطقه ای که در شمال این بخش قرار دارد و به عنوان یک منطقه صنعتی در پهنه بندی طرح جزئی گنجانده شده است – و نصب پانل های فتوولتائیک است – به شدت طبیعی بودن منظر را مختل می کند.شکل 4 ).

2.2. روش های مستقیم: حوضه های بصری و اثرات منظر

منطقه مورد مطالعه یک چشم انداز نیمه طبیعی را ارائه می دهد، به طوری که عناصر زنده با عناصر ساخته شده توسط انسان ترکیب می شوند. به طور کلی، منظره را می توان با اجزای بصری آن تعریف کرد. بنابراین، از نظر شکل، سطحی است که تمایل به منظم دارد، با شیب های کمتر نزدیک به سطح و شیب های تندتر در دامنه دره ها یا کف دره ها. دماغه های رخنمون های زیر لایه سنگی در بالاترین مناطق با کف دره های نزدیک در تضاد است. در مورد رنگ، تنوع رنگی از رنگ‌های زرد روشن و اخرایی در سنگ‌شناسی آن وجود دارد که در مقابل طیف سبز پوشش گیاهی که عمدتاً از مراتع کاشته‌شده و مراتع بلوط تشکیل شده است، متمایز است. بافت نتیجه اندازه دانه درشت متوسط است – چگالی پراکنده در نقاط خاصی، اما در نقاط دیگر ضخیم تر می شود – یک نظم در مورد چیدمان واحدهای چشم انداز مختلف و یک کنتراست داخلی خوب ارائه می دهد. در مورد مقیاس، اندازه اشغال شده توسط بخش نسبت به منطقه یکپارچه نسبتا کوچک است. در نهایت، می توان این را به عنوان منظری باز و پیوسته با محیط تعریف کرد. علاوه بر این، با پانوراما یکپارچه شده است زیرا از بالاترین مناطق مشاهده، جنبه های افقی با دامنه و عظمت غالب است. می توان این را به عنوان منظره ای باز و پیوسته با محیط تعریف کرد. علاوه بر این، با پانوراما یکپارچه شده است زیرا از بالاترین مناطق مشاهده، جنبه های افقی با دامنه و عظمت غالب است. می توان این را به عنوان منظره ای باز و پیوسته با محیط تعریف کرد. علاوه بر این، با پانوراما یکپارچه شده است زیرا از بالاترین مناطق مشاهده، جنبه های افقی با دامنه و عظمت غالب است.

عناصر ساخته دست بشر که طبیعی بودن منطقه را مختل می کنند شامل پارک خورشیدی، تاسیسات برق خورشیدی فتوولتائیک در اطراف لبه های Z5، زمین گلف واقع در جنوب، و شبکه ای از جاده های آسفالت نشده و خطوط برق است.

اهمیت ویژه ای که جریان یا کانال اصلی در ارتباط با چشم انداز دارد مورد توجه قرار می گیرد زیرا از نظر چشم انداز قلمرو منطقه ای است که در آن واحدهای بصری کاملاً مشخص و متمایز شده اند. به عنوان یک راهرو بصری ظاهر می شود که از قلمرو عبور می کند، بنابراین تضاد خاصی از رنگ، خط و بافت با محیط ایجاد می کند. علاوه بر این، با توجه به اینکه منطقه ای است که به بستر رودخانه ای متصل است، پویایی فصلی ناشی از تنوع دو جزء آن، پوشش گیاهی و آب است که باعث تغییرات بسیار چشمگیر در عناصر اساسی بصری آن در فصول مختلف می شود.

روش های مستقیم مورد استفاده در این تحقیق شامل تجزیه و تحلیل موارد زیر است: دریافت کننده تغییر منظر ناشی از توسعه شهری؛ و از هر نوع عنصر (مسکن، تأسیسات و … ) با ویژگی های خاص خود (ارتفاع، موقعیت توپوگرافی و … ). از طریق این احتمال که آنها از نقاط مشاهده خاصی قابل مشاهده باشند، ما توانستیم تصمیم بگیریم که کدام مناطق مستعدترین آسیب پذیری بصری هستند. نتیجه این تجزیه و تحلیل زمانی که اقدامات مورد نیاز برای کاهش تأثیر بخش شهری بر محیط زیست متعاقبا در نظر گرفته شد، در نظر گرفته شد. این تجزیه و تحلیل از هر دو دیدگاه درونی و بیرونی انجام شد و از تکنیک‌های پردازش خودکار ArcGIS v.10.2 استفاده شد ( شکل 5)).

شکل 4. تعیین واحدهای منظر به روش غیر مستقیم و اکستروژن سه بعدی با پارک های خورشیدی.

شکل 5. تجزیه و تحلیل دید با روش های غیرمستقیم: حوضه های بصری ( A ) نزدیک ترین روستاها. ( ب ) حوضه های بصری جاده ها. حوضه های بصری ( C ) جریان اصلی آب. و روش های مستقیم: حوضه های بصری ( D ) نقاط مشاهده. پایین : اکستروژن ( سمت چپ ) و آناگلیف ( راست ).

2.2.1. ارزیابی منظر ذاتی

چشم انداز ذاتی به عنوان ادراک ناظر از یک چشم انداز یا واحد سرزمینی تعریف می شود که در هر نقطه از محیطی قرار دارد که واحد از آن برای ادراک چندحسی قابل دسترسی است. از این نظر، واحد را می توان یک ایستگاه مشاهده در نظر گرفت [ 24 ، 25 ]. مناطقی با سنگین‌ترین ترافیک انسان در خارج از محیط Z5 به عنوان نقاط مشاهده مورد استفاده قرار گرفتند. بنابراین، ما حوضه های بصری نزدیکترین روستاها را محاسبه کردیم ( شکل 5الف) و جاده ها با نتایج زیر. اولاً، در مورد حوضه های بصری روستاها، این بخش در حوزه دید شهرداری سن پدرو دل واله نیست. برعکس، از هسته شهری Zarapicos قابل مشاهده است، مکانی که می توان مناطق خاصی از جریان اصلی آب را مشاهده کرد ( شکل 5 B)، در حالی که بقیه بخش ها خارج از خط دید باقی می مانند. در مورد دید از جاده ها ( شکل 5ج)، بخش خارج از میدان دید جاده ای است که سن پدرو دل واله را به زمین گلف متصل می کند. برعکس، از جاده SA-CV-208، مناطق خاصی از جریان اصلی آب قابل مشاهده است. در نتیجه، از نقطه نظر ذاتی، منطقه بیشترین دید، جریان آب اصلی است. این بدان معنی است که پس از تکمیل کارها، نمایان ترین نقطه از قسمت بیرونی بخش خواهد بود و بنابراین باید دریافت کننده اصلی تلاش های مرمت منظر باشد.

2.2.2. ارزیابی منظر بیرونی

چشم انداز بیرونی به عنوان ادراک ناظر از واحد چشم انداز خاصی از محیط اطراف تعریف می شود. مطالعه چشم انداز بیرونی با ایجاد پنج نقطه داخلی از ارتفاع بالا (قله تپه ها) به عنوان نقاط مشاهده انجام شد ( شکل 5) .د) و همچنین نقاط پرطرفدار که در این مورد با شبکه جاده ها و خیابان های پیش بینی شده در داخل آن مطابقت دارد. حوضه بصری شبکه راه‌های داخلی تقریباً تمام نواحی این بخش را در بر می‌گیرد، که قله‌ها یا سطوح چند ژنیک از این نقاط بیشتر نمایان می‌شوند (علاوه بر آبراه اصلی). مناطق بیرونی نیز بسیار قابل مشاهده بودند به گونه ای که از جاده های داخلی، می توان از شمال پارک های فتوولتائیک را که مرز مشترک با آن دارند و همچنین زمین گلف و زاراپیکوس مشاهده کرد. در مورد حوضه های بصری محاسبه شده برای نقاط رصد، مشاهده زمین گلف از نقطه 3 امکان پذیر بود. از نقاط 5 و 0 می توان مسیر آب اصلی و شرق دامنه های ماسه سنگی با پوشش گیاهی متشکل از درختان و چمنزارها را مشاهده کرد. مشاهده شده.

میدان دید نقاط 1 و 4 رو به شمال شرقی و هسته شهری زاراپیکوس است و از نقطه 1 قابل مشاهده است. علاوه بر این، از این پهنه ها، چهار آبراهه یا کف دره که از ماسه سنگ زرد تشکیل شده و به مرتع اختصاص دارد، به شدت قابل مشاهده است. . با در نظر گرفتن این موضوع، مناطق خارجی که بیشتر از این بخش قابل مشاهده است، هسته شهری Zarapicos و همچنین پارک های خورشیدی در بخش شرقی هستند. تا حدودی زمین گلف و پارک های خورشیدی واقع در امتداد لبه های شمالی و غربی نیز قابل مشاهده است. آبراه اصلی بار دیگر منطقه ای است که بیشترین دید را در داخل محیط دارد. بنابراین مقایسه بین حوضه های بیرونی و درونی نشان می دهد که آبراه اصلی قابل مشاهده ترین منطقه است. و این جایی است که تلاش های مرمتی برای ادغام منطقه در محیط زیست باید در آن متمرکز شود. برای اطمینان از اینکه کانال دارای بیشترین طبیعی بودن ممکن است، صاف کردن دامنه‌های تپه‌ها و کاشت گونه‌های گیاهی که اغلب در مناطق ساحلی رودخانه‌ای مانند این یافت می‌شوند توصیه می‌شود. از نقطه نظر بیرونی، بخش عمدتاً از مرزهای شمالی و شرقی آن قابل مشاهده است. بنابراین، یک صفحه بصری که بتواند این مناطق را پنهان کند، باید ایجاد شود، اگرچه نیازی به ایجاد آن برای مناطق جنوبی و غربی نخواهد بود، زیرا بخش از این مناطق قابل مشاهده نیست. صاف کردن دامنه‌های تپه و کاشت گونه‌های گیاهی که اغلب در مناطق ساحلی رودخانه مانند این یافت می‌شوند توصیه می‌شود. از نقطه نظر بیرونی، بخش عمدتاً از مرزهای شمالی و شرقی آن قابل مشاهده است. بنابراین، یک صفحه بصری که بتواند این مناطق را پنهان کند، باید ایجاد شود، اگرچه نیازی به ایجاد آن برای مناطق جنوبی و غربی نخواهد بود، زیرا بخش از این مناطق قابل مشاهده نیست. صاف کردن دامنه‌های تپه و کاشت گونه‌های گیاهی که اغلب در مناطق ساحلی رودخانه مانند این یافت می‌شوند توصیه می‌شود. از نقطه نظر بیرونی، بخش عمدتاً از مرزهای شمالی و شرقی آن قابل مشاهده است. بنابراین، یک صفحه بصری که بتواند این مناطق را پنهان کند، باید ایجاد شود، اگرچه نیازی به ایجاد آن برای مناطق جنوبی و غربی نخواهد بود، زیرا بخش از این مناطق قابل مشاهده نیست.

برای تایید این موضوع، یک مدل سه بعدی ایجاد شد که در آن امکانات مختلف در زمین در ارتفاعات مختلف شبیه سازی شده است. مدل‌سازی سه‌بعدی با استفاده از الگوریتم‌های فناوری‌های مختلف و توسعه‌های GIS و تولید آناگلیف‌ها برای شبیه‌سازی فضایی حالت اولیه و نهایی منظر پس از اتمام ساخت، انجام شد.

با این تصاویر می‌توان نتیجه گرفت که تلاش‌های مرمتی مستلزم قرار دادن یک مانع گیاهی در امتداد لبه‌های شمالی و شرقی است، جایی که سازه‌های ساخته شده بیشتر نمایان خواهند شد. مسیرهای آب یا مناطق فرسوده واقع در مرز شرقی باید احیا و مطبوع شوند زیرا این جریان اصلی آب است که از شمال بیشتر قابل مشاهده است. علاوه بر این، با در نظر گرفتن مقررات زیست محیطی، مجموعه ای از فضاهای سبز به این ترتیب در داخل بخش، عمدتاً برای اهداف زینتی ایجاد می شود. فضاهای سبز به کارتوگرافی ها، تصاویر سه بعدی، آناگلیف های پیش بینی های بصری با شیشه های دو رنگ و عکس هایی از صحنه های مشابه با شهرنشینی های مجاور متصل هستند.

3. نتایج و بحث

3.1. مناطق عملیاتی

مرمت منظر باید معیارهای زیر را داشته باشد: باید از نظر زیست محیطی و اقتصادی مناسب باشد، هم در اجرا و هم در نگهداری آن. باید ساختارهای جدید را با شکل زمین هماهنگ کند. و باید دسترسی بصری مناطق تحت اشغال را در نظر بگیرد. هر اقدامی که انجام می شود نباید هماهنگی موجود با بقیه بخش های ساخته شده و همچنین محیط طبیعی را مختل کند. برای این منظور، از یک طرح زینتی شبیه به مناطق نزدیکتر استفاده شد و یک طرح روستایی طبیعی با مناطق با بیشترین دید ذاتی سازگار است. تقاضای مراکز مرمت در مناطقی که به عنوان فضاهای آزاد فهرست بندی شده و با مناطق بسیار قابل مشاهده مطابقت دارد. در داخل این فضاهای آزاد، ژئومورفولوژی (واحدها و شیب های ژئومورفولوژیک)، واحدهای لیتولوژی، پوشش گیاهی و منظر به مناطق مختلف تقسیم می شوند. زون های ذکر شده بر اساس فهرست نویسی شده اند: ساختار توده درختی آن (مناطق جدا شده یا آبراهه ها). ترکیبی از گونه های انتخاب شده برای کاشت مجدد؛ موقعیت منطقه و پتانسیل منطقه برای آبیاری (جدول 1 ).

جدول 1. مناطق حاصل و تقاطع بین متغیرهای عملکردی.

جایی که:

زون E یا «منطقه بیشه بلوط‌های همیشه سبز»، مناطقی هستند که به دلیل شیب بسیار کم، بدون جهت‌گیری مشخص، در کنار مناطق باز به دلیل شکل مرتع جدا شده‌اند. احیای این منطقه با هدف ادغام بخش در محیط زیست انجام می شود.
زون J یا «باغ‌های زون»، مناطقی هستند که در داخل ساختمان‌های با شیب کم، بدون جهت‌گیری مشخص و بعدی به جاده‌ها و ساختمان‌ها جدا شده‌اند. جهت کاشت گونه ها در این منطقه باغداری و زینت بخش است. این منطقه دارای آب برای آبیاری است.
Zone V1 یا “منطقه جریان اصلی آب” جریان آبی اصلی است که از این بخش عبور می کند. چشم انداز اینجا بسیار شکننده است که از نقاط مختلف مشهود است. تلاش‌های مرمتی در اینجا اساساً جنبه یکپارچه‌سازی دارند. برای پوشش گیاهی مجدد آن، گونه‌هایی که با اکوسیستم سازگار هستند و همچنین سایرین که می‌توانند اهداف آموزشی داشته باشند پیشنهاد شده‌اند. منطقه به چهار زیر زمینه تقسیم می شود:

▪

کانال زیر فیلد: یک منطقه خطی که از کف جریان آب جاری پیروی می کند، با بستر رودخانه در گردش دائمی.

▪

جریان آب زیرزمینی اطراف کانال فرعی با مقداری شیب و با پوشش گیاهی یکپارچه متناسب با این فضا.

▪

علفزارهای فرعی، مناطق یکپارچه یا آنهایی هستند که در کنار جریان آب زیر میدان قرار دارند. در اینجا، علفزارهایی از گونه های علف موجود در منطقه با استفاده از کاشت آبی ایجاد شده است.

▪

زراعی زیرزمینی مناطقی با کرانه هایی با شیب متوسط و با طراحی جهت آموزش در سیستم های خاص محصولات زراعی هستند.
Zone V2 یا «منطقه جریان‌های آب ثانویه» از دو جریان آب تشکیل شده است که در امتداد لبه بیرونی بخش، در یک شیب متوسط دبی قرار گرفته‌اند و از هر دو نقطه بیرونی و داخلی بخش بسیار قابل مشاهده هستند. کاشت با خاصیت بسیار زینتی و با هدف جوانسازی خاک انجام شده است، البته با نیاز آبی کم، زیرا آبیاری دائمی یک گزینه نیست. با این حال، چنین مناطقی می‌توانند به طور همزمان به کاربردهای دیگری مانند: (1) کشاورزی با هدف بازیابی زیستگاه‌هایی که به چشم‌انداز، پوشش گیاهی، و جریان‌های آب و تالاب‌ها توجه دارند، اختصاص داده شوند. (2) استفاده های تفریحی مانند مکانی برای بازی، پیاده روی، شرکت در ورزش و شامل زمین بازی کودکان، پارک سگ و غیره. (3) کاربری های صنعتی، کاربری های توسعه شهری و استفاده از نوع دیگری از امکانات لازم برای عملکرد شهرنشینی. سازگاری هر یک از این مناطق در رابطه با پروژه به طور کامل – با در نظر گرفتن اینکه استفاده های کشاورزی و صنعتی طبق ترتیب کلی ممنوع است – در جدول 2 نشان داده شده است .

جدول 2. ماتریس سازگاری کاربری های خاک: x-مصرف های ممنوعه با پارامترهای آرایش کلی. O-سازگار؛ *-کمتر سازگار است. +—در برخی موارد سازگار است.

3.2. تحلیل ژئومورفولوژیکی منطقه

3.2.1. جابجایی زمین و احیای زمین نباتی

به منظور تسهیل فرآیندهای ته نشینی سبزیجات در پی قطعی که در ابتدای ساخت و ساز صورت گرفت، سطح سطحی زمین خارج شد. ضخامت زمین گیاهی برای کل سطح ناهمگن بود. در نواحی آبراهه‌ها حداکثر و در نواحی تپه‌ها به حداکثر می‌رسید. بنابراین نقشه ژئومورفولوژیک به عنوان مرجعی برای تخمین مساحت و ضخامت سازندهای سطحی که باید در هر نقطه برداشته می‌شد، استفاده شد. پس از بازنشستگی، بسته به افق آن به صورت انتخابی جمع آوری شد. برای جلوگیری از تخریب و اثرات رواناب، مجموعه ها حداکثر 2 متر ارتفاع خواهند داشت و با پیشرفت کار در شیب تند، خود را بر این اساس مستقر خواهند کرد. مدت نگهداری آن بیش از شش ماه نبود، به منظور اطمینان از حفظ آنها و جلوگیری از از دست دادن اموال. اگر بیش از شش ماه باشد، مواد آلی اضافه می شود. پس از پایان کار، خاک های جمع آوری شده را با بولدوزر یا گریدر به ضخامت یکنواخت 30 سانتی متر در محل پخش می کنند و تا حد امکان از فشرده شدن خاک خودداری می کنند. قبل از امتداد آن بر روی زمین خرد شده بود (5 سانتی متر تا 15 سانتی متر و برای خاک های بسیار فشرده، 50 سانتی متر تا 80 سانتی متر).

پس از تمدید، از یک بازسازی سبک برای یکسان کردن و کرک کردن آن استفاده شد. در این حالت، خاک نفوذ و حرکت آب را بهبود بخشید. شرایط سازگار با حفظ پوشش گیاهی، حداقل در دو سال اول ایجاد شد، در نتیجه احتمال سازگاری و بقا، به ویژه برای گونه هایی که نیاز به نگهداری دارند، افزایش می یابد. ما محاسبه کردیم که در مجموع 33808 مترمکعب ^زمین سبزی بازیافت شد و 1690899 مترمکعب ^زمین برای بازسازی مورد نیاز بود. بنابراین کمک اضافی ضروری نیست.

3.2.2. توپوگرافی بازسازی شده منطقه

نقش برجسته ای که منطقه مورد مطالعه را نشان می دهد، تعیین کننده ای برای زهکشی آب سطحی و ادغام بخش در چشم انداز است [ 11 ، 15]]. پس از اتمام مرحله کار، ویژگی‌های ژئومورفولوژیکی (دامنه‌ها و شیب‌ها) و توپوگرافی حاصله کمی تغییر می‌کنند، اما محل ساخت و ساز بسیار متمایز باقی می‌ماند، و باعث ایجاد انواع ناگهانی اشکال می‌شود که باید با توجه به محیط هماهنگ شوند. . بر این اساس، بازسازی از نقش برجسته ها و ژئومورفولوژی های مختلف ارائه شده توسط هر منطقه پیروی کرد. با در نظر گرفتن نقشه حوزه‌های ژئومورفولوژیکی و آویزان، مناطق مختلف به مناطق مسطح دامنه‌های نرم و مناطق با دامنه‌های تپه‌ای تخلیه معلق دسته‌بندی شدند. روند بازسازی منطقه به روشی متفاوت برای هر یک از آنها محقق شد:

–: مناطق مسطح دامنه‌های نرم: در این مناطق، زون بیشه‌ستان بلوط‌های همیشه سبز (منطقه E) و پهنه باغ‌ها (زون J) را شامل می‌شود. این پهنه ها دارای شیب کمتر از 20 درصد بودند که هیچ مانعی برای دسترسی ماشین آلات وجود نداشت. توسعه به ناچار تپه هایی را در آن مکان هایی با شیب کمتر از 5 درجه/6 درجه ایجاد می کند و شیب را افزایش می دهد و به تخلیه صحیح آب کمک می کند.
–: دامنه‌های آویزان با دبی متوسط: نیروی کار در حوزه‌های ژئومورفولوژیکی دامنه‌های تپه با شیب 60 درصد، عمدتاً در دامنه‌های رودخانه اولیه رخ داده است. دسترسی به ماشین آلات در شیب های اصلی در این مناطق پیچیده تر بود و توانایی رشد پوشش گیاهی نیز بسیار دشوار بود. برای کاهش درجه شیب به منظور دستیابی به سطحی در دسترس تر، بازسازی صورت می گیرد: زمین از چند ناحیه، ترجیحاً نزدیک ترین مناطق به بالای دامنه تپه ها، با بولدوزر، خرمن کوب و بیل مکانیکی برداشته شد و به جای دیگری منتقل شد. در مناطقی که زیر لایه سنگی قابل مشاهده و بسیار سخت بود، از مواد منفجره استفاده می شد.

مواد برداشته شده از این زون ها برای دفن زباله مناطق پایین استفاده شد. برای ایجاد لایه های دفن زباله متوالی، هر لایه نمی تواند بیش از 20 سانتی متر ضخامت داشته باشد و باید بلافاصله پس از آن متراکم شود تا از ریزش های بعدی جلوگیری شود. ضخیم ترین مواد در پشت حفره ها می نشینند و مواد رسی برای سطح ذخیره می شوند. تراکم بستگی به میزان انسجام مواد از طریق آبیاری و همچنین استفاده از تجهیزات مناسب تراکم (غلتک های صاف و غیره) دارد..). محل دفن زباله باید دارای نفوذپذیری کافی باشد تا امکان نفوذ آب باران برای جلوگیری از پوکه شدن وجود داشته باشد. به طور مشابه، بانک های موجود بین مسکن و منطقه پارک خورشیدی در بخش شمالی بخش هموار شدند. مصالح زمینی مورد استفاده برای بازسازی بانک ها از قطع فعلی در محل یا اقتباس شده از معادن حاصل شده است. از این نظر، زمین باید یک سری الزامات ژئوتکنیکی را با داشتن: چگالی خشک با حداقل تراکم 1.65 گرم بر سانتی متر مکعب ^، درصد مواد آلی کمتر از 1٪ وزن آن و عناصر سنگی که بیش از 15 سانتی متر نباشد برآورده کند. فرم منطقه می‌توانست هموار شود، بنابراین در مقیاس عمده با محیط ادغام می‌شود.

3.2.3. تهویه مطبوع منطقه

آماده سازی زیرلایه یک مرحله اساسی برای احیای پوشش گیاهی است، زیرا شامل چند شرایط مناسب برای توسعه و کاشت آن است. کار در این مرحله شامل آماده سازی منطقه قبل از استقرار پوشش گیاهی بود. هدف این بود که زهکشی و تجزیه خوب برای تشویق توسعه صحیح ریشه زایی با افزایش عرضه مواد مغذی ضروری به گیاهان و ادغام مورفولوژی منطقه با چشم انداز اطراف فراهم شود. آماده سازی بستر برای کاشت بعدی در یک سری اقدامات وابسته به توپوگرافی و دسترسی منطقه انجام شد. تمام روش‌های مورد استفاده مطابق با انحنای ناحیه بوده و به موارد زیر منجر می‌شود:

–: بکهو: به منظور شکستن فشردگی خاک که رشد ریشه ها را محدود می کند و حرکت هوای داخل آن را در مناطق E، J، V1 و V2 کاهش می دهد (شکل 6)، و همچنین در مناطق کم شیب، یک بیل بکهو متشکل از دو گذر مورب زیرشکن با عمق حداقل 50 سانتی متر برای مصالح رسی مورد نیاز است.
–: کمک و گسترش زمین نباتی: برای ایجاد بستری حاصلخیز که کاشت قابل دوام را در نواحی جریان آب تضمین می‌کند، همچنین گرفتگی‌های کف چوب پنبه‌ای در خیابان‌های پردرخت و در مناطق کم شیب، توسعه 0.3 متری زمین گیاهی انجام شد. مورد نیاز است.
–: اصلاح هیومیک: در مناطقی که شرایط منطقه نیاز به مشارکت یک زمین نباتی دارد و به دلیل اشتباه آن محقق نشد و یا به دلیل نیاز به غنی‌سازی همان زمین، با کمک ارگانیک کود دامی اجرا شد. کمپوست و قلوه سنگ.
–: ترساندن زمین: علفزار Zone V1 به منظور جلوگیری از کشیدن بذرها چنگک زده شد.
–: خاک ورزی: گذرهای مورب به عمق 25 سانتی متر در همان زون ها در جایی محقق می شود که سهم زمین نباتی را برای به دست آوردن پر شدن نرم خاک انجام داده است.
–: قرار دادن ژئوتکستایل ها: ژئوتکستایل های پلی استر پروفیل 5 میلی متری برای جلوگیری از رشد چمن های بد داخل مسیر قرار داده شد.

3.3. تجزیه و تحلیل ژئومورفولوژیکی – هیدرولوژیکی: کانال

آبراه اصلی این بخش دارای بستر نامنظمی است که بسته به دما و بارندگی حوضه تغییر می کند. در مکان هایی که دره گسترش می یابد، ممکن است سرریز شود. شرایط طبیعی بستر این رودخانه ها آغازگر این سرریز برای یک دوره بازگشت ده ساله است که در آن زمان موجودات زنده با رودخانه و به تدریج با ویژگی های هیدرولوژیکی هر بخش سازگار شده اند. از این نظر، جریان کوچک و متناوب این نهر، طبق عکس‌های هوایی که بین سال‌های 1956 تا 2011 گرفته شده است، تغییر بسیار کمی در سینوسی آن ایجاد کرده است. علاوه بر این، سنگ شناسی موجود در این منطقه از نفوذپذیری بالایی برخوردار است و می تواند به سرعت آب ناشی از بارندگی را نفوذ کند و احتمال سیل را افزایش دهد.

بنابراین، افزایش در جریان زمان تمرکز و تخریب فیزیکی و بیولوژیکی سیستم رودخانه را کاهش می دهد. اگرچه، تأثیر حداقل است، اقدامات در این پاراگراف به تفصیل آمده است.

از سوی دیگر، کانال یک واحد بصری مشخص را تشکیل می‌دهد و در بافت منظر قلمرو متمایز می‌شود و بنابراین، احیای آن ضروری می‌شود. کانال کشی نهر برای به دست آوردن جریان ثابتی که حفظ اکوسیستم های وابسته به آن را تضمین می کند ضروری است [ 23]]. به این ترتیب یک کانال آب با چرخش ثابت در امتداد قسمت پایینی Zone V1 ایجاد شد. ابعاد آن 2 متر عرض، عمق 0.5 متر، طول 900 متر و تسطیح به گونه ای بود که ورقه آب همیشه 30 سانتی متر پایین تر از انتهای منطقه باقی بماند. پس از در نظر گرفتن توپوگرافی، مسابقه کانال، کمی سینوسی بودن بستر رودخانه را افزایش داده است تا جهت گیری جریان ها را مورد توجه قرار دهد و نهر را با محیط طبیعی فراهم کند. برای دستیابی به تثبیت بستر، کنترل جریان های اطراف و تثبیت کرانه ها، می توان دو روش را دنبال کرد:

–: پوشش بستر رودخانه از بالاترین تا پایین ترین عمق از کلاهک های زیر تشکیل شده است: زیرپایه محفظه درجه بندی شده بومی 20 سانتی متر، پایه های 10 سانتی متری ملات سیمان مخلوط با محفظه مدرج مصنوعی که عناصر ساختاری کانال بر روی آن قرار دارد. ته نشینی، عایق رطوبتی 2 سانتی متری و بستر رودخانه 15 سانتی متری پر از سنگ بتن آرمه که سنگ های موج شکن آن در کناره ها جذب می شود و رودخانه آواز در پایین آن. موج شکن بهترین گزینه برای پوشش کانال است، زیرا ماده ای است که به بهترین وجه با فرآیندهای رودخانه سازگار است و زیبایی اکولوژیکی رودخانه را به بهترین شکل حفظ می کند.
–: برای دستیابی به حداقل مصنوعی بودن و از دست دادن جزئی زیستگاه طبیعی نهر، کاهش ضخامت پوشش با استفاده از ویژگی های زیر موج شکن ضروری است: یکی از سواحل در شرایط اولیه و سایر کرانه ها با وضعیت موج شکن را می توان بر روی آن قرار داد. بخش هایی از حاشیه خارجی منحنی های کانال، که در آن نیروی فرسایشی عمده جریان و کشش کشش وجود دارد. به این ترتیب می توان از فرسایش یا ریزش ساحل جلوگیری کرد و در قسمت بدون پوشش، شیب کاهش یافت که امکان ظهور پوشش گیاهی را فراهم می آورد و در نتیجه به بستر رودخانه بسیار طبیعی تری دست یافت.

برای ادغام بهتر با محیط، موج شکن مایل به زرد متمایل به قرمز که با رنگ های محیط هماهنگ است، توصیه می شود. این کانال دارای قطرات کوچکی از آب است تا به اکسیژن رسانی آن کمک کند و از اوتروفیکاسیون جلوگیری کند.

قایق های درختی در امتداد کانال به قطر 6 متر و عمق 50 سانتی متر ساخته می شوند. طراحی آن شبیه به سایر بخش های ساخته شده در اطراف آن است. این قایق ها رشد ماکروفیت ها را تسهیل می کند که به تثبیت بستر و آب رواناب کمک می کند و همچنین تنوع زیستی زیستگاه سواحل را افزایش می دهد و مناطق ترجیحی برای لانه سازی پرندگان خاص ایجاد می کند. از سوی دیگر، پس‌آب‌های کم عمق در هر 100 متر برای پرورش جوامع دوزیستان اجرا می‌شوند. یکی دیگر از جنبه های مورد علاقه ارتفاع سواحل است. از این نظر، تماس ورقه آب با مواد بستر باید کم باشد تا بتواند به سمت کانال گونه‌های پرندگان، پستانداران کوچک در رودخانه‌ها و بی‌مهرگان کلان مناطق عدسی (سنجاقک‌ها، نیم‌پترها،و غیره ) سواحل و زیستگاه ترجیحی آن.

دبی در کانال حدود 115 لیتر بر ثانیه و اختلاف سطح بین انتهای و ابتدای کانال 16 متر است. پمپی متشکل از دو محور افقی که به صورت موازی کار می کنند و به طور خودکار برای رسیدگی به تمام موقعیت های ممکن کار می کنند ضروری است. به همین ترتیب، نصب بمب سوم نیز توصیه می شود که در صورت خراب شدن برخی از بمب های دیگر، به عنوان ذخیره استفاده می شود. گروه پمپ ها با تیر متقاطع بتن برای ذخیره و توزیع آب به انبار متصل می شوند. این انبار دارای یک جذب مستقیم از مدار آب شهرنشینی است که آب لازم را برای جبران خسارات ناشی از تبخیر مصرف می کند. خط لوله جریان را از انبار به سمت بمب های درایو هدایت می کند و به شکلی موازی با کانال گردش می کند. لوله در عمق تقریبی 100 سانتی متر در زیر زمین قرار می گیرد و در فواصل معینی با توجه به سایر شبکه های خدماتی که در طرح جزئی (آب قابل شرب، برق …) مشخص شده است محافظت می شود. مبلمان شهری به صورت سه بعدی مدل‌سازی شده و شبیه‌سازی فضایی با آناگلیف‌ها با تمام عناصر طبیعی ارجاع‌شده جغرافیایی و ابزار شهری (تست چراغ‌ها، بانک‌ها و غیره) و وضعیت کانال پس از اتمام کار بازسازی منظر بازسازی می‌شود. .

3.4. تجزیه و تحلیل زیرساخت ها

3.4.1. جاده ها

جاده دسترسی به Z5 درست از این بخش عبور می کند. از انتهای شمالی Zarapicos استفاده می شود و به جاده بالای سن پدرو دل واله متصل است. این منطقه به طور کامل شهری باقی خواهد ماند. جاده ها و پیاده روهای عابر پیاده در داخل منطقه شهری به گونه ای توزیع خواهند شد که حداقل جابجایی را ممکن می سازد.

3.4.2. پیاده روها

برای اینکه بازدیدکنندگان بتوانند از مناظر لذت ببرند، شبکه ای از مسیرهای پیاده روی که از مناطق مختلف عبور می کنند ایجاد می شود. مسیرها باید در پهنه‌های آبراه اصلی، بیشه‌ستان بلوط‌های همیشه سبز و در آبراهه فرعی چیده شوند. مسیرها یا پیاده روها با عرض 2 متر کمی برافراشته باقی می مانند و با سنگدانه های بتنی رنگ قرمز مایل به قهوه ای ساخته شده اند تا به بهترین نحو با یکدیگر ترکیب شوند. برای تسهیل تردد و تردد آسان افراد در سنین و توانایی های مختلف، ردیابی این مسیرها در مدارهایی با طول ها و مسیرهای مختلف سازماندهی شده است. برای افزایش بصری ابعاد فضا، با سینوسی خاصی برنامه ریزی شده اند. بدون فراتر رفتن از حد انحناها، به طوری که عابران پیاده را از گرفتن “میانبرهای” کنترل نشده منصرف کند. ساختار آن با پیروی از منحنی های سطح تحقق یافته است تا کاربران بتوانند تصویری جهانی از مجموعه داشته باشند. مرحله اول شامل استخراج و بیرون کشیدن کلیه موانع مانند درختان، کنده ها، بوته ها، ریشه ها به قطر تا عمق 10 سانتی متر است که در زیر سطح منطقه قرار گرفته و بر روی مسیرها پیش بینی شده است.

پس از برداشتن موانع و پر شدن حفره‌های حاصل، قطع منطقه دنبال می‌شود. قطع با بولدوزر، خرمن کوبی و بیل مکانیکی انجام می شود و از مواد منفجره در مناطق صخره ای و جامدتر استفاده می شود. زمین های استخراج شده در حین قطع برای بازسازی بانک ها استفاده می شود. تسطیح و متراکم شدن منطقه با موتور گریدر انجام می شود. سپس یک زیرپایه به ضخامت 20 سانتی متر از سنگدانه های بومی و یک پایه همپوشانی به ضخامت 15 سانتی متر از سنگدانه های مصنوعی قهوه ای مایل به قرمز ساخته می شود. از مرکز این زیرپایه یک شیب به سمت خارج به سمت لبه های مسیر برای تخلیه آب باران وجود دارد.

در مناطقی که مسیر آب به سمت محور طولی مسیر عبور عرضی می کند، یک لوله بتنی ساده با قطر داخلی 0.4 متر که بر روی بستر بتنی به ضخامت 20 سانتی متر قرار می گیرد، نصب می شود که علاوه بر ایجاد پله های آب برای زهکشی، یک لوله ساده با قطر داخلی 40 سانتی متر که در دهانه دو رودخانه قرار گرفته است. به منظور حفاظت از منطقه، دسترسی خودروها محدود شده است.

3.4.3. سیستم های آبیاری

آبیاری باید برای بخش جدید به خوبی برنامه ریزی شود. برای پوشش گیاهی جدید در منطقه J، یک سیستم برای آبیاری قطره ای در امتداد جاده و داخل بخش ترتیب داده خواهد شد. آبیاری قطره ای با به حداقل رساندن تلفات ناشی از تبخیر، مانند آبیاری اسپری، آب کمتری را نسبت به سایر سیستم ها مصرف می کند. مدارهای آبیاری از خطوط مدفون تشکیل شده است که از مجموعه ای از خطوط لوله اولیه و ثانویه تشکیل شده است که قطره چکان های اتوماتیک در آنها قرار می گیرند. آنها در راستای انحنای ناحیه، عمود بر خطوط شیب حداکثر مرتب شده اند. برای نصب لوله ها خندق هایی حفر می شود و خاکی که برای تشکیل خندق برداشته شده است در لبه ها جمع می شود و به محض نصب خطوط لوله دوباره روی آن ریخته می شود تا لوله ها دفن شوند. برای استفاده بهینه از آب،

3.4.4. نصب سازه های زمین بازی

مجموعه ای از مناطق تفریحی اختصاص داده شده برای اوقات فراغت و برای لذت بردن از طبیعت ترتیب داده خواهد شد.

سازه‌های بازی کودکان و پارک سگ‌ها در داخل منطقه آبراه اصلی و باغ‌های زون قرار گرفته‌اند. اینها عمداً دور از مناطق با شیب عمده قرار گرفته اند ( جدول 3 ).

جدول 3. توزیع سازه های زمین بازی.

فضاهای رودخانه ای محوطه هایی را برای توسعه فعالیت های تفریحی تشکیل می دهند. منطقه آبراه اصلی به خودی خود منطقه ای برای اوقات فراغت و لذت بردن از طبیعت است. برای اینکه کاربران از محیط خود لذت ببرند، سازه های تفریحی در هر 200 متر چیده شده و سطل های زباله در امتداد مسیرهای پیاده روی بانک های کانال در هر 100 متر در نظر گرفته شده است. پل های عابر پیاده ای که در چندین مکان از کانال عبور می کنند و همچنین سکوهایی در اطراف کلک ها و در نقاط خاصی از بستر رودخانه ساخته می شوند. علاوه بر این، پنج تابلوی چوبی آموزنده تنظیم و ارائه شده است. سازه هایی که قرار است نصب شوند طراحی ساده ای داشته و با استفاده از مصالح طبیعی ساخته می شوند.

تجهیزات موجود در منطقه با استفاده از بتن مسلح لنگر انداخته می شوند. نیمکت ها و سبدهای زباله یکسان در هر 100 متر در امتداد تمام مسیرها و مسیرهای برنامه ریزی شده برای مناطق مختلف این بخش نصب می شوند. در نهایت نورپردازی شبکه ای در فضای باز در مسیر پیاده روها نصب می شود.

3.4.5. تجزیه و تحلیل پوشش گیاهی

موفقیت پوشش گیاهی اساساً به چهار وظیفه متوالی بستگی دارد: آماده سازی بستر برای حمایت از پوشش گیاهی پایدار. انتخاب گونه هایی که می توانند با شرایط هر منطقه سازگار شوند. استفاده از روش های مناسب کاشت؛ و نگهداری از کرت های سبزیجات. مهم است که بر وجود پنج بلوط توزیع شده تصادفی در کل زیربخش برای انسجام طراحی تاکید شود. انتخاب گونه سبزیجات به ویژگی های هر منطقه بستگی دارد ( شکل 6) و انتهای زینتی یا ادغامی که به آنها اختصاص داده شده است. همه گونه های انتخاب شده در برابر شرایط آب و هوایی منطقه مقاومت می کنند. برای تضمین بقای هر گونه باید در زمان سال و با روش مخصوص هر گونه کاشته شوند. به طور کلی، کاشت مجدد در بهار یا پاییز انجام می شود، زیرا در سرمای زمستان یا گرمای تابستان توصیه نمی شود. به همین ترتیب، مدل دقیق‌تری از هر یک از مناطق پوشش گیاهی مجدد در مدل سه‌بعدی و نقشه پراکنش هر گونه در مناطق مختلف گنجانده شده است. برای دستیابی به ادغام این بخش جدید شهری شده در محیط زیست، انتخاب گونه‌ها به پوشش گیاهی خودکتون وابسته بود و از معرفی گونه‌های بومی یا هیبریدی که آلودگی ژنتیکی را معرفی می‌کنند و گونه‌های غیربومی با ویژگی‌های تهاجم اجتناب می‌کرد.شکل 6 پوشش گیاهی کاشته شده در هر منطقه را نشان می دهد.

زون E یا «منطقه بیشه‌های بلوط همیشه سبز»، شیب بسیار کمی دارد و با مناطق باز مراتع کنار آن ترکیب می‌شود. این منطقه دارای سیستم آبیاری نیست، اما منطقه ای از آبراهه های کوچک است، بنابراین گیاهان آب کافی خواهند داشت. علاوه بر این، گیاهان دارای نگهداری یکپارچه 2 ساله هستند که امکان کاشت گونه هایی با اندازه اصلی (گیاهان 1-2 شیره) را فراهم می کند. پوشش گیاهی از درختان و بوته های خاص با تراکم کل 2.31 فوت بر متر ^مربع تشکیل شده است . این گونه شامل موارد زیر است ( جدول 4 ):

جدول 4. گونه های منتخب.

این گونه ها به طور طبیعی در منطقه وجود دارند که بقا و ادغام آنها با محیط را تضمین می کند.

منطقه J یا “منطقه باغبانی”، مناطقی هستند که بین ساختمان‌ها با شیب کم، بدون جهت مشخص و در کنار جاده و ساختمان‌ها جدا شده‌اند. گونه های انتخاب شده برای تزئین و آب برای آبیاری تامین می شود. در این منطقه دو نوع کاشت ایجاد می شود: باغ های داخلی و پرچین های بیرونی که به عنوان مرز عمل می کنند.

باغ‌های داخلی: این کرت‌ها دارای ویژگی‌های زینتی هستند و از تشکیل درختان و بوته‌های خاص با تراکم 3.50 فوت بر مترمربع تشکیل ^{شده‌اند} . اگرچه منطقه می‌تواند دارای آب برای آبیاری باشد، اما در این باغ‌ها از سیستم‌های آبیاری دائمی استفاده نمی‌شود و آبیاری دستی با شلنگ متصل به شیر آب انجام می‌شود. بنابراین هیچ نیاز هیدرولوژیکی دیگری وجود ندارد. جدول 5 گونه ها را فهرست می کند.

شکل 6. بالا: ( الف ) طرح پروژه احیای محیط زیست و منظر: خیابان ها و احیای منظر. ( ب ) کانال اصلی؛ ج ) شبکه راه ها و گذرگاه ها . ( د ) سازه های بازی برای کودکان، مکان های تعیین شده برای سگ ها. ( E ) توزیع گونه های سبزی. ( F ) آناگلیف های پوشش گیاهی و بازسازی سه بعدی: تجزیه و تحلیل BIM. پایین: مدلسازی مجازی نزدیک کانال اثاثیه تزئینی.

جدول 5. گونه های انتخاب شده برای کاشت داخلی منطقه J.

همه این گونه ها دارای ویژگی های زینتی هستند زیرا گل ها و میوه های رنگارنگ ایجاد می کنند. برخی از آنها مانند Thymus mastichina و Lavandula stoechas دارای خواص معطر هستند.

پرچین های مرزی: از بوته ها و بوته های کاشته شده خطی یا نیمه خطی تشکیل شده است که به عنوان مرز بین منطقه و جاده و/یا مناطق دیگر بخش عمل می کنند. ^{تراکم 5 فوت بر متر مربع} است و دارای سیستم آبیاری قطره ای است که در زمان انتخاب گونه، کمبود آب در نظر گرفته نشده بود. جدول 6 گونه های کاشته شده را نشان می دهد.

جدول 6. گونه های انتخاب شده برای کاشت و پرچین های مرزی برای منطقه J.

ویژگی های این گونه ها آنها را نه تنها برای مقاصد تزئینی و/یا معطر، بلکه به دلیل تراکم برگ های آن، همچنین به عنوان یک صفحه بصری عالی برای مسدود کردن مناطق مجاور مناسب می کند.

به دلیل نقش حیاتی آن به عنوان قابل مشاهده ترین منطقه چه در داخل و چه در خارج از بخش، منطقه V1 از آبراه اصلی نیاز به پوشش گیاهی آن برای ادغام با چشم انداز دارد. پوشش گیاهی موجود در سواحل رودخانه منطقه جغرافیایی زیستی بدون تغییر توسط دخالت انسان به عنوان مدل عمل می کند.

از این نظر، لایه‌های زیرین که به صورت طبیعی در ارتباط با جریان‌های آب قرار گرفته‌اند، بسته به فاصله هر لایه از بستر رودخانه، تفاوت‌هایی در گرانولومتری، دما، غلظت نمک، رطوبت و غیره نشان می‌دهند. آنها به سه منطقه مختلف تقسیم می شوند: منطقه 1 (خاک دائماً سیل شده: مربوط به منطقه ای است که در بستر رودخانه قرار دارد؛ منطقه 2 (خاکی که در تمام طول سال در آب اشباع می شود یا مرطوب است و هر از گاهی سیل می شود. منطقه 3 (خاکی که در دوره کم آب خشک شدن جزئی را نشان می دهد و عمق سطح آب زیرزمینی را نسبت به منطقه قبلی افزایش می دهد).

بر این اساس، پوشش گیاهی بسته به نیاز گونه در یک سری نوارهای کاملاً مشخص مرتب شده است. به منظور بازآفرینی اکوسیستم قبل از تخریب آن، باندهای فوق الذکر بازآفرینی خواهند شد. این منطقه اصلی آبراهه است که به چهار حوزه فرعی تقسیم شده است: کانال زیرمیدان، جریان آب زیرمیدان، علفزار زیر میدانی و زیر میدان کشاورزی کشاورزی.

قطعه های روی کانال زیر میدان: کانال زیر میدان از یک منطقه خطی تشکیل شده است که به دنبال کف جریان آب جاری با بستر آب در گردش دائمی است. پوشش گیاهی دوباره کاشته شده در این زیرشاخه از ردیف‌های نیمه خطی در امتداد آبراهه‌های هلوفیتیک یا گونه‌های سبزی آبزی تشکیل شده است که برای بقا به آب ثابت نیاز دارند. اقدامات بعدی انجام شده در کانال متعدد است: سواحل در برابر فرسایش محافظت می کنند. آنها رسوبات را حفظ می کنند، مواد آلی فراوان و ریزه های لازم برای توسعه جمعیت کیرونومیدها و سایر بی مهرگان را تولید می کنند. ریشه های فرو رفته آن به عنوان پناهگاه و غذا برای ماهی ها و قورباغه ها استفاده می شود. ساقه های آن منبع پناه، غذا و مکانی برای لانه سازی برای پرندگان خاص و غیره است. کاشت باید در توده های متراکم از گروه های چندگانه باشد. اگرچه این منطقه دارای آب برای آبیاری است، اما از آن استفاده نمی شود. در حال حاضر گیاهان آب لازم برای رشد و بقای خود را مستقیماً از بستر رودخانه گرفته اند. این مزرعه دارای تراکم 9.5 فوت بر متر ^مربع است که گونه های زیر در جدول 7 ذکر شده است :

جدول 7. گونه های آبزی انتخاب شده برای کاشت در کانال زیرزمینی.

کاشت این گونه ها بسته به ویژگی های هر گونه توسط نوارهایی که کم و بیش از کانال حذف می شوند، محقق می شود. نواری که بیشترین حذف را از ساحل دارد توسط Phragmites australis و سپس به این ترتیب اشغال می شود: Typha latifolia، Acorus gramineus ، Rorippa nasturtium-aquaticum و Lythrum salicaria .

قطعه‌ها در جریان آب زیرمیدان و مراتع فرعی: جریان آب زیرمیدان ناحیه مجاور کانال زیر میدان است. پوشش گیاهی در این منطقه سطوح مختلفی را دنبال می کند و به نیاز آبی هر گونه بستگی دارد. گونه هایی که به مقدار زیادی آب نیاز دارند در نزدیک ترین مناطق به کانال و فواصل برای گونه هایی که به آب کمتری نیاز دارند قرار می گیرند. این منطقه ای با خاک رسی با گل در هر دو ساحل و یک جنگل معمولی در کنار رودخانه است که به ترتیب نزولی شامل درختان بید، بیشه توسکا، بیشه ای از صنوبر سیاه و درختان زبان گنجشک است.

نمونه‌های Salix سفید، Salix atrocinerea و Alnus glutinous در مناطق تقریباً در کنار کانال قرار گرفته‌اند، زیرا خطر سیل را کاهش می‌دهند. بیشه نارون از نمونه هایی از Populus سفید و Populus nigra و بیشه خاکستر از نمونه هایی از Fraxinus angustifolia تشکیل شده است که در امتداد مسیرهایی که از مسیر آب عبور می کنند قرار گرفته اند. از آنجایی که گونه های خاصی باید آنها را همراهی کنند، بوته ها بر اساس گونه ها دسته بندی می شوند ( Sálix eleagnos، Sambucus nigra، Arbutus unedo، Phillyrea angustifolia، Crataegus monogyna، و سگ رز) کاشته خواهد شد. گونه های فوق به عنوان یک مانع بصری و صوتی و همچنین شیشه جلویی عمل می کنند.

چمنزارها در طراحی گنجانده شده اند تا با گونه های آب و هوایی منطقه مناسب باشند. شیب منطقه نشان می دهد که مناسب ترین روش کاشت آبی است. در مورد آبیاری منطقه، شایان ذکر است که با وجود داشتن آب در منطقه، گیاهان بدون آن توسعه می یابند زیرا هر دو سال یکبار نگهداری منظم انجام می شود. بنابراین، در دسترس بودن آب مشکلی ایجاد نخواهد کرد و حتی گیاهان بسیار بزرگ نیز قادر به رشد خواهند بود. چگالی 3.06 فوت بر متر ^مربع است و از موارد زیر تشکیل شده است ( جدول 8 ):

جدول 8. گونه هایی که باید در آبراهه های زیرزمینی و علفزارهای فرعی کاشته شوند.

تمام این پوشش گیاهی قرار گرفته در مسیر آب مانند یک دیوار محافظ برای کانال عمل می کند. به عنوان فیلتری برای آلودگی عمل می کند. مکانیزمی برای نگهداری رسوب که فرسایش را کاهش می دهد. نفوذ آب در منطقه با حفظ رواناب آب در نتیجه از تشکیل گودال ها جلوگیری می کند.

قطعه های اگروفارسترری: در زیرشاخه های اگروفارسترری، قطعات با شیب متوسط، هدف آموزش در سیستم های فرهنگی خاص را انجام می دهند. توطئه های درختکاری و بوته ای کاشته شده با ویژگی آموزشی در سازندهای تک گونه ای برای هر یک از چهار فرهنگ سازماندهی خواهند شد. علیرغم این واقعیت که آبیاری برای این منطقه برنامه ریزی شده بود، از آن استفاده نمی شود، زیرا هر دو سال یکبار تعمیر و نگهداری منظم برای پرورش گیاهان بسیار بزرگ انجام می شود که در غیر این صورت در این شرایط رشد نمی کردند. چگالی در هر مورد متفاوت خواهد بود. گونه های انتخاب شده برای کاشت مجدد به شرح زیر است ( جدول 9 ):

جدول 9. گونه برای کشت زراعت جنگل.

منطقه V2 یا “منطقه جریان آب ثانویه” از دو جریان آب در لبه بیرونی بخش، با شیب متوسط به زیاد تشکیل شده است. گونه ها بر اساس ویژگی های زینتی و ظرفیت جلوگیری از فرسایش انتخاب شده اند. از آنجایی که این پهنه دارای شیب متوسطی بوده و از نقاط متعدد داخل بخش قابل مشاهده است، واجد شرایط آبیاری دائمی نخواهد بود. بنابراین، گونه های انتخاب شده لزوماً برای بقای خود به آب زیادی نیاز ندارند.

سازندها جنگل‌هایی از گونه‌های متنوع هستند که در یک قطعه از نوع چندگانه شکل می‌گیرند و هیچ گونه خاصی به این منطقه اختصاص داده نشده است، زیرا هدف یکنواخت کردن چشم‌انداز با اصلاحات زینتی است [17 ] . نمونه های درختی عبارتند از Pinus pinea، Pinus pinaster، Juglans regia و Ficus carica که در ردیف هایی در امتداد محیط منطقه آبراهه منطبق با مرز شرقی بخش کاشته شده اند. این درختان به عنوان یک عنصر زینتی عمل می کنند. باربری بالای درختی آن به عنوان یک صفحه بصری عمل می کند و بخشی از بخش را با توجه به مناطق خارجی پنهان می کند. علاوه بر این، دید پارک های خورشیدی مجاور را مسدود می کنند.

بوته های Crataegus monogyna، Canine Rose و Prunus spinosa نیز اهداف تزئینی را برای کل منطقه جریان آب انجام می دهند. این گیاهان هر دو سال یکبار نگهداری منظم دارند، به این معنی که می توان گونه های بسیار بزرگ را کاشت. تراکم 2.37 فوت بر متر ^مربع است و شامل گونه های زیر است ( جدول 10 ):

جدول 10. گونه برای قطعات اگروفارستری در منطقه V2.

خیابان‌ها: از آنجایی که خیابان‌ها صرفاً برای تزئین هستند، خیابان‌ها در امتداد جاده‌ای که از این بخش می‌گذرد، چوب پنبه‌دار هستند. بسته به اینکه درختان در خیابان های اصلی یا فرعی ردیف شوند، یک یا چند گونه کاشته می شود. این راه ها به عنوان موانع صوتی و بصری عمل می کنند و مناطق مختلف داخل بخش را از هم جدا می کنند. به عنوان مناطقی با سیستم های آبیاری دائمی، گونه ها بدون محدودیت آبی انتخاب شده اند. کاشت آنها خطی با فاصله 4 متری بین آنها است که تراکم 0.25 فوت بر متر ^مربع را ایجاد می کند . گونه هایی با ریشه های بزرگ در تقاطع چندین خیابان قرار می گیرند. گونه ها به شرح زیر است ( جدول 11 ):

جدول 11. گونه برای کاشت خیابان های اگروفارستری.

پوشش گیاهی پیرامونی: بخش از شمال قابل مشاهده است. برای پنهان کردن شهرنشینی و مسدود کردن دید پانل های خورشیدی مجاور، یک صفحه سبز در امتداد این لبه ها قرار داده شده است که به طور همزمان به عنوان یک مانع بصری و صوتی عمل می کند.

خیابان دوگانه Quercus ilex “توری سه بوبین” با تراکم 1.25 فوت در متر ^مربع در فواصل 1 متر کاشته شده است، و گونه های بوته ای با تراکم 600 فوت در متر مربع ^در فواصل 0.50 متر کاشته می شود. گونه های انتخاب شده عبارتند از ( جدول 12 ):

جدول 12. گونه برای کاشت محیطی.

قطعات جارو و اسطوخودوس به صورت خطی در یک خط الراس از زمین انتخاب شده برای بازسازی چیده شده اند. هر دو گونه چند ساله هستند و مانع هم در زمستان و هم در تابستان موثر خواهد بود.

4. نتیجه گیری

استفاده از مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) در منظر برای برنامه‌ریزی بازسازی محیطی، تکامل یک منطقه روستایی روستایی را به یک بخش شهری پایدار تضمین می‌کند. از آنجا که فناوری های یکپارچه سنجش از دور و GIS (ArcGis 10.2) امکان تجسم و مدل سازی را با شبیه سازی مناطق مختلف پروژه ساخت و ساز فراهم می کند، امکان ادغام مناطق مسکونی و زیرساخت ها با محیط طبیعی فراهم می شود. مجموعه ای از اقدامات برای تنظیم طرح اولیه توسعه شهری برای انطباق بهتر با محیط فیزیکی نوید یک طراحی سازنده و محترمانه را می دهد که با سنگ شناسی، ژئومورفولوژی و غیره ترکیب می شود.. از چشم انداز، در نتیجه بهبود چشم انداز درونی و بیرونی محیط طبیعی. می توان نتیجه گیری های زیر را انجام داد:

سیستم اطلاعات جغرافیایی با سنجش از دور تجزیه و تحلیل دقیق عوامل سنگ‌شناسی و ژئومورفولوژیکی را ارائه می‌کند که به بازسازی سطح منطقه کمک می‌کند، در نتیجه فرم‌ها، رنگ‌بندی و اندازه شیب‌ها را یکپارچه، هموار و هماهنگ می‌کند.
تعامل بین روش‌های غیرمستقیم نقشه‌برداری اجزای منظر و روش‌های مستقیم تعیین عناصر منظر (فرم‌ها، اندازه‌ها، مقیاس‌ها…) از نقاط مشاهده و کارهای میدانی، روشی بسیار مؤثر را تشکیل می‌دهد که برای تعیین منظرهای مختلف استفاده می‌شود. واحدها و توزیع ژئوفضایی آن محل قرارگیری خانه ها به گونه ای طراحی شده است که همه آنها با فضای سبز از هم جدا شده و دسترسی وسایل نقلیه بین آنها به حداقل برسد.
محاسبه حوضه‌های بصری با فناوری‌های GIS با دقت زیادی مناطق تأثیر ادراکی واحدهای مختلف کار، ساختمان‌ها و زیرساخت‌های خود شهرنشینی را تعیین می‌کند. محدوده فشارهای مختلف توسعه شهری در هر بخش از قلمرو و برای هر نوع کاربری خاک را تعیین می کند.
استفاده از مدل‌های دیجیتالی منطقه، با تفکیک مکانی بسیار دقیق، برنامه‌ریزی تغییرات را بر اساس آسیب‌های پیش‌بینی‌شده در مرحله توسعه شهری تسهیل می‌کند.
شبیه‌سازی مدل‌های سه‌بعدی مختلف تولید شده با اسکریپت‌های ArcGis 10.2، نمادهای مختلفی (سبزیجات گسترده، انواع مسکن، فضاهای سبز، جاده‌ها، ابزار شهری…) را ارائه می‌دهد و ویژگی‌های مختلف (ارتفاع، ضخامت شیشه ….) را مشخص می‌کند. اشکال اولیه و مجازی که خطوط دید را از نقاط مختلف مورد علاقه پیش بینی می کنند.
کاشت مجدد قطعات مختلف برای غربالگری در محیط خارجی و در امتداد مناطق مختلف فعالیت های انسانی را پنهان می کند و فضای سبز را فراهم می کند.
ادغام کریدورهای آبی (جریان های آب طبیعی) در طراحی پایدار برنامه ریزی توسعه شهری به افزایش، بهبود و تثبیت آب به طور مثبت، ایجاد ادراک از طبیعی بودن عمده، ترویج تلاش های سبز مجدد و هم افزایی توسعه شهری با محیط زیست کمک می کند.
بازسازی منظر به خوبی انجام شده امکان ایجاد فضاهای بیرونی را فراهم می کند که شامل امکانات تفریحی (زمین بازی، پارک سگ و غیره ) می شود، جایی که ساکنان محلی می توانند از طبیعت و مناظر اطراف خود لذت ببرند، که در نهایت به بهبود کیفیت جمعیت کمک می کند. زندگی

منابع

دان، ام. تکنیک های ارزیابی منظر: ارزیابی و بررسی ادبیات . مرکز مطالعات شهری و منطقه‌ای، دانشگاه بیرمنگان: بیرمنگان، بریتانیا، 1974. [ Google Scholar ]
بیبی، اس. نقیورادی، ل. بالاسا، ب. روش نقشه برداری و درونیابی Choropleth برای تجزیه و تحلیل تأثیر جمعیت شناختی بر چشم انداز مورفولوژیکی ساحلی کویت. محیط زیست مهندس مدیریت J. 2013 ، در دست چاپ. [ Google Scholar ]
باندری، جی. Burel, F. Ecología del Paisaje: Concepto, Métodos y Aplicaciones ; Mundi-Prensa: مادرید، اسپانیا، 2002. [ Google Scholar ]
Bevins, RE; ایکسر، RA; وب، رایانه شخصی؛ Watson، JS منشأ مولفه‌های ریولیتی و داسیتی سنگ‌شناسی سنگ‌شناسی چشم‌انداز استون‌هنج: شواهد سنگ‌نگاری و ژئوشیمیایی جدید. J. Archaeol. علمی 2012 ، 39 ، 1005-1019. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
Instrumento de ratificación del Convenio Europeo del Paisaje. مادرید، اسپانیا، 2008. در دسترس آنلاین: https://www.boe.es/buscar/doc.php?id=BOE-A-2008-1899 (در 25 نوامبر 2015 قابل دسترسی است).
Bolós, M. Manual de Ciencia del Paisaje: Teoría, Métodos y Aplicaciones ; ماسون: بارسلونا، اسپانیا، 1992. [ Google Scholar ]
برونیکوا، م. پانین، ا. اوسپنسکایا، او. فوزینا، ی. Turova، I. تغییرات محیطی در اواخر پلیستوسن-هولوسن در مناظر تحت تأثیر یخبندان دائمی تحت تأثیر قاره‌ای تحت تأثیر حوضه ترخول، سیبری جنوبی. کاتنا 2014 ، 112 ، 99-111. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
Cifuentes، P. La Calidad Visual de Unidades Territoriales. Aplicación al Valle del Río Tiétar. دکتری تزیس. ETS de Ing. د مونتس ; Universidad Politécnica: مادرید، اسپانیا، 1979. [ Google Scholar ]
کنوانسیون منظر اروپایی (2000). فلورانس، ایتالیا، 20 اکتبر 2000. موجود به صورت آنلاین: https://rm.coe.int/CoERMPublicCommonSearchServices/DisplayDCTMContent?documentId=09000016800805ce (در 22 نوامبر 2015 قابل دسترسی است).
Franco-Magalhaes، AOB; Cuglieri، MAA; Hackspacher، PC; سعد، تکامل بلندمدت چشم انداز AR و فعال سازی مجدد پس از شکاف در حاشیه قاره غیرفعال جنوب شرقی برزیل: حوضه تاوبته. بین المللی جی زمین. علمی (Geol. Rundsch) 2014 ، 103 ، 441-453. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
گارسیا کوینتانا، آ. Martín-Duque، JF; گونزالس-مارتین، جی. گارسیا-هیدالگو، جی اف. پدرازا، جی. هرانز، پ. رینکن، آر. Estévez، H. زمین شناسی و مناظر روستایی در مرکز اسپانیا (گوادالاخارا، کاستیا-لامانچا). محیط زیست جئول 2005 ، 47 ، 782-794. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
هو، ی. بورکهارد، بی. مولر، F. عدم قطعیت در تجزیه و تحلیل چشم انداز و ارزیابی خدمات اکوسیستم. جی. محیط زیست. مدیریت 2013 ، 127 ، S117–S131. [ Google Scholar ]
هورنی، ال. Veronesi، F. ابزار GIS برای افزایش کیفیت بصری سایه برجسته با تغییر خودکار جهت نور. محاسبه کنید. Geosci. 2015 ، 74 ، 121-127. [ Google Scholar ]
دستورالعمل 2007/2/EC پارلمان اروپا و شورای 14 مارس 2007 برای ایجاد زیرساخت برای اطلاعات فضایی در جامعه اروپایی (INSPIRE). در دسترس آنلاین: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:32007L0002 (در 30 نوامبر 2015 قابل دسترسی است).
جفرسون، ا. گرانت، جنرال الکتریک؛ لوئیس، اس ال. لنکستر، ST تکامل هیدرولوژی و توپوگرافی در یک چشم انداز بازالتی در محدوده آبشار اورگان، ایالات متحده. زمین گشت و گذار. روند. Landf. 2010 ، 35 ، 803-816. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
لا روزا، دی. مارتینیکو، F. ارزیابی خطرات و خطرات برای برنامه ریزی حفاظت از چشم انداز در سیسیل. جی. محیط زیست. مدیریت 2013 ، 127 ، 155-167. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
لا روزا، دی. پریویترا، آر. مارتینیکو، اف. La Greca، P. اقدامات حفاظتی و بازسازی برای برنامه ریزی حفاظت از چشم انداز: یک رویکرد کیفی بر اساس شاخص های تنوع. جی. محیط زیست. مدیریت 2013 ، 127 ، 573-583. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
Martínez-Graña، AM; گوی، جی ال. Zazo، CZ نقشه خاک غالب در پارک های طبیعی “Las Batuecas-Sierra de Francia” و “Quilamas” (سیستم مرکزی، سالامانکا، اسپانیا). J. Maps 2015 ، 11 ، 371-379. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
Martínez-Graña، AM; گوی، جی ال. Zazo، C. خطر فرسایش آبی و بادی در پارک های طبیعی. مطالعه موردی در پارک های حفاظت شده “Las Batuecas-Sierra de Francia” و “Quilamas” (سیستم مرکزی، اسپانیا). بین المللی جی. محیط زیست. Res. 2014 ، 8 ، 61-68. [ Google Scholar ]
Martínez-Graña، AM; گوی، جی ال. د بوستامانت، آی. Zazo, C. خصوصیات تأثیر زیست محیطی بر منابع، با استفاده از ارزیابی استراتژیک اثرات زیست محیطی و مدیریت فضاهای طبیعی “Las Batuecas-Sierra de Francia” و “Quilamas” (سالامانکا، اسپانیا). محیط زیست علوم زمین 2014 ، 71 ، 39-51. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
Martínez-Graña، AM; گوی، جی ال. Zazo, C. تجزیه و تحلیل کارتوگرافی-محیط زیستی چشم انداز در پارک های حفاظت شده طبیعی برای مدیریت خود با استفاده از GIS. کاربرد در پارک های طبیعی “Las Batuecas-Sierra de Francia” و “Quilamas” (سیستم مرکزی، اسپانیا). جی. جئوگر. Inf. 2013 ، 5 ، 54-68. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
Martínez-Graña، AM; گوی، جی ال. زازو، سی. Yenes, M. نقشه های زمین شناسی مهندسی برای برنامه ریزی و مدیریت پارک های طبیعی: “Las batuecas-sierra de francia” و “quilamas” (سیستم مرکزی اسپانیا، سالامانکا، اسپانیا). علوم زمین 2013 ، 3 ، 46-62. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
مارتینز وگا، جی. مارتین، نماینده مجلس؛ Calcerrada، R. Valoración del Paisaje en la zona de especial de aves carrizales y sotos de Aranjuez (Comunidad de Madrid). Rev. Geofocus 2003 , 3 , 1-21. [ Google Scholar ]
مثنوی، MR پایداری زیست‌محیطی و پیچیدگی اکولوژیکی: توسعه رویکردی یکپارچه برای تحلیل پتانسیل‌های محیطی و چشم‌انداز برای ارتقای توسعه پایدار. بین المللی جی. محیط زیست. Res. 2013 ، 7 ، 995-1006. [ Google Scholar ]
اوترو پاستور، آی. Casermeiro Martínez، MA; Ezquerra Canalejo، A. Esparcia Mariño، P. ارزیابی چشم انداز: مقایسه روش های ارزیابی در منطقه ای از اسپانیا. جی. محیط زیست. مدیریت 2007 ، 85 ، 204-214. [ Google Scholar ] [ CrossRef ] [ PubMed ]
راموس، A. تکامل چشم انداز بصری. یک تکنیک شبکه ای Landsc. طرح. 1976 ، 3 ، 67-88. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
رینک، ک. شوئرمن، جی. کلدیتز، او. تجسم در علوم محیطی. محیط زیست علوم زمین 2014 ، 72 ، 3749-3751. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
شیلیانگ، دی. شیائو، آر. دلونگ، ال. اثرات Hu، Y. مسیرهای حمل و نقل بر تنوع چشم انداز: مقایسه انواع مسیرهای مختلف و اثرات ترکیبی آنها محیط زیست مدیریت 2013 . [ Google Scholar ] [ CrossRef ]
شولین، ال. وانگ، T. فرآیندهای بادی و تغییر چشم انداز تحت اختلالات انسانی در علفزارهای صوت فلات مغولی داخلی، شمال چین. محیط زیست علوم زمین 2014 ، 71 ، 2399-2407. [ Google Scholar ]
تیلور پرون، جی. فاغرازی، اس. میراث شرایط اولیه در تکامل منظر. زمین گشت و گذار. روند. Landf. 2012 ، 37 ، 52-63. [ Google Scholar ] [ CrossRef ]

© 2016 توسط نویسندگان؛ دارنده مجوز MDPI، بازل، سوئیس. این مقاله یک مقاله با دسترسی آزاد است که تحت شرایط و ضوابط مجوز Creative Commons by Attribution (CC-BY) (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/) توزیع شده است.

;کاربردهای GIS مقالات

درخواست مشاوره

09120049370

8 صبح تا 12 شب